کارشناس دوچرخهسواری: به بی برنامگی عادت داریم
مجید ناصری در گفتوگویی، در مورد ارزیابیاش از عملکرد دوچرخهسواران در بازیهای آسیایی اظهار داشت: با توجه به سابقه و پتانسیلی که از نفرات اعزامی به بازیهای آسیایی داشتیم، بچههای ما شایسته مدال بودند. همین نفرات قبلاً مدالهای خوشرنگی گرفته بودند مانند آروین معظمی، محمد دانشور و مهدی سهرابی مدالآور بودند، حالا اگر با آمادگی حداکثری نرفتند و مسابقه ندادند باید بررسی شود که ما طی ۴ سال گذشته چه کارهایی باید میکردیم و نکردیم.
وی در مورد اینکه با توجه به اردوها، مسابقات تدارکاتی این نتایج پیشبینی میشد، گفت: ورزش یک علم است و شما نمیتوانیم ۴-۳ ماه نزدیک مسابقه کاری کنید که به مدال برسید. توانایی ورزشکار، وضعیت مسابقه و حریفان دقیقاً باید بررسی شود و همه این مسائل قابل تحلیل است.
مربی دوچرخهسواری عنوان کرد: دوچرخهسواری یک رشته ریتمیک است و شما با تجهیزاتی که روی دوچرخه نصب میکنید میتوانید همه اطلاعات را جمع و تحلیل کنید. شانس و اتفاق و این چیزها در نتیجهگیری دخیل نیست. وقتی سیستمی را روی دوچرخه نصب میکنید دقیقاً به شما میگوید در چه وضعیت و چه مرحلهای هستید. من در مدت کوتاهی که در کنار تیم استقامت بودم این کار را انجام دادم و در دو ماده جاده توانستیم به مدال برسیم. این امکانات وجود دارد به شرط آنکه به آنها واقف باشیم.
ناصری با اشاره به اینکه ما در ۵ دوره گذشته بازیهای آسیایی بین ۲ تا ۴ مدال کسب کرده بودیم، گفت: در این شرایط ثابت کردیم در هر مادهای که کار کنیم میتوانیم صاحب عنوان باشیم. همه اینها به شرطی است که نگاه ۴ ساله داشته باشیم.
وی در مورد اینکه بدشانسیها مانند پاره کردن زنجیر یا زمین خوردن دوچرخهسوار چقدر در نتایج تأثیرگذار است، گفت: اینها توجیه منطقی برای عدم مدالآوری نیست. زمین خوردن و این چیزها در دوچرخهسواری وجود دارد و همه دوچرخهسواران به آن آشنا هستند. همانطور که دیدی مهدی سهرابی در رشته مدیسان این اتفاق برایش افتاد و بلافاصله توانست ادامه دهد. موضوع دیگر هم میتواند سهلانگاری باشد که شاید دوچرخه با دقت لازم حفظ نشده باشد.
مربی و داور بینالمللی دوچرخهسواری با اشاره به اینکه متأسفانه ما به بیبرنامگی عادت کردیم، گفت: تیمهای دیگر هر روز در حال پیشرفت هستند اما ما یکی، دو ماه نزدیک مسابقه به فکر میافتیم که خودمان را آماده کنیم. باید پس از این ناکامی اشتباهات خود را برطرف کنیم و با مدیریت مناسب و کارآمد به سمت چیزی برویم که لیاقتش را داریم. من داور جهانی هستم و میبینم سطح توانایی بچهها چقدر بالاست. آنها میتوانند موفق باشند به شرطی که برنامهریزی درستی برایشان صورت گرفته و نیازهایشان را بشناسیم.
انتهای پیام/س