هشدار علی لطیفی به سهراب درباره صالح حردانی؛ «حق با توست اما همه راه‌های برگشت را نبند!»

پرونده صالح حردانی به یکی از حساس‌ترین تصمیمات دوران کوتاه سرمربیگری سهراب بختیاری‌زاده در استقلال تبدیل شده است. ماجرایی که ابتدا با حواشی دربی ۱۰۷ و اتفاقات مربوط به ضربه ایستگاهی آغاز شد، خیلی زود ابعاد بزرگ‌تری پیدا کرد و سرمربی استقلال اعلام کرد رفتارهای غیرحرفه‌ای حردانی تنها به شهرآورد محدود نبوده است.

بختیاری‌زاده در نشست خبری قبل از بازی آلومینیوم اراک توضیح داد که طی یک ماه گذشته چند بار درباره مسائل انضباطی با حردانی صحبت کرده و سه جلسه مستقیم نیز با او داشته است. او در نهایت جمله‌ای بسیار صریح بر زبان آورد: تا زمانی که در استقلال مسئولیت دارد، صالح حردانی نمی‌تواند در تمرینات تیم شرکت کند.

حالا علی لطیفی، همبازی سابق بختیاری‌زاده، با اصل تصمیم انضباطی مشکلی ندارد اما درباره شیوه اجرای آن هشدار داده است.

لطیفی: حق با سهراب است، اما استقلال نباید صالح را از دست بدهد

موضع علی لطیفی برخلاف برخی واکنش‌های احساسی، کاملاً دوطرفه است.

او از یک سو معتقد است هیچ بازیکنی، خصوصاً کاپیتان تیمی مانند استقلال، نمی‌تواند جایگاه سرمربی را نادیده بگیرد. از نگاه لطیفی، اگر آن‌طور که بختیاری‌زاده گفته چند بار به حردانی تذکر داده شده و رفتار مورد نظر تکرار شده، سرمربی حق داشته برای حفظ نظم رختکن واکنش نشان دهد. خود لطیفی نیز در گفت‌وگوی تازه‌اش تأکید کرده است که در اصل اختلاف، حق با سرمربی است.

اما اختلاف او با بختیاری‌زاده بر سر مرحله بعدی تصمیم است.

لطیفی معتقد است سرمربی استقلال نباید با یک موضع کاملاً قطعی، تمام مسیرهای احتمالی بازگشت بازیکن را ببندد. به اعتقاد او مربیان باتجربه‌تر معمولاً در چنین پرونده‌هایی ابتدا برخورد شدید انجام می‌دهند اما ساختار باشگاه، مربی دیگری یا مدیران ارشد راهی برای حل مسئله باقی می‌گذارند.

این شاید مهم‌ترین بخش نقد لطیفی باشد: اقتدار سرمربی الزاماً به معنی حذف دائمی بازیکن نیست.

چرا وضعیت پنجره استقلال تصمیم درباره حردانی را حساس‌تر می‌کند؟

اگر استقلال امکان جذب آزادانه بازیکن داشت، کنار گذاشتن یک مدافع راست شاید از نظر فنی هزینه کمتری ایجاد می‌کرد؛ اما وضعیت نقل‌وانتقالاتی آبی‌ها چنین آزادی عملی‌ای به کادر فنی نمی‌دهد.

باشگاه استقلال در ۱۵ مرداد رسماً اعلام کرده بود که تلاش برای دریافت دستور موقت جهت بازشدن پنجره به نتیجه نرسیده و امکان ثبت قرارداد بازیکنان جدید وجود ندارد. بعدتر مدیران باشگاه وعده دادند این مشکل حل خواهد شد، اما حتی در روزهای ابتدایی شهریور نیز موضوع بسته بودن پنجره و پیگیری حقوقی آن همچنان مطرح بود.

به همین دلیل اختلاف با حردانی صرفاً یک پرونده انضباطی نیست؛ مسئله به عمق ترکیب استقلال نیز ارتباط پیدا می‌کند.

وقتی تیم امکان جایگزینی آسان بازیکن را ندارد، حذف یکی از نفرات اصلی باید با محاسبه هزینه فنی آن انجام شود. همین نکته است که لطیفی روی آن دست گذاشته و هشدار می‌دهد یک شکست می‌تواند فضای افکار عمومی را به سرعت تغییر دهد.

«فوتبال حافظه ندارد»؛ هشدار لطیفی به بختیاری‌زاده

لطیفی برای توضیح نگرانی خود به جمله معروفی از جیووانی تراپاتونی اشاره کرده است: «فوتبال حافظه ندارد.»

منظور او روشن است؛ حمایت امروز هواداران از تصمیم انضباطی سهراب بختیاری‌زاده تضمین نمی‌کند که همین فضا بعد از یک یا دو نتیجه ضعیف ادامه داشته باشد.

استقلال فصل را خوب آغاز کرده و بختیاری‌زاده نیز به‌واسطه نتایج تیم و نمایش قابل قبول در دربی از حمایت مناسبی برخوردار است. اما سرمربی استقلال هنوز در ابتدای مسیر خود قرار دارد و برخلاف مربیانی که سابقه چند قهرمانی پشت سرشان است، ذخیره اعتباری طولانی‌مدتی نزد هواداران ندارد.

اگر استقلال در مسابقه‌ای به دلیل ضعف سمت راست دفاع یا کمبود بازیکن نتیجه نگیرد، اولین پرسش احتمالاً این خواهد بود که چرا یکی از ملی‌پوشان تیم کنار گذاشته شد.

این دقیقاً همان ریسکی است که لطیفی درباره آن هشدار می‌دهد.

صالح حردانی فقط یک بازیکن معمولی استقلال نیست

جایگاه حردانی نیز تصمیم را پیچیده‌تر می‌کند.

او یکی از کاپیتان‌های استقلال و بازیکن تیم ملی ایران است و در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز به میدان رفت. آمار مسابقات جام جهانی نشان می‌دهد حردانی برابر بلژیک ۴۵ دقیقه بازی کرد و در مسابقه مقابل مصر نیز ۴۵ دقیقه در زمین حضور داشت؛ یعنی تنها حدود دو ماه قبل در بالاترین سطح فوتبال ملی بازی کرده است.

همین موضوع دلیل آن نیست که بازیکن از قواعد انضباطی مستثنا شود؛ اتفاقاً کاپیتان تیم باید مسئولیت بیشتری داشته باشد، همان نکته‌ای که خود بختیاری‌زاده نیز روی آن تأکید کرده است.

اما از منظر فنی، کنار گذاشتن چنین بازیکنی هزینه دارد.

استقلال حالا باید در سمت راست دفاع از گزینه‌های دیگر استفاده کند و در عین حال یکی از نفرات دارای تجربه ملی خود را بیرون از مجموعه نگه دارد. به همین علت پیشنهاد مصالحه، بدون زیر سؤال بردن اقتدار سرمربی، از نظر مدیریت منابع انسانی منطقی به نظر می‌رسد.

پیشنهاد علی لطیفی؛ جریمه سنگین و تعهد کتبی

راه‌حلی که لطیفی مطرح می‌کند بسیار مشخص است.

او معتقد است علی تاجرنیا باید شخصاً وارد پرونده شود؛ صالح حردانی ابتدا از سرمربی و هم‌تیمی‌های خود عذرخواهی کند، سپس تعهد کتبی بدهد و با یک جریمه مالی سنگین مواجه شود.

هدف از چنین مدلی این است که بازگشت حردانی به معنای شکست سهراب بختیاری‌زاده تلقی نشود.

اگر بازیکن بدون هیچ هزینه‌ای چند روز بعد به تمرین برگردد، پیام خطرناکی برای رختکن ارسال می‌شود؛ بازیکنان ممکن است تصور کنند حتی مخالفت با سرمربی در نهایت با وساطت مدیران حل خواهد شد.

اما اگر بازگشت همراه با پذیرش اشتباه، عذرخواهی رسمی، تعهد و تنبیه قابل توجه باشد، نتیجه متفاوت خواهد بود: سرمربی برنده پرونده انضباطی باقی می‌ماند اما باشگاه سرمایه فنی خود را هم از دست نمی‌دهد.

تاجرنیا پیش‌تر راه مصالحه را باز گذاشته است

نکته جالب اینکه موضع مدیریتی باشگاه استقلال نیز تا حدی با پیشنهاد لطیفی همخوانی دارد.

علی تاجرنیا در نخستین واکنش به ماجرای حردانی از اختیار کامل سرمربی برای تصمیم‌های فنی و انضباطی حمایت کرد، اما هم‌زمان گفت موضوع به وجود آمده «حاد» نیست و باشگاه برای مدیریت آن اقدام خواهد کرد.

این موضع عملاً یک راه میانه باقی می‌گذارد.

مدیریت استقلال نمی‌خواهد با دخالت مستقیم، اقتدار بختیاری‌زاده را بشکند؛ از سوی دیگر، ظاهراً قصد ندارد پرونده حردانی را نیز بدون تلاش برای حل اختلاف مختومه کند.

گزارش‌های امروز نیز از وجود دو سناریو درباره آینده حردانی حکایت دارد: جدایی قطعی یا بازگشت با شروط انضباطی و احتمالاً تغییر در وضعیت کاپیتانی. هنوز هیچ‌کدام از این سناریوها به شکل رسمی نهایی نشده است.

یک اشتباه مهم؛ «اخراج از استقلال» هنوز قطعی نیست

در بررسی این ماجرا باید میان چند مفهوم تفاوت گذاشت.

بخشی از رسانه‌ها از عبارت «اخراج صالح حردانی» استفاده کرده‌اند، اما آنچه تاکنون با قطعیت اتفاق افتاده، دور شدن او از تمرینات با تصمیم کادر فنی و ارجاع مسئله به باشگاه و مسیر انضباطی است. گزارشی نیز منتشر شده که بختیاری‌زاده پرونده حردانی را برای بررسی به کمیته انضباطی باشگاه سپرده است.

بنابراین تا زمانی که فسخ قرارداد یا تصمیم رسمی دیگری اعلام نشده، نمی‌توان گفت همکاری استقلال و حردانی از نظر حقوقی پایان یافته است.

این تمایز مهم است؛ زیرا دقیقاً همان فضای حقوقی و مدیریتی را برای اجرای پیشنهاد لطیفی باقی می‌گذارد.

سهراب در یک آزمون مدیریتی بزرگ

پرونده صالح حردانی شاید حتی بیش از تاکتیک و نتیجه مسابقات، آزمونی برای توان مدیریتی سهراب بختیاری‌زاده باشد.

سرمربی استقلال در مرحله اول تصمیم خود را گرفته و پیامی بسیار قدرتمند به رختکن فرستاده است: هیچ بازیکنی، حتی کاپیتان تیم، بالاتر از نظم تعیین‌شده توسط سرمربی نیست.

اما مرحله دوم احتمالاً سخت‌تر است.

مدیریت بحران فقط به برخورد اولیه محدود نمی‌شود؛ یک مربی باید بداند چه زمانی تنبیه را ادامه دهد و چه زمانی بازگشت کنترل‌شده یک بازیکن، بیشتر به سود تیم است.

دیدگاه علی لطیفی نیز دقیقاً روی همین نقطه قرار دارد. او نمی‌گوید حردانی بی‌تقصیر است؛ برعکس، بازیکن را مقصر می‌داند. اما معتقد است استقلال نباید برای تنبیه یک بازیکن، خودش نیز تنبیه شود.

با توجه به بسته بودن یا دست‌کم حل‌نشدن کامل مسئله پنجره نقل‌وانتقالاتی، محدودیت‌های نیمکت و اهمیت فنی حردانی، منطقی‌ترین راه ممکن می‌تواند همان مدلی باشد که لطیفی پیشنهاد کرده است: تنبیه سنگین، عذرخواهی و تعهد، اما حفظ امکان بازگشت.

در نهایت، تصمیم نهایی فقط درباره صالح حردانی نیست. نتیجه این پرونده مشخص خواهد کرد سهراب بختیاری‌زاده چگونه می‌خواهد رختکن استقلال را مدیریت کند؛ با اقتداری که راه بازگشت باقی می‌گذارد یا تصمیمی که یکی از ملی‌پوشان تیم را برای مدت طولانی از دسترس خارج می‌کند.

اقتدار سهراب با کنار گذاشتن حردانی تثبیت شده است؛ حالا هنر مدیریتی او شاید در این باشد که اگر شرایط لازم فراهم شد، بازگشت بازیکن را هم به شکلی مدیریت کند که نه جایگاه سرمربی آسیب ببیند و نه استقلال یکی از مهره‌های مهمش را از دست بدهد.