محتاط ترین پرسپولیس برانکو برابر تراکتور

روز گذشته سرخپوشان تهرانی در ورزشگاه آزادی با نتیجه تساوی بدون گل برابر تراکتورسازی متوقف شدند تا فرصت مناسب برای رسیدن به صدر جدول را از دست داده و نتوانند فاصله خود با سپاهان و پدیده مشهد را در کاهش دهند. مسابقه‌ای که تنها دو موقعیت خطرناک برای پرسپولیس داشت و به راحتی می‌توان دریافت که بازیکنان این تیم از خستگی مفرط ناشی از برنامه ریزی فشرده و کمبود بازیکن رنج می‌برند.

برای درک بهتر افت پرسپولیس می‌توانیم بازی با الدحیل قطر در لیگ قهرمانان آسیا را مثال زد. دیداری که بعد از مدت‌ها قرمزپوشان تهرانی را به دوران اوج خود بازگرداند و هواداران این تیم را امیدوار کرد. شاگردان برانکو در قطر با ارائه یک بازی بی نقص توانستند با شکست یک گله از زمین خارج شوند. فاصله نزدیک خطوط سه گانه و نزدیک شدن آن‌ها به یکدیگر همراه با چاشنی پرس سنگین نوید روزهای خوب پرسپولیس را داد.

اما در بازی برگشت نمایش متفاوت‌تری از قهرمان غرب آسیا دیدیم. آن‌ها تنها 45 دقیقه فرصت داشتند تا سه گل بزنند. همین باعث شد تا هجومی‌ترین پرسپولیس لیگ قهرمانان را مشاهده کنیم. بازیکنان این تیم با ایجاد مثلث‌های مداوم و محوریت قرار دادن بشار در مرکز زمین به علاوه نمایش بی نقص نوراللهی و کامیابی‌نیا میانه زمین را در اختیار گرفتند و با ثبت سه گل صعودی تاریخی را تجربه کردند.
نکته‌ای که حلقه گم شده پرسپولیس در مسابقات لیگ برتر است. نمونه بارز آن هم بازی روز گذشته با تراکتورسازی تبریز است. شاگردان برانکو تقریبا هیچ فرصتی از میانه زمین به دست نیاوردند تا نقطه ضعف اصلی آن‌ها مشخص شود. دو موقعیت در نیمه اول که از روی شوت منشا و ضربه آزاد بشار رسن به دست آمد و تنها فرصت آن‌ها در نیمه دوم هم با نفوذ عالیشاه و سانتر به محوطه جریمه و دفع حاج صفی به حاصل شد. سه موقعیتی که هیچ کدام از میانه زمین به دست نیامد و باید دلیل آن را پیدا کرد.

نکته دیگر عدم میل بازیکنان پرسپولیس به هجوم بیشتر و ثبت گل پیروزی بود. ضعفی که به خصوص در بیست دقیقه پایانی بازی بیشتر به چشم آمد و دلیل اصلی آن را می‌‎توان در واگذاری میانه میدان به حریف جست و جو کرد. در سه تصویر زیر به خوبی می‌توان درک کرد که سیدجلال حسینی و شجاع خلیل‌زاده با دریافت پاس کوتان از علیرضا بیرانوند هیچ یاری در میانه زمین پیدا نمی‌کردند تا از همان انتهای زمین بازیسازی را شروع کنند. همین امر باعث می‌شد آن‌ها زیر توپ بزنند و به استفاده از توپ‌ها بلند روی آورند. امری که موفق نبود و البته باید خستگی بازیکنان قرمزپوش را دلیل مهمی بر این ضعف دانست.
بی شک با اضافه شدن مهدی ترابی و سروش رفیعی در نیم فصل دوم به پرسپولیس و البته استراحت کافی بازیکنان در تعطیلات نیم فصل این نقطه ضعف قرمزپوشان در میانه زمین برطرف شده و باز هم می‌توان شاهد اوج گیری قهرمان دو سال اخیر ایران در لیگ برتر باشیم.