شما باید حلال کنی حسن جان
کی این قرار را با خودمان گذاشتیم که حسن یزدانی باید بشود درمان تمام دردهایمان؟ مشکلات اقتصادی، اجتماعی و کرونا این روزها آرامش را از ما گرفته ولی این چه ربطی به حسن یزدانی دارد؟ دلخوش به المپیک هستیم تا با مدال بروبچههای ورزشکار برای ساعاتی هم که شده کیفمان کوک شود. با هر رنگ مدالی خوشحال میشویم مثل برنز ساروی و نقره داوودی. ولی نوبت به حسن که میرسد خودمان را به فراموشی میزنیم و یادمان میرود که ورزش 2 رو دارد؛ یک رو باخت و روی دیگر برد. حسن یزدانی را از این قاعده مستثنی کردیم، انگار او محکوم است به بردن. آنقدر یل جویبار را تحت فشار گذاشتیم که با نقره المپیک نهتنها خوشحال نمیشود بلکه میگوید حلال کنید! حسنجان تو باید ما را حلال کنی که میخواهیم برای شادی دل خودمان اصل ورزش را زیر سؤال ببریم.
از یک سال قبل شروع کردند به بالا بردن توقع مردم و دقیقا دست گذاشتند روی نقطهضعف قهرمان مردمی؛ مردم طلا میخواهند. ولی حواسشان نبود تیلور آمریکایی دارد تمرین میکند و از نظر روانی به پشتوانه بردهایش در 2 مسابقه قبلی شرایط بهتری دارد. فشار، فشار و فشار، قهرمانمان را زیر بار مسئولیت له کرد. کاروان هم آنقدر به مدال کشتیگیران دل بسته بود که فراموش کرده بود هر چه در 4سال گذشته کاشته باشی در المپیک درو میکنی. به حسن یزدانی چه داده بودید که از او فقط و فقط طلای المپیک میخواستید؟ طلایی که با غیرت تا یک قدمی آن پیش رفت ولی در 20 ثانیه آخر طلا از دستش سر خورد. حسن هم میتوانست مثل آن ورزشکاری باشد که بعد از باخت -آن هم باخت بیمدال- سینهاش را سپر کرد و گفت مگر همه باید مدال بگیرند؟ یا مثل دیگری بگوید این مسابقه تدارکاتی شد برای بازیهای آسیایی چین! با یزدانی چکار کردیم که با بغض لحظاتی کوتاه جلوی دوربین ایستاد و تلخترین سکانس المپیک توکیو را آفرید: «شرمنده مردم شدم، حلالم کنید.»
باخت یزدانی چندین و چند اتفاق دیگر را هم به همراه داشت. از هجوم به صفحه اینستاگرام تیلور تا شکوفا شدن کارشناسان متعدد! همه تحلیلگر شدند و از سبک کشتی دلاور ایرانی ایراد گرفتند. ولی فراموش کرده بودند که او تا ثانیههای آخر پیش بود و در یکقدمی تاریخسازی ایستاده بود. اصلا اینها را فراموش کنید. جردن باروز و علیرضا حیدری قهرمانان جهان و المپیک اعتقاد دارند سبک مبارزه یزدانی خیلی بهتر از 2دفعه قبل بوده و او فقط بدشانسی آورده است.