بازگشت رضا شکاری به فهرست پرسپولیس؛ پایان یک حاشیه یا آغاز چالش تازه در سیرجان
غیبت چندباره رضا شکاری از فهرست پرسپولیس در هفتههای اخیر، از همان ابتدا فراتر از یک تصمیم ساده فنی به نظر میرسید. هرچند در روایت رسمی، سرماخوردگی به عنوان دلیل این دوری مطرح شد، اما تداوم غیبت و همزمانی آن با برخی اخبار غیررسمی از فضای تمرینی تیم، ذهن افکار عمومی و رسانهها را به سمت مسائل عمیقتر سوق داد. حالا در آستانه دیدار حساس پرسپولیس مقابل گلگهر سیرجان، خبرها از بازگشت احتمالی شکاری به لیست بازی حکایت دارد؛ بازگشتی که اگر قطعی شود، میتواند نشانهای از عبور موقت باشگاه از یک بحران انضباطی پنهان باشد.
بازگشت شکاری تنها یک انتخاب ساده برای پر کردن لیست نیست، بلکه تصمیمی است که پیامهای فنی، مدیریتی و حتی روانی متعددی را به همراه دارد. پرسپولیس در مقطعی از فصل قرار گرفته که هر امتیاز آن، سرنوشت قهرمانی را تحت تاثیر قرار میدهد و بازی با گلگهر، به دلیل جایگاه دو تیم در جدول، عملا حکم یک مسابقه شش امتیازی را دارد. در چنین شرایطی، هر تصمیم کادر فنی میتواند به عنوان معیاری برای سنجش اقتدار سرمربی و انسجام رختکن تعبیر شود.
غیبت مشکوک و روایت سرماخوردگی
در روزهایی که نام رضا شکاری از لیست پرسپولیس خط خورد، توضیح رسمی کادر پزشکی و فنی، سرماخوردگی و ناآمادگی جسمانی عنوان شد. این روایت در فوتبال حرفهای چندان عجیب نیست و بارها پیش آمده که بازیکنی به دلیل بیماری از تمرین یا مسابقه دور بماند. اما وقتی این غیبت به بیش از یک بازی کشیده شد و همزمان خبرهایی از تنش در تمرینات به گوش رسید، روایت رسمی به تدریج اعتبار خود را نزد افکار عمومی از دست داد.
پرسپولیس در این مدت ترجیح داد سیاست سکوت را در پیش بگیرد و از ورود به جزئیات پرهیز کند. این سکوت اگرچه از منظر مدیریتی برای جلوگیری از التهاب بیشتر قابل درک بود، اما در عین حال فضا را برای گمانهزنیهای گسترده فراهم کرد. هواداران و رسانهها به دنبال پاسخ این پرسش بودند که آیا یک سرماخوردگی ساده میتواند چنین تاثیر طولانی بر جایگاه یک بازیکن در ترکیب تیم داشته باشد یا باید به دنبال دلایل دیگری بود.
درگیری تمرینی و نقش مسائل انضباطی
با گذشت زمان، اخبار غیررسمی از درگیری لفظی و تنش میان رضا شکاری و سروش رفیعی در یکی از جلسات تمرینی پرسپولیس منتشر شد. هرچند هیچگاه جزئیات دقیق این اتفاق به صورت رسمی تایید نشد، اما همین خبر کافی بود تا پازل غیبت شکاری شکل کاملتری به خود بگیرد. در تیمی با ساختار حرفهای و حساسیت بالای پرسپولیس، مسائل انضباطی همواره خط قرمز کادر فنی بوده و حتی بازیکنان باتجربه نیز از این قاعده مستثنی نیستند.
اوسمار ویرا، سرمربی پرسپولیس، از ابتدای حضورش تلاش کرده تصویری مقتدر از خود ارائه دهد و نشان دهد که نظم تیمی برایش اولویت دارد. کنار گذاشتن موقت یک بازیکن، حتی اگر تاثیرگذار باشد، میتواند پیامی روشن به سایر اعضای تیم بدهد. از این منظر، غیبت شکاری را میتوان بخشی از یک سیاست کنترلی دانست که هدف آن حفظ آرامش و تمرکز رختکن در مقطع حساس فصل است.
تصمیم اوسمار ویرا در آستانه بازی ۶ امتیازی
اکنون اما شرایط تغییر کرده است. خبرها حاکی از آن است که اوسمار ویرا قصد دارد رضا شکاری را برای دیدار مقابل گلگهر سیرجان دوباره به فهرست تیم بازگرداند. این تصمیم در وهله اول نشان میدهد که سرمربی پرسپولیس یا از حل شدن مشکل انضباطی اطمینان حاصل کرده یا ترجیح داده در آستانه یک بازی سرنوشتساز، از تمام داشتههای فنی خود استفاده کند.
بازی با گلگهر، برای پرسپولیس تنها یک مسابقه خارج از خانه نیست. این دیدار میتواند تاثیر مستقیمی بر رقابت قهرمانی داشته باشد و هرگونه لغزش در آن، هزینه سنگینی به دنبال خواهد داشت. در چنین شرایطی، بازگرداندن شکاری میتواند نشانهای از اولویت دادن نتیجه بر حاشیه باشد. با این حال، این تصمیم ریسکهایی نیز دارد؛ چرا که بازگرداندن یک بازیکن پس از تنش انضباطی، اگر به درستی مدیریت نشود، ممکن است پیامهای متناقضی به سایر بازیکنان منتقل کند.
جایگاه فنی رضا شکاری در پرسپولیس
از منظر فنی، رضا شکاری یکی از بازیکنانی است که توانایی بازی در چند پست تهاجمی را دارد و میتواند دست سرمربی را در چینش ترکیب باز بگذارد. تکنیک فردی، قدرت حفظ توپ و توانایی بازی بین خطوط، از ویژگیهایی است که در صورت آمادگی ذهنی و بدنی، میتواند برای پرسپولیس تعیینکننده باشد. به همین دلیل، غیبت او در هفتههای اخیر، بخشی از گزینههای تهاجمی تیم را محدود کرده بود.
بازگشت شکاری به لیست، حتی اگر به حضور ثابت در ترکیب اصلی منجر نشود، میتواند عمق نیمکت پرسپولیس را افزایش دهد. در بازیهای فشرده و حساس، داشتن گزینههای متنوع روی نیمکت، گاهی سرنوشت یک مسابقه را تغییر میدهد. از این زاویه، تصمیم اوسمار ویرا را میتوان تلاشی برای تقویت ابزارهای فنی تیم در مقطع حساس فصل دانست.
پیامدهای روانی برای رختکن و هواداران
ماجرای غیبت و بازگشت احتمالی شکاری، تنها یک موضوع فنی یا انضباطی نیست، بلکه ابعاد روانی قابل توجهی نیز دارد. برای رختکن پرسپولیس، نحوه مدیریت این پرونده میتواند معیار قضاوت درباره عدالت و ثبات تصمیمات کادر فنی باشد. اگر بازیکنان احساس کنند که مسائل انضباطی با استانداردی مشخص و بدون تبعیض پیگیری میشود، اعتمادشان به کادر فنی افزایش خواهد یافت.
از سوی دیگر، هواداران پرسپولیس نیز با دقت تحولات پیرامون تیم محبوبشان را دنبال میکنند. بخشی از هواداران، بازگشت شکاری را به فال نیک میگیرند و آن را نشانهای از تمرکز تیم بر قهرمانی میدانند. در مقابل، عدهای دیگر نگران آن هستند که نادیده گرفتن حاشیهها، در بلندمدت به تضعیف نظم تیمی منجر شود. مدیریت این دوگانه، چالشی است که باشگاه و کادر فنی با آن روبهرو هستند.
بازی گلگهر به عنوان آزمون نهایی
دیدار مقابل گلگهر سیرجان، میتواند به نوعی آزمون نهایی برای این تصمیم باشد. اگر پرسپولیس با ترکیبی منسجم و بدون حاشیه در این بازی به میدان برود و نتیجه مطلوب بگیرد، بازگشت شکاری به عنوان یک تصمیم هوشمندانه و بهموقع ارزیابی خواهد شد. اما در صورتی که حاشیهها دوباره سر باز کند یا تمرکز تیم تحت تاثیر قرار گیرد، این تصمیم میتواند به یکی از نقاط بحثبرانگیز فصل تبدیل شود.
اهمیت این مسابقه، فراتر از سه امتیاز است. پرسپولیس در این بازی باید نشان دهد که توانایی عبور از بحرانهای درونتیمی را دارد و میتواند در مسیر قهرمانی، حاشیهها را به حداقل برساند. حضور یا عدم حضور شکاری در لیست نهایی، نمادی از این رویکرد خواهد بود.
جمعبندی
بازگشت احتمالی رضا شکاری به فهرست پرسپولیس برای دیدار مقابل گلگهر سیرجان، تنها یک خبر نقل و انتقالی یا ترکیبی ساده نیست، بلکه بازتابدهنده پیچیدگیهای مدیریت یک تیم مدعی در اوج فشار رقابت است. غیبت او که ابتدا با سرماخوردگی توجیه شد و سپس رنگ و بوی انضباطی گرفت، حالا در آستانه یک بازی حساس به نقطه تصمیم رسیده است. اوسمار ویرا با این انتخاب، میان حفظ نظم و نیاز به نتیجه، توازنی حساس را دنبال میکند. نتیجه این تصمیم، نه فقط در زمین مسابقه، بلکه در فضای روانی تیم و نگاه هواداران به مدیریت پرسپولیس، اثرگذار خواهد بود.






