هشدار صریح عراقچی به آمریکا؛ تضمین ندهید، توافقی در کار نیست
متن کامل مصاحبه اختصاصی راشاتودی با سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، به این شرح است:
احساس میکنم مذاکرات شما با آقایان کوشنر، ویتکاف و آقای برادلی، دریاسالار، خوب پیش میرود. این حس من از اینجا میآید که بنیامین نتانیاهو فوراً جلسهای اضطراری در واشنگتن با آقای ترامپ برگزار میکند. فکر من این است که نتانیاهو از پیشرفت خوب مذاکرات خوشش نمیآید و قرار است بگوید که آنها باید موشکهای بالستیک خود را کنار بگذارند و از همراستایی با کشورهایی که علیه ما موضع دارند، دست بردارند، نظر شما چیست؟
واضح است، او از صلح خوشش نمیآید. او از دیپلماسی خوشش نمیآید. او طرفدار جنگ است. تنها در دو سال گذشته او به ۷ کشور در منطقه ما حمله کرده است. میتوانید باور کنید؟ ۷ کشور که آخرینش قطر بود، کشوری که متحد آمریکا و دوستان ما در غرب است. پس او هیچ راهحلی در ذهنش ندارد جز جنگ. این چیزی است که همه باید آن را درک کنند. او تاکنون تمام تلاش خود را کرده تا ایالات متحده را به جنگ با ایران بکشاند؛ و وقتی موفق شد، نتیجه یک فاجعه بود؛ آنها شکست خوردند. اگر دوباره تجربه شکستخوردهای را امتحان کنند، نتیجه تفاوتی نخواهد داشت.
آیا احساس میکنید رؤسای جمهور دیگر آمریکا همیشه با نتانیاهو یا نیازهای اسرائیل موافقت میکردند یا ترامپ حاضر است بیشتر از آنچه بوده را انجام دهد؟ حس شما از ترامپ در این باره چیست؟ چگونه او را میبینید؟
بگذارید درباره حسی که از طرفهای معامله آقای ویتکاف و آقای کوشنر، گرفتم بگویم. فکر میکنم آنها تلاش میکنند از جنگ جلوگیری کنند و راهحل دیپلماتیک پیدا کنند و این عاقلانهترین تصمیمی است که رئیسجمهور ترامپ میتواند بگیرد. به ما گفته شده که نیت آنها پیدا کردن راهحلی مسالمتآمیز است. اگر جدی هستند، ما هم جدی هستیم، هرچند هنوز کاملاً مطمئن نیستیم.
ماهیت صلحآمیزِ غنیسازی مهم است. برای راکتورهای تولید برق، غنیسازی زیر ۵ درصد لازم است. در برخی موارد خاص مثل راکتور تحقیقاتی تهران (TRR)، به غنیسازی ۲۰ درصد نیاز است؛ بنابراین معتقدم میتوانیم به توافقی بهتر از توافق اوباما یا برجام برسیم. من در بیست سال گذشته در حوزه مذاکرات هستهای فعالیت داشتهام.
میدانم که این امر دستیافتنی است؛ میتوانیم به توافقی بهتر از گذشته برسیم و قادر هستیم تضمین کنیم که هیچ سلاح هستهای وجود نداشته باشد. نبود سلاح هستهای نگرانی اصلی کسانی است که دغدغه دارند. ما میتوانیم آن را تضمین کنیم.
به تیمم دستور دادهام روی یک طرح یا پیشنهاد عملی کار کنند که بتواند تضمین کند هیچ سلاح هستهای وجود نخواهد داشت. در عین حال، حقوق ایران برای استفاده صلحآمیز از فناوری هستهای را نیز تضمین کند؛ برای تولید برق، تولید دارو، کشاورزی و همه موارد دیگر.
فکر میکنم این کار شدنی و قابل دستیابی است. فقط باید از خلاقیت و حسن نیت خود استفاده کنیم. اجازه بدهید در این باره مشخصتر صحبت کنم. ما هنوز اعتماد کامل به آمریکاییها نداریم. فکر میکنم حق داریم که اعتماد نداشته باشیم، چون آخرین بار که مذاکره کردیم، در ماه ژوئن گذشته، در میانه مذاکرات بودیم که آنها تصمیم گرفتند به ما حمله کنند. این برای ما تجربه بسیار، بسیار بدی بود. باید مطمئن شویم که آن سناریو تکرار نخواهد شد. این موضوع عمدتاً به آمریکاییها بستگی دارد.
شما نیاز دارید آقای ترامپ شخصاً به شما بگوید، چون او همان کسی بود که بار قبل وعده را شکست.
ما به یک تضمین نیاز داریم. ما به یک تضمین ملموس نیاز داریم که آن سناریو تکرار نخواهد شد و ایالات متحده از زور برای حل اختلافات با دیگران، یا دستکم با ایران، استفاده نخواهد کرد.
آنها سال گذشته یکبار این کار را امتحان کردند و شکست خوردند. برنامه هستهای ایران را نمیتوان بمباران نابود کرد، زیرا این فناوریای است که خودمان آن را توسعه دادهایم؛ بنابراین هیچ راهحلی جز راهحل دیپلماتیک وجود ندارد.
آیا ایران حاضر است بنا به درخواست نتانیاهو، کاهش یا تعدیلی در روابط خود با متحدانی که نسبت به اسرائیل موضع خصمانه دارند، در نظر بگیرد؟ آیا ایران به هر شکلی حاضر است توانمندی موشکهای بالستیک خود را محدود کند؟
این مسائل اصلاً به برنامه هستهای ما مربوط نیست. ما فقط درباره برنامه هستهای خود با آمریکا مذاکره میکنیم.
پس این موضوعات منتفی است؟
قطعا.
چقدر نسبت به این گفتوگو با آقای ویتکاف و آقای کوشنر مطمئن هستید که میتوان به نوعی راهحل رسید و از یک وضعیت بسیار زشت و خطرناک در این منطقه و در سطح جهان جلوگیری کرد؟
من از طرف خودمان مطمئن هستم؛ ما همانقدر که برای دفاع از خود در برابر هرگونه تجاوز جدید آمادهایم، برای یک راهحل دیپلماتیک نیز آمادهایم. دفعه گذشته، در ماه ژوئن سال گذشته، در حال مذاکره بودیم که ابتدا اسرائیلیها و سپس آمریکاییها به ما حمله کردند؛ در حالی که ما در حال مذاکره بودیم. اکنون از نظر نظامی، چه از لحاظ کمّی و چه کیفی، نسبت به پیش از جنگ ۱۲روزه آمادگی بیشتری برای دفاع از خود داریم و برای دیپلماسی نیز آمادهتریم. ما از آنچه در ۱۲ ماه گذشته و در جریان جنگ دوازدهروزه رخ داد، درسهای زیادی گرفتهایم. در زمینه جنگ و دیپلماسی، درسهای خود را آموختهایم و اکنون برای هر دو آمادهایم.
اما اگر آنها حمله کنند چه؟ اگر از روشهای تهاجمی استفاده کنند چه؟ در آن صورت راهبرد تلافیجویانه شما چه خواهد بود؟
ما از خودمان دفاع میکنیم.
چگونه؟
خودتان میدانید چگونه.
شما به پایگاههای آمریکا در کشورهای حوزه خلیج فارس حمله خواهید کرد.
به پایگاهها، داراییها و تأسیسات آمریکا، هر آنچه در منطقه ما دارند، حمله خواهیم کرد.
به نظر میرسد گفتن این حرف برایتان ناراحتکننده است. واقعاً همینطور است؟
نه، ناراحت نیستم. فقط نمیخواهم چیزی را بیان کنم که دوست ندارم اتفاق بیفتد. من اهل دیپلماسی هستم. من اهل گفتوگو و مذاکره هستم. همه مرا میشناسند. قبلاً این کار را انجام دادهام و دوباره هم میتوانم انجام دهم. من مرد جنگ نیستم، البته خودم یک رزمنده جنگ هستم. کشور من و نیروهای مسلح ما برای هر احتمالی کاملاً آمادهاند، اما ترجیح من راهحل دیپلماتیک است.






