حمله تند پیشکسوت استقلال به داوری، رسانه ملی و یک شب جنجالی

بدون تردید دیدار استقلال مقابل الحسین اردن، یکی از آن مسابقاتی بود که نتیجه نهایی‌اش هیچ تناسبی با آنچه در جریان بازی رخ داد نداشت. مسابقه‌ای که استقلال در آن از نظر فنی، تاکتیکی و حتی روحی، دست بالا را داشت اما در نهایت با نتیجه‌ای غیرمنصفانه زمین را ترک کرد. مهدی فنونی‌زاده، پیشکسوت نام‌آشنای آبی‌ها، در تحلیلی صریح و بی‌پرده، به بررسی این دیدار و حواشی پیش و پس از آن پرداخت و از زوایای مختلف، به چرایی این شکست و امیدواری به آینده اشاره کرد.

استقلال برتر میدان و داوری بحث‌برانگیز

فنونی‌زاده در ارزیابی فنی بازی استقلال مقابل الحسین اردن، بدون تردید تیم ایرانی را برتر مطلق میدان می‌داند. او معتقد است استقلال نه‌تنها کنترل جریان بازی را در اختیار داشت، بلکه از نظر موقعیت‌سازی و مالکیت توپ نیز فاصله محسوسی با حریف ایجاد کرده بود. به باور این پیشکسوت، استقلال دو بار دروازه الحسین را باز کرد؛ گل‌هایی که هر دو می‌توانستند سرنوشت مسابقه را تغییر دهند.

او گل اول را کاملاً سالم می‌داند و تأکید می‌کند که تصمیم داور برای مردود اعلام کردن آن، با یک خط‌کشی عجیب و غیرقابل قبول همراه بوده است. از نگاه فنونی‌زاده، قرار دادن یاسر آسانی در منطقه آفساید، بیش از آنکه بر اساس واقعیت صحنه باشد، محصول تفسیر سخت‌گیرانه و غیرمنصفانه داوری بود. گل دوم نیز به زعم او، با وسواس بیش از حد مردود شد؛ وسواسی که معمولاً در چنین سطحی از مسابقات، کمتر دیده می‌شود.

الحسین اردن؛ حریفی کوچک‌تر از نام استقلال

یکی از محورهای اصلی صحبت‌های فنونی‌زاده، مقایسه فنی دو تیم بود. او برخلاف فضاسازی‌هایی که پیش از مسابقه درباره قدرت تیم اردنی شکل گرفته بود، معتقد است الحسین اردن اصلاً در حد و اندازه‌هایی نبود که بتواند استقلال را شکست دهد. به گفته او، اگر قرار بود عدالت در نتیجه حاکم باشد، برد یک بر صفر استقلال حداقل حق این تیم بود و حتی تساوی هم نمی‌توانست بازتاب‌دهنده برتری آبی‌ها باشد.

فنونی‌زاده با اشاره به عملکرد تک‌تک بازیکنان، تأکید می‌کند که استقلال در تمامی پست‌ها یک سر و گردن بالاتر از حریف قرار داشت. از خط دفاع تا خط حمله، بازیکنان استقلال با کیفیت‌تر، باتجربه‌تر و تأثیرگذارتر ظاهر شدند، اما فوتبال همیشه به تیم برتر میدان پاداش نمی‌دهد. او این موضوع را یکی از قوانین نانوشته فوتبال می‌داند؛ قانونی که گاهی بی‌رحمانه عمل می‌کند.

شکست ناعادلانه و روحیه‌ای که از بین نمی‌رود

با وجود انتقادهای تند به داوری و نتیجه مسابقه، فنونی‌زاده بر یک نکته کلیدی تأکید دارد: ناامیدی جایی در تفکر استقلالی‌ها ندارد. او معتقد است تیمی که این‌چنین برتر بازی کرده، نباید با یک شکست، انگیزه و اعتماد به نفس خود را از دست بدهد. از نگاه او، همین حس ناعدالتی و همین احساس «شایسته بردن بودیم» می‌تواند بزرگ‌ترین موتور محرک استقلال در بازی برگشت باشد.

او تجربه سال‌های حضورش در فوتبال حرفه‌ای را پشتوانه این تحلیل قرار می‌دهد و می‌گوید تیمی که لایق پیروزی بوده اما به دلیل داوری یا بدشانسی شکست خورده، در دیدار بعدی با انگیزه‌ای چند برابر وارد زمین می‌شود. به باور فنونی‌زاده، استقلال دقیقاً در چنین نقطه‌ای قرار دارد.

حاشیه‌های رسانه‌ای و برنامه فوتبال برتر

بخش قابل توجهی از انتقادهای فنونی‌زاده متوجه فضای رسانه‌ای پیش از بازی و به‌ویژه برنامه فوتبال برتر شب قبل از دیدار با الحسین بود. او با اشاره به واکنش تند سرپرست مدیرعاملی باشگاه استقلال، تأکید می‌کند که آنچه در این برنامه رخ داد، نه‌تنها کمکی به نماینده ایران نکرد، بلکه عملاً به سود حریف اردنی تمام شد.

از نگاه این پیشکسوت، سال‌هاست که در بخش‌هایی از وزارت ورزش، فدراسیون فوتبال و حتی رسانه ملی، نوعی دشمنی آشکار با استقلال وجود دارد؛ دشمنی‌ای که در بزنگاه‌های حساس، خود را نشان می‌دهد. فنونی‌زاده معتقد است در شبی که استقلال به حمایت روحی و رسانه‌ای نیاز داشت، فضایی علیه این تیم شکل گرفت که تأثیر منفی آن را نمی‌توان نادیده گرفت.

وقتی فوتبال برتر، فوتبال برتر اردن می‌شود

فنونی‌زاده با لحنی تند و صریح، تجربه تماشای برنامه فوتبال برتر را چنین توصیف می‌کند که گویی نه یک برنامه ایرانی، بلکه برنامه‌ای در حمایت از تیم اردنی در حال پخش بوده است. او این رویکرد را با رفتار رسانه‌های کشورهای دیگر مقایسه می‌کند؛ کشورهایی که در رقابت‌های بین‌المللی، تمام توان رسانه‌ای خود را برای حمایت از تیم‌های باشگاهی‌شان به کار می‌گیرند.

به اعتقاد او، آنچه در این برنامه اتفاق افتاد، مصداق بارز خودزنی بود؛ رفتاری که نه‌تنها استقلال، بلکه فوتبال ایران را در سطح بین‌المللی تضعیف می‌کند. فنونی‌زاده تأکید می‌کند چنین برخوردهایی هیچ نسبتی با نقد فنی و منصفانه ندارد و صرفاً به تخریب روحیه یک تیم ایرانی منجر می‌شود.

استقلال و سال‌هایی که زیر فشار گذشت

این پیشکسوت استقلال، در ادامه صحبت‌هایش به گذشته بازمی‌گردد و یادآوری می‌کند که این باشگاه حتی در دوره‌هایی که مورد بی‌توجهی کامل قرار گرفت، توانست موفق شود. او به فصلی اشاره می‌کند که استقلال بدون باخت و سه هفته زودتر از پایان لیگ، قهرمان شد؛ فصلی که به گفته او، کمتر کسی به این تیم توجه می‌کرد.

فنونی‌زاده با کنایه می‌گوید در همان زمانی که تمرکز بسیاری از مدیران و رسانه‌ها روی تیمی خاص بود، استقلال کار خودش را کرد و نتیجه گرفت. اما به باور او، در سال‌های قبل و بعد از آن قهرمانی، فشارها و حاشیه‌سازی‌ها دوباره آغاز شد و امسال نیز استقلال با همین فضا دست‌وپنجه نرم می‌کند.

امید قطعی به بازی برگشت و یک نتیجه خاص

با تمام این انتقادها و گلایه‌ها، صحبت‌های فنونی‌زاده با امیدواری مطلق به آینده به پایان می‌رسد. او با اطمینان می‌گوید استقلال در بازی برگشت، پاسخی درخور خواهد داد؛ پاسخی که به تعبیر خودش «قرمزسوز» خواهد بود. نتیجه‌ای که حال هواداران استقلال را خوب می‌کند و در مقابل، کام دشمنان این تیم را تلخ.

او تأکید می‌کند که استقلال با تکیه بر کیفیت فنی، انگیزه بالا و تجربه بازیکنانش، می‌تواند در خانه حریف ورق را برگرداند و نشان دهد که برتری واقعی متعلق به کدام تیم است. از نگاه فنونی‌زاده، بازی رفت اگرچه با شکست به پایان رسید، اما نشانه‌های روشنی از قدرت استقلال داشت؛ نشانه‌هایی که در بازی برگشت به نتیجه‌ای ملموس تبدیل خواهند شد.

جمع‌بندی

دیدار استقلال و الحسین اردن، بیش از آنکه یک شکست ساده باشد، به صحنه‌ای برای نمایش ناعدالتی‌های داوری، فشارهای رسانه‌ای و بی‌توجهی به منافع فوتبال ایران تبدیل شد. با این حال، تحلیل مهدی فنونی‌زاده نشان می‌دهد که این شکست می‌تواند نقطه آغاز یک بازگشت قدرتمند باشد. استقلال از نظر فنی تیم برتر میدان بود و اگر این برتری با تمرکز و انگیزه‌ای مضاعف در بازی برگشت تکرار شود، نتیجه نهایی می‌تواند کاملاً متفاوت باشد. حالا همه نگاه‌ها به دیدار برگشت دوخته شده؛ جایی که استقلال فرصت دارد نه‌تنها نتیجه را جبران کند، بلکه پاسخ همه حاشیه‌ها را در زمین فوتبال بدهد.