عباس جمشیدیفر از تجربه همکاری با سعید آقاخانی در سریال «اسباب زحمت» میگوید
ماه رمضان امسال با آغاز پخش سریال کمدی «اسباب زحمت» از شبکه یک سیما، فضای جدیدی از طنز اجتماعی در تلویزیون شکل گرفت. سعید آقاخانی پس از چند فصل موفق از مجموعه «نون. خ»، این بار در پایتخت به دغدغههای زندگی شهری و چالشهای روزمره مردم تهران پرداخته است. حضور چهرههای شاخصی چون عباس جمشیدیفر و حسن معجونی در کنار آقاخانی، توانسته ترکیبی حرفهای و باورپذیر از بازیگری و طنز اجتماعی را رقم بزند.
عباس جمشیدیفر که یکی از بازیگران اصلی سریال است، استقبال مخاطبان از قسمتهای ابتدایی «اسباب زحمت» را نشانهای از نیاز جامعه به کمدیهای اجتماعی دانسته و تأکید کرده است که این آثار میتوانند تلخی واقعیتهای اقتصادی را با زبانی شیرین برای مردم ملموستر کنند.
همکاری دوباره جمشیدیفر با سعید آقاخانی؛ پیوندی از تئاتر تا تلویزیون
جمشیدیفر در گفتوگو با خبرنگار مهر، تجربه همکاری مجدد با آقاخانی را نقطه عطفی در مسیر کاری خود دانسته و یادآور شده است که ورودش به تلویزیون در سال ۱۳۸۵ با هدایت آقاخانی شکل گرفت. او از همان زمان خود را مدیون نگاه حرفهای این کارگردان دانسته و توضیح داده است که آقاخانی در نگارش و طراحی فیلمنامه، وسواسی خاص دارد و هر متن را بارها بررسی میکند تا از دل آن طنزی هدفمند و باکیفیت بیرون بیاید.
به گفته جمشیدیفر، آقاخانی کمدی را نه به عنوان صرفاً خنده بلکه به مثابه ابزاری برای نقد اجتماعی میبیند. همین ویژگی سبب شده تا «اسباب زحمت» با قسمتهای ابتداییاش توانسته گفتوگویی صمیمی با مخاطب برقرار کند و درعینحال تصویری از دغدغههای مالی، شغلی و خانوادگی مردم امروز ایران را به نمایش بگذارد.
تعامل و بداهه؛ رمز موفقیت بازی در کمدی تلویزیونی
جمشیدیفر در بخش دیگری از اظهاراتش به اهمیت تعامل میان بازیگران در صحنه اشاره کرده و گفته است که ارتباط درست بین دو بازیگر، کیفیت کار را تعیین میکند. او این نگاه را از تئاتر گرفته؛ جایی که بازیگر ناچار است با گوش دادن دقیق به دیالوگ و انرژی بازیگر روبهرو، پاسخ مناسب و طبیعی بدهد.
به باور او، نبود ارتباط مؤثر میان بازیگران، باعث میشود طنز به تصنع بیفتد. در «اسباب زحمت»، جمشیدیفر سعی کرده از بداههگویی همکارانش استقبال کند و خود را در جریان زندهی آن قرار دهد تا واکنشهایش طبیعیتر و به زندگی روزمره نزدیکتر باشد؛ رویکردی که در نهایت به خلق لحظههای خودانگیخته و تماشایی در اثر منجر شده است.
ضرورت کمدیهای اجتماعی در تلویزیون امروز
مشکلات اقتصادی، فشار معیشتی و دغدغههای روزمره مردم، سوژههایی هستند که «اسباب زحمت» با زبان طنز آنها را بازگو میکند. جمشیدیفر معتقد است تلویزیون باید بیش از گذشته به ساخت آثار کمدی اجتماعی توجه کند؛ چراکه این آثار به مخاطب کمک میکنند تا در کنار خنده، نگاه انتقادیتری نسبت به مسائل پیرامون خود پیدا کند.
به گفته او، «اسباب زحمت» نمایانگر بخشی از زندگی قشر متوسط شهری است و طنز آن از دل واقعیت بیرون آمده است. برای جمشیدیفر، جذابترین بخش کار، نزدیک بودن داستان سریال به زندگی واقعی مردم است؛ امری که موجب میشود تماشاگر نه فقط سرگرم شود، بلکه در آیینه طنز، واقعیتهای اقتصادی و فرهنگی جامعه را ببیند.
معجونی در نقش تازه؛ ترکیب تجربه و جسارت در «اسباب زحمت»
در کنار بازی جمشیدیفر، حضور حسن معجونی نیز فضای متفاوتی به سریال بخشیده است. جمشیدیفر درباره همکاری با او گفته است که این نخستین تجربه مشترکشان بوده و معجونی را انسانی باسواد و آشنا به ذات کمدی دانسته است. او همچنین درباره سعید آقاخانی گفته: آقاخانی برای من معلمی تمامعیار است که حضور در کنار او باعث آرامش و یادگیری در کار میشود. این روابط حرفهای میان اعضای گروه، باعث وحدت و انرژی مثبت در پشت صحنه شده است.
«اسباب زحمت» و بازتاب دغدغههای اقتصادی
یکی از نکات برجسته سریال، پرداختن مستقیم به مشکلات اقتصادی مردم است. جمشیدیفر در گفتوگو با مهر تصریح کرده است که نمایش این مسائل در قالب طنز، نهتنها باعث خنده و سرگرمی بیننده میشود بلکه تلنگری اجتماعی است تا ذهن مخاطب نسبت به واقعیتها بازتر گردد. او آرزو کرده است روزی برسد که دیگر نیازی به ساخت آثار درباره فقر و فشار اقتصادی نباشد و جامعه به نقطهای از آرامش و رفاه برسد.
به اعتقاد کارشناسان تلویزیونی، چنین رویکردهایی سبب میشود طنز از سطح شوخی و خنده عبور کند و به ابزاری برای بازسازی امید اجتماعی تبدیل شود؛ نگاهی که سعید آقاخانی بارها در آثارش از جمله «نون. خ» و حالا در «اسباب زحمت» دنبال کرده است.
فاصله از کمدی، بازگشت به ریشه
عباس جمشیدیفر که پیشتر در آثار جدی شبکه نمایش خانگی از جمله «سقوط» و «اجل معلق» حضور داشته، گفته است بعد از سالها فعالیت در تئاتر جدی، دوباره احساس کرده زمان بازگشت به طنز اجتماعی رسیده است. او تأکید کرده که انتخاب نقش برایش سختتر از قبل شده و هر اثر را با دقت و وسواس بیشتری بررسی میکند. برایش مهم است که کمدی، شأن اجتماعی داشته باشد و صرفاً برای خنده نباشد.
از «ساعت خوش» تا امروز؛ شباهت نگاه آقاخانی و عطاران
جمشیدیفر در بخشی از صحبتهایش به یاد سریالهای رمضانی رضا عطاران افتاده و گفته است مخاطبان با آثار او خاطرههای زیادی دارند. به باور او، تفکر کمدی سعید آقاخانی و رضا عطاران بسیار نزدیک است؛ دو هنرمندی که از دوران «ساعت خوش» تاکنون، بخش مهمی از طنز تلویزیون را شکل دادهاند. همکاری آنها در «خانه به دوش» نمونهای از این همفکری بوده است و حالا «اسباب زحمت» با نگاه مشابه به دنبال بازآفرینی همان جنس طنز صمیمی و اجتماعی است که میتواند خاطرهساز ماه رمضان مخاطبان شود.
بازگشت به قاب تلویزیون؛ انتخابی از سر تعلق
جمشیدیفر درباره حضور دوبارهاش در تلویزیون گفته است که دلیل اصلی بازگشتش شخص سعید آقاخانی بوده است؛ کارگردانی که او را وارد تلویزیون کرد و اکنون دوباره انگیزه حضور در اثر تازهای را به او داده است. او تأکید کرده که بسیاری از بازیگران بدون تردید و چشمبسته پیشنهاد آقاخانی را میپذیرند، زیرا به کیفیت و اصالت کار او اعتماد دارند. از نگاه جمشیدیفر، گستردگی مخاطبان تلویزیون و امکان ارتباط مستقیم با مردم نیز دلیل دیگر این تصمیم بوده است.
مخاطب فراگیر تلویزیون و قدرت اثرگذاری «اسباب زحمت»
در پایان، جمشیدیفر با اشاره به فراگیری تلویزیون در میان مردم ایران گفت: او امید دارد همه اقشار جامعه بتوانند پای تلویزیون بنشینند و این سریال را تماشا کنند. طبق گفته او، «اسباب زحمت» فقط یک کمدی نیست؛ بلکه آیینهای از زندگی مردم، با تمام سختیها و شیرینیهایش است. در روزهایی که شبکههای نمایش خانگی مخاطبان خاص خود را دارند، چنین سریالی در تلویزیون، نقش مهمی در حفظ ارتباط گسترده میان مردم و رسانه ملی ایفا میکند.
جمعبندی
سریال «اسباب زحمت» با بهرهگیری از نگاه اجتماعی سعید آقاخانی و بازی صمیمی عباس جمشیدیفر، توانسته در نخستین شبهای رمضان جایگاه ویژهای در میان مخاطبان تلویزیون پیدا کند. این اثر، با روایت مشکلات معیشتی در قالب طنز، نشان میدهد که هنوز هم تلویزیون میتواند محملی برای گفتوگو درباره زندگی واقعی مردم باشد. عباس جمشیدیفر با تأکید بر نقش موثر آقاخانی در مسیر حرفهای خود، از امید به تداوم آثار کمدی اجتماعی گفته است؛ آثاری که در کنار خنده، اندیشه و همدلی را در دل مخاطب زنده نگه میدارند.






