طلای جهانی دوباره اوج گرفت؛ صعود یا توقف در مرز حساس؟

بازار طلای جهانی هفته‌ای پرنوسان اما معنادار را پشت سر گذاشت؛ هفته‌ای که در آن قیمت‌ها پس از آغاز نزولی، توانستند افت‌های اولیه را جبران کنند و بار دیگر بالای سطح روانی ۵۰۰۰ دلار قرار بگیرند. این بازگشت، بیش از آنکه ریشه در داده‌های اقتصادی پررنگ داشته باشد، حاصل ترکیبی از تحولات سیاسی، ارزیابی دوباره سیاست پولی آمریکا و رفتار محتاطانه سرمایه‌گذاران در فضای عدم قطعیت بود. در چنین شرایطی، طلا بار دیگر نقش سنتی خود به عنوان دارایی امن را یادآوری کرد، هرچند نشانه‌هایی از کاهش شتاب صعودی نیز در نمودارها دیده می‌شود.

آغاز محتاطانه هفته و فشار دلار بر بازار طلا

هفته معاملاتی طلا با فضایی کم‌رمق آغاز شد. تعطیلی روز رئیس‌جمهوری در آمریکا در روز دوشنبه، موجب کاهش حجم معاملات و محدود شدن دامنه نوسان قیمت‌ها شد. در این روز، طلا افتی اندک را تجربه کرد که بیشتر ناشی از نبود جریان‌های تازه خبری و احتیاط معامله‌گران بود. اما این آرامش نسبی دوام چندانی نداشت.

در روز سه‌شنبه، با بازگشایی کامل بازارهای آمریکا، ضعف شاخص‌های سهام وال‌استریت خود را نشان داد. این ضعف، به‌طور غیرمستقیم به تقویت دلار آمریکا انجامید؛ چرا که بخشی از سرمایه‌ها به سمت دارایی‌های دلاری حرکت کردند. رشد دلار، طبق الگوی کلاسیک بازارهای مالی، فشار مضاعفی بر قیمت طلای جهانی وارد کرد و باعث شد این فلز گرانبها به زیر سطح مهم ۵۰۰۰ دلار سقوط کند. این حرکت نزولی، اگرچه از نظر دامنه محدود بود، اما از منظر روانی اهمیت زیادی داشت و بار دیگر حساسیت بازار به این سطح کلیدی را برجسته کرد.

چرخش فضا با تمرکز بر تحولات ژئوپلیتیک

در ادامه هفته، ورق بازار به‌تدریج برگشت. نبود داده‌های کلان تاثیرگذار اقتصادی، توجه فعالان بازار را از شاخص‌ها و آمارها به سمت تحولات سیاسی و ژئوپلیتیک معطوف کرد. در اواخر جلسه معاملاتی روز چهارشنبه، تشدید تنش‌ها در خاورمیانه باعث شد جریان تقاضای امن بار دیگر فعال شود. در چنین فضایی، طلا به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین پناهگاه‌های سرمایه، مورد توجه قرار گرفت و مسیر صعودی به خود گرفت.

این تغییر جهت نشان داد که حتی در شرایطی که دلار در سطوح نسبتا بالایی قرار دارد، ریسک‌های سیاسی می‌توانند به‌سرعت موازنه بازار را تغییر دهند. واکنش سریع قیمت طلا به اخبار سیاسی، بیانگر آن است که بخش قابل توجهی از سرمایه‌گذاران همچنان نسبت به ثبات محیط جهانی بدبین هستند و در اولین نشانه تنش، به سمت دارایی‌های امن حرکت می‌کنند.

سیگنال‌های فدرال رزرو و اثر آن بر انتظارات بازار

همزمان با تحولات سیاسی، انتشار صورت‌جلسه نشست اخیر فدرال رزرو نیز بر فضای بازار اثر گذاشت. این صورت‌جلسه نشان داد سیاست‌گذاران پولی آمریکا تمایل دارند در مسیر سیاست پولی انعطاف بیشتری داشته باشند. اگرچه بحث کاهش نرخ بهره به‌صورت جدی مطرح نشد، اما تاکید بر این نکته که در صورت ماندگاری تورم، حتی احتمال افزایش نرخ بهره نیز منتفی نیست، پیام مهمی برای بازارها داشت.

این موضع محتاطانه فدرال رزرو، از یک سو مانع از تضعیف شدید دلار شد و از سوی دیگر اجازه نداد طلا با شتابی مشابه دوره‌های انبساط پولی، جهش کند. به بیان دیگر، بازار در حال حاضر میان دو نیروی متضاد قرار دارد؛ نگرانی‌های ژئوپلیتیک که به نفع طلا عمل می‌کند و سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر که می‌تواند مانعی برای رشد پرقدرت این فلز گرانبها باشد.

رشد ضعیف اقتصاد آمریکا و پیام‌های متناقض برای طلا

در نیمه دوم هفته، نگاه‌ها به داده‌های اقتصادی آمریکا معطوف شد. برآورد اولیه تولید ناخالص داخلی نشان داد اقتصاد آمریکا در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵ با نرخ سالانه ۱.۴ درصد رشد کرده است؛ رقمی که در مقایسه با رشد ۴.۴ درصدی فصل قبل، افتی قابل توجه محسوب می‌شود و به‌مراتب کمتر از انتظار ۳ درصدی بازار بود. این داده در نگاه نخست می‌توانست به‌عنوان عاملی حمایتی برای طلا تلقی شود، چرا که رشد ضعیف اقتصادی معمولا احتمال کاهش نرخ بهره را افزایش می‌دهد.

اما جزئیات گزارش، تصویر متفاوتی ارائه داد. شاخص قیمت PCE هسته در ماه دسامبر ۰.۴ درصد رشد کرد؛ رقمی بالاتر از پیش‌بینی بازار و داده‌های پیشین. این نشانه از پایداری تورم، باعث شد انتظارات برای تسهیل سیاست پولی تضعیف شود و در نتیجه، اثر حمایتی داده رشد ضعیف بر قیمت طلا تا حدی خنثی گردد.

انتظارات نرخ بهره و نقش دلار در مسیر طلا

بر اساس ابزار FedWatch، بازار تقریبا هیچ احتمالی برای کاهش نرخ بهره در نشست ماه مارس قائل نیست و حدود ۸۰ درصد احتمال می‌دهد سیاست پولی در ماه آوریل بدون تغییر باقی بماند. این انتظارات، چارچوب اصلی تصمیم‌گیری معامله‌گران را شکل داده است. در صورتی که مقامات فدرال رزرو در هفته‌های آینده سیگنال‌هایی از کاهش نرخ بهره ارسال کنند، دلار می‌تواند تضعیف شود و طلا از این مسیر تقویت گردد. در مقابل، تاکید بر احتمال افزایش نرخ یا تداوم سیاست انقباضی، می‌تواند فشار نزولی تازه‌ای بر بازار طلا وارد کند.

در چنین شرایطی، واکنش طلا به داده‌ها و اظهارات مقامات پولی، بیش از گذشته حساس و کوتاه‌مدت شده است. بازار به‌وضوح در حال جست‌وجوی محرکی قوی‌تر برای تعیین جهت بعدی است.

تحلیل تکنیکال طلای جهانی و نشانه‌های کاهش شتاب

از منظر تکنیکال، ساختار کلی نمودار روزانه طلای جهانی همچنان در فاز صعودی قرار دارد. قیمت بالاتر از سطوح حمایتی کلیدی تثبیت شده و روند غالب هنوز به نفع خریداران است. با این حال، نشانه‌های واضحی از کاهش شتاب حرکت صعودی دیده می‌شود؛ وضعیتی که معمولا به معنای ورود بازار به یک فاز نوسانی پیش از حرکت بعدی است.

شاخص قدرت نسبی بالای سطح ۵۰ باقی مانده که نشان‌دهنده حفظ مومنتوم مثبت است، اما کاهش شیب این اندیکاتور بیانگر آن است که انرژی روند نسبت به هفته‌های گذشته کمتر شده و بازار برای عبور از مقاومت‌های مهم به محرک جدیدی نیاز دارد.

نقش میانگین‌های متحرک و سطوح کلیدی قیمت

در بررسی میانگین‌های متحرک، قرار گرفتن قیمت در نزدیکی میانگین ۲۰ روزه اهمیت ویژه‌ای دارد. این سطح، به‌نوعی مرز میان اصلاح کوتاه‌مدت و ادامه روند صعودی محسوب می‌شود. تثبیت قیمت بالای این میانگین می‌تواند احتمال حمله دوباره به محدوده مقاومتی ۵۰۹۰ تا ۵۱۰۰ دلار را افزایش دهد. عبور معتبر از این ناحیه، معمولا با افزایش حجم معاملات همراه می‌شود و می‌تواند مسیر را به سمت مقاومت‌های بالاتر در سطوح ۵۲۰۰ و سپس ۵۴۰۰ دلار باز کند؛ سطوحی که از نظر روانی و ساختاری اهمیت بالایی دارند.

در سناریوی نزولی، سطح ۴۸۷۰ دلار به‌عنوان حمایت محوری مطرح است. این سطح با یکی از نواحی اصلاحی فیبوناچی هم‌پوشانی دارد و شکست آن می‌تواند به فعال شدن سفارش‌های فروش الگوریتمی منجر شود. در چنین حالتی، محدوده ۴۷۰۰ تا ۴۶۹۰ دلار نخستین ناحیه جذب تقاضا خواهد بود. اگر این سطح نیز حفظ نشود، میانگین متحرک ۵۰ روزه در حوالی ۴۶۳۰ دلار می‌تواند به‌عنوان آخرین سنگر روند صعودی میان‌مدت عمل کند.

جمع‌بندی

در مجموع، بازار طلای جهانی در مقطع حساسی قرار گرفته است. بازگشت قیمت بالای ۵۰۰۰ دلار نشان‌دهنده قدرت نسبی خریداران و اهمیت ریسک‌های سیاسی در تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران است، اما همزمان سیاست پولی محتاطانه فدرال رزرو و پایداری تورم، مانعی جدی برای صعود شتابان محسوب می‌شود. از منظر تکنیکال نیز بازار در نقطه تعادل قرار دارد؛ جایی که شکست یکی از سطوح کلیدی می‌تواند جهت حرکت بعدی را مشخص کند. تا زمان ظهور محرکی قوی‌تر، نوسان در یک بازه محدود محتمل‌ترین سناریو برای طلای جهانی خواهد بود.