فوتبالیست پیشکسوت: در دوران بیماری و سکته مغزی جز یکی دونفر هیچکس سراغی از من نگرفت/ بازیکنانهای امروز30-40میلیارد پول می گیرند،دریغ از یک دریبل

 او در مصاحبه با روزنامه قدس از برخی نارفاقتی ها هم گلایه کرده است.

بخشهایی از این مصاحبه را می خوانید:

رسیده بود بلایی ولی به خیر گذشت!

بله مرگ را دریبل زدم تا برای مدت بیشتری در دنیا بمانم. سکته مغزی و مشکلات قلبی موجب شد دو هفته در بیمارستان بستری شوم و از آی‌سی‌یو به سی‌سی‌یو و برعکس در رفت و آمد باشم. خدا خواست تا سایه‌ام بالای سر خانواده مظلومم باشد و چند صباحی بیشتر در این سیاره ملول بمانم.

مسئولان استان خوزستان، متولیان ورزش و هم‌بازی‌های قدیمی در این مدت سراغی از تو گرفتند؟

به جز چند نفر ازجمله شهرام عطارزاده که تنهایم نگذاشتند و معرفت به خرج دادند، دیگران حتی یک زنگ خشک و خالی هم نزدند و یک شاخه گل نفرستادند. من عمرم را پای فوتبال ایران و خوزستان گذاشتم اما حضرات، ابی تهامی را دیگر به خاطر نمی‌آورند. عیبی ندارد. من هم خدایی دارم. بیماری و مرگ برای همه هست و همه ما باید با یک متر کرباس در گور بخوابیم.

ستاره تیم ملی در ملبورن بارانی اگر پول را با پیراهن خیس آبی تاخت می‌زد، الان حال و روز بهتری داشت. قبول داری؟

من در اوج فوتبالم از استقلال تهران، پرسپولیس، تراکتور، سپاهان و چند باشگاه خارجی پیشنهاد داشتم، اما به خاطر مردم خوزستان ماندم و دینم را ادا کردم اما... بگذریم. بد کردند با بازیکنی که ۱۰ سال برای تیم ملی عرق ریخت؛ در دو مقدماتی جام جهانی بازی کرد و فکر و ذکرش این بود مردم خوزستان از ورزشگاه شاد به خانه‌هایشان برگردند. من به خاطر نان و نمک هیچ جا نرفتم و قید چرک کف دست را زدم، اما در گذر زمان فراموش شدم. الان هم یک عده منتظرند سرم را زمین بگذارم تا سیاه بپوشند، به مجلس ختم بیایند و حلوایم را بخورند.
تف به این دنیای دغل که نسیان می‌آورد.

شنیدیم همسرت هم کسالت دارد؟

بله شریک زندگی‌ام بیمار است و همین کار را سخت‌تر کرده است. عیبی ندارد ما هم خدایی داریم. اصلاً من باید چوب تعصبم را بخورم و دم نزنم. از حق زن و بچه‌ام گذشتم و برای فوتبال جنوب جان دادم اما یک پاپاسی در روزهای سخت کمک نکردند. یادتان نرود من در کویت بازی می‌کردم که گفتند فوتبال خوزستان به تو احتیاج دارد. آنجا را رها کردم، از بهترین قراردادها گذشتم و برگشتم تا سکوها را به هوا بفرستم. ای روزگار بی‌مرام.

هنوز هم معتقدی ابراهیم تهامی مثل پله، مارادونا و مسی بدیل ندارد؟

بروید فیلم بازی‌های من را دوباره ببینید تا به حرفم برسید. امروز مهاجم ۴۰،۳۰ میلیاردی دریبل زدن بلد نیست و توانایی دور زدن و جا گذاشتن مدافع پیش رویش را ندارد، اما من مثل آب خوردن از دیوارهای دفاعی رد می‌شدم و گل می‌زدم.

از خاطرمان نرفته. تو انبار باروت سال‌های از یاد گریخته‌ای!

بنویس ما زیر موشک و بمب و در گرماگرم جنگ با بعثی‌ها بازی می‌کردیم و به خاطر وطن سرمان را جلو توپ چرمی می‌گذاشتیم و ادعایی هم نداشتیم، اما حالا سلبریتی‌های فوتبال حاضر نیستند در میدان حاضر شوند و عجیب‌تر اینکه برخی از دو خط اظهارنظر هم درباره این خاک و این پرچم مقدس حذر می‌کنند. سلبریتی غریبه با وطن به چه درد می‌خورد؟

می‌گفتند پس از صعود تیم ملی به جام جهانی ۱۹۹۸ برخی بازیکنان زمین گرفتند. از آن زمین‌ها چیزی به تو نرسید؟

دلت خوش است برادر، خروس قندی هم دست ما ندادند چه برسد به زمین مسکونی. حتی در مقطعی شنیدم بعضی‌ها خودرو گرفتند اما خداوکیلی یک جفت لاستیک هم به من نرسید. تقدیر این بود ابی تهامی از ذهن مسئولان خط بخورد که خورد.