لیموچی: جنایت میناب فراموش شدنی نیست/ درحق من ظلم شد و جام‌جهانی را از دست دادم

 شهادت مظلومانه دانش‌آموزان مدرسه میناب، که قلب هر ایرانی را به درد آورد، از نگاه مهدی لیموچی، بازیکن جوان و خوش‌آتیه سپاهان هم دور نماند. او در گفت‌وگویی صمیمانه، به این فاجعه واکنش نشان داد و این جنایت را «فراموش‌نشدنی» خواند. اما داستان لیموچی تنها به درد مشترک ملت گره نمی‌خورد؛ این روزها برای ستاره جوان سپاهان، علاوه بر غم عمومی، با چالش‌های شخصی نیز همراه شده است. او که ماه‌ها دوری از میادین را به‌دلیل مصدومیتی سخت تجربه کرده، حالا پس از بازگشت به آمادگی کامل، با بی‌مهری کادر فنی مواجه شده و فرصت درخشش را از دست داده است.

3ماه از شروع جنگ تحمیلی می‌گذرد. این مدت برای شما چطور سپری شد؟
طبیعتا همه ما روزهای سختی را پشت‌سر گذاشتیم ولی امیدوارم در نهایت بهترین اتفاقات برای مردم ایران رخ دهد و ایران عزیزِ ما همیشه در آرامش باشد. بدون شک در سایه خداوند و اهل‌بیت، هیچ آسیب و گزندی به کشور وارد نخواهد شد.

بدترین اتفاق جنگ برای ایرانی‌ها، شهادت دانش‌آموزان مدرسه میناب بود.
همه آنها انگار جزئی از خانواده ما بودند و همه ما در خانواده خودمان بچه‌هایی داریم که هم‌سن و سال این عزیزان هستند. دشمنان ما ظالمانه این بچه‌های مظلوم را به شهادت رساندند و امیدوارم انتقام دانش‌آموزان میناب گرفته شود. این جنایت فراموش‌شدنی نیست.

در مورد شرایط این روزهای فوتبال صحبت کنیم. خیلی‌ها معتقدند برگزاری لیگ برتر بعد از جام‌جهانی امکان‌پذیر نیست.
این بلاتکلیفی برای بازیکنان خیلی بد است، با این حال من هم موافقم برگزاری لیگ بعد از جام‌جهانی شدنی نیست و خیلی سخت است که بازیکنان برای 7-8بازی باقی مانده بدنسازی کنند و بعد از آن و بعد از تعطیلی بازی‌ها، استراحت کنیم و دوباره برای شروع فصل جدید بدنسازی کنیم. امیدوارم در نهایت بهترین تصمیم گرفته شود.

حتما شنیده‌ای که احتمال دارد سپاهان به‌خاطر صادر نشدن مجوز حرفه‌ای، فرصت حضور در لیگ قهرمانان آسیا را از دست بدهد.
من هم از طریق رسانه‌ها متوجه این موضوع شده‌ام و امیدوارم مشکلاتی که بر سر راه وجود دارد حل شود. سپاهان جزو حرفه‌ای‌ترین باشگاه‌های ایران و آسیاست.

بعد از مصدومیت سخت، به میادین برگشتی و حتما تعطیلی لیگ برای شما اتفاق تلخی بود. درست است؟
بله، واقعا تعطیلی لیگ اتفاق خوبی نبود. قرار بود من 6ماه بعد از عمل جراحی زانو، بازی کنم و شرایطم هم خوب بود ولی کادر فنی سپاهان با من صحبت کرد و گفتند که در نیم‌فصل دوم بازی کنم، من هم قبول کردم ولی وقتی برگشتم، کمکی به من نشد. من بعد از 9‌ماه برگشتم و از لحاظ بدنی و ذهنی کاملا آماده بودم. طبیعتا نیاز داشتم بازی کنم تا خودم را نشان دهم ولی از لحاظ زمان بازی، چیزی که انتظار داشتم اتفاق نیفتاد. من در یک بازی آسیایی هم 90دقیقه برای سپاهان بازی کردم و بعد از آن تصورم این بود که دیگر فیکس می‌شوم ولی باز هم نشد. دلیل بازی ندادن به من فنی نبود چون هیچ مشکلی نداشتم و در آمادگی کامل قرار داشتم.

برای فصل بعد چه برنامه‌ای داری، در سپاهان می‌مانی؟
با شرایطی که پیش آمده، فعلا چیزی مشخص نیست.

اگر مصدوم نمی‌شدی، چقدر احتمال می‌دادی الان در تیم ملی باشی؟
من بعد از مصدومیت در شرایطی بسیار خوب قرار داشتم و اگر بیشتر بازی می‌کردم، قطعا شانس دعوت شدن به تیم ملی را داشتم. درحق من ظلم شد و متأسفانه جام‌جهانی را از دست دادم. اگر بعد از بازگشت به میادین، به من بیشتر بازی می‌دادند قطعا شرایط فرق می‌کرد. من با هیچ‌کس مشکل ندارم و به تصمیم کادر فنی هم احترام می‌گذارم ولی تأکید می‌کنم که آماده بودم و باید بیشتر بازی می‌کردم.