جهش ایران در جدول مدالی بازی‌های آسیایی؛ ۶ مدال در یک روز و صعود به رتبه هفتم ناگویا + عکس

روز دهم شاید مهم‌ترین روز ایران از نظر کیفیت مدال‌ها در چند روز اخیر بود. کاروان کشورمان روز نهم را با ۸ طلا، ۱۵ نقره و ۹ برنز و رتبه هشتم تمام کرده بود؛ یعنی برای حرکت رو به بالا بیش از هر چیز به مدال طلا نیاز داشت. در نظام رده‌بندی بازی‌های آسیایی، تعداد طلا معیار نخست است و مجموع مدال‌ها در اولویت بعدی قرار نمی‌گیرد.

دو طلای امروز دقیقاً همان چیزی بود که ایران برای عبور از وضعیت روز نهم نیاز داشت.

جدول مدال بازی‌های آسیایی ناگویا؛ ایران هفتم شد

بر اساس جدول منتشرشده در پایان روز دهم، چین همچنان با اختلاف بسیار زیاد صدرنشین است و ژاپن و کره جنوبی پشت سر این کشور قرار دارند. ازبکستان، تایلند و بحرین نیز بالاتر از ایران هستند.

*در جدول رسمی پایان روز، برنز امیر اسماعیلی هنوز لحاظ نشده بود؛ با محاسبه این مدال، تعداد برنزهای قطعی ایران به ۱۲ و کل مدال‌های کسب‌شده به ۳۸ می‌رسد. صداوسیما نیز شکست اسماعیلی در نیمه‌نهایی وزن ۹۰+ کیلوگرم و قطعی شدن مدال برنز او را گزارش کرده است.

چرا ایران با ۳۸ مدال هنوز هفتم است؟

مجموع تعداد مدال‌ها تعیین‌کننده رتبه نیست.

برای مثال ایران حتی با اضافه شدن برنز بوکس، ۳۸ مدال قطعی دارد، در حالی که بحرین طبق جدول پایان روز فقط ۲۰ مدال شامل ۱۱ طلا، پنج نقره و چهار برنز دارد. با وجود این، بحرین به دلیل داشتن یک طلای بیشتر بالاتر از ایران قرار می‌گیرد.

این موضوع در روزهای پایانی اهمیت زیادی خواهد داشت.

ایران ۱۰ طلا و ۱۶ نقره دارد. بنابراین اگر تعداد طلای ایران با بحرین برابر شود و بحرین مدال طلای دیگری نگیرد، تعداد بسیار بیشتر نقره‌های ایران می‌تواند در تعیین رتبه به سود کاروان کشورمان عمل کند.

فاصله با تایلند نیز فقط دو مدال طلاست. تایلند در پایان امروز ۱۲ طلا و ۹ نقره داشت؛ بنابراین رقابت برای رتبه‌های پنجم تا هفتم هنوز باز است. البته این محاسبه ثابت نیست و مدال‌آوری کشورهای رقیب در روزهای آینده نیز باید همزمان در نظر گرفته شود.

علی داوودی؛ طلایی که ایران به آن نیاز داشت

یکی از دو طلای حیاتی امروز را علی داوودی در دسته فوق‌سنگین وزنه‌برداری به دست آورد.

داوودی در دسته ۱۱۰+ کیلوگرم مقابل رقبایی از بحرین، کره جنوبی، چین‌تایپه و عراق روی تخته رفت و در نهایت قهرمان بازی‌های آسیایی شد. این طلا کار وزنه‌برداری مردان ایران را در ناگویا با نتیجه‌ای بسیار بهتر از دوره قبل همراه کرد.

اهمیت طلای داوودی فقط شخصی نبود. ایران پیش از مسابقه او ۹ طلا داشت و قهرمانی سنگین‌وزن کشورمان، عدد طلاهای کاروان را به ۱۰ رساند؛ مدالی که مستقیماً روی موقعیت ایران در جدول اثر گذاشت.

همزمان مهسا بهشتی نیز روز خوبی برای وزنه‌برداری زنان رقم زد.

برنز تاریخی مهسا بهشتی با مجموع ۲۵۹ کیلوگرم

بهشتی در دسته ۸۶ کیلوگرم زنان با مجموع ۲۵۹ کیلوگرم روی سکوی سوم ایستاد.

او در یک‌ضرب ابتدا در مهار وزنه ۱۰۸ کیلوگرمی ناموفق بود، سپس همین وزنه را مهار کرد و در تلاش سوم ۱۱۳ کیلوگرم را بالای سر برد. در دوضرب نیز پس از ناکامی روی ۱۴۰ کیلوگرم، وزنه ۱۴۶ کیلوگرمی را مهار کرد و همین رکورد برای کسب مدال برنز کافی بود.

حضور زنان ایران روی سکوی وزنه‌برداری یکی از اتفاقات قابل توجه این دوره بوده است؛ رشته‌ای که تا چند سال قبل اساساً در بخش زنان سابقه طولانی در ایران نداشت.

طلای مجید وحید بریمانلو؛ کوراش هم به کمک جدول آمد

طلای دوم روز دهم از تشک کوراش آمد.

مجید وحید بریمانلو در وزن منهای ۶۶ کیلوگرم ابتدا اسلام کامچیبکوف از قرقیزستان را پنج بر صفر شکست داد، سپس با نتیجه ۱۰ بر صفر رحیم‌الله نجمی از افغانستان را کنار زد و در نیمه‌نهایی نیز کوبانیچ‌بک آی‌بک اولو از قرقیزستان را مغلوب کرد.

او در فینال مقابل یاسین بوبوکولانوف از تاجیکستان قرار گرفت و با پیروزی، مدال طلای بازی‌های آسیایی را به دست آورد. بریمانلو در دوره قبل بازی‌های آسیایی نقره گرفته بود و این بار یک پله بالاتر رفت.

فاطمه برمکی نیز در کوراش زنان به مدال برنز رسید. او در وزن ۸۷+ کیلوگرم پس از پیروزی مقابل حریف چین‌تایپه‌ای به نیمه‌نهایی رسید اما در این مرحله شکست خورد و روی سکوی سوم ایستاد.

به این ترتیب کوراش در یک روز یک طلا و یک برنز به سبد ایران اضافه کرد.

علی امیریان؛ نقره ۸۰۰ متر با رکورد ۱:۴۵.۱۰

دوومیدانی نیز دست ایران را خالی نگذاشت.

علی امیریان در فینال دوی ۸۰۰ متر با ثبت زمان یک دقیقه و ۴۵ ثانیه و ۱۰ صدم ثانیه نایب‌قهرمان شد و شانزدهمین نقره کاروان ایران را به دست آورد.

این نقره از این جهت اهمیت دارد که دوومیدانی ایران در ناگویا برخلاف بسیاری از ادوار بازی‌های آسیایی توانسته در چند ماده مختلف وارد معادله مدال شود؛ از پرتاب‌ها گرفته تا دوهای پیست.

مدال امیریان، سی‌وهفتمین مدالی بود که در جریان رقابت‌های امروز برای ایران ثبت شد؛ سپس مدال قطعی اسماعیلی شمار واقعی مدال‌های به‌دست‌آمده را به ۳۸ رساند.

امیر اسماعیلی؛ مدالی که هنوز در جدول دیده نمی‌شود

ابهام عدد ۳۷ یا ۳۸ دقیقاً از بوکس می‌آید.

امیر اسماعیلی در نیمه‌نهایی وزن ۹۰+ کیلوگرم مقابل جهانگیر زوکروف از ازبکستان شکست خورد و طبق ساختار مسابقات، صاحب مدال برنز شد. صداوسیما نیز نتیجه مسابقه و کسب برنز اسماعیلی را قطعی گزارش کرده است.

اما چون رقابت نهایی این وزن هنوز برگزار نشده بود، مدال در نسخه مورد استناد جدول رسمی پایان روز وارد نشده است.

بنابراین دو عدد در گزارش‌ها دیده می‌شود:

جدول رسمی فعلی: ۱۰ طلا، ۱۶ نقره، ۱۱ برنز؛ مجموع ۳۷ مدال.

مدال‌های قطعی ورزشکاران: ۱۰ طلا، ۱۶ نقره، ۱۲ برنز؛ مجموع ۳۸ مدال.

این اختلاف به معنی پس گرفتن یا نامشخص بودن مدال اسماعیلی نیست؛ موضوع صرفاً زمان ثبت آن در جدول مدالی است.

ایران در یک روز از ۳۲ به ۳۸ مدال رسید

برای فهم اهمیت روز دهم کافی است شرایط پایان روز نهم را مرور کنیم.

ایران روز دوشنبه با ۸ طلا، ۱۵ نقره و ۹ برنز و مجموع ۳۲ مدال هشتم بود. علی عالی‌پور در وزنه‌برداری، رامین احمدزاده در کوراش و نوشاد عالمیان در تنیس روی میز سه مدال آن روز را به دست آوردند.

یک روز بعد، شش مدال دیگر قطعی شد.

یعنی تعداد مدال‌های ایران از ۳۲ به ۳۸ رسید و مهم‌تر از آن، تعداد طلاها از هشت به ۱۰ افزایش یافت. همین دو طلا تفاوت اصلی را ایجاد کردند؛ زیرا اگر مدال‌های امروز فقط نقره و برنز بودند، ممکن بود تعداد کل مدال افزایش پیدا کند اما رتبه ایران تغییر چندانی نکند.

شانس ایران برای صعود بیشتر در جدول ناگویا

ایران اکنون در مرز گروه دوم جدول ایستاده است.

سه قدرت سنتی چین، ژاپن و کره جنوبی فاصله زیادی ایجاد کرده‌اند. ازبکستان نیز با ۱۴ طلا فعلاً چهار طلای بیشتر از ایران دارد. اما تایلند با ۱۲ طلا و بحرین با ۱۱ طلا همچنان در فاصله‌ای قرار دارند که نتایج روزهای باقی‌مانده می‌تواند ترتیب آنها را تغییر دهد.

نکته امیدوارکننده ایران، تعداد بالای مدال نقره است.

کاروان کشورمان ۱۶ نقره دارد؛ یک مدال کمتر از ازبکستان و به‌مراتب بیشتر از تایلند و بحرین. بنابراین اگر ایران در تعداد طلا با یکی از این دو کشور مساوی شود، برتری در مدال نقره می‌تواند به کمکش بیاید.

اما شرط اصلی مشخص است: ایران برای صعود در جدول به طلا نیاز دارد، نه صرفاً افزایش تعداد مدال‌ها.

روز دهم این واقعیت را به بهترین شکل نشان داد. دو طلای داوودی و بریمانلو بیشتر از چهار مدال دیگر روی جایگاه ایران اثر گذاشتند و کاروان کشورمان را از رتبه هشتم به هفتم رساندند.

ناگویا هنوز تمام نشده است و رقابت با بحرین و تایلند ادامه دارد؛ اما سه‌شنبه ۷ مهر یکی از روزهای تعیین‌کننده ایران بود: شش مدال در یک روز، دو قهرمانی، رسیدن به ۱۰ طلا و بازگشت به رتبه هفتم آسیا.