کیروش پس از پیروزی دراماتیک غنا: این برد با فداکاری به دست آمد؛ حالا نوبت انگلیس است
پیروزی یک بر صفر غنا مقابل پاناما شاید از نظر آماری قانعکننده نبود، اما صحبتهای کارلوس کیروش پس از مسابقه نشان داد که سرمربی پرتغالی دقیقاً همان چیزی را در زمین دیده که انتظارش را داشته است؛ تیمی که حاضر بود رنج بکشد، تحت فشار قرار بگیرد، مالکیت توپ را واگذار کند و تا آخرین ثانیه بجنگد تا در نهایت پاداش صبر و انضباط خود را بگیرد. در واقع نشست خبری کیروش بیشتر از آنکه درباره یک مسابقه فوتبال باشد، درباره فلسفه همیشگی او در تورنمنتهای بزرگ بود؛ فلسفهای که بار دیگر در جام جهانی جواب داد.
۰۶:۴۸ - ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
وانانیوز|
برخلاف بسیاری از تحلیلگران که گل دقیقه ۹۰+۵ غنا را یک اتفاق دراماتیک و غیرمنتظره توصیف کردند، صحبتهای کیروش نشان میداد او چنین سناریویی را از قبل پیشبینی کرده بود.
سرمربی غنا در نشست خبری تأکید کرد که میدانست این مسابقه یک «نبرد» خواهد بود؛ واژهای که بارها در صحبتهای او تکرار شد.
این انتخاب کلمات تصادفی نبود. کیروش از همان ابتدا بازی را نه به عنوان یک مسابقه فنی، بلکه به عنوان یک جنگ فرسایشی نگاه میکرد؛ مسابقهای که قرار بود در آن تیمش لحظات دشواری را تحمل کند، فشار بیاورد، فشار تحمل کند و به تدریج کنترل شرایط را به دست بگیرد.
همین اتفاق نیز در زمین رخ داد.
پاناما در نیمه نخست مالکیت بیشتری داشت، ۵۹۳ پاس در مقابل ۳۶۲ پاس غنا ثبت کرد و در بخش زیادی از مسابقه توپ را در اختیار داشت. اما از نگاه کیروش این آمار اهمیت چندانی نداشت، زیرا تیمش در حال اجرای همان نقشهای بود که از قبل طراحی شده بود.
فلسفه قدیمی کیروش؛ زنده بمان، سپس ضربه بزن
هر کسی که فوتبال تیمهای کارلوس کیروش را در دو دهه اخیر دنبال کرده باشد، به خوبی میداند که او هرگز مربی مالکیتمحور نبوده است.
چه در پرتغال، چه در آفریقای جنوبی، چه در ایران، چه در مصر و حالا در غنا، او همواره به یک اصل وفادار مانده است:
«اول زنده بمان، بعد حمله کن.»
غنا مقابل پاناما دقیقاً همین کار را انجام داد.
شاگردان او تنها ۳۷ درصد مالکیت توپ داشتند و تا دقایق پایانی فقط یک شوت در چارچوب ثبت کرده بودند، اما ساختار دفاعی خود را از دست ندادند.
کیروش در نشست خبری بارها از «شخصیت» بازیکنانش صحبت کرد. این واژه احتمالاً مهمترین کلمه در فرهنگ فوتبالی اوست.
از دید سرمربی پرتغالی، شخصیت یعنی اینکه تیم حتی زمانی که شرایط مطابق میلش پیش نمیرود، نظم خود را حفظ کند و تسلیم نشود.
فداکاری؛ کلمه کلیدی نشست خبری
شاید مهمترین جمله کیروش پس از مسابقه این بود:
«برای پیروزی در این سطح باید فداکاری کرد.»
این جمله در واقع خلاصه کامل دیدگاه او درباره فوتبال جام جهانی است.
کیروش معتقد است تفاوت اصلی میان تیمهای موفق و ناموفق در این تورنمنت، استعداد نیست؛ بلکه میزان فداکاری و آمادگی ذهنی بازیکنان است.
او تأکید کرد که بازیکنان غنا بهای این پیروزی را پرداخت کردند؛ نه فقط با دویدن و جنگیدن، بلکه با پذیرش نقشهای دشوار تاکتیکی.
برای مثال، مهاجمان غنا در بخش زیادی از مسابقه مجبور بودند بدون توپ کار کنند، هافبکها فضاها را ببندند و مدافعان دائماً با حملات پاناما مقابله کنند.
این سبک فوتبال شاید همیشه تماشاگرپسند نباشد، اما در تورنمنتهای کوتاه بارها نتیجه داده است.
غنا چگونه از زیر فشار خارج شد؟
یکی از نکات مهمی که کیروش به آن اشاره کرد، رشد تدریجی تیمش در جریان مسابقه بود.
او گفت غنا به مرور کنترل بازی را در اختیار گرفت؛ موضوعی که در آمار خام شاید دیده نشود اما در جریان مسابقه کاملاً قابل مشاهده بود.
پاناما نیمه نخست را بهتر آغاز کرد، اما هرچه زمان گذشت، انرژی و تمرکز این تیم کاهش یافت.
در مقابل، غنا در نیمه دوم آرامتر و منظمتر شد.
رسانههای حاضر در تورنتو نیز به همین موضوع اشاره کردند و نوشتند که پس از دقیقه ۶۰، فاصله خطوط غنا کمتر شد و تیم آفریقایی توانست ضدحملات خطرناکتری طراحی کند.
این دقیقاً همان روندی است که کیروش از آن صحبت میکرد؛ رشد تدریجی در طول مسابقه.
پیامی برای انگلیس
شاید مهمترین بخش نشست خبری کیروش چیزی بود که مستقیماً گفته نشد.
تمام صحبتهای او در واقع پیامی غیرمستقیم برای انگلیس داشت.
غنا حالا باید در دیدار دوم گروه L به مصاف تیم توماس توخل برود؛ مسابقهای که بسیاری آن را تعیینکننده صدرنشین گروه میدانند.
انگلیس مقابل کرواسی نمایشی هجومی و تماشایی ارائه داد و با نتیجه ۴ بر ۲ پیروز شد. اما کیروش احتمالاً از همان لحظه پایان مسابقه، به فکر راههای متوقف کردن هری کین، جود بلینگام و سایر ستارههای سهشیر بوده است.
دیدار مقابل پاناما نشان داد که غنا میتواند برای دقایق طولانی بدون توپ بازی کند و همچنان ساختار دفاعی خود را حفظ کند.
این ویژگی احتمالاً مهمترین سلاح غنا برابر انگلیس خواهد بود.
نبرد دو فلسفه متفاوت
تقابل غنا و انگلیس فقط یک مسابقه فوتبال نیست؛ بلکه رویارویی دو دیدگاه کاملاً متفاوت است.
توماس توخل به دنبال پرسینگ شدید، مالکیت مؤثر و حملات سریع است.
در مقابل، کیروش به کنترل فضاها، فشردگی خطوط و استفاده حداکثری از فرصتهای محدود اعتقاد دارد.
همین تضاد تاکتیکی باعث شده بسیاری از رسانههای بینالمللی از همین حالا دیدار بوستون را یکی از جذابترین مسابقات دور دوم مرحله گروهی بدانند.
کیروش هنوز تغییر نکرده است
شاید مهمترین نتیجه نشست خبری پس از بازی با پاناما این باشد که کارلوس کیروش در ۷۳ سالگی همچنان همان مربی سالهای گذشته است.
او هنوز به انضباط دفاعی اعتقاد دارد.
هنوز از بازیکنانش فداکاری میخواهد.
هنوز شخصیت تیمی را مهمتر از آمار مالکیت میداند.
و هنوز باور دارد که در جام جهانی، تیمی که بیشتر رنج کشیدن را بلد باشد، شانس بیشتری برای موفقیت دارد.
پیروزی مقابل پاناما شاید زیباترین نمایش غنا نبود، اما از نگاه کیروش دقیقاً همان چیزی بود که یک تیم برای زنده ماندن در جام جهانی به آن نیاز دارد.
حالا آزمون بزرگتر در راه است؛ جایی که او باید مقابل انگلیسِ پرستاره توخل قرار بگیرد. اگر غنا بتواند همان شخصیت، همان فداکاری و همان صبری را که مقابل پاناما نشان داد تکرار کند، سهشیر در بوستون با یکی از دشوارترین شبهای خود در مرحله گروهی روبهرو خواهد شد.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
محل برند شما
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
