بازگشت مرگبار آرژانتین در ۸ دقیقه؛ مسی و لائوتارو رؤیای ۶۰ ساله انگلیس را سوزاندند

بازی در ورزشگاهی برگزار شد که فیفا در مسابقات از آن با عنوان «Atlanta Stadium» یاد می‌کند و نام تجاری آن مرسدس‌بنز استادیوم است. این مسابقه آخرین دیدار جام جهانی ۲۰۲۶ در آتلانتا بود و برنده آن مستقیماً راهی فینال شد.

خلاصه بازی انگلیس و آرژانتین

نیمه نخست؛ جنگ فیزیکی بدون شوت در چارچوب

بازی برخلاف انتظار با موقعیت‌های گل متعدد آغاز نشد. دو تیم از همان دقایق ابتدایی در میانه زمین وارد نبردهای سنگین شدند و داور آمریکایی مسابقه چند بار تلاش کرد بازیکنان را آرام کند. انگلیس مالکیت بیشتری داشت، اما آرژانتین با پرس، تکل و خطا اجازه نمی‌داد شاگردان توماس توخل ریتم دلخواه خود را پیدا کنند.

نیمه نخست با تساوی بدون گل به پایان رسید؛ درحالی‌که دو تیم مجموعاً ۱۹ خطا انجام دادند، دو کارت زرد دریافت کردند و هیچ شوتی در چارچوب دروازه‌ها ثبت نکردند. الیوت اندرسون از انگلیس و لیساندرو مارتینس از آرژانتین دو بازیکن اخطاری این نیمه بودند.

یکی از معدود موقعیت‌های انگلیس با ارسال دکلان رایس و ضربه سر جان استونز شکل گرفت که توپ از کنار دروازه بیرون رفت. آرژانتین نیز با ضربه انزو فرناندس در اواخر نیمه نخست خطرساز شد، اما شوت او کمی بالاتر از دروازه قرار گرفت. گزارش آسوشیتدپرس نیز ضربه فرناندس را جدی‌ترین فرصت آرژانتین در نیمه اول توصیف کرد.

گل آنتونی گوردون؛ انگلیس در آستانه فینال

آرژانتین نیمه دوم را تهاجمی‌تر آغاز کرد و خولیان آلوارس دو بار دروازه جردن پیکفورد را تهدید کرد. بااین‌حال، این انگلیس بود که در دقیقه ۵۵ روی یک انتقال سریع به گل رسید.

حرکت با پاس دکلان رایس آغاز شد؛ مورگان راجرز از سمت راست توپ را به مقابل دروازه فرستاد و آنتونی گوردون با ضربه‌ای نزدیک، امیلیانو مارتینس را شکست داد. گل گوردون در شرایطی ثبت شد که انگلیس پس از نیمه‌ای فیزیکی، نخستین موقعیت جدی خود در جریان بازی را با دقت به گل تبدیل کرد.

پس از گل، توخل به‌تدریج تیم خود را عقب کشید و برای حفظ نتیجه تغییراتی دفاعی انجام داد. خروج گوردون و ورود یک مدافع، تعداد بازیکنان انگلیس پشت توپ را افزایش داد، اما هم‌زمان فشار روی خط دفاع و پیکفورد بیشتر شد.

پیکفورد مقابل موج حملات آرژانتین

لیونل اسکالونی با ورود نیکو گونسالس تلاش کرد عرض و قدرت هوایی بیشتری به حملات آرژانتین بدهد. این تغییر خیلی زود اثر گذاشت و ضربه سر گونسالس با واکنش تماشایی پیکفورد از نزدیکی خط دروازه دفع شد.

الکسیس مک‌آلیستر نیز دو بار با ضربه سر دروازه انگلیس را تهدید کرد. یکی از ضربات او به تیر دروازه برخورد کرد و شانس مساوی‌شدن مسابقه از دست رفت. در دقیقه ۸۵ نیز شوت سنگین انزو فرناندس با واکنش پیکفورد به کرنر رفت؛ اما دروازه‌بان انگلیس تنها چند ثانیه بعد دیگر نتوانست مقابل هافبک آرژانتین مقاومت کند.

عملکرد پیکفورد تا پیش از گل مساوی یکی از دلایل اصلی حفظ برتری انگلیس بود. او چند موقعیت حساس را مهار کرد، اما عقب‌نشینی مداوم سه‌شیرها باعث شد آرژانتین حملات خود را با تعداد بازیکنان بیشتری ادامه دهد.

انزو فرناندس؛ جبران در دقیقه ۸۵

گل مساوی با خلاقیت لیونل مسی آغاز شد. کاپیتان آرژانتین پس از یک کرنر کوتاه، توپ را در سمت راست گرفت، به محوطه نزدیک شد و آن را به انزو فرناندس رساند. هافبک چلسی با یک ضربه پرقدرت و کات‌دار، توپ را به گوشه بالای دروازه فرستاد و پیکفورد را تسلیم کرد.

این گل نتیجه فشاری بود که آرژانتین پس از عقب‌افتادن ایجاد کرده بود. انگلیس در دقایق پیش از گل مساوی، عملاً از حمله‌کردن دست کشیده و تمام تمرکز خود را روی دفاع گذاشته بود. این رویکرد فضای بیشتری برای حرکت مسی، فرناندس و مک‌آلیستر در پشت محوطه جریمه فراهم کرد.

از نظر تاکتیکی، انگلیس در مهار حملات مستقیم و ارسال‌های بلند موفق بود، اما نتوانست توپ‌های دوم را کنترل کند. آرژانتین پس از هر دفع ناقص دوباره مالک توپ می‌شد و موج بعدی حمله را شکل می‌داد.

ضربه نهایی لائوتارو با ارسال مسی

در وقت‌های تلف‌شده، مک‌آلیستر با شوت زمینی خود تیر دروازه انگلیس را لرزاند. درحالی‌که هافبک آرژانتین هنوز حسرت موقعیت ازدست‌رفته را می‌خورد، حمله بعدی سرنوشت مسابقه را تغییر داد.

مسی در سمت راست صاحب توپ شد و ارسال دقیقی را به درون محوطه فرستاد. لائوتارو مارتینس که در دقیقه ۸۱ به جای نیکولاس تالیافیکو وارد زمین شده بود، با حضور به‌موقع مقابل دروازه گل دوم را به ثمر رساند. مهاجم اینتر که به‌عنوان یک تعویض کاملاً هجومی وارد شده بود، مهم‌ترین گل آرژانتین در این مسابقه را ثبت کرد.

تصمیم اسکالونی برای خارج‌کردن یک مدافع و اضافه‌کردن لائوتارو، ریسک بزرگی بود؛ اما نتیجه داد. آرژانتین در دقایق پایانی با نفرات بیشتری حمله کرد و در نهایت یکی از همان بازیکنان تعویضی، بلیت فینال را برای آلبی‌سلسته گرفت.

چرا انگلیس بازی برده را باخت؟

انگلیس تا دقیقه ۸۵ تنها چند دقیقه با پایان انتظار ۶۰ ساله خود فاصله داشت. سه‌شیرها از زمان قهرمانی جام جهانی ۱۹۶۶ دیگر به فینال این مسابقات نرسیده‌اند و پیروزی در آتلانتا می‌توانست یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های تاریخ معاصر فوتبال این کشور باشد.

مهم‌ترین اشتباه انگلیس، عقب‌نشینی بیش‌ازحد پس از گل گوردون بود. شاگردان توخل پس از رسیدن به برتری، توانایی خود در حفظ توپ و ایجاد ضدحمله را از دست دادند. خروج بازیکنان هجومی نیز باعث شد آرژانتین بدون نگرانی از فضای پشت مدافعانش، نفرات بیشتری را جلو ببرد.

سه‌شیرها در کنترل مسی در بخش زیادی از بازی موفق بودند؛ اما برای متوقف‌کردن بهترین بازیکنان، کافی است فقط چند ثانیه تمرکز از دست برود. مسی روی هر دو گل پایانی آرژانتین نقش داشت: ابتدا حرکت او به شوت فرناندس منجر شد و سپس ارسالش زمینه گل لائوتارو را فراهم کرد.

اسکالونی چگونه مسابقه را برگرداند؟

سرمربی آرژانتین برای تغییر بازی منتظر وقت‌های اضافه نماند. ورود نیکو گونسالس، رودریگو دی‌پائول، نیکولاس اوتامندی و در نهایت لائوتارو مارتینس، شکل تیم را تهاجمی‌تر کرد.

مهم‌ترین تصمیم، تعویض تالیافیکو با لائوتارو در دقیقه ۸۱ بود. آرژانتین در آن لحظه عملاً با یک مدافع کمتر بازی کرد و تمام توان خود را برای رسیدن به گل مساوی به کار گرفت. تنها چهار دقیقه بعد فرناندس گل زد و در وقت‌های تلف‌شده نیز خود لائوتارو گل برتری را به ثمر رساند.

این بازگشت نشان داد نیمکت آرژانتین همچنان یکی از نقاط قوت مدافع عنوان قهرمانی است. اسکالونی می‌توانست خولیان آلوارس را در زمین حفظ کند و هم‌زمان لائوتارو را به خط حمله اضافه کند؛ تصمیمی که فشار نهایی را روی دفاع خسته انگلیس افزایش داد.

مسی در آستانه دومین قهرمانی متوالی

لیونل مسی در ۳۹سالگی برای نخستین‌بار در دوران حرفه‌ای خود مقابل تیم ملی انگلیس قرار گرفت. او تا پیش از این بازی هشت گل در جام جهانی ۲۰۲۶ به ثمر رسانده بود و همراه کیلیان امباپه در کورس کفش طلای مسابقات قرار داشت.

مسی در نیمه نخست کمتر از انتظار دیده شد، اما در حساس‌ترین لحظات مسابقه تأثیر خود را نشان داد. او با ایجاد موقعیت گل مساوی و ارسال پاس گل برتری، آرژانتین را یک گام دیگر به دفاع از قهرمانی نزدیک کرد.

آرژانتین در صورت شکست اسپانیا، نخستین تیم پس از برزیل در سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ خواهد بود که دو دوره متوالی قهرمان جام جهانی می‌شود.

زمان و محل فینال اسپانیا و آرژانتین

دیدار نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ روز یکشنبه ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶، برابر با ۲۸ تیر ۱۴۰۵ برگزار خواهد شد. مسابقه از ساعت ۱۵ به وقت شرق آمریکا و ساعت ۲۲:۳۰ به وقت ایران آغاز می‌شود. میزبان فینال، ورزشگاه نیویورک–نیوجرسی در ایست رادرفورد است که با نام تجاری مت‌لایف استادیوم شناخته می‌شود.

اسپانیا در نخستین نیمه‌نهایی با نتیجه دو بر صفر فرانسه را شکست داد. این نخستین حضور لاروخا در فینال جام جهانی مردان پس از قهرمانی سال ۲۰۱۰ است.

جدال سبک‌ها در فینال؛ اسپانیا مقابل آرژانتین

فینال میان دو تیمی برگزار می‌شود که مسیرهای متفاوتی داشته‌اند. اسپانیا با کنترل توپ، سازمان دفاعی و شش کلین‌شیت در هفت بازی به مسابقه نهایی رسیده است. آرژانتین نیز با تجربه، قدرت ذهنی و توانایی تغییر بازی در دقایق حساس از عنوان خود دفاع می‌کند.

نبرد خط میانی می‌تواند تعیین‌کننده باشد. اسپانیا تلاش می‌کند با گردش سریع توپ، آرژانتین را عقب نگه دارد؛ درحالی‌که تیم اسکالونی برای انتقال‌های سریع و رساندن توپ به مسی، آلوارس یا لائوتارو برنامه خواهد داشت.

آرژانتین برابر انگلیس نشان داد حتی وقتی بازی مطابق میلش پیش نمی‌رود، توان تغییر نتیجه را دارد. اسپانیا نیز مقابل فرانسه ثابت کرد می‌تواند یکی از پرقدرت‌ترین خطوط حمله مسابقات را بدون گل نگه دارد. این دو ویژگی، فینال را به رویارویی صبر و کنترل اسپانیا با تجربه و قدرت بازگشت آرژانتین تبدیل خواهد کرد.

جمع‌بندی؛ آلبی‌سلسته از شکست، فینال ساخت

انگلیس ۸۵ دقیقه برنامه خود را با موفقیت اجرا کرد و با گل آنتونی گوردون در آستانه صعود قرار گرفت؛ اما عقب‌نشینی، فشار مداوم آرژانتین و تأثیر تعویض‌های اسکالونی، ورق مسابقه را برگرداند.

انزو فرناندس با شوتی تماشایی بازی را مساوی کرد و لائوتارو مارتینس در وقت‌های تلف‌شده، پاس لیونل مسی را به گل پیروزی تبدیل کرد. انگلیس که برای نخستین فینال خود پس از ۱۹۶۶ تلاش می‌کرد، بار دیگر در مرحله پایانی متوقف شد.

در سوی مقابل، آرژانتین حالا تنها یک برد تا ثبت دستاوردی تاریخی فاصله دارد. پیروزی مقابل اسپانیا می‌تواند آلبی‌سلسته را برای دومین دوره متوالی قهرمان جهان کند و مسی را به یکی از معدود کاپیتان‌های تاریخ با دو قهرمانی جام جهانی برساند.