پیش‌بینی دقیق اسکالونی پیش از بازی انگلیس؛ آرژانتین چگونه با فوتبال و جنگندگی به فینال رسید؟

آرژانتین در مسیر رسیدن به نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، بارها تا مرز حذف پیش رفت. شاگردان اسکالونی ابتدا کیپ‌ورد را پس از وقت‌های اضافه ۳ بر ۲ شکست دادند، سپس مقابل مصر از شکست ۲ بر صفر گریختند و با بازگشتی دیرهنگام ۳ بر ۲ پیروز شدند. آن‌ها در مرحله یک‌چهارم نهایی نیز برای عبور ۳ بر یک از سوئیس به ۱۲۰ دقیقه بازی نیاز داشتند.

این نتایج نشان می‌داد روحیه جنگندگی همچنان یکی از مهم‌ترین سلاح‌های آلبی‌سلسته است، اما اسکالونی می‌دانست تکرار همین الگو مقابل انگلیس می‌تواند خطرناک باشد. تیم توماس توخل با هری کین، جود بلینگام و مجموعه‌ای از بازیکنان سریع و قدرتمند وارد نیمه‌نهایی شده بود و توانایی مجازات اشتباه‌های کوچک را داشت.

سرمربی آرژانتین در نشست خبری پیش از مسابقه گفت تیمش انگیزه و جاه‌طلبی کافی دارد، اما آنچه بیش از هر چیز نیاز دارد، بازی کردن با توپ است؛ بخشی که از نگاه او همیشه نقطه قوت فوتبال آرژانتین بوده است. او از بازیکنانی که تیم را به سوی فوتبال زیبا هدایت کرده‌اند خواست در مهم‌ترین شب جام خودشان را نشان دهند.

برنامه آرژانتین برای مهار هری کین و جود بلینگام

اسکالونی در صحبت‌های پیش از مسابقه، هری کین و جود بلینگام را دو بازیکن بزرگ و از بهترین‌های جهان توصیف کرد. او بدون افشای جزئیات تاکتیکی گفت آرژانتین تلاش خواهد کرد با ابزارهای خودش این دو ستاره را مهار کند و اجازه ندهد مسابقه مطلوبی داشته باشند.

نگرانی سرمربی آرژانتین قابل درک بود. بلینگام در مراحل حذفی چهار گل برای انگلیس زده بود و به یکی از تعیین‌کننده‌ترین بازیکنان تیم توخل تبدیل شده بود. کین نیز همچنان مهاجم مرکزی، کاپیتان و نقطه اتکای حملات سه‌شیرها محسوب می‌شد.

با این حال، آرژانتین تنها به بستن فضای این دو بازیکن فکر نمی‌کرد. پیام اصلی اسکالونی این بود که بهترین راه کاهش خطر انگلیس، حفظ توپ و وادار کردن حریف به دفاع است. تیمی که مالکیت و ریتم مسابقه را در دست دارد، فرصت کمتری برای حمله در اختیار کین و بلینگام قرار می‌دهد.

گل انگلیس و لحظه‌ای که آرژانتین تغییر کرد

انگلیس در دقیقه ۵۵ با گل آنتونی گوردون پیش افتاد. ارسال مورگان راجرز به تیر دوم رسید و گوردون با ضربه‌ای کنترل‌شده دروازه امیلیانو مارتینز را باز کرد. در آن مقطع، انگلیس به نخستین فینال جام جهانی خود پس از قهرمانی سال ۱۹۶۶ نزدیک شده بود.

اما گل انگلیس شرایطی را ایجاد کرد که اسکالونی پیش‌تر برای آن آماده بود. آرژانتین به‌جای از دست دادن تمرکز، فشار خود را افزایش داد و انگلیس به‌شکل محسوسی عقب نشست. سه‌شیرها پس از گل برتری، کمتر توانستند توپ را حفظ کنند و عملاً ابتکار عمل را به مسی و هم‌تیمی‌هایش سپردند.

فشار آرژانتین در دقیقه ۸۵ نتیجه داد. لیونل مسی انزو فرناندز را در فضای مناسب پیدا کرد و هافبک آرژانتین با شوتی از پشت محوطه جریمه بازی را مساوی کرد. در دقیقه ۹۲ نیز مسی از جناح راست توپ را ارسال کرد و لائوتارو مارتینز، مهاجم تعویضی، با ضربه سر گل پیروزی را به ثمر رساند.

این بازگشت را می‌توان تحقق همان چیزی دانست که اسکالونی پیش از بازی مطالبه کرده بود: جنگیدن تا پایان، اما همراه با استفاده از توپ، کیفیت فنی و تصمیم‌گیری درست در لحظات حساس.

نقش مسی؛ هشت گل و دو پاس گل سرنوشت‌ساز

لیونل مسی پیش از نیمه‌نهایی با هشت گل زده، در کنار کیلیان امباپه یکی از مدعیان اصلی کفش طلای جام جهانی بود. با این حال، تأثیر او مقابل انگلیس نه با گلزنی، بلکه با ساختن هر دو گل آرژانتین نمایان شد.

در گل اول، مسی با دید مناسب فرناندز را در پشت محوطه جریمه پیدا کرد. در گل دوم نیز پس از بازگشت توپ از تیر دروازه، آن را در سمت راست حفظ کرد و ارسال دقیقی برای مارتینز فرستاد. این دو صحنه نشان دادند آرژانتین حتی در ۳۹ سالگی مسی، همچنان برای گشودن گره‌های بزرگ به خلاقیت کاپیتانش وابسته است.

با این وجود، پیروزی فقط نتیجه درخشش فردی مسی نبود. آرژانتین پس از عقب افتادن به‌عنوان یک تیم جلو رفت، توپ‌های دوم را تصاحب کرد و اجازه نداد انگلیس فشار را از روی خط دفاعش بردارد. اسکالونی پس از مسابقه نیز گفت بازیکنانش از دل و جان تیم را به پیروزی رساندند و این بازگشت را شادی بزرگی برای مردم آرژانتین دانست.

تجربه مسابقات بزرگ چگونه به آرژانتین کمک کرد؟

از زمان انتخاب اسکالونی در سال ۲۰۱۸، آرژانتین در دو جام جهانی و سه دوره کوپا آمریکا به نیمه‌نهایی رسیده است. سرمربی آلبی‌سلسته پیش از بازی انگلیس گفته بود این تجربه لزوماً یک برتری مستقیم ایجاد نمی‌کند، اما می‌تواند بازیکنان را آرام‌تر وارد مسابقات بزرگ کند.

همین آرامش در دقایق پایانی نیمه‌نهایی دیده شد. آرژانتین در دقیقه ۸۵ هنوز یک گل عقب بود، اما بازی‌اش آشفته نشد. بازیکنان این تیم حملات را با پاس و جابه‌جایی ادامه دادند و پس از گل مساوی نیز به نتیجه ۱-۱ قانع نشدند.

در مقابل، انگلیس بعد از پیش افتادن بیشتر به حفظ نتیجه فکر کرد. هری کین پس از مسابقه پذیرفت که تیمش پس از گل گوردون تلاش کرد برتری را نگه دارد، اما چنین رویکردی در این سطح کافی نبود.

واکنش اسکالونی به جنگ فالکلند؛ «این فقط فوتبال است»

دیدار انگلیس و آرژانتین بار دیگر با اشاره‌هایی به جنگ سال ۱۹۸۲ فالکلند یا مالویناس همراه شده بود؛ جنگی که همچنان بخشی حساس از روابط تاریخی دو کشور محسوب می‌شود. بازی‌های گذشته دو تیم، به‌ویژه مسابقه جام جهانی ۱۹۸۶ و گل مشهور «دست خدا»ی دیه‌گو مارادونا، نیز بر حساسیت این رقابت افزوده‌اند.

اسکالونی پیش از مسابقه تلاش کرد فوتبال را از سیاست جدا کند. او گفت اتفاقات آن دوران بخش بسیار غم‌انگیزی از تاریخ آرژانتین بوده و از سر احترام نباید آن موضوع را با یک مسابقه فوتبال ترکیب کرد. پیام او روشن بود: نیمه‌نهایی جام جهانی اهمیت فراوانی دارد، اما نباید به بازسازی یک مناقشه تاریخی تبدیل شود.

با وجود این موضع، مسابقه از همان دقایق ابتدایی فیزیکی و پرتنش دنبال شد. بازیکنان دو تیم چند بار با یکدیگر درگیر شدند و فضای ورزشگاه آتلانتا نیز کاملاً به سود هواداران آرژانتین بود. با این حال، سرنوشت بازی نه با حاشیه‌های سیاسی، بلکه با تصمیم‌های فنی داخل زمین تعیین شد.

آرژانتین با نسخه اسکالونی به فینال رسید

صحبت‌های اسکالونی در آستانه بازی، پس از پیروزی مقابل انگلیس معنای بیشتری پیدا کرد. او گفته بود آرژانتین انگیزه و جنگندگی دارد، اما باید فوتبال بازی کند. شاگردانش نیز در زمانی که شکست نزدیک به نظر می‌رسید، دقیقاً همین کار را انجام دادند.

آرژانتین تسلیم نشد، اما تنها با ارسال‌های بی‌هدف و بازی احساسی به دنبال گل نرفت. این تیم توپ را به مسی سپرد، بازیکنان بیشتری را وارد زمین انگلیس کرد و از کیفیت فنی فرناندز و مارتینز بهره برد. نتیجه، بازگشتی ۲ بر یک و صعود به فینال مقابل اسپانیا بود.

اکنون آلبی‌سلسته تنها یک مسابقه با دفاع موفق از قهرمانی جهان فاصله دارد. مسیر آرژانتین تا فینال آسان نبود، اما پیروزی مقابل انگلیس ثابت کرد ترکیب تجربه، کیفیت فوتبالی و روحیه‌ای که هرگز شکست را نمی‌پذیرد، همچنان بزرگ‌ترین سرمایه تیم اسکالونی است.