شکست ۶ بر ۴ فرانسه مقابل انگلیس؛ رکورد تاریخی امباپه در تلخ‌ترین وداع دشان

انگلیس در مسابقه رده‌بندی جام جهانی نمایشی طوفانی در نیمه اول داشت. دکلان رایس در دقیقه سوم دروازه فرانسه را باز کرد، ازری کونسا در دقیقه ۱۸ اختلاف را به دو گل رساند و بوکایو ساکا با گل‌های دقایق ۳۷ و ۴۵+۱، نتیجه را پیش از پایان نیمه نخست ۴ بر صفر کرد. نکته قابل توجه آن بود که توماس توخل با هفت تغییر نسبت به دیدار نیمه‌نهایی وارد زمین شده بود، اما تیمش همچنان انسجام و سرعت بیشتری از فرانسه داشت.

فرانسه در ۴۵ دقیقه ابتدایی نه‌تنها در دفاع آشفته بود، بلکه در کنترل انتقال‌های سریع انگلیس نیز ناکام ماند. فاصله خطوط، اشتباه در گردش توپ و واکنش‌های کند مدافعان باعث شد هر حمله جدی انگلیس به یک موقعیت خطرناک تبدیل شود.

امباپه پس از پایان مسابقه پذیرفت که عصبانیت و شوکه‌شدن هواداران از نمایش نیمه نخست قابل درک است. او تأکید کرد بازیکنان فرانسه در آن ۴۵ دقیقه در سطح پیراهن تیم ملی ظاهر نشدند. دشان نیز این نیمه را «غیرقابل قبول» توصیف کرد و مسئولیت آماده‌نبودن تیمش را بر عهده گرفت.

بازگشت فرانسه چگونه تا یک‌قدمی تساوی پیش رفت؟

فرانسه در نیمه دوم چهره کاملاً متفاوتی پیدا کرد. امباپه تنها سه دقیقه پس از شروع نیمه دوم گل نخست خروس‌ها را به ثمر رساند. بردلی بارکولا در دقیقه ۵۴ گل دوم را زد و امباپه با دومین گل خود در دقیقه ۶۶، نتیجه را به ۴ بر ۳ رساند. در فاصله کمتر از ۲۱ دقیقه، برتری چهارگله انگلیس به حداقل کاهش یافت و شاگردان دشان حتی دو فرصت برای ثبت گل مساوی داشتند.

فرانسه برای تکمیل بازگشت نفرات بیشتری را به زمین انگلیس فرستاد، اما همین شیوه ریسک‌پذیرانه فضای بیشتری در اختیار حملات سریع حریف گذاشت. ساکا در دقیقه ۸۷ از روی نقطه پنالتی هت‌تریک خود را کامل کرد و نتیجه ۵ بر ۳ شد. عثمان دمبله در دقیقه ۹۰+۶ دوباره اختلاف را به یک گل رساند، اما جود بلینگام دو دقیقه بعد با یک حرکت انفرادی گل ششم انگلیس را به ثمر رساند و پرونده مسابقه را بست.

دیدار ۱۰ گله فرانسه و انگلیس به پرگل‌ترین مسابقه رده‌بندی تاریخ جام جهانی تبدیل شد. این بازی همچنین پرگل‌ترین دیدار جام جهانی از سال ۱۹۸۲ بود و در رده مشترک پنجم پرگل‌ترین مسابقات تاریخ این رقابت‌ها قرار گرفت.

امباپه با ۲۲ گل از مسی عبور کرد

دبل کیلیان امباپه فقط به بازگشت موقت فرانسه کمک نکرد؛ کاپیتان خروس‌ها با این دو گل، تعداد گل‌های خود در ادوار جام جهانی را به ۲۲ رساند و پیش از برگزاری فینال آرژانتین و اسپانیا، از رکورد ۲۱ گل لیونل مسی عبور کرد. او این تعداد گل را در ۲۱ مسابقه جام جهانی به ثمر رسانده است.

البته صدرنشینی امباپه هنوز قطعی و نهایی نیست. مسی در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ فرصت دارد با گلزنی برابر اسپانیا دوباره به او برسد یا از ستاره فرانسوی عبور کند. امباپه نیز پس از مسابقه با اشاره به همین موضوع گفت: «لئو همیشه گل می‌زند» و پیش‌بینی کرد کاپیتان آرژانتین در فینال نیز موفق به گلزنی خواهد شد.

امباپه با ۱۰ گل در هشت مسابقه، در صدر جدول گلزنان جام جهانی ۲۰۲۶ نیز قرار گرفت. در تاریخ یک دوره جام جهانی فقط ژوست فونتن با ۱۳ گل در سال ۱۹۵۸ و شاندور کوچیش با ۱۱ گل در سال ۱۹۵۴ آمار بهتری ثبت کرده‌اند؛ امباپه از این نظر با رکورد ۱۰ گل گرد مولر در سال ۱۹۷۰ برابر شده است.

رکورد فردی که طعم شکست داشت

امباپه برخلاف فضای ایجادشده پیرامون رکورد تاریخی‌اش، علاقه‌ای به جشن‌گرفتن نداشت. او گفت ترجیح می‌داد بهترین گلزن تاریخ نباشد، اما در مسابقه فینال حضور داشته باشد. این جمله تفاوت میان موفقیت فردی و نتیجه تیمی را به‌خوبی نشان می‌دهد؛ امباپه جام جهانی را با ۱۰ گل و رکوردی تاریخی به پایان رساند، اما فرانسه نه جام گرفت و نه حتی مدال برنز.

نمایش او در نیمه دوم بار دیگر وابستگی شدید فرانسه به توانایی‌های فردی کاپیتانش را آشکار کرد. خروس‌ها زمانی به مسابقه برگشتند که امباپه سرعت بازی را افزایش داد، به عمق خط دفاعی انگلیس حمله کرد و علاوه بر دو گل، در شکل‌گیری حملات دیگر فرانسه نقش داشت.

بااین‌حال، حتی درخشش بزرگ‌ترین ستاره تیم نیز نتوانست خسارت نیمه نخست را جبران کند. دریافت شش گل در دیداری که قرار بود پایان آبرومندانه جام جهانی باشد، پرسش‌هایی جدی درباره تعادل تاکتیکی، تمرکز دفاعی و آمادگی روانی فرانسه ایجاد کرد.

پایان تلخ دوران ۱۴ ساله دیدیه دشان

مسابقه مقابل انگلیس، صدوهشتادوهفتمین و آخرین حضور دیدیه دشان روی نیمکت تیم ملی فرانسه بود. او از سال ۲۰۱۲ هدایت خروس‌ها را بر عهده داشت و در این مدت فرانسه را به قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۸، قهرمانی لیگ ملت‌های اروپا در سال ۲۰۲۱ و نایب‌قهرمانی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ و جام جهانی ۲۰۲۲ رساند.

دشان پس از شکست برابر انگلیس تلاش نکرد عملکرد ضعیف نیمه نخست را به بازیکنان یا عوامل بیرونی نسبت دهد. او گفت مقصر اصلی خودش است، زیرا نتوانسته تیم را برای شروع مسابقه به‌درستی آماده کند. سرمربی فرانسوی در عین حال یادآوری کرد که چهارمی جام جهانی نتیجه کاملاً ناموفقی نیست، هرچند کسب مقام سوم پایان بهتری برای دوران او بود.

او با احتساب دوران بازی و مربیگری، حدود ۲۵ سال با پیراهن و مجموعه تیم ملی فرانسه ارتباط مستقیم داشت. دشان کاپیتان تیم قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸ و یورو ۲۰۰۰ بود و دو دهه بعد نیز فرانسه را به‌عنوان سرمربی به قهرمانی جهان رساند؛ دستاوردی که او را در جمع معدود چهره‌های قهرمان جام جهانی به‌عنوان بازیکن و مربی قرار داد.

امباپه نیز تأکید کرد شکست ۶ بر ۴ چیزی از جایگاه و میراث دشان کم نمی‌کند. او پیش از بازی و پس از پایان مسابقه از سرمربی خود تمجید کرد و از اینکه فرانسه نتوانسته هدیه‌ای مناسب برای آخرین حضورش فراهم کند، ابراز تأسف کرد.

میراث دشان؛ ثبات تاریخی یا پایان یک چرخه؟

دشان تیم ملی فرانسه را در دوره‌ای تحویل گرفت که پس از بحران‌های جام جهانی ۲۰۱۰ به ثبات و بازسازی اعتبار نیاز داشت. تحت هدایت او، فرانسه تقریباً در تمام تورنمنت‌های بزرگ در جمع مدعیان قرار گرفت و به سه فینال جام جهانی و جام ملت‌های اروپا رسید.

بااین‌حال، پایان کار او نشان داد نسل فعلی فرانسه با وجود استعداد کم‌نظیر، همچنان آسیب‌پذیر است. شکست ۲ بر صفر مقابل اسپانیا در نیمه‌نهایی و دریافت چهار گل در نیمه نخست بازی انگلیس، ضعف‌هایی را آشکار کرد که صرفاً با اتکا به امباپه قابل پوشاندن نیست.

جانشین دشان تیمی جوان، پرستاره و باتجربه در اختیار خواهد داشت، اما باید میان آزادی هجومی امباپه و انسجام جمعی تعادل برقرار کند. فرانسه در نیمه دوم بازی انگلیس نشان داد همچنان قدرت تغییر مسابقه را دارد؛ در نیمه نخست نیز ثابت کرد که بدون تمرکز و ساختار مناسب، حتی بزرگ‌ترین تیم‌ها می‌توانند در چند دقیقه فروبپاشند.

انگلیس با پیروزی ۶ بر ۴ بهترین رتبه خود در جام جهانی پس از قهرمانی سال ۱۹۶۶ و بهترین نتیجه تاریخش در یک جام جهانی خارج از خانه را به دست آورد. فرانسه اما با رتبه چهارم، رکورد تاریخی امباپه و وداعی تلخ با یکی از موفق‌ترین مربیان تاریخ خود، میامی را ترک کرد.