بحران خارجی‌های استقلال؛ چرا پرسپولیس بازیکنانش را برگرداند اما آبی‌ها نه؟ +عکس

غیبت گسترده بازیکنان خارجی استقلال در تمرینات پیش‌فصل، درحالی‌که خارجی‌های پرسپولیس یکی پس از دیگری در تهران حاضر شده‌اند، انتقاد هواداران آبی را متوجه مدیریت باشگاه و نحوه تنظیم قراردادها کرده است. بااین‌حال، بررسی وضعیت تک‌تک بازیکنان نشان می‌دهد نمی‌توان تمام غیبت‌ها را فقط به «ترس از جنگ» نسبت داد؛ پایان قرارداد، مطالبات پرداخت‌نشده، اختلاف مالی، نگرانی خانواده‌ها و مرخصی پس از جام جهانی، هرکدام بخشی از این ماجرا هستند.

۱۲:۳۲ - ۲۹ تير ۱۴۰۵

وانانیوز|

تمرینات استقلال برای فصل جدید در شرایطی ادامه دارد که رستم آشورماتوف تنها بازیکن خارجی حاضر در جمع آبی‌پوشان است. مدافع ازبکستانی پس از پایان کار تیم ملی کشورش در جام جهانی و پشت‌سرگذاشتن دوره استراحت، به تهران بازگشت و از ۱۸ تیر در تمرینات شرکت کرد.

در مقابل، وضعیت سایر خارجی‌های استقلال همچنان با ابهام، اختلاف یا جدایی همراه است. همین مسئله، به‌ویژه در مقایسه با حضور بازیکنان خارجی پرسپولیس در تمرینات، پرسشی جدی را برای هواداران ایجاد کرده است: چرا دو باشگاهی که در یک شهر و تحت شرایط امنیتی مشابه فعالیت می‌کنند، در بازگرداندن بازیکنان خارجی خود دو وضعیت کاملاً متفاوت دارند؟

ماجرای یاسر آسانی؛ بازگشت کوتاه و خروج دوباره

یاسر آسانی ابتدا به ایران بازگشت و برای مدتی در تمرینات استقلال حضور پیدا کرد، اما چند روز بعد تهران را به مقصد استانبول ترک کرد. باشگاه استقلال در اطلاعیه خود اعلام کرد این سفر به‌دلیل شرایط منطقه و برای دیدار با خانواده انجام شده است.

بااین‌حال، گزارش‌های رسانه‌ای از اختلاف مالی میان بازیکن و باشگاه حکایت داشت. گفته شد آسانی خواستار دریافت مطالبات فصل گذشته و بخشی از پیش‌پرداخت فصل جدید بوده و حتی گزارش‌هایی درباره ارسال نامه فسخ یک‌طرفه از سوی او منتشر شد. بنابراین توصیف خروج این بازیکن به‌عنوان اقدامی صرفاً امنیتی، تمام واقعیت را بیان نمی‌کند.

باشگاه باید به‌صورت رسمی و شفاف اعلام کند آسانی همچنان بازیکن تحت قرارداد استقلال است یا فسخ او وارد فرایند حقوقی شده است. انتشار پیام‌های مبهم درباره «روابط مثبت» نمی‌تواند نگرانی هواداران را برطرف کند.

منیر الحدادی؛ مخالفت خانواده و احتمال جدایی

وضعیت منیر الحدادی نیز همچنان روشن نیست. گزارش‌ها حاکی از آن است که خانواده این بازیکن با بازگشت او به تهران موافق نیستند و خود او نیز فعلاً تمایلی برای حضور در ایران نشان نداده است. هم‌زمان نام منیر در ارتباط با باشگاه‌هایی خارج از ایران مطرح شده، هرچند توافق رسمی جدیدی اعلام نشده است.

اگر قرارداد منیر همچنان معتبر باشد، باشگاه باید مشخص کند چه اخطارها و ضمانت‌هایی برای اجرای تعهدات در نظر گرفته شده است. نگرانی خانوادگی بازیکن قابل‌درک است، اما قرارداد حرفه‌ای نیز مسئولیت‌هایی متقابل برای باشگاه و فوتبالیست ایجاد می‌کند.

آدان بازیکن غایب نیست؛ قراردادش پایان یافته است

قرار دادن آنتونیو آدان در فهرست بازیکنانی که «از حضور در تمرین خودداری کرده‌اند» دقیق نیست. براساس اظهارات علی تاجرنیا، قرارداد یک‌ساله این دروازه‌بان اسپانیایی به پایان رسیده و درحال‌حاضر طرفین تعهد قراردادی نسبت به یکدیگر ندارند. احتمال ادامه همکاری مطرح شده، اما هنوز قرارداد تازه‌ای منعقد نشده است.

بنابراین نیامدن آدان به تمرین را نمی‌توان هم‌ردیف غیبت یک بازیکن دارای قرارداد دانست. مدیران استقلال باید پیش از شروع آماده‌سازی تکلیف دروازه‌بان فصل آینده را تعیین می‌کردند؛ اما مسئله آدان بیشتر به بلاتکلیفی نقل‌وانتقالاتی مربوط است تا ترک تعهد.

فسخ موسی جنپو ارتباط مستقیمی با شرایط امنیتی نداشت

موسی جنپو پیش‌تر قرارداد خود را به‌صورت یک‌طرفه فسخ کرده است. علت اصلی مطرح‌شده در گزارش‌ها، پرداخت‌نشدن مطالبات او بود؛ موضوعی که می‌تواند برای استقلال پرونده حقوقی و هزینه‌ای جدید ایجاد کند.

این پرونده نیز نشان می‌دهد عبارت کلی «خارجی‌ها از جنگ ترسیدند و رفتند» تحلیل دقیقی نیست. در مورد جنپو، مسئله مالی و نحوه اجرای قرارداد در مرکز ماجرا قرار دارد.

اگر باشگاه پرداخت‌ها را در موعد مقرر انجام نداده باشد، بندهای قرارداد و مقررات فیفا ممکن است موقعیت بازیکن را برای فسخ تقویت کنند. از سوی دیگر، صرف وجود تنش یا جنگ الزاماً به یک بازیکن اجازه فسخ فوری نمی‌دهد و فورس‌ماژور معمولاً باید براساس متن قرارداد و امکان یا عدم امکان اجرای تعهدات اثبات شود.

دوکنز نازون؛ وعده بازگشت، اما همچنان غایب

دوکنز نازون پس از جام جهانی هنوز به تمرینات استقلال اضافه نشده و آینده‌اش به‌صورت قطعی روشن نیست. او پیش‌تر گفته بود با پایان جنگ و برقراری آرامش به ایران بازخواهد گشت، اما گزارش‌های جدیدتر همچنان از غیبت او حکایت دارند.

برخی منابع بازگشت او را پس از پایان مرخصی محتمل دانسته‌اند، ولی تا زمانی که بازیکن در تمرین حاضر نشود، چنین وعده‌هایی نمی‌تواند خیال کادر فنی و هواداران را راحت کند.

وضعیت متفاوت پرسپولیس

در سوی دیگر تهران، تیوی بیفوما، مارکو باکیچ، دانیل گرا و ایگور سرگیف در تمرینات پرسپولیس زیر نظر مهدی تارتار شرکت کرده‌اند. اوستون اورونوف نیز پس از پایان حضور ازبکستان در جام جهانی و استراحت، برای اضافه‌شدن به تمرینات برنامه‌ریزی کرده بود و گزارش‌های جدید از حضور خارجی‌های پرسپولیس در برنامه آماده‌سازی تیم حکایت دارد.

البته وضعیت پرسپولیس نیز کاملاً بدون مسئله نیست. سرگیف خواهان بازگشت به فوتبال ازبکستان بوده، بیفوما با مصدومیت مواجه است و باشگاه به‌دلیل محدودیت سهمیه خارجی باید حداقل یکی از پنج بازیکنش را کنار بگذارد. حضور در تمرین به معنی قطعی‌بودن ماندن همه آن‌ها نیست.

بااین‌حال، تفاوت مهم این است که پرسپولیس توانسته بیشتر نفرات خارجی تحت قرارداد خود را در اختیار کادر فنی قرار دهد؛ درحالی‌که استقلال هنوز حتی برای تشکیل ترکیب کامل تمرینی با مشکل روبه‌روست.

آیا قراردادهای استقلال «آبکی» بوده‌اند؟

بدون دسترسی به متن قراردادها نمی‌توان با قطعیت گفت قراردادهای استقلال یک‌طرفه یا ضعیف تنظیم شده‌اند. اما تعدد نوتیس‌های مالی، فسخ‌های یک‌طرفه، اختلاف بر سر پیش‌پرداخت و ابهام درباره ضمانت حضور بازیکنان، نشان می‌دهد مدیریت قراردادهای خارجی استقلال با مشکل جدی روبه‌رو بوده است.

قرارداد خوب فقط رقمی نیست که بازیکن بابت آن امضا می‌کند. زمان‌بندی پرداخت‌ها، ضمانت تأخیر، مقررات مربوط به مرخصی و خروج از کشور، شرایط اضطراری، نحوه ابلاغ اخطار، صلاحیت مرجع حل اختلاف و پیامد غیبت غیرموجه باید با دقت تعیین شوند.

حتی بهترین قرارداد نیز بدون پرداخت به‌موقع و ارتباط مستمر با بازیکن کارایی ندارد. اگر مدیران باشگاه در زمان بحران نتوانند درباره امنیت، محل تمرین، برنامه سفر، پرداخت حقوق و شرایط خانواده بازیکن تضمین عملی ارائه دهند، قرارداد به‌تنهایی مانع خروج او نخواهد شد.

استقلال باید به پنج سؤال پاسخ دهد

هواداران حق دارند بدانند یاسر آسانی قرارداد خود را فسخ کرده یا نه؛ منیر الحدادی چه زمانی باید به ایران بازگردد؛ نازون چه تاریخی در تمرین حاضر می‌شود؛ باشگاه در برابر فسخ جنپو چه اقدام حقوقی انجام داده و چه کسی مسئول تأخیر در پرداخت مطالبات خارجی‌ها بوده است.

مقایسه استقلال و پرسپولیس نشان می‌دهد مشکل را نمی‌توان فقط به شرایط کشور نسبت داد. هر دو تیم در تهران تمرین می‌کنند، اما کیفیت مدیریت ارتباط با بازیکنان، وضعیت پرداخت‌ها، نوع قراردادها و سرعت تصمیم‌گیری آن‌ها یکسان نبوده است.

استقلال بیش از تکذیب‌های کوتاه، به یک گزارش شفاف نیاز دارد. سکوت و اطلاعیه‌های مبهم تنها شایعه «فرار خارجی‌ها» را تقویت می‌کند؛ درحالی‌که توضیح دقیق وضعیت قراردادی هر بازیکن می‌تواند نشان دهد چه بخشی از بحران ناشی از شرایط منطقه و چه بخشی نتیجه تصمیم‌ها و تعهدات خود باشگاه بوده است.