اشک اسطوره‌ها در جام جهانی ۲۰۲۶؛ پایان عصر مسی و رونالدو یا فقط آخرین رقص؟

آرژانتین در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ با نتیجه یک بر صفر و پس از وقت‌های اضافه مقابل اسپانیا شکست خورد. لیونل مسی پس از پایان مسابقه نتوانست احساسات خود را پنهان کند و تصاویر ناراحتی او، خیلی زود به نماد پایان احتمالی یک دوران تبدیل شد. مسی پس از مسابقه از هواداران آرژانتین تشکر کرد و نوشت که زخم این شکست برای بهبود به زمان نیاز دارد؛ اما در پیام خود بازنشستگی از بازی‌های ملی یا پایان قطعی حضورش در جام جهانی را اعلام نکرد.

بنابراین، تیترهایی مانند «مسی رسماً از جام جهانی خداحافظی کرد» یک گام جلوتر از واقعیت هستند. این مهاجم ۳۹ ساله به احتمال بسیار زیاد در جام جهانی ۲۰۳۰ حضور نخواهد داشت، اما تا این لحظه نگفته است که مسابقه با اسپانیا آخرین بازی ملی او بوده است. رویترز نیز پیش از فینال تأکید کرده بود که هیچ نشانه علنی و قطعی درباره پایان دوران ملی مسی پس از این مسابقه وجود ندارد.

مسی در ششمین جام جهانی خود، آرژانتین را برای دومین دوره متوالی به فینال رساند. او در مراحل حذفی مقابل کیپ‌ورد و مصر گل زد و در دیدار نیمه‌نهایی برابر انگلیس، زمینه‌ساز هر دو گل آرژانتین شد. شکست در فینال، پایان تلخی برای مسیری بود که چهار سال قبل با قهرمانی در قطر به اوج رسیده بود.

خداحافظی رونالدو قطعی بود

برخلاف مسی، کریستیانو رونالدو پیش از دیدار پرتغال و اسپانیا صریحاً تأیید کرد که جام جهانی ۲۰۲۶ آخرین جام جهانی دوران حرفه‌ای او خواهد بود. رونالدو گفت کسب‌نکردن جام جهانی چیزی از هویت یا میراث فوتبالی‌اش کم نمی‌کند و با آرامش با این واقعیت روبه‌رو شده است.

پرتغال در مرحله یک‌هشتم نهایی با گل دقیقه ۹۱ اسپانیا یک بر صفر شکست خورد. رونالدوی ۴۱ ساله پس از سوت پایان مسابقه با چشمانی اشکبار زمین را ترک کرد و ششمین و آخرین جام جهانی‌اش بدون قهرمانی پایان یافت. او در مجموع ۲۷ مسابقه جام جهانی انجام داد و ۱۱ گل به ثمر رساند؛ تنها گل حذفی او در این رقابت‌ها نیز در مرحله یک‌شانزدهم نهایی همین دوره مقابل کرواسی ثبت شد.

رونالدو هنوز به‌طور قطعی پایان دوران ملی خود را اعلام نکرده است. او فقط گفته جام جهانی دیگری بازی نخواهد کرد؛ بنابراین ممکن است برای مدتی محدود همچنان در اردوهای پرتغال حضور داشته باشد. گزارش انتخاب سرمربی جدید پرتغال نیز تأیید کرد که رونالدو درباره بازنشستگی کامل از بازی‌های ملی تصمیم نهایی نگرفته است.

پایان احتمالی داستان لوکا مودریچ

کرواسی در مرحله یک‌شانزدهم نهایی با نتیجه دو بر یک مقابل پرتغال شکست خورد و از مسابقات کنار رفت. این بازی به‌احتمال زیاد آخرین حضور لوکا مودریچ در جام جهانی بود؛ هافبکی که کرواسی را به نایب‌قهرمانی سال ۲۰۱۸ و رتبه سوم سال ۲۰۲۲ رسانده بود.

مودریچ ۴۰ ساله در پنجمین جام جهانی خود نیز مرکز ثقل خط میانی کرواسی بود. با این حال، او بلافاصله پس از حذف، بازنشستگی کامل از تیم ملی را به‌شکل رسمی اعلام نکرد. به همین دلیل، درباره او نیز عبارت «پایان دوران حضور در جام جهانی» دقیق‌تر از «خداحافظی رسمی از تیم ملی» است. رویترز این مسابقه را پایان دوران ۲۴ ساله مودریچ در جام‌های جهانی توصیف کرد.

نویر بازگشت تا دوباره خداحافظی کند

داستان مانوئل نویر از عجیب‌ترین روایت‌های جام جهانی بود. دروازه‌بان آلمان پس از یورو ۲۰۲۴ از بازی‌های ملی خداحافظی کرده بود، اما برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ تصمیمش را تغییر داد و دوباره به تیم ملی بازگشت. او پیش از شروع تورنمنت اعلام کرد پس از پایان رقابت‌ها بار دیگر بازنشسته خواهد شد.

آلمان در مرحله یک‌شانزدهم نهایی پس از تساوی یک بر یک، در ضربات پنالتی مقابل پاراگوئه شکست خورد. نویر نیز پس از این حذف، برای دومین بار پایان حضورش در تیم ملی را تأیید کرد. این بار، برخلاف بسیاری از اسامی فهرست، خداحافظی او رسمی و بدون ابهام بود.

اوچوا؛ وداع در همان ورزشگاهی که قصه‌اش آغاز شد

گیرمو اوچوا با قرارگرفتن در فهرست مکزیک، به جمع بازیکنانی پیوست که در شش دوره جام جهانی حضور داشته‌اند. او در دیدار مرحله گروهی برابر جمهوری چک برای دقایق پایانی وارد زمین شد و در ورزشگاه آزتکا مورد تشویق گسترده تماشاگران قرار گرفت.

این بازی به‌عنوان مراسم خداحافظی غیررسمی اوچوا از فوتبال ملی در نظر گرفته شد. او پس از مسابقه از پایان مسیرش در ورزشگاهی سخن گفت که سال‌ها قبل دوران ملی‌اش را در همان‌جا آغاز کرده بود. هرچند اوچوا در بیشتر مسابقات این جام ذخیره بود، همین حضور کوتاه باعث شد نامش در کنار مسی و رونالدو به‌عنوان بازیکن شش‌دوره‌ای ثبت شود.

نیمار؛ «تمام شد» اما هنوز با ابهام

برزیل در مرحله یک‌هشتم نهایی با نتیجه دو بر یک مقابل نروژ شکست خورد. نیمار که با مصدومیت وارد جام شده بود، در دقایق پایانی از روی نقطه پنالتی گل زد، اما نتوانست مانع حذف زودهنگام برزیل شود.

نیمار پس از بازی با لحنی احساسی گفت تلاشش را انجام داده و «حالا تمام شده است». این جمله به‌عنوان نشانه‌ای جدی از خداحافظی او از تیم ملی تعبیر شد، اما در همان مقطع اعلام رسمی و مفصلی درباره بازنشستگی منتشر نشد. او پیش از جام نیز گفته بود ممکن است در پایان سال ۲۰۲۶ فوتبال را کنار بگذارد.

حضور نیمار در این تورنمنت نیز کامل نبود. او به دلیل آسیب‌دیدگی بخشی از مرحله گروهی را از دست داد و در مسابقه با نروژ تنها در نیمه دوم به میدان رفت. شاید همین تصویر، یعنی ستاره‌ای که زمانی مدافعان را با سرعت و دریبل‌هایش از پیش رو برمی‌داشت اما در آخرین جام با بدن آسیب‌دیده وارد میدان شد، یکی از تلخ‌ترین نشانه‌های پایان نسل قدیمی برزیل باشد.

درباره صلاح، خامس و کانته هنوز نباید قطعی نوشت

محمد صلاح مصر را در نخستین صعود تاریخ این کشور به مرحله حذفی جام جهانی همراهی کرد. او در مرحله گروهی یک گل و دو پاس گل ثبت کرد و باوجود آسیب همسترینگ، برای مسابقه یک‌شانزدهم نهایی مقابل استرالیا به ترکیب برگشت. مصر سپس آرژانتین را تا مرحله یک‌هشتم نهایی همراهی کرد و در آن مرحله حذف شد. صلاح هنوز به‌طور رسمی اعلام نکرده است که جام جهانی ۲۰۲۶ آخرین حضور ملی یا جهانی او بوده است.

خامس رودریگس نیز کاپیتان کلمبیا در این مسابقات بود و پس از ۱۲ سال دوباره در جام جهانی به میدان رفت. کلمبیا در مرحله یک‌هشتم نهایی پس از تساوی بدون گل، در ضربات پنالتی مقابل سوئیس حذف شد. با وجود سن و شرایط دوران باشگاهی خامس، خبر معتبری درباره بازنشستگی قطعی او از تیم ملی منتشر نشده است.

انگولو کانته در فهرست فرانسه قرار داشت، اما در طول تورنمنت فرصت بازی پیدا نکرد. فرانسه تا نیمه‌نهایی پیش رفت و در دیدار رده‌بندی مقابل انگلیس شکست خورد. کانته نیز هنوز پایان رسمی دوران ملی خود را اعلام نکرده است؛ بنابراین بهتر است حضور او را «احتمالاً آخرین عضویت در یک فهرست جام جهانی» دانست، نه آخرین بازی در این رقابت‌ها.

محرز و پایان یک نسل طلایی در آفریقا

ریاض محرز پس از حذف الجزایر در مرحله یک‌شانزدهم نهایی، در میان بازیکنانی قرار گرفت که پایان دوران ملی‌شان پس از جام جهانی گزارش شد. او یکی از نمادهای نسل قهرمان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۹ بود و در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز دو گل برای الجزایر به ثمر رساند.

هم‌زمان بازیکنانی مانند سادیو مانه، نیکلاس اوتامندی و چند چهره باسابقه دیگر نیز با تیم‌های ملی خود خداحافظی کردند یا پایان راهشان را محتمل دانستند. همین تراکم خداحافظی‌ها جام جهانی ۲۰۲۶ را به یکی از مهم‌ترین نقاط تغییر نسل در تاریخ معاصر فوتبال تبدیل کرد.

جام جهانی ۲۰۲۶؛ پایان یک عصر، نه پایان فوتبال

این مسابقات نخستین جام جهانی ۴۸ تیمی بود، اما اهمیت تاریخی آن فقط به تغییر قالب رقابت‌ها محدود نمی‌شود. مسی، رونالدو و اوچوا برای ششمین بار در جام جهانی حاضر شدند؛ مودریچ و نویر پنجمین دوره خود را تجربه کردند و ستاره‌هایی مانند نیمار، صلاح، خامس و محرز احتمالاً آخرین فرصت بازی در بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال را پشت سر گذاشتند.

از میان این نام‌ها، آخرین جام جهانی رونالدو و نویر قطعی است. اوچوا نیز عملاً مراسم وداع خود را برگزار کرد و نیمار نشانه‌های روشنی از پایان مسیر نشان داد. درباره مسی و مودریچ احتمال بازگشت در سال ۲۰۳۰ بسیار اندک است، اما بازنشستگی کامل آن‌ها هنوز رسماً اعلام نشده؛ درباره صلاح، خامس و کانته نیز قضاوت قطعی زودهنگام است.

جام جهانی ۲۰۲۶ شاید با جام اسپانیا در کتاب‌های تاریخ ثبت شود، اما در حافظه هواداران با تصاویر دیگری زنده خواهد ماند: اشک‌های مسی در شب فینال، چهره شکسته رونالدو پس از گل دقیقه ۹۱ اسپانیا، آخرین قدم‌های مودریچ و بازگشت کوتاه نویر و اوچوا برای یک وداع نهایی.

نسلی رفت که فوتبال را فقط بازی نکرد؛ تعریف آن را تغییر داد. گریه نکنیم چون تمام شد؛ لبخند بزنیم چون اتفاق افتاد.