پرسپولیس بی‌کاپیتان شد؛ سروش رفیعی با یک کلمه رفت، انقلاب تارتار ادامه دارد

سروش رفیعی روز سه‌شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵ با انتشار کلیپی از تصاویر سال‌های حضور خود در پرسپولیس و استفاده از کلمه «وداع»، جدایی‌اش را به‌طور علنی تأیید کرد. او در فصل گذشته پس از امید عالیشاه، دومین کاپیتان پرسپولیس بود و در غیاب کاپیتان اول، بازوبند را بر بازو می‌بست.

این خداحافظی از نظر خبری مهم است، اما جدایی رفیعی اتفاقی ناگهانی محسوب نمی‌شود. قرارداد هافبک ۳۶ ساله با پایان فصل گذشته به اتمام رسیده بود و گزارش‌ها از هفته‌ها قبل نشان می‌داد مدیران پرسپولیس برنامه‌ای برای تمدید قرارداد او ندارند. در نتیجه، رفیعی قرارداد فعالی را فسخ نکرده و اکنون بازیکن آزاد است؛ پیام «وداع» او در واقع تأیید رسمی پایان همکاری از سوی خود بازیکن بود.

چرا جدایی رفیعی از مدت‌ها قبل قابل پیش‌بینی بود؟

ماجرای پایان همکاری رفیعی با پرسپولیس از زمانی جدی شد که او پس از توقف مسابقات و آغاز مجدد تمرینات، به اردوی تیم بازنگشت. باشگاه در مقطعی اعلام کرده بود این بازیکن همچنان تا پایان فصل قرارداد دارد و باید در تمرینات حاضر شود، اما غیبت ادامه‌دار او به تشکیل پرونده انضباطی و جریمه انجامید.

ایرنا نیز در اردیبهشت‌ماه گزارش داده بود که با توجه به غیبت‌ها و حواشی ایجادشده، احتمال تمدید قرارداد رفیعی بسیار پایین است. بنابراین انتخاب مهدی تارتار به‌عنوان سرمربی جدید، علت اصلی جدایی او نبود؛ تصمیم به پایان همکاری پیش از آغاز رسمی کار تارتار شکل گرفته بود و سرمربی جدید نیز مسیر بازسازی فهرست را ادامه داد.

این نکته در تنظیم خبر اهمیت دارد: رفیعی از «جمع شاگردان تارتار» جدا شده، اما عملاً فرصت تمرین یا بازی رسمی زیر نظر این مربی را پیدا نکرده است. رابطه کاری این دو بیشتر روی کاغذ وجود داشت و دوره اصلی حضور رفیعی در پرسپولیس پیش از انتصاب تارتار پایان یافته بود.

دومین کاپیتان پرسپولیس هم رفت

جدایی سروش رفیعی تنها چند روز پس از قطع همکاری رسمی پرسپولیس با امید عالیشاه اعلام شد. عالیشاه پس از مذاکره با مدیران باشگاه به‌صورت توافقی جدا شد و میلاد سرلک نیز در همان مقطع قراردادش را با توافق دوطرفه خاتمه داد.

با خروج عالیشاه و رفیعی، پرسپولیس دو کاپیتان نخست فصل گذشته را هم‌زمان از دست داده است. این اتفاق می‌تواند ساختار رهبری در رختکن را تغییر دهد؛ به‌ویژه در تیمی که علاوه بر فشار مسابقات، با تغییر سرمربی و دگرگونی وسیع فهرست بازیکنان مواجه شده است.

گزارش‌ها درباره کاپیتان جدید هنوز یکدست نیستند. برخی منابع محمدحسین کنعانی‌زادگان را گزینه اصلی بازوبند معرفی کرده‌اند و منابع دیگری از علی علیپور به‌عنوان کاپیتان نخست فصل آینده نام برده‌اند. تا زمان اعلام رسمی باشگاه یا تصمیم نهایی مهدی تارتار، نمی‌توان ترتیب قطعی کاپیتان‌ها را مشخص‌شده دانست.

فهرست خروجی‌های پرسپولیس بزرگ‌تر شد

علاوه بر امید عالیشاه و سروش رفیعی، میلاد سرلک، رضا شکاری، سهیل صحرایی، میلاد محمدی و مجتبی فخریان نیز از ترکیب فصل آینده پرسپولیس خارج شده‌اند. البته نوع جدایی این بازیکنان یکسان نیست و نباید تمام آن‌ها را انتقال قطعی محسوب کرد.

میلاد محمدی با قراردادی ۱۸ماهه به مکس‌لاین ویتبسک بلاروس پیوسته و جدایی او قطعی است. سهیل صحرایی نیز پس از فسخ قرارداد، راهی گل‌گهر شده است. رضا شکاری و میلاد سرلک هم به‌طور رسمی از پرسپولیس جدا شده‌اند.

وضعیت مجتبی فخریان متفاوت است؛ این بازیکن برای فصل آینده به‌صورت قرضی در گل‌گهر بازی خواهد کرد. بنابراین، او از فهرست فصل جدید پرسپولیس خارج شده، اما جدایی‌اش دائمی نیست و حقوق قراردادی او همچنان می‌تواند در اختیار باشگاه تهرانی باقی بماند.

پرسپولیس با جدایی سروش چه چیزی از دست می‌دهد؟

رفیعی در دوران حضورش معمولاً نقش هافبک میانی بازی‌ساز را برعهده داشت؛ بازیکنی که برای دریافت توپ از خط دفاع، تغییر جهت بازی و ارسال پاس‌های کوتاه میان خطوط استفاده می‌شد. خروج او لزوماً به معنای افت قطعی پرسپولیس نیست، اما تیم را بدون یکی از معدود هافبک‌های باتجربه و آشنا با فشار مسابقات بزرگ باقی می‌گذارد.

عملکرد فنی رفیعی در دوره‌های مختلف یکسان نبود. او در برخی مقاطع به دلیل حفظ توپ و نقش‌آفرینی در گردش بازی مورد توجه قرار می‌گرفت و در دوره‌هایی نیز به دلیل کاهش سرعت بازی، افت آمار گل و پاس گل و اشتباهاتش با انتقاد هواداران مواجه شد. رفیعی تا فروردین ۱۴۰۳ به مرز ۱۰۰ بازی رسمی برای پرسپولیس رسیده بود و پس از آن نیز حضورش در ترکیب ادامه پیدا کرد؛ موضوعی که تجربه قابل‌توجه او در پیراهن سرخ را نشان می‌دهد.

چالش مهدی تارتار این است که جای خالی رفیعی را تنها با یک بازیکن پر نکند، بلکه وظایف او را میان چند هافبک تقسیم کند. پرسپولیس برای فصل جدید به بازیکنی نیاز دارد که هم در خروج از فشار مشارکت کند، هم توانایی حفظ ریتم مسابقه را داشته باشد و هم در لحظات دشوار مسئولیت بازی‌سازی را بپذیرد.

جوان‌گرایی یا حذف یک‌باره ستون‌های رختکن؟

تغییرات گسترده پرسپولیس در تابستان ۱۴۰۵ از برنامه تارتار برای بازسازی ترکیب حکایت دارد. منابع نزدیک به تیم از تمایل سرمربی جدید به ایجاد تیمی جوان‌تر و تغییر تعداد زیادی از بازیکنان فصل گذشته خبر داده‌اند.

جوان‌گرایی می‌تواند میانگین سنی تیم را کاهش دهد، شدت پرس و دوندگی را افزایش دهد و دست سرمربی را برای اجرای ایده‌های تازه بازتر کند. با این حال، خروج هم‌زمان عالیشاه، رفیعی، سرلک و دیگر بازیکنان باتجربه خطر کاهش ثبات رختکن را نیز به همراه دارد.

پرسپولیس باید میان تجربه و انرژی تعادل ایجاد کند. تیمی که چند بازیکن جوان را یک‌باره وارد ترکیب می‌کند، برای عبور از بحران‌های احتمالی فصل به چهره‌هایی نیاز دارد که فضای مسابقات بزرگ، شهرآورد و فشار هواداران را بشناسند. انتخاب کاپیتان جدید و تعریف سلسله‌مراتب روشن در رختکن، به همین اندازه اهمیت خواهد داشت.

مقصد بعدی سروش رفیعی کجاست؟

تا زمان انتشار این گزارش، رفیعی باشگاه جدید خود را معرفی نکرده است. او متولد فروردین ۱۳۶۹ و اکنون ۳۶ ساله و بازیکن آزاد است. بعضی گزارش‌ها می‌گویند رفیعی فعلاً در کانادا حضور دارد و در صورت ادامه فوتبال، بازی در یکی از تیم‌های این کشور را در اولویت قرار داده است؛ با این حال، هیچ قرارداد رسمی در این زمینه اعلام نشده است.

پیش‌تر نیز اخباری درباره تمرین او با تیمی در فوتبال کانادا منتشر شده بود، اما نام باشگاه و سطح دقیق مذاکرات تأیید رسمی نشد. بنابراین، بازنشستگی، ادامه فوتبال در کانادا یا انتقال به باشگاهی دیگر همچنان سناریوهای ممکن هستند و نباید هیچ‌کدام را قطعی دانست.

جمع‌بندی

سروش رفیعی با انتشار یک ویدئو و کلمه «وداع»، پایان حضور خود در پرسپولیس را تأیید کرد. برخلاف برخی برداشت‌ها، او قراردادش را به‌تازگی فسخ نکرده است؛ قرارداد رفیعی با پایان فصل به اتمام رسید و باشگاه نیز تصمیمی برای تمدید آن نداشت.

جدایی رفیعی پس از امید عالیشاه، به معنای خروج دومین کاپیتان فصل گذشته و ادامه پوست‌اندازی وسیع تیم مهدی تارتار است. پرسپولیس در این پنجره تعدادی از بازیکنان باتجربه و جوان خود را به‌صورت قطعی یا قرضی از دست داده و اکنون باید هم ترکیب فنی و هم ساختار رهبری رختکن را بازسازی کند.

رفیعی بدون مقصد رسمی از پرسپولیس جدا شده و پرسپولیس نیز هنوز کاپیتان جدیدش را به‌شکل رسمی معرفی نکرده است. در نتیجه، پرونده شماره ۷ بسته شده، اما دو پرسش اصلی همچنان باقی است: سروش رفیعی فوتبالش را در کجا ادامه می‌دهد و مهدی تارتار بازوبند و مسئولیت بازی‌سازی تیم جدید را به چه کسانی خواهد سپرد؟