حمله بی‌رحمانه ماتئوس به تیم ملی آلمان؛ «این بدترین نمایش ما در سه جام جهانی اخیر بود»

حذف تیم ملی آلمان از جام جهانی ۲۰۲۶ همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین نتایج این مسابقات است. تیمی که با بازیکنان مطرحی از باشگاه‌های بزرگ اروپا وارد رقابت‌ها شده بود، در نخستین مرحله حذفی مقابل پاراگوئه متوقف شد و برای سومین جام جهانی متوالی نتوانست به جمع ۱۶ تیم برتر راه پیدا کند.

لوتار ماتئوس در ارزیابی تازه خود از عملکرد تیم ملی کشورش، انتقاد بسیار تندی مطرح کرده است. او گفته هنوز نمی‌تواند درک کند که چگونه تیمی با چنین نفراتی تا این اندازه زود از مسابقات کنار رفته است.

ماتئوس معتقد است آلمان حتی از تیم‌هایی که در جام‌های جهانی ۲۰۱۸ روسیه و ۲۰۲۲ قطر در مرحله گروهی حذف شدند نیز عملکرد ضعیف‌تری داشت. او نمایش فوتبالی تیم در جام جهانی ۲۰۲۶ را «بدترین عملکرد در سه دوره اخیر» توصیف کرده و ضعف در دوندگی، جنگندگی، ذهنیت و نگرش بازیکنان را از عوامل این ناکامی دانسته است.

آلمان چگونه از جام جهانی ۲۰۲۶ حذف شد؟

آلمان رقابت‌ها را با پیروزی پرگل هفت بر یک مقابل کوراسائو آغاز کرد. این نتیجه در ابتدا امیدواری زیادی ایجاد کرد و برخی کارشناسان تصور کردند ژرمن‌ها پس از دو حذف متوالی در مرحله گروهی، دوباره به یک مدعی جدی تبدیل شده‌اند.

شاگردان ناگلزمان در مسابقه دوم نیز ساحل عاج را دو بر یک شکست دادند و پیش از آخرین دیدار، صعود و صدرنشینی خود را قطعی کردند. بااین‌حال، شکست دو بر یک برابر اکوادور در آخرین بازی گروهی نخستین نشانه جدی از مشکلات تیم بود. آلمان با وجود صدرنشینی، نتوانست روند مثبت دو مسابقه ابتدایی را حفظ کند.

حریف آلمان در مرحله یک‌شانزدهم نهایی پاراگوئه بود؛ تیمی که روی کاغذ شانس کمتری برای صعود داشت. مسابقه پس از ۱۲۰ دقیقه با تساوی یک بر یک به پایان رسید، اما پاراگوئه در ضربات پنالتی چهار بر سه پیروز شد و قهرمان چهار دوره جام جهانی را کنار زد.

چرا ماتئوس این حذف را بدتر از سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ می‌داند؟

از نظر مرحله‌ای، آلمان در سال ۲۰۲۶ یک قدم بیشتر از دو دوره قبلی برداشت. این تیم در روسیه و قطر نتوانست از مرحله گروهی عبور کند، اما در مسابقات ۲۰۲۶ صدرنشین گروه شد و وارد مرحله حذفی شد.

بااین‌حال، جام جهانی ۲۰۲۶ با حضور ۴۸ تیم برگزار شد و یک مرحله حذفی جدید با عنوان دور ۳۲ تیمی به مسابقات اضافه شد. آلمان در نخستین بازی پس از مرحله گروهی حذف شد و باز هم به مرحله یک‌هشتم نهایی نرسید.

ماتئوس به همین دلیل معتقد است صعود از گروه نباید به‌عنوان یک پیشرفت واقعی معرفی شود. او پیش‌تر نیز گفته بود آلمان از نظر عملی تقریباً به همان اندازه زود کنار رفت که در روسیه و قطر حذف شده بود؛ زیرا در دوره‌های گذشته مرحله یک‌شانزدهم نهایی وجود نداشت.

از نگاه او، مسئله فقط نتیجه نیست. آلمان در سال ۲۰۱۸ با وجود شکست سنگین حیثیتی، در برخی دقایق بر مسابقات مسلط بود. تیم سال ۲۰۲۲ نیز موقعیت‌های زیادی ایجاد کرد، اما در تبدیل فرصت‌ها به گل و کنترل جریان مسابقه ناکام ماند. انتقاد ماتئوس از تیم ۲۰۲۶ بیشتر به این موضوع مربوط می‌شود که او نه نتیجه مناسب دید و نه یک سبک بازی مشخص.

ماتئوس: هیچ ایده روشنی در زمین وجود نداشت

ماتئوس پس از شکست مقابل پاراگوئه اعلام کرده بود که در عملکرد آلمان «ایده روشن و مشخصی» مشاهده نکرده است. به گفته او، بازیکنان در زمین مانند یک مجموعه متحد رفتار نمی‌کردند و نمایش تیم برای شکست‌دادن حریفی مانند پاراگوئه کافی نبود.

آلمان در بسیاری از دقایق مالک توپ بود، اما مالکیت آن لزوماً به حملات خطرناک و منظم تبدیل نمی‌شد. گردش توپ در بخش‌هایی از مسابقه سرعت کافی نداشت و بازیکنان هجومی برای شکستن ساختار دفاعی پاراگوئه راه‌حل ثابتی پیدا نکردند.

پاراگوئه با دفاع فشرده، دوئل‌های فیزیکی و انتقال سریع توپ، مسابقه را به فضایی برد که آلمان در آن راحت نبود. هرچه بازی جلوتر رفت، اضطراب و بی‌دقتی در تصمیم‌های بازیکنان ژرمن بیشتر شد.

تساوی پس از ۱۲۰ دقیقه و شکست در ضربات پنالتی فقط پایان مسابقه بود؛ مشکلات آلمان پیش از رسیدن به پنالتی‌ها آغاز شده بود.

آیا پیروزی هفت بر یک آلمان را فریب داد؟

برد پرگل برابر کوراسائو می‌توانست به تیم اعتمادبه‌نفس بدهد، اما احتمالاً تصویری غیرواقعی از میزان آمادگی آلمان نیز ایجاد کرد. اختلاف کیفی دو تیم زیاد بود و ژرمن‌ها فضای فراوانی برای حمله‌کردن داشتند.

شرایط مقابل ساحل عاج، اکوادور و پاراگوئه کاملاً متفاوت بود. آلمان برابر تیم‌هایی که قدرت بدنی، سازمان دفاعی و توانایی ضدحمله بیشتری داشتند، نتوانست همان آزادی مسابقه نخست را پیدا کند.

پیروزی دو بر یک مقابل ساحل عاج نیز با دشواری به دست آمد. شکست برابر اکوادور نشان داد آسیب‌پذیری تیم فقط نتیجه یک روز بد نیست. بااین‌حال، کادر فنی تا دیدار با پاراگوئه نتوانست پاسخ مؤثری برای این مشکلات پیدا کند.

خود ماتئوس نیز گفته بود انتظار داشته ناگلزمان از نشانه‌هایی که در دیدارهای ساحل عاج و اکوادور دیده شد، درس بگیرد؛ اما عملکرد مقابل پاراگوئه نشان داد اصلاح مورد انتظار اتفاق نیفتاده است.

مشکل آلمان تاکتیکی بود یا ذهنی؟

انتقاد ماتئوس هر دو بخش را در بر می‌گیرد. از نظر تاکتیکی، او نبود یک ایده روشن و استفاده‌نشدن درست از توانایی برخی بازیکنان را مطرح کرده است. از نظر ذهنی نیز معتقد است بازیکنان در دوندگی، جنگندگی و نگرش مسابقه از بعضی حریفان ضعیف‌تر بودند.

یکی از موضوعات مورد انتقاد، نحوه استفاده از یوشوا کیمیش بود. ماتئوس معتقد بود قرارگرفتن کاپیتان آلمان در پستی که امکان رهبری کامل خط میانی را از او می‌گرفت، تأثیرگذاری این بازیکن را کاهش داد.

او همچنین به شرایط متفاوت بازیکنان کلیدی اشاره کرده بود؛ جمال موسیالا پس از دوره‌ای طولانی از مصدومیت وارد مسابقات شد و برخی دیگر از ستاره‌ها نیز فصل باشگاهی دشواری را پشت سر گذاشته بودند. از نگاه ماتئوس، این نااطمینانی فردی در زمین دیده می‌شد و هنگامی که مسابقه به لحظات پرفشار رسید، بازیکنان بیشتر درگیر مشکلات خود شدند تا اینکه به‌عنوان یک تیم واکنش نشان دهند.

صحنه پیش از ضربات پنالتی چه چیزی را نشان داد؟

ماتئوس یکی از تصاویر نمادین مسابقه را به لحظات پیش از ضربات پنالتی مربوط دانست. هر دو تیم حلقه‌ای در زمین تشکیل داده بودند، اما سرمربی پاراگوئه با هیجان با بازیکنانش صحبت می‌کرد و آنها را برای ضربات سرنوشت‌ساز آماده می‌ساخت.

در سوی دیگر، ناگلزمان مطالبی را از روی یک برگه می‌خواند. ماتئوس با انتقاد از این تصویر گفته بود حتی مشخص نبود بازیکنان بتوانند صحبت‌های سرمربی را به‌درستی بشنوند یا از آن انرژی بگیرند.

البته یک صحنه کوتاه نمی‌تواند تمام دلایل شکست در ضربات پنالتی را توضیح دهد. پنالتی‌ها به مهارت، آمادگی ذهنی، انتخاب ضربه‌زن و عملکرد دروازه‌بان وابسته‌اند. بااین‌حال، این تصویر برای منتقدان به نمادی از تفاوت روحیه دو تیم تبدیل شد: پاراگوئه گرسنه و متحد به نظر می‌رسید، در حالی که آلمان مضطرب و بدون اطمینان بود.

سه جام جهانی و یک بحران ادامه‌دار

آلمان در سال ۲۰۱۴ قهرمان جهان شد، اما پس از آن در سه دوره متوالی ناکام مانده است. تیم مدافع عنوان قهرمانی در سال ۲۰۱۸ در گروه خود آخر شد و در سال ۲۰۲۲ نیز با وجود پیروزی در آخرین مسابقه، به دلیل نتایج ضعیف دو دیدار نخست حذف شد. فیفا نیز تأیید می‌کند که آلمان در هر دو دوره نتوانست از مرحله گروهی عبور کند.

در سال ۲۰۲۶ انتظار می‌رفت روند نزولی متوقف شود. آلمان بازیکنان باکیفیتی در اختیار داشت و صدرنشینی در گروه نیز ظاهراً نشانه عبور از بحران بود، اما شکست مقابل پاراگوئه نشان داد مشکلات عمیق‌تر از آن است که با یک یا دو پیروزی حل شود.

این تیم از آخرین قهرمانی خود تاکنون در سه جام جهانی، حتی یک بار هم به مرحله یک‌هشتم نهایی نرسیده است؛ آماری که با تاریخ و اعتبار یکی از پرافتخارترین تیم‌های فوتبال جهان هم‌خوانی ندارد.

آینده تیم ملی آلمان پس از این شکست

انتقاد ماتئوس فقط متوجه بازیکنان نیست. او پیش‌تر گفته بود سرمربی باید صادقانه از خود بپرسد آیا بیشترین توان ممکن را از این مجموعه گرفته است یا خیر؛ پرسشی که پاسخ خود ماتئوس به آن منفی بود.

آلمان برای بازسازی دوباره باید میان تغییر نسل و حفظ بازیکنان باتجربه تعادل ایجاد کند. کنارگذاشتن تمام مهره‌های قدیمی می‌تواند تجربه تیم را کاهش دهد، اما ادامه‌دادن با همان ساختار نیز تضمینی برای تغییر نتایج نخواهد بود.

مهم‌تر از نام افراد، بازگشت یک هویت مشخص است. تیم‌های موفق آلمان در گذشته با نظم، آمادگی بدنی، قدرت ذهنی و توانایی واکنش در لحظات دشوار شناخته می‌شدند. تیم ۲۰۲۶ از نگاه ماتئوس در همین ویژگی‌ها شکست خورد.

صدرنشینی در گروه و برد هفت‌گله نمی‌تواند حذف مقابل پاراگوئه را پنهان کند. آلمان از نظر رسمی یک مرحله بیشتر از سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ پیش رفت، اما همچنان پیش از رسیدن به جمع ۱۶ تیم برتر کنار رفت. به همین دلیل، جمله تند ماتئوس فقط واکنشی احساسی به یک شکست نیست؛ هشدار درباره بحرانی است که پس از سه جام جهانی همچنان ادامه دارد.