استعفای شوکه‌کننده مالدینی و لئوناردو از فدراسیون ایتالیا؛ پروژه نجات آتزوری در ۱۶ روز فروپاشید

بحران فوتبال ایتالیا که با ناکامی این کشور در صعود به سومین جام جهانی متوالی آغاز شده بود، حالا به بالاترین سطح مدیریتی فدراسیون رسیده است. رویترز، اسکای اسپورت ایتالیا و گاتزتا دلو اسپورت شامگاه دوشنبه ۲۷ ژوئیه از تصمیم پائولو مالدینی و لئوناردو برای کناره‌گیری از سمت‌های خود خبر دادند؛ تصمیمی که پس از کناررفتن آندره‌آ پیرلو از رقابت برای هدایت تیم ملی گرفته شد. تا زمان تنظیم این گزارش، بیانیه رسمی استعفا در وب‌سایت فدراسیون منتشر نشده بود و مقام‌های فدراسیون اعلام کرده بودند اطلاع‌رسانی رسمی در نشست بعدی انجام می‌شود.

مالدینی و لئوناردو ۱۰ روز ماندند یا ۱۶ روز؟

در برخی گزارش‌ها، از جمله پست فابریتزیو رومانو، دوره همکاری این دو مدیر «۱۰ روز» عنوان شده است؛ اما اطلاعیه رسمی فدراسیون فوتبال ایتالیا درباره انتصاب مالدینی و لئوناردو در تاریخ ۱۲ ژوئیه منتشر شد و خبر استعفای آنها به ۲۷ ژوئیه مربوط است. گاتزتا و رویترز نیز این دوره را ۱۶ روز محاسبه کرده‌اند. بنابراین تعبیر دقیق‌تر این است که پروژه مدیریتی جدید آتزوری در کمتر از دو هفته و نیم فروپاشید.

مالدینی با عنوان مدیر فنی فدراسیون و رئیس آینده «کلوب ایتالیا» منصوب شده بود و قرار بود علاوه بر تیم بزرگسالان، مسیر فنی تیم‌های پایه را نیز زیر نظر بگیرد. لئوناردو، مدیر برزیلی سابق میلان و پاری‌سن‌ژرمن، هم به پیشنهاد مستقیم مالدینی در نقش مشاور وارد پروژه شده بود. مالاگو هنگام معرفی آنها از یک تعهد چهارساله تا جام جهانی ۲۰۳۰ سخن گفت؛ پروژه‌ای که باید تیم ملی و تمام زنجیره پرورش بازیکن را بازسازی می‌کرد.

اختلاف بر سر آندره‌آ پیرلو چگونه آغاز شد؟

نخستین مأموریت مهم مالدینی، انتخاب جانشین جنارو گتوزو بود. فدراسیون ابتدا کارلو آنچلوتی را بررسی کرد، اما او به ادامه همکاری با تیم ملی برزیل متعهد بود. سپس مذاکراتی با پپ گواردیولا انجام شد که آن هم به نتیجه نرسید. پس از پاسخ منفی گواردیولا، پیرلو به گزینه اصلی مالدینی و لئوناردو تبدیل شد.

گاتزتا گزارش داد مالدینی و لئوناردو پس از شکست مذاکرات با گواردیولا، عملاً فقط از پیرلو برای اجرای پروژه بلندمدت خود حمایت می‌کردند. از نگاه آنها، سرمربی پیشین یوونتوس نماینده نسلی جدیدتر بود و می‌توانست همراه با اصلاح تیم‌های پایه، برنامه‌ای تا یورو ۲۰۲۸ و جام جهانی ۲۰۳۰ ایجاد کند. در مقابل، گزینه‌هایی مانند کونته و مانچینی با نگاه فنی مالدینی سازگاری کامل نداشتند.

با نزدیک‌شدن پیرلو به نیمکت آتزوری، سابقه همکاری تجاری او با شرکت شرط‌بندی روسی «فون‌بت» به یک مسئله سیاسی تبدیل شد. پیرلو سفیر جهانی این برند است و حضورش در برنامه‌ای متعلق به فون‌بت در ورزشگاه لوژنیکی مسکو، همراه با مارکو ماتراتزی، انتقادهایی را در ایتالیا به دنبال داشت؛ به‌ویژه آنکه جنگ روسیه و اوکراین همچنان ادامه دارد.

ارتباط پیرلو با فون‌بت چرا مانع شد؟

مخالفان انتصاب پیرلو استدلال می‌کردند سرمربی تیم ملی ایتالیا، به‌عنوان نماینده رسمی ورزش کشور، نباید ارتباط تبلیغاتی فعالی با یک بنگاه شرط‌بندی روسی داشته باشد. نام سرگئی لوماکین، رئیس باشگاه یونایتد اف‌سی دبی، نیز در این بحث مطرح شد؛ باشگاهی که پیرلو هدایتش را بر عهده داشت. گاتزتا ارتباط‌های پیرلو با فون‌بت و لوماکین را عامل شکل‌گیری یک «پرونده ملی» توصیف کرد.

پیرلو در واکنش، تأکید کرد همکاری او ماهیتی صرفاً تجاری و ورزشی داشته و ارتباطی با سیاست ندارد. بااین‌حال، شدت مخالفت‌ها باعث شد او اعلام کند دیگر گزینه هدایت تیم ملی نیست. منابع معتبر این اتفاق را «عقب‌نشینی پیرلو پس از افزایش فشارها» توصیف کرده‌اند؛ بنابراین هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت مالاگو شخصاً و به‌تنهایی حکم به رد او داده است. آنچه روشن است، این است که رئیس فدراسیون چراغ سبز نهایی را صادر نکرد و پروژه انتصاب پیرلو متوقف شد.

ادعای اینکه مخالفت‌ها صرفاً «بهانه‌ای برای کنارگذاشتن گزینه مالدینی» بوده، برداشتی است که در بخشی از رسانه‌های ایتالیایی مطرح شده، نه واقعیتی اثبات‌شده. گاتزتا نوشته بود ممکن است رد سیاسی پیرلو راهی برای دورزدن انتخاب مدیر فنی تلقی شود؛ اما جزئیات مذاکرات داخلی فدراسیون هنوز به‌صورت کامل منتشر نشده است.

چرا مالدینی و لئوناردو استعفا کردند؟

مالدینی مسئولیت مدیر فنی را با این تصور پذیرفته بود که درباره تصمیم‌های کلیدی تیم ملی اختیار و اعتماد کافی خواهد داشت. متوقف‌شدن نخستین انتخاب جدی او نشان داد تعریف مالدینی و مالاگو از «مدیریت مشترک» یکسان نیست.

بر اساس گزارش گاتزتا، مدیر فنی و مشاورش حاضر نشدند گزینه‌های جایگزین مطرح‌شده را بپذیرند و در نهایت تصمیم خود برای خروج را به مالاگو اطلاع دادند. این رخداد را نباید فقط واکنشی احساسی به رد یک مربی دانست؛ استعفا در اصل از شکاف عمیق‌تر بر سر حدود اختیارات مدیر فنی پرده برداشت.

البته جمله‌هایی مانند «مالدینی تحمل مخالفت با نخستین تصمیمش را نداشت» به شخصیت‌خوانی و قضاوت درباره انگیزه او مربوط می‌شود و مستند نیست. بر مبنای اطلاعات موجود فقط می‌توان گفت مالدینی و لئوناردو ادامه فعالیت در ساختاری را که انتخاب سرمربی در آن با نظرشان هماهنگ نبود، نپذیرفتند.

ضربه بزرگ به اعتبار جووانی مالاگو

جووانی مالاگو روز ۲۲ ژوئن به ریاست فدراسیون فوتبال ایتالیا انتخاب شد و مأموریت اصلی او بازگرداندن اعتبار تیمی بود که از سه جام جهانی متوالی بازمانده است. انتخاب چهره‌ای مانند مالدینی قرار بود نشانه قطع ارتباط با مدیریت سنتی و آغاز پروژه‌ای جدید باشد؛ اما استعفای او پس از ۱۶ روز، رئیس جدید را با بحرانی جدی روبه‌رو کرده است.

مالاگو در واکنش به پرسش‌ها درباره تیاگو موتا گفت نمی‌تواند این گزینه را تأیید یا رد کند و وعده داد به‌زودی خبرهای تازه‌ای اعلام شود. او همچنین در برابر انتقاد وزیر ورزش ایتالیا درباره «آبروریزی پرونده پیرلو» پاسخ داد که ابتدا باید مشخص شود چه کسی مسئول این وضعیت بوده است. این واکنش نشان می‌دهد اختلاف داخلی هنوز پایان نیافته و احتمال تبادل اتهام میان طرف‌ها وجود دارد.

تیاگو موتا سرمربی ایتالیا می‌شود؟

در ساعات اخیر نام تیاگو موتا بیش از سایر گزینه‌ها شنیده شده است. برخی رسانه‌های ایتالیایی از گفت‌وگوهای فشرده درباره سرمربی سابق یوونتوس خبر داده‌اند و او را مربی‌ای جوان، آشنا با فوتبال ایتالیا و مناسب پروژه پرورش نسل جدید می‌دانند. در مقابل، گزارش دیگری در فرانسه مدعی شده بود موتا پیش‌تر پیشنهاد ایتالیا را رد کرده است. این تناقض نشان می‌دهد مذاکرات هنوز به مرحله توافق قطعی نرسیده‌اند.

روبرتو مانچینی و آنتونیو کونته نیز همچنان در فهرست نام‌های مطرح قرار دارند. مانچینی ایتالیا را به قهرمانی یورو ۲۰۲۰ رساند، اما شیوه جدایی او در سال ۲۰۲۳ هنوز برای بخشی از مدیران فدراسیون مسئله‌ساز است. کونته نیز گزینه‌ای معتبر و باتجربه محسوب می‌شود، هرچند درباره همراهی او با یک برنامه بلندمدت تردیدهایی وجود دارد.

بحران ایتالیا فراتر از انتخاب سرمربی است

انتخاب سرمربی جدید شاید در کوتاه‌مدت توجه افکار عمومی را از استعفای مالدینی و لئوناردو منحرف کند، اما مسئله اصلی باقی خواهد ماند: چه کسی مسئول طراحی مسیر فنی فوتبال ایتالیا است و رئیس فدراسیون تا چه اندازه به مدیران تخصصی اختیار می‌دهد؟

آتزوری فقط به مربی‌ای برای چند مسابقه نیاز ندارد. سه غیبت متوالی در جام جهانی نشان می‌دهد مشکل به کیفیت نسل بازیکنان، ساختار تیم‌های پایه، آموزش مربیان و فاصله میان فدراسیون و باشگاه‌های سری A مربوط است. قرار بود مالدینی و لئوناردو همین زنجیره را اصلاح کنند؛ اکنون فدراسیون علاوه بر انتخاب سرمربی، باید مدیر فنی و معمار تازه‌ای برای پروژه ۲۰۳۰ پیدا کند.

استعفای دو چهره سرشناس پس از ۱۶ روز، نخستین شکست بزرگ دوره مالاگو است. معرفی سریع تیاگو موتا یا هر مربی دیگری می‌تواند نیمکت را از بلاتکلیفی خارج کند، اما اعتماد ازدست‌رفته زمانی بازمی‌گردد که فدراسیون حدود اختیارات، روند تصمیم‌گیری و دلیل دقیق فروپاشی پروژه مالدینی را شفاف توضیح دهد.

پیگیری معرفی سرمربی جدید ایتالیا و انتشار موضع رسمی فدراسیون را می‌شود به‌صورت اعلان خودکار تنظیم کرد.