ملاقات سه سال بعد نکونام با ستاره‌ای که برایش جنگید؛ حسین‌زاده حالا سلاح اصلی تراکتور است

باشگاه تراکتور روز ۱۸ مرداد ۱۴۰۵ پس از پایان همکاری با محمد ربیعی، جواد نکونام را به‌عنوان سرمربی جدید تیم معرفی کرد. رسانه رسمی باشگاه نیز انتصاب او را تأیید کرده و نکونام اکنون مسئول هدایت تیمی است که یکی از پرمهره‌ترین فهرست‌های لیگ را در اختیار دارد.

یکی از برجسته‌ترین بازیکنان این فهرست امیرحسین حسین‌زاده است؛ بازیکنی که رابطه فوتبالی او با نکونام در واقع سه سال پیش باید آغاز می‌شد.

تابستان ۱۴۰۲، زمانی که نکونام هدایت استقلال را در اختیار داشت، حسین‌زاده یکی از خریدهای اصلی مدنظر او بود. بازیکن جوان پس از قهرمانی با استقلال راهی شارلروا شده بود، اما دوران بلژیک مطابق انتظار پیش نرفت و امکان بازگشتش به ایران مطرح شد.

نکونام در آن مقطع علناً از مدیران استقلال خواست حسین‌زاده را برگردانند و حتی استدلال می‌کرد باشگاه باید برای خرید یک بازیکن جوان و آینده‌دار سرمایه‌گذاری کند تا بعداً امکان درآمدزایی از فروش او را نیز داشته باشد.

سه سال بعد، بدون آنکه استقلال در میان باشد، همان همکاری سرانجام شکل گرفته است.

داستان ۸۰۰ هزار دلار چه بود؟

روایت انتقال حسین‌زاده از شارلروا یکی از بخش‌هایی است که در طول زمان با اعداد مختلف نقل شده است.

در تیر ۱۴۰۲، نکونام در مصاحبه‌ای تند گفت شارلروا برای این بازیکن حدود ۸۰۰ هزار دلار درخواست کرده و از مدیران استقلال خواست مذاکره کنند. او تأکید داشت حسین‌زاده سه سال قرارداد دارد و طبیعی است باشگاه بلژیکی بخواهد از فروشش درآمد داشته باشد.

اما چند هفته بعد علی خطیر روایت متفاوت و دقیق‌تری ارائه کرد. مدیرعامل وقت استقلال گفت شارلروا در ایمیلی که در اختیار باشگاه قرار دارد ۸۵۰ هزار یورو مطالبه کرده و حاضر نشده رقم خود را کاهش دهد. خطیر همچنین گفت برای او پرداخت چنین رقمی برای بازیکنی که یک سال قبل با مبلغ بسیار پایین‌تری از استقلال جدا شده بود، از نظر اقتصادی قابل توجیه نبوده است.

همان زمان یک اختلاف دیگر نیز ایجاد شد؛ زیرا خطیر گفت تراکتور اعلام کرده حسین‌زاده را با حدود ۳۰۰ هزار یورو خریده است. به همین دلیل رقم واقعی نهایی معامله شارلروا و تراکتور با عددی که در مذاکرات استقلال مطرح شده بود یکسان نبود.

پس عبارت دقیق‌تر این است که شارلروا در مذاکرات با استقلال رقمی در محدوده ۸۰۰ هزار دلار تا ۸۵۰ هزار یورو مطالبه می‌کرد، اما درباره مبلغی که نهایتاً تراکتور پرداخت کرد روایت متفاوتی منتشر شد.

آیا نکونام واقعاً به خاطر حسین‌زاده با خطیر درگیر شد؟

حسین‌زاده بخشی از یک اختلاف بزرگ‌تر بود.

نکونام در آن تابستان بارها از شرایط نقل‌وانتقالات استقلال انتقاد کرد و گفت بازیکنانی که درخواست می‌کند با پاسخ «گران است» مواجه می‌شوند. نام حسین‌زاده نیز صریحاً در همین اعتراضات مطرح شد.

از طرف دیگر، گزارش‌های همان زمان نشان می‌دهد خطیر برای بازگرداندن بازیکن با شارلروا مذاکره کرده بود و حتی استقلال حاضر شده بود پیشنهاد مالی ارائه کند، اما دو باشگاه به توافق نرسیدند. بنابراین نمی‌توان گفت مدیرعامل وقت اساساً برای جذب حسین‌زاده اقدامی نکرده بود.

در نتیجه توصیف ماجرا به‌عنوان «درگیری لفظی نکونام و خطیر فقط بر سر حسین‌زاده» کمی ساده‌سازی است. اختلاف اصلی آنها درباره سیاست نقل‌وانتقالاتی، بودجه و کیفیت فهرست استقلال بود و پرونده حسین‌زاده یکی از مهم‌ترین نمونه‌های آن اختلاف شد.

تراکتور خرید و نتیجه گرفت؛ حسین‌زاده تبدیل به ستاره شد

تراکتور در نهایت در مرداد ۱۴۰۲ حسین‌زاده را از شارلروا گرفت. او با سابقه سایپا، استقلال و فوتبال بلژیک وارد تبریز شد و از همان ابتدا یکی از خریدهای مهم باشگاه محسوب می‌شد.

دوران ابتدایی حضورش در تراکتور بدون فرازونشیب نبود، اما فصل ۱۴۰۴-۱۴۰۳ نقطه انفجار عملکرد او بود.

حسین‌زاده با ۱۴ گل آقای گل لیگ بیست‌وچهارم شد و نقش مهمی در قهرمانی تاریخی تراکتور ایفا کرد. در هفته پایانی نیز با دو گل تعداد گل‌هایش را به ۱۴ رساند و علی علیپور را در رقابت آقای گلی پشت سر گذاشت.

برای بازیکنی که سه سال پیش پرداخت پول برای بازگرداندنش به استقلال محل اختلاف بود، این عملکرد بهترین پاسخ ورزشی ممکن محسوب می‌شد.

فصل دوم درخشش؛ ۱۱ گل در لیگ نیمه‌تمام

روند حسین‌زاده در فصل بعد نیز متوقف نشد.

تا زمان نیمه‌تمام ماندن لیگ بیست‌وپنجم، او ۱۱ گل به ثمر رسانده و در صدر جدول گلزنان قرار داشت. به همین دلیل رسانه‌های ورزشی در تابستان امسال از او به‌عنوان آقای گل دو فصل اخیر یاد کرده‌اند؛ با این توضیح که فصل دوم کامل نشد و عنوان او بر مبنای جدول گلزنان در زمان توقف رقابت‌هاست.

حسین‌زاده در آسیا هم اثرگذار بود. او در لیگ نخبگان برای تراکتور گل زد و در دیدار برابر الغرافه جایزه بهترین بازیکن زمین را از AFC دریافت کرد.

این استمرار باعث شد بازیکنی که زمانی برای تثبیت جایگاهش در اروپا مشکل داشت، دوباره به یکی از گزینه‌های جدی خط حمله تیم ملی تبدیل شود.

از تراکتور تا جام جهانی ۲۰۲۶

امیر قلعه‌نویی نام حسین‌زاده را در فهرست نهایی ۲۶ نفره ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ قرار داد. رویترز نیز هنگام اعلام فهرست نهایی، نام او را در کنار مهدی طارمی، شهریار مغانلو، علی علیپور و دنیس درگاهی در میان مهاجمان ایران ثبت کرد.

بنابراین بازگشت او به اردوی تراکتور پس از تابستان امسال با شرایطی کاملاً متفاوت از سه سال قبل انجام می‌شود؛ این بار حسین‌زاده یک بازیکن ۲۵ ساله با تجربه جام جهانی، عنوان آقای گلی لیگ و نقش کلیدی در تراکتور است.

ارزش جایگاه او برای نکونام نیز دقیقاً از همین نقطه مشخص می‌شود.

سرمربی جدید تراکتور لازم نیست بازیکنی را از ابتدا بسازد یا برای هماهنگی او با لیگ ایران منتظر بماند؛ یکی از بهترین عناصر هجومی لیگ از قبل در اختیارش قرار گرفته است.

نکونام چه استفاده‌ای از حسین‌زاده خواهد کرد؟

حسین‌زاده از نظر پستی بازیکن انعطاف‌پذیری است. او می‌تواند پشت مهاجم، در کناره‌ها و حتی به‌عنوان یکی از نفرات خط حمله بازی کند. هنگام انتقالش از شارلروا نیز رسانه‌ها روی همین قابلیت حضور در چند نقش هجومی تأکید داشتند.

نکونام در استقلال معمولاً اهمیت زیادی برای انتقال سریع از دفاع به حمله، دویدن بازیکنان پشت خط دفاع و حضور نفرات هجومی در فضای بین خطوط قائل بود. حسین‌زاده با توانایی حمل توپ، حرکت بدون توپ و حضور در محوطه می‌تواند برای چنین مدلی مهره بسیار مهمی باشد.

این بخش البته تحلیل تاکتیکی است و تا زمانی که تراکتور چند مسابقه رسمی زیر نظر نکونام انجام ندهد نمی‌توان نقش دقیق او را مشخص کرد.

اما چیزی که از قبل روشن است، اعتماد قدیمی سرمربی به بازیکن است؛ نکونام سه سال پیش حاضر بود در فضای عمومی برای جذب حسین‌زاده فشار بیاورد و امروز همان بازیکن بدون نیاز به مذاکره نقل‌وانتقالاتی در ترکیبش حضور دارد.

اولین آزمون نکونام و حسین‌زاده خیلی نزدیک است

فصل جدید لیگ برتر برای تراکتور روز جمعه ۲۳ مرداد ۱۴۰۵ آغاز می‌شود. طبق برنامه رسمی سازمان لیگ، تراکتور ساعت ۱۸ میزبان پیکان خواهد بود.

حسین‌زاده نیز پیش از شروع رقابت‌ها نشانه‌هایی از آمادگی نشان داده و در دیدار تدارکاتی تراکتور مقابل شمس‌آذر گل زده است؛ اتفاقی که برای نکونام در آستانه شروع لیگ خبر مثبتی محسوب می‌شود.

از این جهت شاید یکی از جالب‌ترین داستان‌های هفته نخست لیگ همین باشد: همکاری‌ای که باید تابستان ۱۴۰۲ در تهران شکل می‌گرفت، تابستان ۱۴۰۵ در تبریز آغاز خواهد شد.

سه سال بعد، حق با چه کسی بود؟

قضاوت درباره تصمیم استقلال در سال ۱۴۰۲ فقط با دانستن عملکرد بعدی حسین‌زاده آسان است. مدیران وقت باشگاه با محدودیت مالی روبه‌رو بودند و رقم مطالبه‌شده شارلروا را بالا می‌دانستند؛ از طرف دیگر نکونام استدلال می‌کرد خرید بازیکنی جوان مانند حسین‌زاده یک سرمایه‌گذاری است و باشگاه می‌تواند در آینده از نظر فنی و حتی مالی از آن سود ببرد.

آنچه اکنون می‌توان با اطمینان گفت این است که تراکتور از نظر ورزشی از خرید حسین‌زاده سود زیادی برده است. او آقای گل لیگ شد، در قهرمانی تیم نقش داشت، در فصل بعد نیز صدرنشین گلزنان بود و به جام جهانی رسید.

حالا نکونام نیز بدون آنکه باشگاهش مجبور باشد برای رضایت‌نامه این بازیکن با شارلروا مذاکره کند، همان ستاره‌ای را در اختیار دارد که سه سال قبل جذبش را یکی از اولویت‌های مهم استقلال می‌دانست.

این شاید یکی از عجیب‌ترین چرخش‌های نقل‌وانتقالاتی فوتبال ایران باشد: استقلال در سال ۱۴۰۲ حسین‌زاده را برای نکونام نخرید؛ تراکتور او را خرید، ستاره‌اش کرد و حالا سه سال بعد خود نکونام نیز به تبریز آمده است. این بار دیگر مسئله ۸۰۰ هزار دلار یا رضایت‌نامه شارلروا نیست؛ سؤال اصلی این است که همکاری دیرهنگام نکونام و حسین‌زاده تا کجا می‌تواند تراکتور را ببرد.