دنیامالی ووشو را امید اول طلای دختران ایران دانست؛ مأموریت سخت زهرا کیانی برای شکستن سد چین در ناگویا

احمد دنیامالی روز جمعه همراه با سیدمحمدشروین اسبقیان، معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش، در آکادمی ملی ووشو حاضر شد و تمرینات تیم‌های ملی ساندا و تالو زنان و مردان را از نزدیک دید.

وزیر ورزش پس از این بازدید گفت اردوهای ووشو منظم و برنامه‌ریزی‌شده بوده و وزارتخانه نیز در هفته جاری ۵۰ درصد بودجه فدراسیون‌ها را در اختیار آنها قرار خواهد داد تا آماده‌سازی تیم‌های اعزامی به بازی‌های آسیایی و پاراآسیایی با شرایط مناسب‌تری ادامه پیدا کند.

اما مهم‌ترین بخش صحبت‌های دنیامالی نه درباره بودجه، بلکه درباره انتظاری بود که از ووشو دارد. او در جمع دختران ملی‌پوش گفت اگر قرار باشد زنان ایران در ناگویا مدال طلا بگیرند، ووشو نخستین امید اوست و بعد از آن رشته‌هایی مانند روئینگ قرار می‌گیرند.

این اظهارات عملاً سطح توقع از تیم ووشو را بالا می‌برد؛ تیمی که دیگر تنها کسب مدال برای آن موفقیت تلقی نمی‌شود و مسئولان ورزش کشور آشکارا از مدال طلا صحبت می‌کنند.

دنیامالی: طلای تالو مقابل چین هم ممکن است

تالو شاید سخت‌ترین بخش این مأموریت باشد. ووشو ورزش ملی چین است و چینی‌ها به‌طور سنتی در فرم‌های تالو از قدرت‌های اصلی جهان و آسیا محسوب می‌شوند.

دنیامالی در صحبت‌های خود اشاره کرد که امیر صدیقی، رئیس فدراسیون ووشو، درباره فرصت دادن چینی‌ها برای کسب طلای تالو چندان خوش‌بین نیست؛ با این حال وزیر ورزش معتقد است با اراده و آمادگی مناسب می‌توان این مانع را نیز پشت سر گذاشت. او از ملی‌پوشان خواست در هفته‌های پایانی زندگی خود را کاملاً حول مسابقات تنظیم کنند و روی آمادگی ذهنی و «تصویرسازی قهرمانی» تمرکز داشته باشند.

البته موفقیت در سطح بازی‌های آسیایی صرفاً با انگیزه ذهنی به دست نمی‌آید. کیفیت تمرین، ریکاوری، وضعیت پزشکی، آنالیز رقبا و امکانات اردویی در کنار تمرکز روانی مجموعه‌ای هستند که عملکرد نهایی یک ورزشکار نخبه را می‌سازند. خود فدراسیون نیز در ماه‌های اخیر ملی‌پوشان را تحت آزمون‌های پزشکی و ارزیابی آمادگی جسمانی قرار داده است.

در نتیجه سخنان دنیامالی را بیش از آنکه بتوان یک پیش‌بینی قطعی تلقی کرد، باید هدف‌گذاری برای شکستن یک مانع تاریخی دانست.

زهرا کیانی؛ چرا ایران به طلای تالو امیدوار شده است؟

نام اصلی پشت خوش‌بینی به تالو، زهرا کیانی است.

کیانی سال‌هاست در سطح اول تالو جهان حضور دارد. فدراسیون جهانی ووشو در سال ۲۰۲۵ او را برنده عنوان «بهترین تالوکار سال ۲۰۲۴» معرفی کرد؛ کیانی در رأی‌گیری جهانی ۶۶ هزار و ۹۱۴ رأی به دست آورد. IWUF در مرور کارنامه او به نقره بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸، نقره بازی‌های آسیایی هانگژو، مدال‌های جهانی متعدد و طلای قهرمانی آسیا اشاره کرده است.

مهم‌تر از همه اینکه کیانی در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۵ برزیل یک سد تاریخی دیگر را شکست و نخستین طلای تاریخ تالو زنان ایران در مسابقات جهانی بزرگسالان را به دست آورد. او در فرم چیانگ‌شو با امتیاز ۹.۷۶۳ قهرمان جهان شد.

بنابراین صحبت درباره طلای تالو در ناگویا برخلاف چند دوره قبل صرفاً یک آرزوی بدون پشتوانه نیست. ایران اکنون ورزشکاری دارد که هم در بازی‌های آسیایی سابقه دو نقره دارد و هم ثابت کرده قادر است در سطح جهانی به مدال طلا برسد.

همین موضوع توضیح می‌دهد چرا دنیامالی در بازدید امروز بارها نام کیانی را مطرح کرد. او حتی مدعی شد اجرای این ملی‌پوش ایرانی در چین بیش از ۱۰۰ میلیون بیننده داشته است؛ عددی که در گزارش نشست به نقل از وزیر آمده، اما منبع مستقل رسمی برای سنجش تعداد بینندگان آن منتشر نشده است.

ترکیب دختران ووشوی ایران برای ناگویا چگونه است؟

در بخش ساندا، تکلیف دو نماینده زنان زودتر مشخص شده است. براساس آخرین اعلام تفصیلی فدراسیون ووشو، سوگند سینکائی در وزن منهای ۵۲ کیلوگرم و دیانا رحیمی در وزن منهای ۶۰ کیلوگرم به‌عنوان نمایندگان ایران انتخاب شده‌اند. اردوهای این تیم از اردیبهشت آغاز شده و دو سانداکار پس از چند مرحله انتخابی به ترکیب رسیده‌اند.

در بخش تالو، در آخرین اعلام رسمی درباره فرآیند انتخاب نفرات، زهرا کیانی، هلیا اسدیان و مینا پناهی سه ورزشکار باقی‌مانده در اردوی نهایی بودند و قرار بود انتخاب نهایی براساس ارزیابی فنی انجام شود.

این ترکیب نشان می‌دهد ووشوی زنان ایران فقط به کیانی وابسته نیست. در ساندا نیز ایران سابقه قابل توجهی در بازی‌های آسیایی دارد و همین مسئله باعث شده وزارت ورزش از این رشته به‌عنوان یکی از مهم‌ترین منابع بالقوه طلای کاروان زنان یاد کند.

رؤیای تکرار گوانگژو ۲۰۱۰

دنیامالی در صحبت‌های خود چند بار به بازی‌های آسیایی گوانگژو ۲۰۱۰ اشاره کرد؛ دوره‌ای که ووشوی ایران یکی از بهترین نتایج تاریخ خود را رقم زد.

مهدی علی‌نژاد، دبیرکل کمیته ملی المپیک، نیز در بازدید اخیر از اردوی ووشو تأیید کرده بود تیم ایران در گوانگژو سه مدال طلا کسب کرد و آن نتیجه همچنان بهترین عملکرد ووشوی ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی محسوب می‌شود.

نکته قابل توجه این است که تیم فعلی نیز مانند تیم ۲۰۱۰ در حال تجربه تغییر نسل است. علی‌نژاد گفته تقریباً از ترکیب سانداکاران اعزامی به هانگژو فقط یک نفر باقی مانده و تیم جدید جوان‌تر شده است؛ هرچند تعدادی از همین جوانان سابقه قهرمانی و مدال جهانی در رده‌های مختلف دارند.

به همین دلیل مقایسه ناگویا با گوانگژو فقط یک شعار انگیزشی نیست. هر دو دوره برای ایران با تیمی در حال پوست‌اندازی همراه بوده‌اند؛ تفاوت این است که انتظار عمومی اکنون پس از سال‌ها موفقیت ووشو بسیار بیشتر شده است.

رئیس فدراسیون چرا محتاط‌تر از وزیر صحبت می‌کند؟

در حالی که دنیامالی حتی از عبور از نتیجه سال ۲۰۱۰ سخن گفته، امیر صدیقی با احتیاط بیشتری صحبت می‌کند.

رئیس فدراسیون ووشو امروز گفت اگر ایران بتواند نتایج هانگژو را تکرار کند، باید آن را نتیجه‌ای بسیار درخشان دانست. او یادآوری کرد در هانگژو مجموعه تحت مدیریت فدراسیون ووشو ـ با احتساب کوراش که در آن مقطع زیرمجموعه فدراسیون بود ـ سه طلا، هفت نقره و دو برنز کسب کرد که یکی از طلاها متعلق به کوراش بود.

صدیقی همچنین به قدرت چین اشاره کرده و گفته رقابت با این کشور، به‌ویژه در ووشو، بسیار سخت خواهد بود. او تأکید کرده تیم ایران جوان شده و تالو نیز از نخستین رشته‌هایی خواهد بود که پس از افتتاحیه تکلیف مدال‌هایش را مشخص می‌کند.

این تفاوت لحن قابل توجه است: وزارت ورزش سقف انتظارات را بالا می‌برد، اما رئیس فدراسیون تلاش دارد فشار روانی روی تیم را کنترل کند.

چرا طلای زنان برای کاروان ایران اهمیت ویژه دارد؟

دنیامالی در جمع ملی‌پوشان به یک آمار تاریخی نیز اشاره کرد: به گفته او زنان ایران در تمام ادوار بازی‌های آسیایی مجموعاً فقط پنج مدال طلا کسب کرده‌اند. به همین دلیل افزایش سهم طلاهای زنان یکی از اهداف اصلی کاروان ایران در ناگویا عنوان شده است.

وزیر ورزش معتقد است در دوره‌های قبل تعداد نقره‌ها و برنزهای زنان قابل توجه بوده، اما نسبت طلا پایین مانده و همین موضوع باید تغییر کند. او ووشو را نخستین رشته‌ای دانسته که می‌تواند به اصلاح این توازن کمک کند.

این نگاه فشار مضاعفی نیز ایجاد می‌کند. ورزشکاری که در یک رقابت بزرگ تنها با معیار طلا سنجیده شود، ممکن است با بار روانی بیشتری وارد میدان شود؛ موضوعی که خود دنیامالی نیز از زاویه دیگری به آن اشاره کرد و خواستار کنترل مسائل ذهنی در هفته‌های پایانی شد.

ووشو واقعاً چند طلا می‌تواند در ناگویا بگیرد؟

پیش‌بینی تعداد دقیق مدال در ووشو دشوار است، به‌ویژه اینکه فدراسیون پیش‌تر اعلام کرده تعداد سهمیه‌ها، اوزان ساندا و فرم‌های تالو در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ محدودتر از برخی دوره‌های قبل شده است.

با این حال سه عامل خوش‌بینی را افزایش می‌دهد: تجربه تاریخی ایران در ساندا، ظهور نسل تازه‌ای از ملی‌پوشان جوان و جایگاه متفاوت زهرا کیانی در تالو پس از قهرمانی جهان.

در مقابل، چین همچنان اصلی‌ترین مانع مدال طلاست و کشورهایی مانند ماکائو، اندونزی، مالزی و ویتنام نیز در تالو طی سال‌های اخیر رقبای قدرتمندی داشته‌اند. بنابراین حتی عملکردی بسیار خوب ممکن است الزاماً به طلای همه نمایندگان منجر نشود.

اما آنچه بازدید امروز وزیر ورزش روشن کرد این است که ووشو دیگر فقط یکی از رشته‌های مدال‌آور کاروان ایران نیست؛ از نگاه مدیران ورزش کشور، به یکی از ستون‌های اصلی پروژه افزایش مدال طلای ایران، به‌خصوص در بخش زنان، تبدیل شده است.

زهرا کیانی پیش از این دو بار در بازی‌های آسیایی تا یک قدمی طلا پیش رفته و در سال ۲۰۲۵ طلای جهان را نیز تجربه کرده است. حالا ناگویا می‌تواند مهم‌ترین آزمون دوران ورزشی او و در عین حال آزمونی برای این ادعای بزرگ باشد: آیا ایران می‌تواند در رشته‌ای که خاستگاه آن چین است، سد چینی‌ها را بشکند و برای نخستین بار با یک دختر تالوکار روی سکوی نخست بازی‌های آسیایی بایستد؟