زلزله ۹ نفره روی نیمکت‌های لیگ برتر؛ سیتی بدون پپ، لیورپول با ایرائولا و چلسی با ژابی

فصل جدید لیگ برتر انگلیس جمعه شب با دیدار آرسنال، مدافع عنوان قهرمانی، مقابل کاونتری سیتی آغاز می‌شود. برنامه رسمی لیگ برتر این مسابقه را برای ۲۱ اوت ثبت کرده و ادامه هفته نخست در روزهای شنبه، یکشنبه و دوشنبه برگزار خواهد شد.

اما شاید مهم‌تر از جدول مسابقات، چهره‌هایی باشند که کنار زمین ایستاده‌اند.

در ابتدای تابستان تعداد مربیان جدید هفت نفر بود؛ با انتخاب آلوارو آربلوا در فولام و سپس انتصاب ماتیاس یایسله در نیوکاسل، عدد نهایی به ۹ سرمربی جدید رسید. رویترز این میزان تغییر پیش از شروع فصل را رکورد لیگ برتر توصیف کرده است.

۱- منچسترسیتی؛ انزو مارسکا بعد از یک دهه گواردیولا

مهم‌ترین تغییر بدون تردید در ورزشگاه اتحاد رخ داده است.

پپ گواردیولا پس از ۱۰ سال و دوره‌ای که با شش قهرمانی لیگ برتر و یک لیگ قهرمانان اروپا همراه بود، از منچسترسیتی جدا شد و باشگاه سراغ کسی رفت که کاملاً با ساختار فوتبال سیتی آشناست: انزو مارسکا.

مارسکا پیش از این هم هدایت تیم توسعه سیتی را برعهده داشته و هم در فصل سه‌گانه تاریخی ۲۳-۲۰۲۲ دستیار گواردیولا بوده است. او سپس لسترسیتی را به لیگ برتر برگرداند و در چلسی قهرمان لیگ کنفرانس اروپا و جام جهانی باشگاه‌ها شد. قرارداد مارسکا با سیتی سه‌ساله است.

انتخاب او نشان می‌دهد سیتی به دنبال انقلاب کامل نیست؛ بلکه می‌خواهد بخش زیادی از فوتبال مالکانه و موقعیتی دوران گواردیولا حفظ شود.

با این حال تفاوت بزرگی میان «عضو کادر پپ بودن» و «جانشین پپ شدن» وجود دارد. شاید هیچ یک از ۹ مربی جدید به اندازه مارسکا زیر فشار نتیجه فوری نباشد.

۲- چلسی؛ ژابی آلونسو و یک پروژه دیگر در استمفوردبریج

چلسی این بار یکی از جذاب‌ترین مربیان نسل جدید اروپا را انتخاب کرده است.

ژابی آلونسو از اول ژوئیه با قراردادی چهار ساله هدایت آبی‌های لندن را برعهده گرفته است. او پس از قهرمانی تاریخی و بدون شکست بایرلورکوزن در بوندس‌لیگا و تجربه حضور روی نیمکت رئال مادرید، وارد اولین تجربه مربیگری خود در لیگ برتر می‌شود.

در فهرست اولیه، آلونسو به عنوان جانشین لیام روزنیور معرفی شده که از نظر روند کلی تغییر نیمکت قابل فهم است، اما یک جزئیات وجود دارد: روزنیور در ژانویه ۲۰۲۶ سرمربی چلسی شد، دوره کوتاهی داشت و پس از او کالوم مک‌فارلین به‌صورت موقت تیم را هدایت کرد. بنابراین آلونسو از نظر فنی جانشین آخرین سرمربی دائمی یعنی روزنیور است، اما نفر بلافاصله قبل از او روی نیمکت مک‌فارلین بود.

چلسی فصل گذشته دهم شد و به اروپا نرسید؛ بنابراین حداقل انتظار از آلونسو بازگرداندن تیم به جمع چهار تیم بالای جدول است.

۳- لیورپول؛ ایرائولا بعد از اشلوت

لیورپول هم وارد دوره تازه‌ای شده است.

باشگاه در چهارم ژوئن رسماً آندونی ایرائولا را به جای آرنه اشلوت منصوب کرد. ایرائولا سه فصل فوق‌العاده در بورنموث داشت و در آخرین فصل حضورش، این تیم را به رتبه ششم لیگ برتر و اولین سهمیه اروپایی تاریخ باشگاه رساند.

ایرائولا فوتبال تهاجمی، عمودی، پرفشار و سریع می‌خواهد؛ سبکی که می‌تواند با هویت تاریخی لیورپول هماهنگی زیادی داشته باشد. خودش نیز در شروع کار تأکید کرده تیمش باید «پرتلاش، شدید، تهاجمی و عمودی» باشد.

نخستین امتحان او هم اصلاً ساده نیست: لیورپول یکشنبه ۲۳ اوت در زمین نیوکاسل بازی می‌کند.

۴- نیوکاسل؛ پایان دوره ادی هاو و ورود یایسله

آخرین قطعه پازل مربیان لیگ برتر در پنجم اوت تکمیل شد.

نیوکاسل پس از جدایی ادی هاو، ماتیاس یایسله آلمانی را به عنوان سرمربی جدید معرفی کرد. یایسله ۳۸ ساله با قراردادی چهار ساله به سنت جیمزز پارک آمده و اولین مربی آلمانی تاریخ نیوکاسل محسوب می‌شود.

او محصول مکتب مربیگری ردبول است و فوتبالش بر پرس شدید، بازی مستقیم رو به جلو و انتقال سریع بنا شده است. پیش از نیوکاسل، با ردبول سالزبورگ دو بار قهرمان اتریش شد و در الاهلی عربستان نیز موفقیت‌های آسیایی داشت.

جانشینی هاو آسان نیست؛ مربی انگلیسی نیوکاسل را دوباره به لیگ قهرمانان رساند و جام اتحادیه ۲۰۲۵ را هم برد. یایسله در همان هفته اول باید مقابل لیورپولِ ایرائولا قرار بگیرد؛ یعنی تقابل دو مربی تازه در یکی از بزرگ‌ترین بازی‌های افتتاحیه.

۵- بورنموث؛ مارکو رُزه وارث پروژه ایرائولا

حرکت ایرائولا به لیورپول، بورنموث را مجبور کرد دنبال جانشین بگردد و انتخاب باشگاه مارکو رُزه بود.

رُزه که سابقه هدایت مونشن‌گلادباخ، دورتموند و لایپزیگ را دارد، بعد از حدود ۱۷ ماه دوری از مربیگری وارد لیگ برتر شده است. او در سال ۲۰۲۳ جام حذفی آلمان را با لایپزیگ برد و سابقه دو قهرمانی لیگ اتریش با سالزبورگ را هم دارد.

وظیفه او عجیب است: ادامه دادن مسیر تیمی که تازه بهترین فصل تاریخش را پشت سر گذاشته و سهمیه اروپا گرفته است.

و چه شروعی؛ بورنموث در هفته نخست باید به ورزشگاه اتحاد برود و برابر منچسترسیتی مارسکا بازی کند.

۶- ناتینگهام فارست؛ گلاسنر بعد از ویتور پریرا

ناتینگهام فارست هم تابستان آرامی نداشت.

باشگاه ابتدا از ویتور پریرا جدا شد و چند روز بعد الیور گلاسنر را به عنوان سرمربی جدید انتخاب کرد. پریرا در فوریه ۲۰۲۶ آمده بود، تیم را در لیگ نگه داشت و تا نیمه‌نهایی لیگ اروپا رساند، اما همکاری فقط چند ماه دوام داشت.

گلاسنر انتخابی با رزومه بسیار قوی در فوتبال انگلیس است. او در کریستال پالاس ابتدا جام حذفی و سپس لیگ کنفرانس اروپا را برد و حالا باید ثبات را به باشگاهی برگرداند که به گفته رویترز در مدت حدود یک سال پنج سرمربی دائمی داشته است.

۷- کریستال پالاس؛ پیر ساژ جای گلاسنر

جدایی گلاسنر یک صندلی دیگر را خالی کرد و کریستال پالاس سراغ پیر ساژ رفت.

مربی فرانسوی ۱۵ ژوئن رسماً جانشین گلاسنر شد. مسیر حرفه‌ای او با بیشتر مربیان لیگ برتر متفاوت است؛ ساژ حتی سابقه بازی حرفه‌ای ندارد و سال‌های زیادی در فوتبال پایه و سطوح پایین فرانسه فعالیت کرده است.

او در لانس فصل ۲۶-۲۰۲۵ را با نایب‌قهرمانی لیگ فرانسه و قهرمانی جام حذفی تمام کرد و همین جهش بزرگ باعث شد پالاس به سراغش برود.

گلاسنر برای پالاس دو جام آورده؛ بنابراین ساژ برخلاف ظاهر آرام این انتصاب، با توقعات بالایی مواجه است.

۸- فولام؛ آلوارو آربلوا و اولین پروژه انگلیسی

یکی از غیرمنتظره‌ترین انتخاب‌های تابستان را فولام انجام داد.

آلوارو آربلوا در هفتم ژوئیه با قرارداد سه‌ساله جانشین مارکو سیلوا شد. مدافع سابق لیورپول و رئال مادرید بعد از فعالیت در آکادمی رئال، کاستیا و یک دوره کوتاه سرمربیگری موقت تیم اصلی رئال به لندن برگشته است.

اتفاق جالب این است که نخستین بازی لیگ او مقابل چلسی خواهد بود؛ یعنی آربلوا در همان قدم اول برابر ژابی آلونسو، هم‌تیمی سابقش در لیورپول و رئال مادرید قرار می‌گیرد.

۹- ایپسویچ؛ گری اونیل بعد از مک‌کنا

آخرین نام فهرست، گری اونیل است.

ایپسویچ پس از آنکه کیرن مک‌کنا بعد از پنج سال و سه صعود در چهار فصل تصمیم گرفت مدتی از مربیگری فاصله بگیرد، اونیل را در ۲۳ ژوئن منصوب کرد. او قراردادی سه‌ساله تا تابستان ۲۰۲۹ دارد.

اونیل پیش‌تر بورنموث و ولورهمپتون را در لیگ برتر هدایت کرده و در آخرین تجربه خود، استراسبورگ را به نیمه‌نهایی لیگ کنفرانس رسانده بود. مأموریت اصلی او روشن است: حفظ ایپسویچ در لیگ برتر.

یک اصلاح جالب؛ ۹ مربی جدید داریم، اما فقط ۹ نیمکت تغییر نکرده‌اند

اگر فقط تغییرات بین پایان فصل قبل و شروع فصل تازه را حساب کنیم، ۹ باشگاه سرمربی دائمی جدید دارند و این همان رکورد رسمی مورد اشاره رسانه‌هاست.

اما اگر تغییرات نیم‌فصل گذشته را نیز وارد محاسبه کنیم، تعداد تیم‌هایی که در کمتر از یک سال وارد یک دوره مربیگری تازه شده‌اند بیشتر است.

برای مثال مایکل کریک از ژانویه ۲۰۲۶ هدایت منچستریونایتد را گرفت و پس از رساندن تیم به رتبه سوم، در ماه مه قرارداد دائمی امضا کرد. روبرتو دی‌زربی نیز در مارس روی نیمکت تاتنهام نشست. آنها در فهرست «۹ تغییر تابستانی» قرار نمی‌گیرند، اما فصل جدید را در نخستین پیش‌فصل کامل خود با باشگاه آغاز می‌کنند.

تقریباً نیمی از لیگ در حال آزمایش است

این حجم از تغییر می‌تواند فصل جدید لیگ برتر را به یکی از غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین دوره‌های سال‌های اخیر تبدیل کند.

منچسترسیتی باید بفهمد زندگی بعد از پپ چگونه است. لیورپول می‌خواهد انرژی بورنموثِ ایرائولا را در مقیاسی بسیار بزرگ‌تر بازسازی کند. چلسی دوباره پروژه‌ای تازه را به یک مربی جدید سپرده و نیوکاسل باید دوران پس از ادی هاو را مدیریت کند.

در میانه جدول هم دومینو جالب است: ایرائولا بورنموث را ترک کرد، مارکو رُزه جایش را گرفت؛ گلاسنر پالاس را ترک کرد، پیر ساژ جایش را گرفت و خود گلاسنر به فارست رفت.

آرسنال در نقطه مقابل تقریباً نماد ثبات است. میکل آرتتا از دسامبر ۲۰۱۹ روی نیمکت قرار دارد و پس از پایان انتظار ۲۲ ساله باشگاه برای قهرمانی لیگ، فصل جدید را به عنوان مدافع عنوان قهرمانی شروع می‌کند. در حالی که بسیاری از رقبای مستقیم هنوز در حال یاد گرفتن زبان تاکتیکی مربیان تازه هستند، همین ثبات می‌تواند یکی از امتیازات مهم آرسنال در هفته‌های نخست باشد.

۹ مربی، ۹ پروژه و تقریباً نیمی از لیگ در حال بازسازی؛ فصل ۲۷-۲۰۲۶ حتی پیش از اولین سوت، متفاوت شروع شده است. بزرگ‌ترین سؤال هم شاید نه درباره خریدهای چندصد میلیون پوندی، بلکه درباره نیمکت‌ها باشد: کدام مربی زودتر تیمش را می‌سازد و کدام پروژه قبل از رسیدن به زمستان زیر فشار لیگ برتر ترک برمی‌دارد؟