ایران کرهجنوبی را جا گذاشت؛ ۱۶ مدال و قهرمانی تکواندو در پرزیدنتکاپ پاکستان
تیم ملی تکواندو ایران پرزیدنتکاپ آسیا در پاکستان را با یک نتیجه قابل توجه به پایان رساند؛ ۷ مدال طلا، یک نقره و ۸ برنز و در مجموع ۱۶ مدال، حاصل سه روز مبارزه ملیپوشان در بخش کیوروگی بود. این عملکرد ایران را بالاتر از کرهجنوبی، مهد تکواندوی جهان، در صدر جدول نهایی قرار داد. اهمیت قهرمانی فقط به تعداد مدالها محدود نیست؛ پرزیدنتکاپ پاکستان یک تورنمنت G3 در تقویم رسمی اتحادیه تکواندو آسیاست و قهرمان هر وزن میتواند تا ۳۰ امتیاز رنکینگ کسب کند. در فاصله کوتاه تا بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا، درخشش چهرههایی مانند ابوالفضل زندی، آرین سلیمی، مهدی حاجیموسایی و دانیال بزرگی از یک سو و مدال برنز ناهید کیانی از سوی دیگر، اطلاعات مهمی در اختیار کادر فنی ایران قرار داده است.
۲۰:۵۱ - ۲۹ مرداد ۱۴۰۵
وانانیوز|
طبق جمعبندی نهایی فدراسیون تکواندو، ایران با ۷ طلا، یک نقره و ۸ برنز قهرمان هشتمین دوره جام ریاست فدراسیون جهانی در منطقه آسیا شد.
کرهجنوبی با ۵ طلا، ۴ نقره و ۶ برنز و مجموع ۱۵ مدال در جایگاه دوم ایستاد و قزاقستان با ۲ طلا و ۳ برنز رتبه سوم را به دست آورد.
این اعداد نکته جالبی دارند. ایران تنها یک مدال بیشتر از کرهجنوبی کسب کرد، اما تفاوت اصلی در کیفیت مدالها بود؛ هفت قهرمانی در برابر پنج قهرمانی کره باعث شد تیم ایران در ردهبندی بالاتر قرار بگیرد.
این نتیجه برای تکواندو ایران از منظر دیگری نیز مهم است. در مسابقات قهرمانی آسیا در خرداد امسال، تیم مردان ایران با سه طلا، یک نقره و یک برنز نایبقهرمان شد و کرهجنوبی به دلیل داشتن یک برنز بیشتر عنوان نخست را گرفت. اکنون در پاکستان ورق برگشته و ایران در مجموع بخش مردان و زنان بالاتر از کره قرار گرفته است.
بنابراین قهرمانی پاکستان را میتوان ادامه رقابت بسیار نزدیک ایران و کره در رأس تکواندوی آسیا دانست.
پنج طلای روز اول؛ شروعی که مسیر قهرمانی را ساخت
پایه اصلی قهرمانی ایران در همان روز نخست گذاشته شد.
ابوالفضل زندی، نسترن ولیزاده، رادین زینالی، حنا زرینکمر و آرین سلیمی پنج مدال طلای ایران را به دست آوردند و امیرسینا بختیاری، یلدا ولینژاد و فاطمه احمدی نیز برنزی شدند.
پنج طلا در یک روز عملاً ایران را از همان ابتدا وارد رقابت جدی برای صدر جدول کرد. نکته مهمتر، پراکندگی مدالها میان نفرات مختلف بود. ایران برای کسب عنوان قهرمانی فقط به ستارههای المپیکی خود متکی نماند و چند چهره جوانتر نیز توانستند روی سکوی نخست قرار بگیرند.
برای کادر فنی مردان که از خرداد امسال با هدایت پیام خانلرخانی کار میکند و تیم زنان که زیر نظر مهروز ساعی آماده میشود، همین افزایش تعداد گزینههای قابل اعتماد شاید مهمتر از خود جام قهرمانی باشد. کادرهای فعلی با هدف آمادهسازی برای بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ تشکیل شدهاند.
حاجیموسایی طلای ششم را گرفت؛ ثبات یک مدعی جدی
روز دوم نوبت مهدی حاجیموسایی بود.
نماینده وزن ۶۳- کیلوگرم ایران با عبور از چند حریف از جمله تکواندوکاران اردن، روسیه و قزاقستان به فینال رسید و در مسابقه پایانی نیز جانگ وو هیوک از کرهجنوبی را ۲ بر صفر شکست داد.
این موفقیت وقتی اهمیت بیشتری پیدا میکند که عملکرد ماههای اخیر حاجیموسایی را کنار هم قرار دهیم. او در خرداد امسال در مسابقات قهرمانی آسیا نیز قهرمان شده بود و در فینال جون جانگ کرهای را شکست داد.
یعنی طلای پاکستان یک نتیجه منفرد نیست؛ حاجیموسایی در چند تورنمنت مهم متوالی نشان داده میتواند برابر حریفان سطح بالای آسیایی نتیجه بگیرد.
در همین روز شاپرک نجفی به نقره رسید و ساغر مرادی مدال برنز گرفت تا تعداد مدالهای ایران در پایان روز دوم به ۱۱ برسد.
بازگشت دانیال بزرگی با یک طلای مهم
در روز سوم، دانیال بزرگی هفتمین مدال طلای کاروان ایران را به دست آورد و عملاً مهر قهرمانی را بر کارنامه تیم زد.
اهمیت عملکرد او بیشتر از یک مدال معمولی است. بزرگی یکی از بازیکنانی بود که پس از دورهای طولانی دوباره به چرخه تیم ملی بازگشته بود. پیش از اعزام نیز گزارش شده بود که حضور او در ترکیب پاکستان میتواند رقابت در وزن ۶۸- کیلوگرم را جدیتر کند.
طلای پاکستان اکنون این رقابت را پیچیدهتر میکند.
کادر فنی برای انتخاب نفر نهایی رویدادهای بزرگ باید فقط به نامها یا سوابق قبلی نگاه نکند؛ نتیجه روز بازیکنان نیز تعیینکننده خواهد بود. بزرگی با قهرمانی در یک تورنمنت G3 نشان داده قصد ندارد صرفاً یک عضو اردو باشد.
همین فشار رقابتی درون تیم میتواند یکی از مهمترین دستاوردهای اعزام گسترده ایران به پاکستان باشد.
ناهید کیانی برنز گرفت؛ آیا نتیجه نگرانکننده است؟
در روز پایانی نگاه زیادی به ناهید کیانی بود. او در نهایت به مدال برنز رسید و نتوانست به فینال راه پیدا کند.
برای بازیکنی با سابقه مدال المپیک و قهرمانی آسیا، طبیعتاً انتظارها بالاتر از مدال برنز است؛ اما قرار دادن این نتیجه در قالب «ناکامی بزرگ» هم اغراقآمیز خواهد بود.
کیانی در ماههای اخیر مسابقات متعددی پشت سر گذاشته و کادر فنی نیز در مسیر آمادهسازی برای ناگویا از تورنمنتهای مختلف برای ارزیابی ملیپوشان استفاده کرده است. در تورنمنت کرهجنوبی نیز او تا فینال پیش رفت و نقره گرفت.
در پاکستان ساینا کریمی، سارا صوفی و محمدحسین یزدانی نیز در کنار کیانی برنز گرفتند.
چهار برنز روز سوم نشان میدهد اگرچه ایران فقط یک قهرمان در روز پایانی داشت، اما همچنان تعداد قابل توجهی از نمایندگان به مراحل پایانی جدول رسیدند.
چرا این ۱۶ مدال برای رنکینگ اهمیت دارد؟
پرزیدنتکاپ پاکستان از ۱۷ تا ۲۱ اوت در لاهور برگزار میشود و طبق تقویم رسمی اتحادیه تکواندو آسیا، مسابقات بزرگسالان کیوروگی از ۱۸ تا ۲۰ اوت در سطح G3 قرار داشته است.
این درجهبندی اهمیت زیادی دارد.
براساس ساختار امتیازدهی رقابتهای G3، نفر نخست یک وزن در صورت وجود شرایط کامل جدول میتواند ۳۰ امتیاز بگیرد. برای نقره ۱۸ امتیاز و برای برنز نیز امتیاز متناسب با رتبه در نظر گرفته میشود. مقررات رنکینگ جهانی نیز پرزیدنتکاپ هر ورزشکار در قاره خودش را در رده G3 قرار داده است.
بنابراین هفت طلای ایران فقط هفت مدال نیست.
برای بازیکنانی که مسیر چندساله کسب امتیاز و بهبود جایگاه در رنکینگ جهانی را دنبال میکنند، هر قهرمانی G3 میتواند روی سیدبندی و موقعیت آینده آنها تأثیر بگذارد.
آرین سلیمی نیز پیش از اعزام گفته بود مسیر کسب سهمیه المپیک شبیه یک ماراتن است و باید امتیازات مسابقات مختلف بهصورت هوشمندانه جمعآوری شوند. مهران برخورداری نیز اهمیت مجموع امتیازات پرزیدنتکاپ و مسابقات بعدی را برای مسیر المپیک یادآور شده بود.
۱۶ مدال به معنای بینقص بودن تیم نیست
قهرمانی پررنگ ایران نباید مانع دیدن نقاط ضعف شود.
مهران برخورداری، نایبقهرمان المپیک پاریس، در روز دوم خیلی زود مقابل جسوربک جایسونوف از ازبکستان حذف شد. در روز سوم نیز چند نماینده ایران پیش از رسیدن به مدال از جدول کنار رفتند.
این نتایج نشان میدهد فاصله میان «عمق بالای تیم» و «داشتن ترکیب نهایی مطمئن» همچنان وجود دارد.
از طرف دیگر، تعداد زیاد برنزها نیز پیام مشخصی دارد. نیمی از ۱۶ مدال ایران برنز بوده است. یعنی هشت تکواندوکار به جمع چهار نفر پایانی رسیدهاند اما نتوانستهاند مبارزه نیمهنهایی را به پیروزی تبدیل کنند.
برای رویدادی مانند بازیهای آسیایی، همین یک مبارزه میتواند مرز میان یک کارنامه معمولی و قهرمانی تیمی باشد.
بنابراین پاکستان برای خانلرخانی و مهروز ساعی علاوه بر هفت طلای امیدوارکننده، هشت پرونده فنی برای بررسی نیمهنهاییهای از دست رفته نیز به جا گذاشته است.
ناگویا؛ آزمون واقعیتر در راه است
اهمیت زمان برگزاری پرزیدنتکاپ را نباید نادیده گرفت.
بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا از ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار میشود و مسابقات تکواندو نیز برای روزهای اول تا سوم اکتبر برنامهریزی شده است؛ پومسه روز اول اکتبر و کیوروگی در روزهای دوم و سوم برگزار خواهد شد.
یعنی تیم ملی تقریباً در آخرین بخش مسیر آمادهسازی قرار دارد.
در ناگویا نیز سطح رقابت بالاتر خواهد بود و ترکیب تیمها محدودتر و گزینشیتر است. چین، کرهجنوبی، ازبکستان، اردن، قزاقستان و چند قدرت دیگر آسیا با بهترین نفرات خود وارد مسابقات میشوند.
پس نمیتوان نتیجه پاکستان را مستقیماً به مدالهای بازیهای آسیایی تبدیل کرد.
اما این قهرمانی یک نشانه مثبت بسیار مهم دارد: ایران فقط چند ستاره ندارد؛ در چندین وزن بازیکن مدالآور در اختیار دارد.
پیام قهرمانی پاکستان؛ دست کادر فنی پُرتر شد
اگر قرار باشد تنها یک نتیجه از پرزیدنتکاپ گرفته شود، آن نتیجه شاید نه «۱۶ مدال»، بلکه افزایش عمق تیم ملی باشد.
زندی، زینالی، سلیمی، حاجیموسایی و بزرگی در مردان قهرمان شدند؛ نسترن ولیزاده و حنا زرینکمر نیز دو طلای مهم برای تیم زنان گرفتند. در کنار آنها هشت تکواندوکار دیگر نیز حداقل تا سکوی برنز پیش رفتند.
ایران در خرداد در قهرمانی آسیا مجموعه مردان قدرتمندی داشت اما در بخش زنان چهارم شد؛ حالا در پاکستان تعداد بیشتری از دختران ایران به مدال رسیدهاند.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
