شوک دیماریا بعد از حذف از لیبرتادورس؛ «شاید زمان خداحافظی نزدیک باشد»
روساریو سنترال بامداد جمعه در دیدار برگشت مرحله یکهشتم نهایی جام لیبرتادورس در ورزشگاه نئوکوئیمیکا آرنا به مصاف کورینتیانس رفت.
دیدار رفت دو تیم در آرژانتین بدون گل تمام شده بود و بنابراین برنده مسابقه برگشت مستقیماً به جمع هشت تیم پایانی میرسید. کورینتیانس در نهایت با تک گل برنو بیدون در دقایق پایانی یک بر صفر پیروز شد و روساریو سنترال را از رقابتها کنار زد.
برای دیماریا این شکست معنایی فراتر از یک حذف معمولی داشت. او سال گذشته بعد از حدود ۱۸ سال حضور در فوتبال اروپا به باشگاهی برگشت که دوران حرفهایاش را از آنجا آغاز کرده بود و یکی از اهداف بزرگش، تجربه دوباره لیبرتادورس با روساریو بود.
خود دیماریا پیش از شروع مسابقات گفته بود قهرمانی لیبرتادورس با سنترال میتواند «پایان کامل» دوران حرفهای او باشد؛ جامی که در ویترین پرافتخار دوران فوتبالش هنوز جای خالی داشت.
کورینتیانس ۱۰ نفره شد؛ اما گل صعود را هم زد
تلخی حذف برای کاپیتان روساریو زمانی بیشتر میشود که شرایط مسابقه را مرور کنیم.
کورینتیانس در نیمه نخست بیشتر توپ را در اختیار داشت، اما موقعیتهای زیادی ایجاد نکرد و روساریو توانست بازی را کنترل کند. در دقیقه ۱۰ نیمه دوم نیز رانیله از تیم میزبان اخراج شد تا کورینتیانس تقریباً تمام دقایق باقیمانده را ۱۰ نفره ادامه دهد.
این همان فرصتی بود که تیم آرژانتینی میتوانست از آن برای زدن گل صعود استفاده کند؛ اما اتفاق دقیقاً برعکس رخ داد.
روساریو در دقیقه ۷۲ یک فرصت بسیار خوب به دست آورد، ولی انزو کوپتی در موقعیت تکبهتک توپ را از بالای دروازه به بیرون فرستاد.
حدود ۱۰ دقیقه مانده به پایان، ممفیس دیپای که بهعنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده بود، از سمت چپ توپ را به محوطه ارسال کرد و برنو بیدون زودتر از مدافعان روساریو به توپ رسید و تک گل مسابقه را به ثمر رساند.
گل بیدون نخستین گل او در رقابتهای بینالمللی برای کورینتیانس بود؛ گلی که باشگاه برزیلی را به یکچهارم نهایی رساند و رؤیای دیماریا را تمام کرد.
دیماریا: رؤیای من چیز دیگری بود
دیماریا بعد از پایان مسابقه نتوانست ناراحتی خود را پنهان کند. او که بازوبند کاپیتانی روساریو را بر بازو داشت، هنگام خروج از زمین کاملاً متأثر بود.
ستاره آرژانتینی در گفتوگوی پس از مسابقه گفت شرایط سختی است، چون انتظار و رؤیای دیگری داشته و میخواسته حضور تیم در لیبرتادورس ادامه پیدا کند.
او همچنین به مسابقه رفت اشاره کرد و معتقد بود روساریو در آرژانتین فرصت داشت اختلاف ایجاد کند، اما نتوانست از برتریهایش استفاده کند. بازی رفت در ورزشگاه گیگانته د آروییتو با نتیجه صفر بر صفر تمام شده بود.
همین حسرت شاید دلیل اصلی واکنش احساسی او پس از حذف باشد. روساریو در مرحله گروهی عملکرد بسیار خوبی داشت؛ با ۱۳ امتیاز و تنها یک گل خورده به یکهشتم نهایی رسیده بود و امید زیادی داشت که مسیرش در لیبرتادورس طولانیتر شود.
جملهای که همه را نگران کرد؛ «حالا باید فکر کنم»
اما خبر اصلی پس از مسابقه زمانی شکل گرفت که از دیماریا درباره آیندهاش پرسیدند.
او برخلاف ماههای گذشته که معمولاً درباره ادامه فوتبال با روساریو صحبت میکرد، این بار پاسخ متفاوتی داد و گفت:
«حالا باید فکر کنم و ببینم میخواهم چه کار کنم.»
رسانههای آرژانتینی و برزیلی این جمله را بهعنوان نخستین علامت جدی احتمال بازنشستگی او تفسیر کردهاند. UOL نیز گزارش داده دیماریا احتمال خداحافظی نزدیک از فوتبال را رد نکرده است.
با این حال، این صحبتها هنوز اعلام بازنشستگی نیست. او نگفته آخرین مسابقهاش را انجام داده یا تاریخ مشخصی برای خداحافظی تعیین کرده است.
آنچه تغییر کرده، لحن دیماریاست؛ بازیکنی که حالا بهجای صحبت قطعی درباره ادامه مسیر، میگوید باید درباره آن فکر کند.
تناقض بزرگ؛ دیماریا تازه تا ۲۰۲۷ تمدید کرده بود
جذابیت ماجرا زمانی بیشتر میشود که بدانیم روساریو سنترال در پایان ژوئن قرارداد دیماریا را برای یک سال دیگر تمدید کرده است.
باشگاه آرژانتینی آن زمان با انتشار پیامی اعلام کرد داستان مشترک آنها هنوز صفحات زیادی برای نوشتهشدن دارد و قرارداد کاپیتان تیم تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ تمدید شد.
یعنی کمتر از دو ماه قبل، همه نشانهها از ادامه فوتبال دیماریا حکایت داشت.
به همین دلیل ممکن است صحبتهای پس از شکست برابر کورینتیانس بیش از آنکه تصمیمی از قبل برنامهریزیشده باشد، ناشی از فشار روانی و ناامیدی شدید پس از حذف باشد.
اما در ۳۸ سالگی، وقتی یک بازیکن با چنین صراحتی از فکر کردن به ادامه مسیر حرف میزند، نمیتوان آن را کاملاً احساسی و بیاهمیت دانست.
لیبرتادورس؛ آخرین جام بزرگ گمشده دیماریا
دیماریا تقریباً همه افتخارات مهمی را که یک فوتبالیست میتواند آرزو کند، به دست آورده است.
او با رئال مادرید قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد و یکی از بهترین بازیکنان فینال ۲۰۱۴ مقابل اتلتیکومادرید بود. با تیم ملی آرژانتین نیز کوپا آمریکا، جام جهانی ۲۰۲۲ و دوباره کوپا آمریکا را فتح کرد.
اما قهرمانی لیبرتادورس میتوانست او را وارد یک باشگاه بسیار خاص کند.
کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی پیش از شروع مسابقات نوشته بود تنها پنج بازیکن در تاریخ توانستهاند جام جهانی، لیگ قهرمانان اروپا و جام لیبرتادورس را فتح کنند و دیماریا شانس پیوستن به آنها را داشت.
حذف مقابل کورینتیانس دستکم این رؤیا را برای فصل ۲۰۲۶ از بین برد.
اگر دیماریا واقعاً در پایان این فصل بازنشسته شود، لیبرتادورس همان جام بزرگی خواهد بود که در کارنامه پرافتخارش باقی ماند.
بازگشتی که برای خداحافظی معمولی نبود
دیماریا در سال ۲۰۲۵ پس از پایان دومین دوره حضورش در بنفیکا به روساریو سنترال بازگشت.
این انتقال برای او فقط یک تصمیم فوتبالی نبود. روساریو همان باشگاهی است که دیماریا از آکادمی آن به فوتبال حرفهای رسید و سپس راهی بنفیکا شد تا دوران طولانی و درخشان اروپایی خود را آغاز کند.
پس از آن پیراهن رئال مادرید، منچستریونایتد، پاریسنژرمن و یوونتوس را پوشید و در سالهای پایانی دوباره به بنفیکا بازگشت.
CONMEBOL نیز پیش از شروع لیبرتادورس تأکید کرده بود بازگشت دیماریا به روساریو صرفاً یک «تور خداحافظی» نیست؛ او برگشته بود تا برای قهرمانی رقابت کند.
به همین دلیل شکست مقابل کورینتیانس چنین ضربه سنگینی برای او بود.
آیا آخرین بازی دیماریا را دیدیم؟
فعلاً پاسخ خیر است.
روساریو سنترال پس از حذف از لیبرتادورس همچنان در مسابقات داخلی آرژانتین و جام حذفی حضور دارد و دیماریا نیز از نظر قراردادی تا تابستان ۲۰۲۷ بازیکن این باشگاه محسوب میشود.
اما اکنون یک علامت سؤال بزرگ بالای سر آینده او قرار گرفته است.
دیماریا در ۳۸ سالگی دیگر چیزی برای اثبات کردن ندارد؛ قهرمان جهان شده، اروپا را فتح کرده و در مهمترین مسابقات تاریخ اخیر آرژانتین گلهای تعیینکننده زده است. هدف شخصی بزرگ او در بازگشت به خانه، فتح لیبرتادورس بود و این رؤیا حالا حداقل برای یک سال دیگر به تعویق افتاده است.
اگر او به قراردادش پایبند بماند، در سال ۲۰۲۷ احتمالاً یک فرصت دیگر برای دنبال کردن این رؤیا خواهد داشت؛ اگر نه، شکست یک بر صفر در زمین کورینتیانس ممکن است بعدها بهعنوان شبی یاد شود که دیماریا برای نخستین بار با صدای بلند از پایان فوتبالش حرف زد.