روایت آرین روبن از جدایی رئال مادرید؛ رونالدو مقصر نبود، بایرن بهترین تصمیم دوران حرفه‌ای‌ام شد

ماجرای جدایی آرین روبن از رئال مادرید همچنان یکی از جذاب‌ترین داستان‌های بازار نقل‌وانتقالات فوتبال اروپاست؛ داستان بازیکنی که از یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های جهان کنار رفت و چند سال بعد با پیراهن تیم جدیدش به قهرمان لیگ قهرمانان اروپا تبدیل شد.

نکته مهم این است که اظهاراتی که این روزها بار دیگر درباره جدایی روبن بازنشر شده، روایت تازه‌ای از سال ۲۰۲۶ نیست. اصل این توضیحات به مصاحبه روبن در سال ۲۰۱۹ بازمی‌گردد؛ زمانی که ستاره هلندی در آستانه پایان دوران حضورش در بایرن، درباره اتفاقات تابستان ۲۰۰۹ صحبت کرد. او همان زمان تأکید کرد جدایی‌اش از مادرید «فقط به خاطر رونالدو» نبوده است.

چه اتفاقی در تابستان ۲۰۰۹ برای رئال مادرید افتاد؟

فلورنتینو پرز در سال ۲۰۰۹ دوباره ریاست رئال مادرید را در اختیار گرفت و تقریباً بلافاصله پروژه‌ای عظیم برای ساخت نسل جدید کهکشانی‌ها آغاز کرد.

گزارش رسمی خود رئال مادرید از فصل ۱۰-۲۰۰۹ نشان می‌دهد کریستیانو رونالدو، کاکا، کریم بنزما و ژابی آلونسو در کنار بازیکنانی مانند رائول آلبیول و آلوارو آربلوا به ترکیب تیم اضافه شدند. مانوئل پیگرینی نیز هدایت پروژه جدید را بر عهده گرفت.

روبن بعدها درباره آن تابستان گفت ورود رونالدو تنها بخشی از ماجرا بود. به گفته او، رئال هزینه بسیار زیادی برای خرید ستاره‌های جدید انجام داده بود و به چند بازیکن اعلام شد که باشگاه برای جبران بخشی از این مخارج باید از محل فروش بازیکنان درآمد کسب کند. روبن، وسلی اسنایدر و کلاس یان هونتلار از جمله نفراتی بودند که در فهرست خروج قرار گرفتند.

این موضوع تفاوت مهمی با روایت ساده «رونالدو آمد و روبن رفت» دارد.

رونالدو طبیعتاً رقیبی مستقیم برای حضور در ساختار هجومی رئال بود، اما تصمیم باشگاه فقط فنی نبود. بازسازی گسترده ترکیب، سیاست مدیریت جدید و نیاز به فروش بازیکنان نیز در خروج ستاره هلندی نقش داشت.

روبن نمی‌خواست از رئال مادرید جدا شود

تلخی ماجرا برای روبن از اینجا بیشتر می‌شد که او احساس نمی‌کرد دورانش در رئال به پایان رسیده است.

ستاره هلندی گفته بود رابطه بسیار خوبی با مانوئل پیگرینی داشت و حتی تابستان ۲۰۰۹ را شاید بهترین پیش‌فصل دوران حرفه‌ای خود می‌دانست. سرمربی شیلیایی نیز بنا بر روایت روبن علاقه‌ای به جدایی او نداشت، اما تصمیم نهایی در سطح مدیریت باشگاه گرفته شد.

روبن در همان مقطع ۲۵ سال داشت. او دو فصل برای رئال بازی کرده بود و در فصل نخست خود قهرمانی لالیگا را نیز تجربه کرده بود. FourFourTwo آمار دوران او در مادرید را ۱۳ گل در ۶۵ مسابقه ثبت کرده است. رئال دو سال قبل حدود ۳۶ میلیون یورو برای جذب او از چلسی پرداخت کرده بود.

حتی در هفته‌های ابتدایی تابستان، روبن امیدوار بود برای جایگاهش بجنگد.

او در مصاحبه‌ای در سپتامبر ۲۰۰۹ توضیح داد که در ابتدا تصور می‌کرد با وجود ورود رونالدو، کاکا و بنزما همچنان می‌تواند برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی رقابت کند، اما به مرور برایش روشن شد که باشگاه واقعاً خواهان فروش اوست.

چرا بایرن مونیخ را انتخاب کرد؟

تصمیم بعدی ساده نبود.

روبن خود بعدها توضیح داد که همراه خانواده‌اش نشست و درباره ترک رئال صحبت کرد؛ زیرا وقتی از باشگاهی در ابعاد رئال مادرید خارج می‌شوید، تضمینی برای بازگشت وجود ندارد.

در همین زمان بایرن مونیخ با جدیت وارد مذاکره شد. لوئیس فن‌خال، سرمربی وقت بایرن، و مارک فن‌بومل، کاپیتان هلندی تیم، شخصاً برای متقاعد کردن روبن نقش داشتند. آنها برای ستاره رئال روشن کردند که در مونیخ چه جایگاهی خواهد داشت و باشگاه واقعاً خواهان اوست.

سرانجام در ۲۸ اوت ۲۰۰۹ انتقال رسمی شد. یوفا در گزارش آن روز نوشت روبن با قراردادی چهارساله به بایرن پیوست و ارزش انتقال او در حدود ۲۵ میلیون یورو برآورد می‌شد.

شاید در همان روز کمتر کسی تصور می‌کرد این قرارداد ۲۵ میلیون یورویی یکی از بهترین خریدهای تاریخ معاصر بایرن شود.

رئال فروخت؛ بایرن یک اسطوره ساخت

نتیجه این انتقال برای روبن فوق‌العاده بود.

او در نهایت ۱۰ سال در مونیخ ماند. آمار رسمی بایرن نشان می‌دهد روبن در ۳۰۹ مسابقه رسمی برای این باشگاه ۱۴۴ گل زد و ۱۰۰ پاس گل داد؛ آماری که نشان می‌دهد او فقط یک وینگر تکنیکی نبود، بلکه مستقیماً در ۲۴۴ گل بایرن نقش داشت.

روبن با بایرن هشت مرتبه قهرمان بوندس‌لیگا شد و باشگاه اعلام کرده است که او مجموعاً ۲۱ جام در دوران حضورش در مونیخ به دست آورد.

اما تمام این افتخارات زیر سایه یک شب تاریخی قرار می‌گیرند: ۲۵ مه ۲۰۱۳ در ومبلی.

گل دقیقه ۸۹؛ لحظه‌ای که همه‌چیز را کامل کرد

بایرن در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۳ مقابل بوروسیا دورتموند قرار گرفت.

ماریو مانژوکیچ در دقیقه ۶۰ بایرن را پیش انداخت و ایلکای گوندوغان هشت دقیقه بعد از روی نقطه پنالتی بازی را مساوی کرد. مسابقه به آخرین دقایق رسیده بود که فرانک ریبری توپ را برای روبن مهیا کرد و ستاره هلندی در دقیقه ۸۹ دروازه رومن وایدنفلر را باز کرد.

بایرن ۲ بر یک پیروز شد و پنجمین قهرمانی اروپایی خود را جشن گرفت.

برای خود روبن، این گل معنایی فراتر از یک قهرمانی داشت.

او با بایرن شکست در فینال ۲۰۱۰ را تجربه کرده بود و در فینال ۲۰۱۲ مقابل چلسی نیز یکی از تلخ‌ترین شب‌های دوران حرفه‌ای‌اش رقم خورد؛ جایی که در وقت اضافه پنالتی روبن توسط پتر چک مهار شد و بایرن در نهایت در ورزشگاه خانگی خود جام را به چلسی واگذار کرد.

یک سال بعد، همان بازیکن در دقیقه ۸۹ فینال ومبلی گل قهرمانی را زد.

این نقطه، داستان خروج ناخواسته از مادرید را به یکی از کامل‌ترین روایت‌های انتقام فوتبالی ـ البته نه به معنای شخصی ـ تبدیل کرد.

آیا رئال از فروش روبن ضرر کرد؟

از نگاه اقتصادی، رئال در تابستان ۲۰۰۹ در حال ساخت تیمی بود که کریستیانو رونالدو محور اصلی آن شد و تصمیم آن پروژه را نمی‌توان صرفاً با اتفاقات بعدی روبن قضاوت کرد. رونالدو خود به یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ رئال تبدیل شد و دوران حضورش در مادرید با مجموعه‌ای از رکوردها و قهرمانی‌ها همراه بود.

اما ماجرای روبن نشان می‌دهد بازسازی‌های بزرگ چه هزینه پنهانی می‌توانند داشته باشند.

تنها روبن نبود که آن تابستان مادرید را ترک کرد. وسلی اسنایدر نیز راهی اینتر شد و درست در همان فصل با تیم ژوزه مورینیو قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد. روبن نیز در نخستین فصل حضورش در بایرن تا فینال همان رقابت‌ها پیش رفت؛ فینالی که اتفاقاً اینتر و بایرن را مقابل هم قرار داد.

در واقع، دو بازیکنی که برای باز شدن جا و تأمین بخشی از هزینه‌های پروژه جدید رئال فروخته شدند، کمتر از یک سال بعد مقابل یکدیگر در فینال لیگ قهرمانان قرار گرفتند.

«بهترین تصمیم دوران حرفه‌ای من»

روبن سال‌ها بعد هیچ تردیدی درباره ارزیابی آن انتخاب نداشت.

او گفت هدفش همیشه قهرمانی در لیگ قهرمانان بود و می‌خواست ثابت کند هنوز توانایی بازی در بالاترین سطح اروپا را دارد. بایرن در آن زمان از نظر موفقیت اروپایی در موقعیت رئال نبود، اما اعتماد باشگاه آلمانی به روبن چیزی بود که آینده او را تغییر داد.

جمع‌بندی خودش کوتاه و روشن بود: انتقال به بایرن بهترین تصمیم دوران حرفه‌ای من بود.

شاید همین جمله بهترین پایان برای داستان تابستان ۲۰۰۹ باشد.

رئال مادرید روبن را در زمانی فروخت که پروژه بزرگ‌تری را آغاز کرده بود؛ تصمیمی که از منطق خودش برخوردار بود. اما برای ستاره هلندی، بسته شدن یک در در سانتیاگو برنابئو مسیری را باز کرد که به ۱۰ سال حضور در بایرن، ۳۰۹ مسابقه، ۱۴۴ گل، ۲۱ جام و سرانجام آن ضربه فراموش‌نشدنی در دقیقه ۸۹ ومبلی ختم شد.

گاهی انتقالی که در ابتدا شبیه عقبگرد به نظر می‌رسد، دقیقاً همان تصمیمی است که یک بازیکن را به اسطوره تبدیل می‌کند؛ برای آرین روبن، جدایی از رئال مادرید همان تصمیم بود.