تشویق شدید اورونوف در شهرقدس؛ پیام هواداران به تارتار / بیفوما در زمین جواب داد

ماجرای اوستون اورونوف در پرسپولیس دیگر فقط به این سؤال محدود نیست که «چرا بازی نمی‌کند؟»

مسئله حالا ترکیبی از محبوبیت بازیکن، نگرانی پزشکی، رقابت شدید در خط حمله و فشاری است که از روی سکوها به کادر فنی وارد می‌شود.

اورونوف برای بسیاری از هواداران پرسپولیس همچنان یکی از جذاب‌ترین بازیکنان تیم است. توانایی دریبل، تغییر سرعت و خلق موقعیت فردی باعث شده هر بار نام او از ترکیب اصلی کنار گذاشته می‌شود، این تصمیم با حساسیت زیادی دنبال شود.

اما اتفاقات چند روز اخیر نشان می‌دهد پرونده او حداقل فعلاً بیش از آنکه انضباطی یا فنی باشد، بدنی و پزشکی است.

مصدومیت اورونوف از کجا شروع شد؟

اورونوف در سه هفته ابتدایی فصل نیز حضور پررنگی در ترکیب اصلی پرسپولیس نداشت.

طبق گزارش ورزش سه، او در سه بازی نخست تنها حدود ۳۰ دقیقه، آن هم مقابل استقلال خوزستان، به میدان رفت و هنوز از نظر آمادگی جسمانی به شرایط ایده‌آل نرسیده بود. پس از شکست پرسپولیس برابر تراکتور نیز بازیکنانی که زمان کمتری بازی کرده بودند در یک دیدار دوستانه مقابل تیم امید باشگاه به میدان رفتند. اورونوف در نیمه نخست همان مسابقه آسیب دید و تعویض شد.

در ساعات ابتدایی حتی نگرانی درباره احتمال آسیب همسترینگ و غیبت او در دربی مطرح شد، اما بررسی‌های اولیه نشان داد مصدومیت جدی نیست.

خود اورونوف نیز با انتشار پیامی اعلام کرد از نظر مصدومیت مشکل خاصی ندارد و آماده همراهی پرسپولیس است. او همچنین تأکید کرد از بازی برای این تیم خوشحال است؛ پاسخی که تا حدی شایعات مربوط به نارضایتی او از شرایطش را کاهش داد.

اما «رفع مصدومیت» با «آمادگی برای ۹۰ دقیقه مسابقه رسمی» یک مفهوم نیست.

چرا تارتار باز هم اورونوف را فیکس نکرد؟

اورونوف در آخرین تمرین قبل از ملوان حاضر شد، اما ارزیابی بدنسازان پرسپولیس یک هشدار مشخص داشت: حضور ثابت او در یک مسابقه پرفشار می‌تواند ریسک بازگشت آسیب‌دیدگی را بالا ببرد.

به همین دلیل توصیه کادر بدنسازی این بود که بازیکن ازبکستانی فعلاً از ابتدا بازی نکند. گزارش منتشرشده در جریان مسابقه نیز تأیید کرد تصمیم به نیمکت‌نشینی اورونوف پس از توصیه بدنسازان گرفته شده است.

این نکته تفاوت بزرگی در تحلیل تصمیم تارتار ایجاد می‌کند.

اگر اورونوف کاملاً آماده بود و صرفاً به دلیل تصمیم تاکتیکی روی نیمکت قرار می‌گرفت، تشویق او از سوی هواداران می‌توانست مستقیماً به معنی اعتراض به انتخاب سرمربی تعبیر شود.

اما وقتی کادر بدنسازی درباره خطر مصدومیت مجدد هشدار داده، استفاده نکردن از او در ترکیب اصلی منطقی‌تر به نظر می‌رسد.

خصوصاً اینکه پرسپولیس تنها چند روز دیگر باید دربی پایتخت را برگزار کند و از دست دادن اورونوف در چنین مقطعی می‌تواند هزینه بسیار بیشتری داشته باشد.

تارتار قبل از بازی هم پاسخ داده بود

مهدی تارتار در نشست خبری پیش از دیدار ملوان نیز به حساسیت‌ها درباره اورونوف واکنش نشان داده بود.

او در پاسخ به سؤال‌هایی درباره استفاده نکردن از برخی ستاره‌ها تأکید کرد تعداد بازیکنان باکیفیت پرسپولیس زیاد است و طبیعت فوتبال اجازه نمی‌دهد همه آنها همزمان در ترکیب اصلی حضور داشته باشند. تارتار همچنین از هواداران خواست بعد از شکست برابر تراکتور آرامش تیم را حفظ کنند و گفت پرسپولیس در فصل طولانی پیش‌رو به حمایت نیاز دارد.

ترکیب مقابل ملوان نیز همین مسئله را نشان داد.

محمدمهدی محبی و تیوی بیفوما در جناحین قرار گرفتند و علی علیپور و ایگور سرگیف نیز زوج خط حمله را تشکیل دادند. در چنین آرایشی حتی برای بازیکنی با کیفیت اورونوف هم تضمینی برای حضور در جمع ۱۱ نفر وجود ندارد.

سکوها اما اورونوف را می‌خواستند

با وجود تمام توضیحات پزشکی، هواداران تصمیم خودشان را داشتند.

گزارش‌های ورزشگاه نشان می‌دهد اورونوف پیش از آغاز مسابقه به شدت تشویق شد و این تشویق‌ها در جریان نیمه اول و حتی بین دو نیمه ادامه پیدا کرد. ورزش سه این اتفاق را تا حدی به ماجرای معروف رامین رضاییان در دوران برانکو ایوانکوویچ تشبیه کرده است؛ دوره‌ای که بخشی از تماشاگران بازیکنی خارج از ترکیب را تشویق می‌کردند.

البته این مقایسه یک تفاوت اساسی دارد.

پرونده رضاییان در آن زمان ابعاد انضباطی و اختلاف با کادر فنی داشت، در حالی که درباره اورونوف شواهد فعلی بیشتر از مسئله آمادگی جسمانی و مدیریت ریسک مصدومیت حکایت می‌کند.

بنابراین تبدیل کردن تشویق‌ها به داستان «درگیری اورونوف و تارتار» فعلاً پشتوانه کافی ندارد.

اما یک واقعیت را نمی‌توان نادیده گرفت: اورونوف نزد بخش قابل توجهی از هواداران محبوبیت بسیار بالایی دارد و هر تصمیم تارتار درباره او زیر ذره‌بین خواهد بود.

بیفوما بهترین پاسخ ممکن را در زمین داد

اتفاقی که فشار این حاشیه را از روی تارتار کم کرد، عملکرد تیوی بیفوما بود.

بیفوما در جناح چپ؛ همان منطقه‌ای که پست اصلی اورونوف محسوب می‌شود، از ابتدا به میدان رفت و در دقیقه ۳۴ با یک حرکت فردی و عبور از دروازه‌بان ملوان گل دوم پرسپولیس را به ثمر رساند.

این بازیکن در هفته‌های قبل نیز اثرگذار بوده است.

طبق آمار منتشرشده، بیفوما در هفته نخست یک پاس گل ثبت کرد و مقابل استقلال خوزستان نیز زمینه گل ایگور سرگیف را فراهم کرد. گل مقابل ملوان ادامه همان روند بود و نشان داد تارتار برای نیمکت‌نشین کردن اورونوف، یک گزینه کم‌کیفیت در زمین نگذاشته است.

این همان چیزی است که رقابت را برای اورونوف دشوارتر می‌کند.

هواداران ممکن است ستاره ازبکستانی را بیشتر دوست داشته باشند، اما سرمربی باید براساس آمادگی روز، وضعیت بدنی و عملکرد سایر بازیکنان تصمیم بگیرد.

اگر بیفوما در هر مسابقه گل بزند یا پاس گل بدهد، کنار گذاشتن او صرفاً برای قرار دادن یک نام محبوب در ترکیب کار ساده‌ای نخواهد بود.

حتی بدون اورونوف، خط حمله پرسپولیس جواب داد

آخرین داده‌های زنده مسابقه نیز تصمیم تارتار را تقویت می‌کند.

پرسپولیس ابتدا در دقیقه ۲۰ با گل به خودی محمد پاپی پیش افتاد، سپس بیفوما در دقیقه ۳۴ گل دوم را زد و علی علیپور نیز در دقیقه ۵۶ اختلاف را به سه گل رساند. در لحظه آخرین به‌روزرسانی منبع، پرسپولیس با نتیجه ۳ بر صفر از ملوان پیش بود.

یعنی چهار بازیکن هجومی انتخاب‌شده از ابتدا ساختار حمله‌ای را شکل داده‌اند که فعلاً نتیجه داده است.

این مسئله برای تارتار از دو جهت مهم است: هم فشار ناشی از شکست مقابل تراکتور کاهش پیدا می‌کند و هم نشان می‌دهد تیم بدون حضور ثابت اورونوف نیز ابزار هجومی کافی دارد.

در چنین شرایطی، بهترین سناریو برای پرسپولیس شاید این باشد که اورونوف بدون فشار برای بازگشت فوری، به تدریج دقایق بازی بیشتری بگیرد.

آیا اورونوف به دربی می‌رسد؟

اطلاعات موجود فعلاً امیدوارکننده است.

بررسی اولیه مصدومیت نشان داده آسیب بازیکن ازبکستانی جدی نیست و گزارش‌ها تأکید دارند او برای برنامه فشرده شهریور و حتی دربی ۱۱ شهریور می‌تواند در دسترس تارتار باشد؛ البته میزان بازی کردن او همچنان به وضعیت بدنی و نظر کادر فنی بستگی دارد.

این چند روز برای پرسپولیس اهمیت زیادی دارد.

اگر اورونوف از نظر بدنی به سطح مطلوب برسد، تارتار برای دربی مجموعه‌ای از گزینه‌های هجومی شامل علیپور، سرگیف، بیفوما، محبی و اورونوف خواهد داشت؛ تنوعی که می‌تواند در طول ۹۰ دقیقه بسیار تعیین‌کننده باشد.

حتی ممکن است ارزش اورونوف به‌عنوان بازیکن تعویضی در یک مسابقه فشرده بیشتر باشد؛ زمانی که مدافعان خسته شده‌اند و دریبل و شتاب او می‌تواند جریان بازی را عوض کند.

تارتار نباید وارد مسابقه محبوبیت شود

مهم‌ترین خطر برای پرسپولیس این است که مسئله‌ای فنی و پزشکی به یک رقابت میان «خواست هواداران» و «تصمیم سرمربی» تبدیل شود.

تشویق یک بازیکن حق هواداران است و محبوبیت اورونوف نیز قابل انکار نیست. اما انتخاب ترکیب مسئولیت سرمربی است و در این مورد خاص، داده‌های پزشکی نیز در تصمیم نقش داشته‌اند.

اتفاقاً درخشش بیفوما مقابل ملوان بهترین مثال است که نشان می‌دهد هر نیمکت‌نشینی الزاماً به معنای بی‌اعتمادی نیست.

اورونوف یکی از مهم‌ترین مهره‌های هجومی پرسپولیس است؛ ولی اگر استفاده زودهنگام باعث مصدومیت دوباره او شود، همان هوادارانی که امروز خواهان حضورش هستند ممکن است دربی و چند هفته بعد را بدون ستاره ازبکستانی ببینند.

از طرف دیگر تارتار هم باید این محبوبیت را مدیریت کند. توضیح شفاف درباره شرایط بازیکن و دادن فرصت تدریجی به او می‌تواند مانع شکل‌گیری شکاف روی سکوها شود.

فعلاً نتیجه مسابقه ملوان یک پیام مهم دارد: هواداران اورونوف را می‌خواهند، اما انتخاب تارتار هم در زمین جواب داده است.

در فوتبال حرفه‌ای بهترین راه پایان دادن به چنین بحث‌هایی نه بیانیه و حاشیه، بلکه عملکرد است. بیفوما با گلش بخشی از این کار را انجام داد و حالا نوبت اورونوف است که وقتی از نظر بدنی کاملاً آماده شد، درون زمین پاسخ بدهد؛ شاید درست در مسابقه‌ای که هواداران پرسپولیس بیش از هر زمان دیگری به کیفیت فردی او نیاز دارند: دربی مقابل استقلال.