قاب معنادار پرسپولیس؛ پیام صادقیان کنار امیرحسین محمودی، ملاقات دو «ستاره آینده» سرخها+عکس
شنبه شب ۷ شهریور ۱۴۰۵، پیام صادقیان یکی از مهمانان ویژه ورزشگاه شهدای شهرقدس بود. هافبک سابق و تکنیکی پرسپولیس برای تماشای مسابقه تیم پیشین خود برابر ملوان بندرانزلی به ورزشگاه رفت و حضورش با استقبال و تشویق هواداران سرخ همراه شد.
ورزش سه گزارش کرده که صادقیان پیش از مسابقه نیز در کنار زمین حاضر شد و با اعضای پرسپولیس دیدار کرد. حضور او در مسابقهای مقابل ملوان بهخودیخود خاطرهانگیز بود؛ چرا که یکی از صحنههای بهیادماندنی دوران بازی صادقیان با پیراهن پرسپولیس به دیدار همین دو تیم در فصل ۹۳-۹۲ مربوط میشود. آن زمان پاس بیرون پای تماشایی صادقیان، محمدرضا خلعتبری را در موقعیت گل قرار داد و پرسپولیس با همان گل در انزلی به پیروزی رسید.
این بار اما صادقیان نه بهعنوان ستاره شماره ۱۱ پرسپولیس، بلکه در جایگاه تماشاگر به استادیوم آمده بود؛ در شبی که تیم مهدی تارتار عملکردی مقتدرانه داشت و ملوان را با سه گل شکست داد.
پرسپولیس با گل به خودی محمد پاپی در دقیقه ۲۰، گل تیوی بیفوما در دقیقه ۳۴ و گل علی علیپور در دقیقه ۵۶ به برتری ۳ بر صفر رسید و پس از شکست هفته قبل مقابل تراکتور دوباره به مسیر پیروزی برگشت.
امیرحسین محمودی؛ تصویر آینده در کنار ستاره دیروز
یکی از تصاویر خارج از زمین این مسابقه اما بعد از پایان بازی مورد توجه قرار گرفت. امیرحسین محمودی تصویری از خود در کنار پیام صادقیان منتشر کرد؛ قابی که به دلیل شباهت موقعیت فوتبالی این دو بازیکن بیش از یک عکس معمولی اهمیت پیدا کرد.
محمودی متولد ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ است و در ۲۰ سالگی بهعنوان بازیکن هجومی پرسپولیس شناخته میشود. اطلاعات آماری بهروز نیز نشان میدهد قرارداد او با سرخپوشان تا سال ۲۰۲۸ ادامه دارد.
او از همان بازیکنانی است که به واسطه تکنیک، اعتمادبهنفس و سن پایین، خیلی زود زیر ذرهبین هواداران قرار گرفته است. این همان مسیری است که بیش از یک دهه قبل پیام صادقیان نیز طی کرد.
صادقیان در تابستان ۲۰۱۳ و در ۲۱ سالگی از ذوبآهن به پرسپولیس پیوست. پرسپولیس آن فصل با هدایت علی دایی تا رتبه دوم لیگ پیش رفت و صادقیان خیلی زود به یکی از چهرههای جذاب ترکیب سرخها تبدیل شد. آمار ثبتشده برای فصل ۱۴-۲۰۱۳ نیز سه گل لیگ را برای او نشان میدهد، اما تأثیر صادقیان بیش از تعداد گلهایش به تکنیک، پاسهای خلاقانه و سبک بازی متفاوتش مربوط بود.
همین شباهتهاست که عکس صادقیان و محمودی را معنادار میکند؛ یکی زمانی «پدیده» بود و دیگری امروز در ابتدای همان مسیر قرار دارد.
پیام صادقیان به محمودی؛ صبر کن و اشتباهات مرا تکرار نکن
ماجرای این ملاقات ظاهراً به گرفتن یک عکس هم محدود نشده است.
روزنامه هفت صبح در گزارشی تازه نوشته است که محمودی پیش از شروع دیدار پرسپولیس و ملوان به سمت صادقیان رفت و با او خوشوبش کرد. نکته مهمتر اینکه این رسانه از یک تماس تلفنی میان این دو بازیکن پس از مسابقه نیز خبر داده است. طبق این گزارش، صادقیان از محمودی خواسته آرامش خود را حفظ کند، به تصمیمات کادر فنی احترام بگذارد، خوب تمرین کند و منتظر فرصت بماند.
اهمیت این توصیه زمانی بیشتر میشود که بدانیم محمودی در پیروزی ۳ بر صفر پرسپولیس مقابل ملوان فرصت حضور در زمین را پیدا نکرد. ترکیب و تعویضهای رسمی مسابقه نشان میدهد مهدی تارتار در آن شب از گزینههای دیگری در خط حمله و کنارهها استفاده کرد.
هفت صبح همچنین نوشته صادقیان به محمودی توصیه کرده «اشتباهاتی که خودش در گذشته انجام داده» را تکرار نکند؛ توصیهای که اگرچه جزئیات بیشتری از آن منتشر نشده، از زبان بازیکنی با مسیر حرفهای خاص صادقیان معنای قابل توجهی دارد.
چرا مقایسه محمودی با پیام صادقیان حساس است؟
در فوتبال ایران، استعدادهای جوان معمولاً خیلی سریع با برچسبهایی مانند «ستاره آینده» مواجه میشوند. چند نمایش خوب کافی است تا فشار رسانهای، توقع هواداران و مقایسه با بزرگان آغاز شود؛ در حالی که تبدیل شدن یک استعداد به بازیکنی ماندگار، بیش از تکنیک به ثبات، تصمیمهای حرفهای و تحمل دورههای نیمکتنشینی نیاز دارد.
صادقیان نمونه مهمی در همین زمینه است. او وقتی به پرسپولیس رسید، توانایی فنیاش تردیدی باقی نمیگذاشت و در نخستین فصل حضورش به یکی از بازیکنان محبوب هواداران تبدیل شد. ورزش سه نیز در گزارش حضور اخیر او در شهرقدس از بازیهای «چشمنواز» صادقیان در اولین فصلش یاد کرده است.
اما مسیر حرفهای یک بازیکن فقط با استعداد تعیین نمیشود. اکنون شاید تجربهای که صادقیان بعد از سالها به یک بازیکن ۲۰ ساله منتقل میکند، از خود آن عکس اهمیت بیشتری داشته باشد: قرار نیست هر بازی نکردن به معنای عقبگرد باشد و یک استعداد جوان برای رسیدن به جایگاه ثابت باید دورههای سخت را نیز مدیریت کند.
یک عکس و دو مقطع متفاوت از تاریخ پرسپولیس
تصویر پیام صادقیان و امیرحسین محمودی را میتوان یکی از قابهای نمادین این روزهای پرسپولیس دانست. صادقیان نماینده نسلی است که هواداران هنوز تکنیک و بازیهای درخشانش را به یاد دارند و محمودی بازیکنی است که هنوز بخش اصلی داستان فوتبالیاش نوشته نشده است.
حتی انتخاب ملوان بهعنوان پسزمینه این ملاقات نیز تصادفی جالب به نظر میرسد. بیش از یک دهه قبل، صادقیان در انزلی با یک پاس فوقالعاده مقابل ملوان یکی از تصاویر ماندگار خود با پرسپولیس را ساخت؛ حالا در یک دیدار دیگر برابر همان تیم، به ورزشگاه برگشته و کنار بازیکنی ایستاده که هواداران امیدوارند آیندهای طولانی در پیراهن سرخ داشته باشد.
برای محمودی، مهمترین بخش این داستان احتمالاً خود عکس نیست. او در ۲۰ سالگی هنوز زمان زیادی برای ساختن جایگاهش دارد و رقابت شدید در ترکیب فعلی پرسپولیس نیز مسیر سادهای پیش پایش نمیگذارد. اما اگر گزارشی که درباره توصیه صادقیان منتشر شده درست باشد، ستاره سابق پرسپولیس شاید در چند جمله مهمترین چیزی را که از دوران حرفهای خود آموخته به نسل بعد منتقل کرده باشد: استعداد شروع داستان است، نه پایان آن.
