خاموشی دوباره در آزادی؛ بدهی ۲۰ میلیاردی برق گریبان ملیپوشان را گرفت
یک خاموشی دیگر و دوباره همان سؤال قدیمی؛ چرا ورزشکاران ملی باید هزینه اختلاف مالی میان دو مجموعه دولتی را پرداخت کنند؟
روز سهشنبه ۱۰ شهریور، برق بخشهایی از مجموعه ورزشی آزادی مجدداً قطع شد و براساس گزارشهای منتشرشده، این اتفاق برای وزنهبرداران و کشتیگیرانی که برنامه تمرینی داشتند مشکل ایجاد کرد. مسئلهای که اگر یک اتفاق مقطعی بود شاید چندان عجیب به نظر نمیرسید، اما قطع برق آزادی تنها چند هفته پس از تجربه مشابه قبلی رخ داده است.
دلیل مطرحشده نیز دوباره همان است: بدهی شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی به مجموعه برق.
بدهی برق آزادی ۲۰ میلیارد است یا ۲۲ میلیارد؟
در گزارشهای منتشرشده امروز، رقم بدهی شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی به اداره برق حدود ۲۰ میلیارد تومان اعلام شده است. همین بدهی به عنوان علت اصلی قطع مجدد برق مجموعه آزادی مطرح شده است.
با این حال بررسی اخبار چند هفته قبل یک اختلاف عددی را نشان میدهد.
در ۱۹ مرداد، زمانی که قطعی برق کمپ تیمهای ملی کشتی خبرساز شد، رقم بدهی ۲۲ میلیارد تومان اعلام شده بود. در همان مقطع سعید یوسفی، سرپرست دبیری فدراسیون کشتی، تأکید کرد که این بدهی مربوط به فدراسیون کشتی نیست و شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی مسئول آن است.
بنابراین دقیقتر است گفته شود بر اساس گزارشهای رسانهای، بدهی مورد بحث طی هفتههای اخیر در محدوده ۲۰ تا ۲۲ میلیارد تومان عنوان شده است؛ مگر اینکه رقم نهایی از سوی شرکت توسعه یا صنعت برق به صورت رسمی و با جزئیات تازه اعلام شود.
اما اختلاف دو میلیارد تومانی در اصل مسئله تغییری ایجاد نمیکند: برق یکی از مهمترین مراکز ورزش قهرمانی ایران به دلیل یک بدهی مالی، بیش از یک بار قطع شده است.
کشتی قبلاً هم قربانی این بدهی شده بود
ماجرای امروز سابقهای بسیار نزدیک دارد.
حدود سه هفته قبل، برق کمپ تیمهای ملی کشتی هنگام تمرین ملیپوشان قطع شد. فدراسیون کشتی در واکنش به این اتفاق اعلام کرد که قطعیهای مکرر روند آمادهسازی تیمهای ملی بزرگسالان و جوانان را با اختلال جدی مواجه کرده است.
سعید یوسفی در آن مقطع گفته بود علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، موضوع را مستقیماً با مسئولان برق تهران پیگیری کرده و تأکید داشته که بدهی ارتباطی با فدراسیون کشتی ندارد. طبق همان گزارش، خاموشی فقط روشنایی سالن را مختل نمیکرد؛ سیستمهای سرمایشی و هواسازها نیز از کار میافتادند و تمرین در گرمای تابستان دشوار میشد.
این نکته اهمیت زیادی دارد.
در یک سالن تمرینی حرفهای، برق صرفاً برای روشن کردن لامپها مصرف نمیشود. سیستم تهویه، تجهیزات سرمایشی، امکانات پزشکی و ریکاوری، دستگاههای الکترونیکی، سیستمهای اداری و بخش مهمی از زیرساخت تمرینی مستقیماً به برق وابستهاند.
بنابراین یک خاموشی چندساعته میتواند کل برنامه تمرین طراحیشده توسط کادر فنی را تغییر دهد.
هشدار جدی درست قبل از اردوی جدید کشتی
زمان وقوع قطعی تازه نیز برای کشتی ایران اهمیت ویژهای دارد.
مرحله جدید اردوی تیم ملی کشتی آزاد بزرگسالان قرار است از ۱۳ تا ۲۲ شهریور در کمپ تیمهای ملی شهید حاج قاسم سلیمانی برگزار شود و ۲۸ کشتیگیر به این اردو دعوت شدهاند.
یعنی خاموشی ۱۰ شهریور تنها سه روز پیش از آغاز یک مرحله تازه از آمادهسازی آزادکاران اتفاق افتاده است.
در چنین شرایطی مسئله فقط اختلال ایجادشده در تمرین روز سهشنبه نیست؛ نگرانی اصلی این است که آیا مشکل برق به صورت پایدار حل خواهد شد یا تیم ملی در طول اردوی جدید نیز باید با احتمال خاموشی دستوپنجه نرم کند.
برای رشتهای مانند کشتی که برنامه آمادهسازی آن بر اساس جلسات تمرینی دقیق، بدنسازی، مرور فن، ریکاوری و کنترل وزن تنظیم میشود، اختلال مکرر در امکانات کمپ نمیتواند مسئلهای کماهمیت تلقی شود.
وزنهبرداری هم وسط بحران برق آزادی
وزنهبرداران نیز از این ماجرا بینصیب نماندهاند.
سالن وزنهبرداری آزادی یکی از بخشهای فعال این مجموعه است. سایت رسمی مجموعه آزادی مساحت این سالن را حدود ۴۵۰۰ مترمربع و ظرفیت آن را ۲۵۰۰ نفر اعلام کرده و امکانات مختلفی از جمله تجهیزات برق، اسکوربرد، رختکن و فضاهای تخصصی در آن قرار دارد.
همین چند روز قبل نیز مرحله نخست لیگ برتر وزنهبرداری با حضور هفت تیم در تالار وزنهبرداری آزادی آغاز شده بود؛ رقابتهایی که ملیپوشان و چهرههای مطرح این رشته نیز در آن حضور دارند.
حتی در چهارم شهریور، پروژه احداث کمپ تخصصی تیمهای ملی وزنهبرداری بانوان در مجموعه آزادی کلنگزنی شد. رئیس فدراسیون وزنهبرداری اعلام کرده این پروژه قرار است ظرفیت اردویی این رشته را از حدود ۷۰ نفر به ۲۰۰ ورزشکار افزایش دهد.
این تصویر یک تناقض قابل توجه ایجاد میکند: از یک طرف صدها میلیارد تومان برای توسعه زیرساختهای آینده ورزش هزینه یا برنامهریزی میشود و از طرف دیگر برق زیرساخت فعلی به دلیل بدهی قطع میشود.
مشکل فقط کشتی و وزنهبرداری نیست
ابعاد مسئله زمانی روشنتر میشود که بدانیم مجموعه آزادی صرفاً محل استقرار ورزشگاه فوتبال نیست.
سایت رسمی مجموعه آزادی از سالنهای کشتی شماره یک و دو، سالن والیبال، سالن وزنهبرداری، تالار ۱۲ هزار نفری، استخر قهرمانی، سایت تیراندازی با کمان، کمپ تیمهای ملی فوتبال و دهها فضای ورزشی دیگر به عنوان زیرمجموعههای این مجموعه نام میبرد.
خود مجموعه نیز تحت مدیریت شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور و متعلق به وزارت ورزش و جوانان اداره میشود و وسعت آن حدود ۴۶۰ هکتار اعلام شده است.
به همین دلیل یک مشکل زیرساختی مشترک میتواند همزمان چند رشته را درگیر کند.
براساس گزارش امروز، علاوه بر وزنهبرداری و کشتی، فدراسیونهای والیبال و بسکتبال نیز از مجموعه آزادی استفاده میکنند و در صورت گسترده بودن قطعی، فعالیت آنها نیز میتواند تحت تأثیر قرار گیرد.
این دقیقاً همان جایی است که پرونده از یک «قطعی برق» ساده فراتر میرود.
چرا ورزشکار باید تاوان بدهی شرکت توسعه را بدهد؟
فدراسیون کشتی پیشتر همین سؤال را به صراحت مطرح کرده بود.
موضع مسئولان کشتی این بود که اگر شرکت توسعه به صنعت برق بدهکار است، نباید نتیجه اختلاف مالی به خاموش شدن کمپ تیمهای ملی منجر شود؛ بهخصوص در شرایطی که ورزشکاران برای مسابقات مهم بینالمللی آماده میشوند.
از دید مدیریتی نیز این اعتراض قابل توجه است.
شرکت توسعه مسئول نگهداری مجموعه است، صنعت برق مطالبات خود را دنبال میکند و فدراسیونها استفادهکننده از امکانات هستند. وقتی میان دو بخش اول مشکل مالی ایجاد میشود، در نهایت بخش سوم یعنی ورزشکار و مربی بیشترین آسیب عملی را تحمل میکند.
تکرار ماجرا نیز سؤال دیگری ایجاد کرده است: اگر حدود سه هفته قبل مسئله تا مرحله قطع برق پیش رفت، چرا راهکاری پیدا نشد که خاموشی دوباره تکرار نشود؟
آزادی زیر سایه یک بحران مدیریتی
مجموعه ورزشی آزادی سالهاست با پروژههای بازسازی، نوسازی و مشکلات زیرساختی مختلف درگیر است. خود مدیرعامل شرکت توسعه در تیرماه درباره ادامه عملیات عمرانی ورزشگاه فوتبال آزادی و تلاش برای آمادهسازی آن توضیح داده بود.
اما ماجرای برق نشان میدهد مسئله آزادی فقط بازسازی سکوها، چمن یا ورزشگاه فوتبال نیست.
یک مجموعه ورزشی ملی زمانی میتواند میزبان پایدار ورزش قهرمانی باشد که ابتداییترین زیرساختهای آن، از برق و آب گرفته تا سرمایش و امکانات تمرینی، بدون وقفه در اختیار ورزشکار قرار داشته باشد.
خاموشی سهشنبه شاید چند ساعت بیشتر طول نکشد، اما تکرار آن پیام نگرانکنندهتری دارد.
وقتی برق محل تمرین قهرمانان ملی به دلیل بدهی چند ده میلیارد تومانی قطع میشود، مسئله دیگر یک قبض معوق نیست؛ مسئله کیفیت مدیریت مهمترین زیرساخت ورزشی کشور است.
حالا انتظار اصلی فدراسیونها نه یک وصل موقت برق، بلکه حل پایدار بدهی و جلوگیری از تکرار خاموشی است؛ بهویژه در شرایطی که اردوهای جدید تیمهای ملی در راه هستند.
آزادی قرار است محل آماده شدن ورزشکاران ایران برای رقابت با جهان باشد؛ نه جایی که برنامه تمرینی آنها با خاموش شدن یک کلید برق متوقف شود.