کد خبر: ۶۶۵۲۸۲

مرد پشت پرده اینفانتینو کیست؟ ردپای وکیل ایتالیایی از عربستان تا بحران «فروش جام جهانی»

جیانی اینفانتینو
نام ماریو گالاووتی برای بسیاری از هواداران فوتبال ناشناخته است، اما تازه‌ترین تحقیقات درباره ساختار قدرت در فیفا، این وکیل ایتالیایی را به یکی از خبرسازترین چهره‌های پشت صحنه فوتبال جهان تبدیل کرده است. پولیتیکو مدعی است گالاووتی، دوست و مشاور قدیمی جانی اینفانتینو، در پرونده‌هایی از گسترش روابط فیفا با عربستان تا طرح جنجالی ورود سرمایه‌گذاران خصوصی به حقوق تجاری جام جهانی نقش داشته است. فیفا این تصویر از نفوذ سیاسی او را رد می‌کند؛ با این حال سابقه رسمی گالاووتی در مدیریت دبیرخانه کمیته‌های مستقل و انتقال او به دفتر رئیس فیفا، پرسش مهمی را دوباره زنده کرده است: در قدرتمندترین نهاد فوتبال جهان، تصمیم‌های بزرگ واقعاً کجا و توسط چه کسانی گرفته می‌شوند؟
۱۴:۰۷ - ۱۰ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|

گالاووتی یک وکیل ایتالیایی متخصص حقوق ورزش است که حضورش در ساختارهای فوتبال اروپا و جهان سابقه‌ای طولانی دارد. اسناد یوفا نشان می‌دهد او سال‌ها در کمیته‌ها و نهادهای حقوقی فوتبال اروپا فعالیت داشته و حتی در مقطعی عضو هیئت استیناف یوفا بوده است. وب‌سایت دفتر حقوقی او نیز می‌گوید که گالاووتی از سال ۲۰۱۸ مدیریت امور مربوط به کمیته‌های مستقل فیفا را برعهده گرفت و در پروژه‌های بین‌المللی این سازمان نیز فعالیت کرد.

اسناد خود فیفا هم عنوان او را در سال‌های گذشته «مدیر کمیته‌های مستقل» ثبت کرده‌اند. بنابراین گالاووتی صرفاً یک وکیل بیرونی یا دوست غیررسمی اینفانتینو نبوده است؛ او جایگاهی رسمی در ساختار حقوقی فیفا داشته، هرچند عضو انتخابی شورای فیفا یا رئیس یکی از کمیته‌های مستقل نبوده است. گزارش پولیتیکو می‌گوید او در سال ۲۰۲۱ از مسئولیت مربوط به کمیته‌ها کنار رفت و به عنوان مشاور ارشد به دفتر رئیس فیفا منتقل شد.

رابطه ۲۰ ساله با اینفانتینو؛ از یوفا تا قلب قدرت فیفا

ارتباط گالاووتی و اینفانتینو به بیش از دو دهه قبل بازمی‌گردد؛ زمانی که رئیس فعلی فیفا هنوز در ساختار یوفا فعالیت می‌کرد. گاتزتا دلو اسپورت نیز در گزارشی در تابستان ۲۰۲۶ نوشته بود اینفانتینو در مسائل حقوقی مهم به گالاووتی اتکا دارد و از دوران حضور خود در یوفا از مشاوره او استفاده می‌کرده است.

همین رابطه طولانی حالا زیر ذره‌بین رفته است. توماژ وسل، رئیس پیشین کمیته مستقل حسابرسی فیفا، در گفت‌وگو با پولیتیکو مدعی شده گالاووتی در بعضی مقاطع چنان نفوذی داشته که تشخیص اینکه او یا اینفانتینو کدام‌یک در تصمیم‌گیری مهم‌تر هستند دشوار بوده است. فیفا این برداشت را رد کرده و گفته ادعای برخورداری گالاووتی از اختیار سیاسی گسترده «نادرست» است.

این دو روایت متضاد، هسته اصلی ماجرا را تشکیل می‌دهند: منتقدان از یک مرکز قدرت غیررسمی در اطراف رئیس صحبت می‌کنند و فیفا تأکید دارد مسئولیت گالاووتی در قبال کمیته‌های مستقل، اداری بوده و تصمیم‌گیری اعضای این نهادها مطابق مقررات به صورت مستقل انجام شده است.

ردپای گالاووتی در رابطه فیفا و عربستان

یکی از مهم‌ترین بخش‌های تحقیق پولیتیکو به عربستان سعودی مربوط می‌شود. این گزارش مدعی است گالاووتی در آوریل ۲۰۲۱ به سازماندهی مذاکراتی در رم کمک کرد که در آنها احتمال همکاری ایتالیا و عربستان برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۰ بررسی شد. عربستان در آن مقطع برای برگزاری جام جهانی ۲۰۳۰ با محدودیت چرخه میزبانی قاره‌ای مواجه بود و گزینه‌هایی برای یک پیشنهاد مشترک بین‌قاره‌ای بررسی می‌کرد.

آن پروژه در نهایت به جایی نرسید، اما عربستان مسیر دیگری را در پیش گرفت و سرانجام جام جهانی ۲۰۳۴ را به دست آورد. فیفا در دسامبر ۲۰۲۴ رسماً اعلام کرد عربستان با تأیید کنگره فوق‌العاده و به صورت اجماعی به عنوان میزبان جام جهانی ۲۰۳۴ انتخاب شده است.

روابط تجاری نیز گسترش پیدا کرد. شرکت دولتی آرامکو در آوریل ۲۰۲۴ قراردادی چهار ساله با فیفا امضا کرد و تا پایان ۲۰۲۷ به شریک عمده جهانی این سازمان در حوزه انرژی تبدیل شد؛ قراردادی که جام جهانی ۲۰۲۶ مردان و جام جهانی زنان ۲۰۲۷ را نیز پوشش می‌دهد.

پولیتیکو به نقل از منابع خود مدعی است گالاووتی در توسعه این ارتباطات نقش مؤثری داشته است. البته این ادعا به معنای آن نیست که تصمیم میزبانی ۲۰۳۴ یا قراردادهای تجاری فیفا توسط او گرفته شده؛ چنین تصمیم‌هایی ساختارها و فرآیندهای رسمی خود را دارند. بحث بر سر میزان نفوذ یک مشاور در شکل‌دهی به روابط و مذاکرات پشت صحنه است.

پرونده‌ای که فیفا را وارد بزرگ‌ترین بحران دوران اینفانتینو کرد

آنچه نام گالاووتی را دوباره به صدر اخبار آورد، پروژه‌ای موسوم به FIFA Forward Enterprise یا FFE بود.

این طرح قرار بود بخشی از حقوق تجاری بزرگ‌ترین مسابقات فیفا را وارد یک ساختار تازه کند و زمینه حضور سرمایه‌گذار خصوصی را فراهم آورد. طبق گزارش رویترز، پیشنهاد مطرح‌شده شامل فروش ۲۰ درصد از این مجموعه تجاری بود و ارزش کل پروژه حدود ۲۰ میلیارد دلار برآورد شده بود. شرکت Thrive Capital متعلق به جاشوا کوشنر یکی از سرمایه‌گذاران اصلی پیشنهادی بود.

اما نحوه طراحی و ارائه طرح با اعتراض شدید یوفا و دیگر ذی‌نفعان مواجه شد. منتقدان مدعی بودند تصمیمی با چنین ابعاد اقتصادی بدون مشورت کافی با شورای فیفا و اتحادیه‌های عضو پیش رفته و ارزش دارایی‌های تجاری فیفا نیز پایین‌تر از حد واقعی برآورد شده است. پروژه سرانجام در پایان ژوئیه کنار گذاشته شد.

آیا گالاووتی طرح محرمانه را لو داد؟

اینجا باید میان «ادعا» و «واقعیت اثبات‌شده» مرز روشنی گذاشت.

پولیتیکو به نقل از دو مقام ارشد فوتبال گزارش داده گالاووتی جزئیاتی از طرح FFE را با یک فرد فعال در صنعت فوتبال در نیویورک در میان گذاشته و همین اتفاق به انتشار اطلاعات محرمانه پروژه کمک کرده است. این موضوع در گزارش به عنوان ادعای منابع مطرح شده و نه یک نتیجه قضایی یا تخلف اثبات‌شده.

بحران FFE اما کاملاً واقعی است. رویترز امروز گزارش داده جاشوا کوشنر از نحوه پیش رفتن ماجرا ابراز تأسف کرده و گفته اگر شرکتش ابعاد سیاسی بحران را از ابتدا می‌دانست، احتمالاً وارد پروژه نمی‌شد. یوفا نیز برای دستیابی به اسناد مربوط به مذاکرات فیفا و Thrive به دادگاه آمریکا مراجعه کرده تا از آنها در پرونده‌ای که قصد دارد در سوئیس مطرح کند، استفاده کند.

بنابراین آنچه زمانی یک طرح تجاری محرمانه بود، اکنون به بحرانی حقوقی و سیاسی برای ریاست فیفا تبدیل شده است.

کمیته‌های «مستقل» فیفا؛ حساس‌ترین بخش پرونده گالاووتی

بخش دیگر انتقادها به نقش قبلی گالاووتی در کمیته‌های مستقل مربوط می‌شود. کمیته‌های اخلاق، انضباطی، استیناف و حسابرسی دقیقاً برای آن طراحی شده‌اند که با درجه‌ای از استقلال از مدیریت سیاسی فیفا فعالیت کنند. اصلاحات سال ۲۰۱۶ نیز صراحتاً بر تفکیک قدرت، استقلال نهادهای قضایی و تقویت سازوکارهای نظارتی تأکید داشت.

منتقدان، از جمله برخی مدیران سابق، به پولیتیکو گفته‌اند تمرکز دبیرخانه این کمیته‌ها زیر نظر یک مدیر نزدیک به رئیس می‌توانسته نفوذ غیرمستقیم ایجاد کند. این نخستین بار هم نیست که چنین پرسشی مطرح می‌شود؛ روزنامه اکیپ در سال ۲۰۱۹ نیز گزارشی درباره قدرت گالاووتی در مقام مدیر کمیته‌های مستقل منتشر کرده بود.

فیفا این اتهامات را رد کرده و تأکید دارد کمیته‌های مستقل و اعضای آنها مطابق اساسنامه و مقررات سازمان، وظایف خود را مستقلاً انجام می‌دهند.

بحران بزرگ‌تر از یک وکیل ایتالیایی است

ماجرای گالاووتی در نهایت فقط درباره یک فرد نیست. مسئله اصلی، ساختار قدرت در نهادی است که جام جهانی، میلیاردها دلار درآمد تجاری و روابط با ۲۱۱ فدراسیون عضو را مدیریت می‌کند.

اینفانتینو پس از بحران فساد ۲۰۱۵ با شعار اصلاح ساختار فیفا روی کار آمد. فیفا می‌گوید اصلاحات دوران او موجب تفکیک مسئولیت‌های سیاسی و اجرایی، افزایش شفافیت مالی، ایجاد سازوکارهای کنترل و تقویت استقلال نهادهای نظارتی شده است.

منتقدان اما اکنون می‌پرسند آیا در کنار این ساختار رسمی، شبکه کوچک‌تری از مشاوران مورد اعتماد رئیس به مرکز واقعی شکل‌گیری تصمیمات بزرگ تبدیل شده است؟

همین پرسش، دلیل اهمیت گزارش تازه درباره ماریو گالاووتی است. مردی که سال‌ها بیرون از کانون توجه عمومی فعالیت کرده، اکنون در میانه بحرانی قرار گرفته که می‌تواند آینده سیاسی جانی اینفانتینو را نیز تحت تأثیر قرار دهد. طرح فروش بخشی از دارایی‌های تجاری فیفا کنار گذاشته شده، یوفا به دنبال اسناد بیشتر است و فشار بر رئیس فیفا افزایش یافته است. در چنین شرایطی، بحث درباره گالاووتی دیگر صرفاً کنجکاوی درباره «مرد پشت پرده» نیست؛ بحث بر سر این است که قدرت در فوتبال جهان واقعاً چگونه اعمال می‌شود و فاصله میان ساختار رسمی فیفا و حلقه نزدیک رئیس آن چقدر است.

 
 
 
 
ارسال نظر
captcha
تبلیغات وانا
جدیدترین اخبار
روی خط
پربحث