شوک به تیم امید قبل از ناگویا؛ اردوی خارجی لغو شد / شاگردان عبدی با پرواز طولانی به ژاپن می‌روند

برنامه اولیه کادر فنی این بود که تیم امید از دهه نخست شهریور به شرق یا جنوب شرق آسیا سفر کند و تقریباً ۱۰ روز پیش از ورود نهایی به ژاپن در شرایطی نزدیک‌تر به محل برگزاری مسابقات تمرین کند.

اندونزی، فیلیپین و تایلند به‌عنوان گزینه‌های برگزاری اردو مطرح بودند و قرار بود علاوه بر تمرینات فشرده، چند مسابقه تدارکاتی نیز برگزار شود.

اما مشکل قدیمی فوتبال ملی دوباره ظاهر شد: در اختیار نبودن بازیکنان.

گزارش تازه درباره لغو اردو می‌گوید مشکلات برنامه‌ریزی و به‌خصوص عدم امکان حضور بخش قابل‌توجهی از نفرات مورد نیاز حسین عبدی در زمان مقرر، اجرای برنامه را عملاً غیرممکن کرد.

این اتفاق ناگهانی هم نبود.

از اواخر مرداد مشخص شده بود برنامه هفته‌های لیگ برتر با اردوی امیدها تداخل دارد. حتی گزارش شده بود آخرین مسابقات باشگاهی بعضی بازیکنان تنها چند روز با شروع رقابت‌های ایران در ناگویا فاصله دارند.

حسین عبدی قبلاً هشدار داده بود

سرمربی تیم امید از هفته‌ها قبل درباره همین مسئله صحبت کرده بود.

حسین عبدی ۲۷ مرداد اعلام کرد تیمش از خردادماه برنامه آماده‌سازی فشرده‌ای داشته، اما به دلیل فشردگی مسابقات باشگاهی و برگزاری بازی‌ها با فاصله حدود چهار روز، ناچار به تغییر بخشی از برنامه‌های اردویی شده است. او همچنین گفته بود به کادر فنی قول داده شده تیم کامل در اختیارش قرار بگیرد.

فدراسیون نیز در تیرماه یک برنامه ۶۰ روزه برای مرحله نهایی آماده‌سازی تیم بررسی کرده بود و «در اختیار داشتن بازیکنان» یکی از مهم‌ترین محورهای همان جلسه بود. در آن زمان بر لزوم همکاری باشگاه‌ها تأکید شده بود.

بنابراین لغو اردو را نمی‌توان صرفاً یک مشکل لجستیکی دانست.

مسئله اصلی، ناهماهنگی میان تقویم لیگ، منافع باشگاه‌ها و نیاز یک تیم ملی است که برای یک تورنمنت کوتاه و فشرده قاره‌ای آماده می‌شود.

سازمان لیگ حالا برنامه دو بازی را تغییر داد

پس از قطعی شدن زمان اعزام، سازمان لیگ بخشی از تقویم را تغییر داد.

دو مسابقه‌ای که قرار بود سه‌شنبه ۱۷ شهریور برگزار شوند، به دوشنبه ۱۶ شهریور منتقل شده‌اند تا بازیکنان مورد نیاز تیم امید بتوانند در روز اعزام همراه تیم باشند. طبق اعلام تازه، تغییر زمان این بازی‌ها مستقیماً به سفر تیم امید به بازی‌های آسیایی مربوط است.

این اقدام مشکل روز پرواز را کاهش می‌دهد، اما نمی‌تواند اردوی ۱۰ روزه ازدست‌رفته را برگرداند.

در واقع تفاوت بزرگی میان «رسیدن بازیکن به هواپیما» و «تمرین کردن چند روزه یک تیم کامل» وجود دارد.

حسین عبدی برای ساخت هماهنگی دفاعی، ضربات ایستگاهی، پرس تیمی و الگوهای انتقال به چیزی نیاز دارد که در روزهای آخر بسیار کمیاب شده است: زمان مشترک با تمام نفرات.

ایران ۱۷ شهریور می‌رود؛ اولین بازی ۲۵ شهریور است

طبق برنامه فعلی، تیم امید شامگاه سه‌شنبه ۱۷ شهریور راهی سفر می‌شود.

مسیر گزارش‌شده شامل بانکوک، سپس توکیو و در ادامه ناگویاست و با توجه به توقف‌های ترانزیتی، سفر بسیار طولانی خواهد بود.

نخستین مسابقه ایران روز چهارشنبه ۲۵ شهریور، برابر امارات برگزار می‌شود. دیدار دوم در ۲۹ شهریور مقابل چین و بازی سوم روز اول مهر برابر کره شمالی خواهد بود. هر سه مسابقه در ورزشگاه WAVE KARIYA در استان آیچی برگزار می‌شود.

یعنی فاصله حرکت ایران تا اولین مسابقه تنها هشت روز تقویمی است.

اگر بخش قابل توجهی از روز نخست صرف سفر و ترانزیت شود، کادر فنی عملاً حدود یک هفته برای ریکاوری، سازگاری با اختلاف زمانی، تمرین گروهی و آماده کردن تیم برای امارات فرصت دارد.

این زمان غیرممکن نیست؛ اما برای تیمی که اردوی نهایی خود را از دست داده، ایده‌آل هم نیست.

یک نکته مهم؛ فوتبال قبل از افتتاح رسمی بازی‌ها شروع می‌شود

بازی‌های آسیایی آیچی ـ ناگویا به‌طور رسمی از ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتبر برگزار می‌شود، اما مسابقات فوتبال زودتر آغاز می‌شوند. برنامه رسمی فوتبال مردان شروع رقابت‌ها را از ۱۵ سپتامبر اعلام کرده و اولین مسابقه ایران نیز ۱۶ سپتامبر، برابر امارات است.

بنابراین این تصور که تیم امید تا افتتاح رسمی بازی‌ها فرصت دارد، دقیق نیست.

برای شاگردان عبدی، زمان واقعی پایان آماده‌سازی همان ۲۵ شهریور است.

این تفاوت سه‌روزه وقتی مهم‌تر می‌شود که تیم یک اردوی ۱۰ روزه را هم از برنامه خود حذف کرده باشد.

گروه ایران هم اجازه شروع ضعیف نمی‌دهد

ایران در گروه B با امارات، چین و کره شمالی هم‌گروه است.

طبق ساختار مسابقات، دو تیم برتر هر گروه راهی مرحله یک‌چهارم نهایی می‌شوند.

روی کاغذ هیچ‌کدام از سه حریف را نمی‌توان مسابقه‌ای تشریفاتی دانست.

چین میزبان منطقه‌ای و یکی از تیم‌های سید اول قرعه‌کشی بوده، امارات فوتبال پایه سازمان‌یافته‌ای دارد و کره شمالی نیز در مسابقات رده‌های پایه معمولاً حریفی دشوار و کمتر قابل پیش‌بینی است.

به همین دلیل بازی اول مقابل امارات اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند.

در تورنمنتی با فقط سه مسابقه گروهی، از دست دادن امتیاز در دیدار نخست می‌تواند فشار مسابقات دوم و سوم را چند برابر کند.

لغو اردو یعنی تیم امید اصلاً آماده نشده است؟

نه؛ این نتیجه‌گیری هم منصفانه نیست.

تیم حسین عبدی از خرداد وارد اردو شده و در تابستان چند مرحله آماده‌سازی داشته است.

یکی از مهم‌ترین مراحل، اردوی ترکیه در تیرماه بود. امیدهای ایران در نخستین دیدار تدارکاتی آن اردو، کایسری‌اسپور را با گل امیرمحمد رزاقی‌نیا یک بر صفر شکست دادند. چند روز بعد مانیسا نیز با همین نتیجه شکست خورد. عبدی در این مسابقات از تعداد زیادی از بازیکنان استفاده کرد تا نفرات مختلف را ارزیابی کند.

پس تیم از نظر شناخت نفرات و کار فنی از صفر آغاز نمی‌کند.

مشکل اینجاست که اردوی لغوشده قرار بود اردوی انتخاب و ارزیابی نباشد؛ اردوی تثبیت ترکیب نهایی باشد.

در فاصله چند ماه، فرم بازیکنان، جایگاه آنها در باشگاه و حتی ترکیب نهایی تیم تغییر می‌کند. بنابراین تمریناتی که در تیر انجام شده نمی‌تواند کاملاً جای تمرین شهریور را بگیرد.

ستاره‌های لیگ، نقطه قوت و همزمان مشکل تیم امید

فهرست اعلام‌شده برای ناگویا شامل بازیکنانی از باشگاه‌های بزرگ لیگ است؛ نفراتی از استقلال، پرسپولیس، تراکتور، سپاهان و چند تیم دیگر در برنامه حسین عبدی قرار دارند.

این موضوع از نظر کیفیت یک مزیت بزرگ است.

تیم امید از بازیکنانی بهره می‌برد که در مسابقات پرفشار لیگ برتر بازی می‌کنند و بعضی از آنها حتی تجربه حضور در تیم ملی بزرگسالان را دارند.

اما همین کیفیت، مشکل اردو را ایجاد می‌کند.

هرچه بازیکن در باشگاهش مهم‌تر باشد، مقاومت باشگاه برای از دست دادن او در هفته‌های فشرده لیگ بیشتر می‌شود. بنابراین تیم امید در وضعیتی paradoxical قرار گرفته است: بهترین بازیکنانش همان نفراتی هستند که آزاد کردن آنها دشوارتر است.

راه‌حل این مسئله فقط درخواست همکاری از باشگاه‌ها نیست؛ تقویم باید از ماه‌ها قبل به شکلی طراحی شود که تضاد منافع به حداقل برسد.

خطر اصلی لغو اردو چیست؟

بزرگ‌ترین آسیب احتمالاً بدنسازی نیست.

بازیکنان از دل لیگ می‌آیند و از نظر آمادگی مسابقه مشکل بزرگی ندارند.

نگرانی اصلی هماهنگی تیمی است.

تیم ملی رده امید برخلاف باشگاه هر روز با بازیکنانش تمرین نمی‌کند. خط دفاعی، دو هافبک مرکزی یا سه بازیکن هجومی ممکن است در سه یا چهار باشگاه متفاوت بازی کنند و فقط در اردو فرصت پیدا کنند زمان‌بندی حرکات یکدیگر را بشناسند.

تمرین ضربات ایستگاهی، نحوه پرس در زمین حریف، خروج از پرس، تنظیم فاصله خطوط و حتی انتخاب پنالتی‌زن‌ها همه به زمان مشترک احتیاج دارد.

اردوی ۱۰ روزه دقیقاً برای کاهش همین فاصله طراحی شده بود.

ناگویا حالا آزمون مدیریت بحران حسین عبدی است

لغو اردوی خارجی الزاماً به معنی شکست تیم امید در بازی‌های آسیایی نیست؛ همان‌طور که برگزاری یک اردوی خوب نیز مدال را تضمین نمی‌کند.

اما حاشیه امنیت حسین عبدی کمتر شده است.

او حالا باید در فاصله‌ای کوتاه، بازیکنان را پس از مسابقات باشگاهی جمع کند، یک سفر چندمرحله‌ای طولانی را مدیریت کند و قبل از مسابقه حساس با امارات به ترکیب و ساختار اصلی برسد.

ایران هنوز تیم باکیفیتی دارد و آماده‌سازی تابستانی نیز کاملاً از بین نرفته است؛ دو پیروزی در اردوی ترکیه نشان داد تیم عبدی ظرفیت فنی قابل توجهی دارد. اما چیزی که از دست رفته، آخرین فرصت برای تبدیل مجموعه‌ای از بازیکنان خوب به یک تیم هماهنگ پیش از شروع مسابقات است.

در چنین شرایطی نتیجه دیدار ۲۵ شهریور برابر امارات اهمیت دوچندان پیدا می‌کند.

اگر ایران مسابقات را با برد شروع کند، بحران اردوی لغوشده خیلی زود به حاشیه می‌رود. اگر شروع تیم ضعیف باشد، یکی از اولین سؤال‌هایی که دوباره مطرح خواهد شد همین است: چرا تیم امید در حساس‌ترین روزهای پیش از ناگویا نتوانست بازیکنانش را برای یک اردوی کامل کنار هم داشته باشد؟