جنگ تمام‌عیار الطلبه با کمیته انضباطی عراق؛ حمایت از منصوریان و تحریم جلسات تا «عذرخواهی رسمی»

ریشه بحران به مسابقه هفته سوم لیگ ستارگان عراق میان الطلبه و نوروز برمی‌گردد؛ دیداری که ۲۶ اوت برگزار شد و شاگردان منصوریان در زمین با نتیجه یک بر صفر برنده شدند.

اما باشگاه نوروز پس از مسابقه شکایت کرد که در شروع نیمه دوم، دو بازیکن الطلبه با یک شماره در زمین حضور داشته‌اند.

کمیته انضباطی پس از بررسی گزارش ناظر، داور و تصاویر مسابقه اعلام کرد رجایی عاید و سیف رشید همزمان پیراهن شماره ۷۷ پوشیده بودند. طبق گزارش رسانه‌های عراقی، رجایی عاید باید شماره ۱۷ را به تن می‌کرد، اما با شماره ۷۷ وارد زمین شده بود. کمیته این اتفاق را تخلف از مقررات دانست و نتیجه یک بر صفر داخل زمین را به شکست سه بر صفر اداری الطلبه تغییر داد.

یعنی الطلبه نه به دلیل یک اتفاق فوتبالی، بلکه به خاطر اشتباهی اجرایی سه امتیازی را که در زمین گرفته بود از دست داد.

همین مسئله باعث شد واکنش منصوریان بسیار شدید باشد.

منصوریان: این حکم عادلانه نیست

سرمربی ایرانی الطلبه پس از اعلام رأی گفت مجازات باید متناسب با تخلف باشد و معتقد بود برای اشتباه شماره پیراهن می‌شد جریمه مالی در نظر گرفت، نه اینکه نتیجه مسابقه تغییر کند.

او حتی اعلام کرد باشگاه می‌تواند موضوع را تا سطوح بالاتر پیگیری کند و از شکایت به نهادهای بین‌المللی فوتبال سخن گفت. منصوریان همچنین مدعی شد دبیرکل فدراسیون فوتبال عراق در گفت‌وگویی با او از وجود فشارهایی از سلیمانیه ــ شهر باشگاه نوروز ــ صحبت کرده است؛ ادعایی که طبیعتاً حساسیت فدراسیون عراق را دوچندان کرد.

او جمله‌ای هم گفت که تقریباً محور اصلی اختلاف شد: اگر رأی علیه الطلبه برگردد، فدراسیون باید از باشگاه عذرخواهی کند.

از همین نقطه، پرونده دیگر فقط درباره شماره پیراهن نبود؛ اعتبار کمیته انضباطی و اتهام به نحوه تصمیم‌گیری فدراسیون نیز وارد ماجرا شد.

احضار منصوریان؛ رئیس کمیته گفت اجازه چنین حرف‌هایی نداشت

کمیته انضباطی در واکنش، منصوریان را برای ارائه توضیحات احضار کرد.

علی والی، رئیس کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال عراق، بعد از جلسه گفت به منصوریان توضیح داده شده که از نظر کمیته «یک تخلف آشکار» صورت گرفته و سرمربی الطلبه اجازه نداشته چنین اظهاراتی درباره نهادهای فوتبال عراق مطرح کند.

در همان جلسه اما یک اتفاق دیگر رخ داد که اکنون تقریباً به اندازه اصل رأی سه بر صفر جنجالی شده است: بحث ترجمه.

طبق روایت منتشرشده، منصوریان گفت بخشی از حرف‌هایش به دلیل ترجمه کاظم فرحانی به‌درستی منتقل نشده است. رئیس کمیته نیز گفت از مترجم درباره این موضوع سؤال شده و فرحانی مسئولیت اشتباه در انتقال مفهوم را پذیرفته است.

اما چند ساعت بعد تیتر رسانه‌ها چیز دیگری بود: «منصوریان عذرخواهی کرد.»

آیا منصوریان واقعاً عذرخواهی کرد؟

اینجا مهم‌ترین ابهام پرونده قرار دارد.

شفق‌نیوز و چند رسانه عراقی در ۲ سپتامبر گزارش کردند منصوریان در مقر فدراسیون فوتبال عراق «رسماً عذرخواهی» کرده و احترام خود به فدراسیون و کمیته‌های آن را مورد تأکید قرار داده است. یک رسانه عراقی دیگر نیز همین روایت را با عبارت عذرخواهی رسمی منتشر کرد.

در مقابل، منصوریان پس از جلسه گفت درباره مسائل مختلف صحبت شده و سوءتفاهم‌ها برطرف شده‌اند؛ گزارش‌های بعدی در ایران نیز اعلام کردند برداشت «عذرخواهی» نتیجه ترجمه اشتباه بوده است.

بنابراین از نظر حرفه‌ای نمی‌توان امروز نوشت «عذرخواهی منصوریان قطعاً صحت نداشته» بدون اینکه روایت رسانه‌های عراقی را هم ذکر کرد.

آنچه قطعی است این است که دو طرف برداشت یکسانی از محتوای جلسه ندارند.

رسانه‌های عراقی آن را عقب‌نشینی و عذرخواهی دیدند؛ اردوگاه منصوریان آن را رفع سوءتفاهم می‌داند.

الطلبه وارد میدان شد؛ «چرا جلسه را فیلمبرداری کردید؟»

حالا باشگاه الطلبه با بیانیه‌ای تند عملاً پشت سر سرمربی ایرانی ایستاده است.

باشگاه اعلام کرده از فیلمبرداری جلسه کمیته انضباطی بدون اطلاع منصوریان و سپس انتشار تصاویر آن «متعجب» و به‌شدت معترض است. الطلبه این اقدام را نقض رویه و محرمانگی جلسات دانسته و معتقد است انتشار چنین تصاویری جایگاه باشگاه و سرمربی‌اش را خدشه‌دار کرده است.

این بخش از اعتراض، پرونده را وارد حوزه‌ای متفاوت می‌کند.

تا پیش از این اختلاف درباره تفسیر یک ماده انضباطی و مجازات یک تخلف بود؛ حالا بحث درباره شیوه اداره جلسه، ضبط تصویر و انتشار محتوای آن مطرح شده است.

باشگاه به‌صراحت می‌گوید اگر قرار است جلسات انضباطی ماهیت مشخص و محرمانه داشته باشند، انتشار تصاویر منصوریان بدون آگاهی او با این رویه سازگار نیست.

البته تا زمان انتشار توضیح رسمی کمیته درباره نحوه فیلمبرداری، نمی‌توان مستقل از ادعای باشگاه مشخص کرد منصوریان دقیقاً چه میزان از ضبط یا انتشار تصاویر اطلاع داشته است.

تهدید بی‌سابقه الطلبه؛ جلسات کمیته را تحریم می‌کنیم

بخش تندتر بیانیه، تصمیم باشگاه برای تحریم است.

الطلبه اعلام کرده تمام جلساتی را که کمیته انضباطی برگزار کند تحریم خواهد کرد و مسئولیت پیامدهای این تصمیم را متوجه کمیته دانسته است؛ این وضعیت نیز طبق بیانیه تا زمانی ادامه خواهد داشت که کمیته بابت رفتاری که باشگاه آن را «غیرمسئولانه» می‌خواند، عذرخواهی رسمی کند.

این دیگر صرفاً حمایت لفظی از یک مربی نیست.

تحریم جلسات یک نهاد انضباطی می‌تواند در صورت ادامه اختلاف، خود زمینه‌ساز پرونده‌های تازه شود؛ زیرا باشگاه‌ها معمولاً نمی‌توانند بدون هزینه حقوقی یا انضباطی احضاریه‌ها و فرآیندهای رسمی فدراسیون را نادیده بگیرند.

در عین حال، بیانیه نشان می‌دهد مدیریت الطلبه حاضر شده مناقشه منصوریان را به یک اختلاف سازمانی میان باشگاه و کمیته تبدیل کند.

باشگاه حتی رئیس کمیته را هم نمی‌خواهد

یک بند دیگر بیانیه اهمیت زیادی دارد.

الطلبه می‌گوید پیش از این نیز طی نامه‌ای از فدراسیون فوتبال عراق درخواست کرده علی والی محمد، رئیس کمیته انضباطی، در پرونده‌هایی که الطلبه یکی از طرف‌های آنهاست دخالت نداشته باشد.

اگر این درخواست رسمی مورد پذیرش قرار نگیرد، مشخص است که اعتماد میان باشگاه و کمیته به سطح بسیار پایینی رسیده است.

از این پس هر رأی تازه‌ای علیه الطلبه ممکن است نه فقط از منظر حقوقی، بلکه در فضای رسانه‌ای با اتهام جانبداری روبه‌رو شود.

برای فدراسیون عراق، مدیریت این بی‌اعتمادی شاید مهم‌تر از خود پرونده شماره ۷۷ باشد.

یک بحران در بدترین زمان ممکن برای منصوریان

از نظر ورزشی، زمان این تنش نیز برای منصوریان مناسب نیست.

الطلبه پس از اعمال نتیجه سه بر صفر مسابقه نوروز، چهار بازی خود را با پنج امتیاز پشت سر گذاشته و در میانه جدول قرار دارد. تیم همچنین بعد از این بحران مقابل النفط به تساوی بدون گل رسید و حالا باید در هفته پنجم به مصاف زاخو برود.

برای سرمربی‌ای که تازه وارد فوتبال عراق شده، درگیری مداوم با ساختار اداری می‌تواند تمرکز تیم را از زمین مسابقه دور کند.

از سوی دیگر، حمایت شدید باشگاه یک پیام مثبت نیز برای منصوریان دارد: برخلاف بسیاری از مربیان خارجی که در چنین بحران‌هایی تنها می‌مانند، مدیریت الطلبه در حال حاضر او را بخشی از موضع رسمی خود می‌داند.

پرونده ۳-۰ هنوز مهم‌تر از دعوای عذرخواهی است

در تمام این هیاهو یک موضوع نباید فراموش شود: الطلبه هنوز سه امتیاز بسیار مهم را بابت اتفاقی از دست داده که خودش مسئول وقوع آن بوده است.

تصاویر و گزارش داور، طبق رأی کمیته، حضور همزمان دو بازیکن با شماره ۷۷ را تأیید کرده‌اند. بنابراین از منظر وقوع اصل تخلف، اختلاف چندانی وجود ندارد؛ نبرد حقوقی واقعی باید روی تناسب مجازات با تخلف و مبنای مقرراتی اعلام شکست سه بر صفر متمرکز شود.

اگر الطلبه بتواند در تجدیدنظر ثابت کند مقررات برای چنین اشتباهی فقط جریمه سبک‌تری پیش‌بینی کرده، راه بازگرداندن امتیازات وجود دارد. اگر شکست سه بر صفر دقیقاً مستند به مقررات مسابقات باشد، حمله رسانه‌ای به کمیته احتمالاً کمکی به پرونده اصلی نخواهد کرد.

اینجاست که تفاوت میان جنگ رسانه‌ای و دعوای حقوقی اهمیت پیدا می‌کند.

بحران منصوریان در عراق حالا سه لایه دارد: رأی سه بر صفر، پرونده اظهارات سرمربی و اختلاف تازه بر سر فیلمبرداری و روایت «عذرخواهی». الطلبه در دو لایه آخر تمام‌قد پشت مربی ایرانی ایستاده، اما سرنوشت مهم‌ترین بخش یعنی همان سه امتیاز، نه با بیانیه و تحریم، بلکه با متن دقیق آیین‌نامه و نتیجه فرآیند تجدیدنظر تعیین خواهد شد.

برای منصوریان بهترین اتفاق این است که این مناقشه هرچه سریع‌تر از جلوی دوربین‌ها به مسیر حقوقی برگردد؛ چون در نهایت جایگاه او در بغداد بیش از هر چیز با امتیازهایی که تیم در زمین می‌گیرد سنجیده خواهد شد، نه تعداد جلساتی که باشگاه با کمیته انضباطی تحریم می‌کند.