پیروز قربانی بعد از متوقف کردن استقلال: آلومینیوم دارد بزرگ می‌شود/ خلیفه و گودرزی را از دست نمی‌دهم

تقابل آلومینیوم اراک و استقلال در ورزشگاه امام خمینی با تساوی صفر بر صفر به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که هر دو تیم را در جمع شکست‌ناپذیرهای فصل نگه داشت. استقلال با ۱۲ امتیاز و تفاضل گل بهتر در رده دوم ایستاد و آلومینیوم نیز با همین تعداد امتیاز رتبه سوم را حفظ کرد.

اما آنچه برای آلومینیوم اهمیت بیشتری دارد، روند رسیدن به این جایگاه است. شاگردان پیروز قربانی در شش مسابقه نخست فصل سه برد و سه تساوی داشته‌اند و هنوز طعم شکست را نچشیده‌اند. نکته جالب‌تر اینکه هر سه برد آلومینیوم بیرون از اراک به دست آمده و هر سه بازی خانگی این تیم مساوی شده است.

این آمار شاید بهترین توضیح برای جمله قربانی باشد: «آلومینیوم در حال تبدیل شدن به یک تیم بزرگ است.»

استقلال متوقف شد؛ آلومینیوم چرا این مساوی را یک موفقیت می‌داند؟

تساوی خانگی برای تیمی که می‌خواهد در بالای جدول بماند در ظاهر نمی‌تواند نتیجه‌ای ایده‌آل باشد، اما شرایط مسابقه تصویر متفاوتی ایجاد می‌کند.

استقلال با یکی از بهترین خطوط دفاعی لیگ وارد اراک شده بود و در پنج هفته قبلی فقط یک گل دریافت کرده بود. در مقابل، آلومینیوم هم با سه پیروزی و دو تساوی وارد هفته ششم شد و از همان ابتدا مشخص بود قرار نیست مقابل نام استقلال عقب بنشیند.

قربانی بعد از مسابقه تأکید کرد که در بخش‌هایی استقلال کنترل بازی را در اختیار داشت و در مقاطعی نیز آلومینیوم توانست برنامه خودش را اجرا کند. گزارش مسابقه نیز همین تصویر را تأیید می‌کند؛ آلومینیوم بازی را فعال آغاز کرد، استقلال سپس کنترل بیشتری پیدا کرد و در نیمه دوم دوباره تیم میزبان موقعیت جدی ساخت.

مهم‌ترین فرصت آلومینیوم نیز در دقیقه ۶۲ شکل گرفت؛ شوت علی وطن‌دوست با تیر دروازه حبیب فرعباسی برخورد کرد و میزبان تنها چند سانتی‌متر با گل برتری فاصله داشت.

بنابراین رضایت قربانی فقط از «یک امتیاز» نیست؛ او رضایت دارد که تیمش برابر استقلال توانسته بدون تغییر ماهیت بازی کند.

راز تاکتیکی آلومینیوم؛ «هرکس سیستم ما را فهمید جایزه دارد!»

جذاب‌ترین بخش صحبت‌های فنی قربانی جایی بود که درباره سیستم تیمش گفت: «سیستم ما تبدیلی است و اگر کسی بتواند سیستم ما را حدس بزند، جایزه دارد.»

این جمله بیش از آنکه یک شوخی باشد، فلسفه تاکتیکی سرمربی آلومینیوم را توضیح می‌دهد.

در فوتبال مدرن، شکل تیم هنگام مالکیت لزوماً با آرایش آن در زمان دفاع یکی نیست. ممکن است تیم روی کاغذ با چهار مدافع وارد زمین شود اما هنگام بیلدآپ سه نفره شود؛ یک هافبک پایین بیاید، فول‌بک جلو برود یا مهاجم برای ایجاد برتری عددی عقب‌تر بازی کند.

قربانی نیز تأکید کرده آلومینیوم «۱۱ نفره دفاع و ۱۱ نفره حمله می‌کند» و کلین‌شیت را نه محصول کار مدافعان و دروازه‌بان، بلکه نتیجه عملکرد کل تیم می‌داند.

این نگاه یکی از دلایل دشوار شدن بازی مقابل آلومینیوم است؛ تیم قربانی تلاش می‌کند وابستگی کمتری به پست‌های ثابت داشته باشد و شکل خود را بر اساس شرایط بازی تغییر دهد.

استقلال پرس کرد؛ قربانی در نیمه دوم جواب داد

بخش مهم‌تر تحلیل قربانی مربوط به نحوه خروج آلومینیوم از فشار استقلال بود.

او توضیح داد استقلال در نیمه نخست پرس مؤثری انجام داد و بیلدآپ آلومینیوم در چند صحنه دچار مشکل شد. به همین دلیل کادر فنی در نیمه دوم ساختار بازی‌سازی را تغییر داد.

یکی از ابزارهای آلومینیوم استفاده از محمد خلیفه برای کشاندن بازیکنان استقلال به جلو بود. پاس‌های رو به عقب به دروازه‌بان باعث می‌شد خط نخست پرس استقلال بالاتر بیاید و در نتیجه فضای پشت آن آزاد شود.

این دقیقاً یکی از اصول کلاسیک بازی‌سازی تحت فشار است: حریف را دعوت به پرس کن و سپس فضای خالی پشت پرس را هدف بگیر.

عملکرد آلومینیوم در نیمه دوم و موقعیتی که وطن‌دوست روی تیر دروازه ساخت نشان می‌دهد تغییر ساختاری قربانی حداقل در چند مقطع نتیجه داده است.

برای مربی‌ای که تیمش تنها در ۱۸ روز پیش‌فصل شکل گرفته، توانایی تغییر ساختار در طول بازی نکته‌ای قابل توجه محسوب می‌شود.

محمد خلیفه؛ ستاره‌ای که استقلال را متوقف کرد

اگر آلومینیوم یک امتیاز این مسابقه را گرفت، سهم محمد خلیفه را نمی‌توان نادیده گرفت.

دروازه‌بان جوان آلومینیوم در دقیقه ۳۳ مهم‌ترین واکنش مسابقه را ثبت کرد. ابتدا ضربه محمدحسین اسلامی را دفع کرد و در ادامه مقابل شوت نزدیک یاسر آسانی واکنشی تماشایی نشان داد تا استقلال از رسیدن به گل محروم شود.

همین عملکرد باعث شد صحبت‌های قربانی درباره حفظ خلیفه در نیم‌فصل اهمیت بیشتری پیدا کند.

بر اساس گزارش‌های نقل‌وانتقالاتی، استقلال در تابستان برای جذب محمد خلیفه و بهرام گودرزی با آلومینیوم به توافق رسیده بود و حتی از جذب آنها رونمایی کرد، اما بسته بودن پنجره نقل‌وانتقالاتی باعث شد این دو بازیکن در نیم‌فصل اول در اراک باقی بمانند. قرار اولیه این بود که آنها در نیم‌فصل به استقلال منتقل شوند.

حالا پیروز قربانی به‌وضوح با چنین جدایی‌ای مخالف است.

پیام صریح قربانی به استقلال؛ خلیفه و گودرزی را می‌خواهم

سرمربی آلومینیوم بعد از مسابقه گفت وقتی به باشگاه آمده برخی توافقات از قبل انجام شده بود، اما او از همان ابتدا به مدیریت گفته در نیم‌فصل نمی‌خواهد بازیکنی از دست بدهد.

قربانی به طور مشخص از محمد خلیفه و بهرام گودرزی نام برد و پرسید چرا باید تیمی که بر پایه چنین بازیکنانی شکل گرفته، در میانه فصل با خروج آنها تضعیف شود. او همچنین تأکید کرد این موضوع را با محمد محمدی در میان گذاشته است.

از اینجا یک پرونده نقل‌وانتقالاتی جدی شکل می‌گیرد.

اگر توافق استقلال با آلومینیوم و بازیکنان از نظر حقوقی قطعی و لازم‌الاجرا باشد، مخالفت قربانی به تنهایی نمی‌تواند قراردادها را تغییر دهد. اما اگر اجرای انتقال به توافقات جدید یا تصمیم مدیریتی باشگاه اراکی وابسته باشد، عملکرد فعلی تیم می‌تواند معادلات را عوض کند.

خلیفه حالا دروازه‌بان اصلی تیمی بدون شکست است و مقابل همان استقلال نیز یکی از بهترین بازیکنان زمین شد. از دست دادن او در میانه فصل برای قربانی طبیعتاً قابل هضم نیست.

آلومینیوم جوان نیست؛ «جنگنده» است

یکی دیگر از نکات قابل توجه صحبت‌های قربانی، مخالفت او با برچسب «تیم جوان» بود.

سرمربی آلومینیوم معتقد است استفاده مداوم از این عبارت می‌تواند ناخودآگاه توقع نتیجه‌گیری را پایین بیاورد. او ترجیح می‌دهد تیمش «جنگنده» و «رقابتی» توصیف شود.

جدول هم فعلاً از این نگاه حمایت می‌کند.

آلومینیوم با ۱۲ امتیاز از شش بازی، کنار استقلال و پشت سر تراکتور در جمع سه تیم نخست لیگ قرار گرفته است. تیم قربانی هنوز شکست نخورده و با وجود تغییرات تابستانی توانسته از همان ابتدای فصل امتیاز جمع کند.

البته خود قربانی نیز بارها هشدار داد تنها شش هفته گذشته و برای قضاوت نهایی بسیار زود است.

همین احتیاط منطقی است. تفاوت تیم خوب ابتدای فصل با یک مدعی واقعی زمانی مشخص می‌شود که مصدومیت، افت بدنی، محرومیت و فشار مسابقات پشت سر هم آغاز شود.

اولین زنگ خطر؛ شروین بزرگ مصدوم شد

یکی از همین مشکلات در مسابقه استقلال خودش را نشان داد.

شروین بزرگ پیش از پایان نیمه نخست به دلیل مصدومیت مجبور به ترک زمین شد و رضا جبیره جای او را گرفت. قربانی بعد از مسابقه اعلام کرد مشکل مهاجم تیمش مربوط به کشیدگی همسترینگ است. در ترکیب اولیه آلومینیوم نیز بازیکنانی مانند منصور باقری، ساسان حسینی و بهرام گودرزی به دلیل مصدومیت غایب بودند.

برای تیمی که می‌خواهد در طول فصل مدعی باقی بماند، عمق ترکیب اهمیت زیادی دارد.

همین واقعیت توضیح می‌دهد چرا قربانی تا این اندازه روی حفظ بازیکنان در نیم‌فصل تأکید دارد. اگر چند مهره اصلی هم‌زمان مصدوم شوند و سپس خلیفه یا گودرزی نیز جدا شوند، کیفیت نیمکت آلومینیوم می‌تواند به سرعت کاهش پیدا کند.

«برند پیروز قربانی» یعنی چه؟

قربانی در بخش دیگری از صحبت‌هایش از «برند پیروز قربانی» حرف زد و گفت هر تیمی که هدایت می‌کند باید نشانه‌های فوتبال مورد نظر او را داشته باشد.

این عبارت ممکن است در نگاه اول کمی بلندپروازانه به نظر برسد، اما عملکرد آلومینیوم تا اینجای فصل نشانه‌هایی از هویت مشخص دارد: تیمی فعال، انعطاف‌پذیر در تغییر آرایش، متمایل به بازی‌سازی از عقب و متکی بر دفاع گروهی.

مهم‌تر اینکه سرمربی آلومینیوم نمی‌خواهد تیمش تنها برای ماندن در لیگ بازی کند.

او صریحاً می‌گوید تیم «خنثی و جدول‌پرکن» نمی‌خواهد.

شش هفته برای اثبات یک پروژه کافی نیست، اما برای دیدن نشانه‌های اولیه آن زمان بدی هم نیست.

آلومینیوم واقعاً در حال تبدیل شدن به یک تیم بزرگ است؟

فعلاً آمار جواب مثبتی می‌دهد؛ اما با یک علامت سؤال بزرگ.

سه برد، سه تساوی، صفر شکست و ۱۲ امتیاز از شش بازی برای آلومینیوم شروعی فراتر از انتظار است. متوقف کردن استقلال نیز نشان داد این تیم فقط مقابل حریفان پایین‌تر جدول امتیاز جمع نمی‌کند.

با این حال مرحله بعدی بسیار سخت‌تر است.

آلومینیوم هنوز در خانه پیروز نشده، چند بازیکن مصدوم دارد و آینده برخی مهره‌های اصلی‌اش در نیم‌فصل روشن نیست. ضمن اینکه حالا دیگر رقبا این تیم را غافلگیرکننده نمی‌دانند و با شناخت بیشتری مقابل آن قرار خواهند گرفت.

قربانی خودش بهترین جمله را برای این شرایط انتخاب کرده است: «باید زیپ دهان‌مان را بکشیم و کار کنیم.»

آلومینیوم تا اینجا یکی از پدیده‌های لیگ بیست‌وششم بوده است؛ اما برای تبدیل شدن از یک شروع جذاب به یک تیم بزرگ، باید همین کیفیت را در هفته‌هایی حفظ کند که دیگر هیچ حریفی آن را دست‌کم نمی‌گیرد.