والیبال ایران به نیمهنهایی آسیا رسید؛ پیاتزا با ترکیب دوم هم چینتایپه را شکست داد / حالا نوبت استرالیاست
ایران در سومین مسابقه مرحله یکچهارم نهایی، چینتایپه را با نتایج ۲۵ بر ۱۹، ۲۵ بر ۱۹، ۲۱ بر ۲۵ و ۲۵ بر ۱۸ شکست داد و به عنوان سومین تیم جواز حضور در نیمهنهایی را گرفت.
نکته مهم مسابقه بیش از خود نتیجه، ترکیبی بود که پیاتزا به زمین فرستاد.
عرشیا بهنژاد، مرتضی شریفی، سیدعیسی ناصری، علی حاجیپور، پوریا حسینخانزاده، محمد ولیزاده و محمدرضا حضرتپور ترکیب ابتدایی ایران را تشکیل دادند؛ ترکیبی که نشان میداد سرمربی تیم ملی از همان ابتدا به فکر مدیریت انرژی مسابقات پایانی است.
ایران در فاصلهای بسیار کوتاه باید یکچهارم نهایی، نیمهنهایی و سپس فینال یا دیدار ردهبندی را برگزار کند. در چنین تقویمی، استفاده از تمام ظرفیت فهرست دیگر یک انتخاب لوکس نیست؛ بخشی از مدیریت مسابقات است.
پیاتزا ریسک کرد، اما جواب گرفت
چرخش ترکیب در مرحله حذفی همیشه ریسک دارد.
چینتایپه پیش از رسیدن به این مسابقه تیمی کاملاً بیخطر نبود. این تیم در دور مقدماتی قطر را ۳ بر صفر شکست داده بود و مقابل تایلند هم تا ست پنجم جنگیده بود. همچنین در شروع مسابقات برابر کره جنوبی، اگرچه ۳ بر یک شکست خورد، در بخش حمله توانست حریف را به دردسر بیندازد.
بنابراین پیاتزا نمیتوانست صرفاً برای استراحت نفرات اصلی، کیفیت تیم داخل زمین را قربانی کند.
دو ست نخست نشان داد ترکیب جدید کاملاً کنترل مسابقه را در اختیار دارد. ایران هر دو ست را با نتیجه مشابه ۲۵ بر ۱۹ گرفت و اجازه نداد بازی وارد فضای پرتنش شود.
تنها لغزش در ست سوم اتفاق افتاد؛ چینتایپه ۲۵ بر ۲۱ پیروز شد و نشان داد اگر ایران تمرکزش را از دست بدهد، میتواند مسابقه را طولانی کند.
واکنش ایران اما مهم بود. شاگردان پیاتزا اجازه ندادند کار به ست پنجم برسد و ست چهارم را قاطعانه ۲۵ بر ۱۸ تمام کردند.
همین واکنش شاید از خود برد مهمتر باشد؛ تیم بعد از واگذاری یک ست، به جای اضطراب دوباره کنترل مسابقه را پس گرفت.
چهار برد متوالی؛ ایران فقط دو ست از دست داده است
عملکرد ایران تا این مرحله تقریباً کمنقص بوده است.
تیم ملی مسابقات را با پیروزی ۳ بر صفر مقابل نیوزیلند آغاز کرد؛ مسابقهای که ستهای آن با نتایج ۲۵ بر ۱۵، ۲۵ بر ۱۲ و ۲۵ بر ۲۲ به پایان رسید.
در بازی دوم، هند نیز ۳ بر صفر شکست خورد؛ ایران آن مسابقه را با نتایج ۲۵ بر ۲۰، ۲۸ بر ۲۶ و ۲۵ بر ۱۸ برد.
سپس در حساسترین دیدار مرحله مقدماتی، چین با نتیجه ۳ بر یک مغلوب شد و ایران با سه برد کامل صدرنشین گروه خود شد.
حالا برد ۳ بر یک مقابل چینتایپه یعنی کارنامه ایران به چهار برد از چهار مسابقه رسیده و تیم ملی در مجموع فقط دو ست از دست داده است؛ یک ست مقابل چین و یک ست مقابل چینتایپه.
برای تورنمنتی کوتاه و فشرده، چنین آماری نشانه ثبات است.
استرالیا؛ حریفی که بدون ست باخته به نیمهنهایی رسید
مرحله بعد اما به مراتب سختتر خواهد بود.
استرالیا در یکچهارم نهایی تایلند را ۳ بر صفر شکست داد؛ با نتایج ۲۵ بر ۲۲، ۲۶ بر ۲۴ و ۲۵ بر ۱۹. مهمترین برتری استرالیا در آن بازی روی تور بود؛ آنها تایلند را در دفاع روی تور ۱۰ بر ۴ شکست دادند.
لورنتزو پوپ با ۱۷ امتیاز بهترین بازیکن مسابقه بود و لینکلن ویلیامز نیز ۱۵ امتیاز گرفت. پوپ با درصد موفقیت ۵۶ درصدی در حمله نشان داد یکی از مهرههایی است که دریافت و دفاع ایران باید برایش برنامه ویژه داشته باشند.
استرالیا از تیمهایی است که والیبال فیزیکی، سرویس قدرتمند و بازی مستقیم روی تور را ترجیح میدهد؛ بنابراین مسابقه نیمهنهایی احتمالاً با دیدار ایران و چینتایپه تفاوت زیادی خواهد داشت.
ایران باید در دریافت اول، سرویس و دفاع روی تور کمخطاتر باشد.
برد مقابل استرالیا فقط فینال نیست؛ سهمیه جام جهانی هم هست
اهمیت مسابقه نیمهنهایی از یک موضوع بزرگتر میآید.
مسابقات قهرمانی آسیا امسال فقط برای مدال برگزار نمیشود. طبق اعلام رسمی Volleyball World، هر سه تیم مدالآور مسابقات سهمیه جام جهانی ۲۰۲۷ را میگیرند و قهرمان آسیا نیز نخستین سهمیه قاره برای المپیک لسآنجلس ۲۰۲۸ را کسب خواهد کرد.
بنابراین اگر ایران استرالیا را شکست دهد، دستکم مدال نقره خود را قطعی میکند و همزمان بلیت جام جهانی ۲۰۲۷ را نیز میگیرد.
استرالیا و کره جنوبی با پیروزی در روز نخست یکچهارم نهایی به جمع چهار تیم رسیدند و Volleyball World صراحتاً نوشت هر یک از آنها با یک برد دیگر هم مدال و هم سهمیه جام جهانی را قطعی خواهند کرد. همین قاعده حالا درباره ایران نیز صدق میکند.
به همین دلیل مسابقه شنبه عملاً دو جایزه دارد: فینال آسیا و جام جهانی.
ساعت بازی ایران و استرالیا چه زمانی است؟
برنامه رسمی فعلی Volleyball World، دیدار برنده ایران - چینتایپه مقابل استرالیا را برای شنبه ۱۲ سپتامبر ساعت ۱۹:۳۰ به وقت محلی ژاپن ثبت کرده است. این زمان معادل ساعت ۱۴ به وقت تهران است.
البته گزارشهایی درباره احتمال جابهجایی ساعت مسابقات در صورت صعود ژاپن منتشر شده؛ سناریویی که ممکن است به درخواست میزبان، بازی ایران و استرالیا را به سانس زودتر منتقل کند.
اما تا زمان تنظیم این گزارش، برنامه رسمی Volleyball World هنوز همان ساعت ۱۹:۳۰ محلی یا ۱۴ به وقت تهران را نشان میدهد.
بنابراین برای اعلام قطعی ساعت جدید باید منتظر اطلاعیه رسمی پس از مشخص شدن نتیجه دیدار ژاپن و هند ماند.
چرا استراحت دادن به ستارهها تصمیم مهمی بود؟
منطق تصمیم پیاتزا حالا روشنتر میشود.
اگر ایران مقابل چینتایپه با تمام نفرات اصلی و یک مسابقه پنجسته فرسایشی روبهرو میشد، کمتر از ۲۴ ساعت بعد باید برابر استرالیایی قرار میگرفت که بازی یکچهارم نهایی خود را یک روز زودتر و در سه ست تمام کرده است.
استرالیا در عمل زمان ریکاوری بیشتری دارد.
بنابراین پیاتزا مجبور بود بخشی از این اختلاف را از طریق مدیریت ترکیب جبران کند.
اینکه بازیکنان ذخیره توانستند چینتایپه را در چهار ست کنار بزنند، از این منظر یک موفقیت دوگانه است: ایران هم صعود کرد و هم بخش مهمی از ذخیره انرژی نفرات اصلی را حفظ کرد.
در تورنمنتهایی با فاصله کوتاه مسابقات، همین جزئیات گاهی تفاوت میان قهرمان و نایبقهرمان را رقم میزند.
مسیر ایران تا اینجا؛ از نیوزیلند تا استرالیا
ایران در فوکوئوکا تا اینجا یک مسیر تقریباً کامل داشته است.
نیوزیلند و هند بدون ست باخته کنار رفتند، چین در بازی تعیینکننده صدرنشینی ۳ بر یک شکست خورد و چینتایپه نیز با وجود گرفتن ست سوم نتوانست مسابقه را به ست پنجم ببرد.
حالا کیفیت واقعی تیم در مرحلهای سختتر محک خواهد خورد.
استرالیا حریفی فیزیکیتر، بلندقدتر و در دفاع روی تور قدرتمندتر است و بر خلاف چینتایپه، از روز قبل فرصت بیشتری برای ریکاوری داشته است.
اما ایران نیز یک امتیاز مهم دارد: پیاتزا توانسته تا این مرحله بدون تحمیل بار کامل مسابقات به یک گروه محدود از بازیکنان پیش برود.
یک قدم تا جام جهانی، دو قدم تا المپیک
برد برابر چینتایپه برای ایران فقط عبور از یکچهارم نهایی نبود؛ تیم ملی را به نقطهای رساند که فاصلهاش تا دو هدف بزرگ بسیار کم شده است.
یک برد دیگر برابر استرالیا، مدال و سهمیه جام جهانی ۲۰۲۷ را قطعی میکند. دو برد دیگر، ایران را قهرمان آسیا و صاحب سهمیه مستقیم المپیک ۲۰۲۸ خواهد کرد.
به همین دلیل تصمیم پیاتزا برای تقسیم فشار مسابقه چینتایپه میان نفرات مختلف، حالا معنای بیشتری پیدا میکند.
ایران برای بردن یک مسابقه به فوکوئوکا نرفته؛ باید سه روز متوالی در بالاترین سطح ممکن بازی کند.
مرحله اول مأموریت انجام شد: چینتایپه کنار رفت.