راز امضاهای پای قرارداد دنیل گرا؛ پرسپولیس برای ۶ بازی بیش از یک میلیون دلار تعهد داد؟

نخستین نکته مهم درباره پرونده دنیل گرا، اختلاف قابل توجه میان ارقامی است که درباره قرارداد او منتشر شده است.

خبرگزاری تسنیم در مردادماه گزارش داد قرارداد یک‌ونیم‌ساله این مدافع مجارستانی ۷۷۰ هزار دلار ارزش دارد که ۵۵۰ هزار دلار آن مربوط به فصل جاری است. همین گزارش نوشته بود باشگاه در تابستان به دنبال توافق برای جدایی گرا بوده، اما بازیکن حاضر به صرف‌نظر از مبلغ قرارداد خود نشده و در نهایت با رضایت مهدی تارتار در تیم باقی مانده است.

اما اسنادی که بعدتر در رسانه‌ها منتشر شد، تصویری متفاوت ارائه می‌کند. براساس گزارش منتسب به قرارداد منتشرشده، دستمزد گرا برای نیم‌فصل نخست ۱.۲ میلیون ریال قطر و برای فصل دوم ۲.۰۵ میلیون ریال قطر تعیین شده است. مجموع این دو رقم حدود ۳.۲۵ میلیون ریال قطر، معادل تقریبی ۸۹۰ هزار دلار است و با اضافه شدن حدود ۲۰۰ هزار دلار هزینه رضایت‌نامه، مجموع تعهد پایه پرسپولیس از یک میلیون دلار عبور می‌کند. علاوه بر این، درباره آپشن‌هایی تا سقف ۲۰ درصد نیز گزارش‌هایی منتشر شده که در صورت فعال شدن می‌تواند هزینه نهایی را بالاتر ببرد.

همین اختلاف میان رقم ۷۷۰ هزار دلار و اعدادی که از اسناد منتشرشده استخراج شده، نخستین موضوعی است که باشگاه می‌تواند درباره آن شفاف‌سازی کند؛ زیرا تا زمانی که رقم قطعی قرارداد و آپشن‌های قابل تحقق مشخص نباشد، قضاوت اقتصادی درباره این انتقال نیز ناقص خواهد بود.

فقط ۶ بازی؛ خروجی دنیل گرا با هزینه پرداخت‌شده تناسب داشته است؟

گرا در ژانویه ۲۰۲۶ از دیوسگیور مجارستان به پرسپولیس پیوست. داده‌های آماری نشان می‌دهد او در فصل گذشته تنها شش مسابقه برای سرخ‌پوشان انجام داده است. FotMob مجموع دقایق حضور او را در این شش مسابقه حدود ۵۴۸ دقیقه ثبت کرده و Flashscore نیز شش بازی برای او در لیگ ایران ثبت کرده است.

شرایط در فصل جدید حتی عجیب‌تر شده است. گزارش‌های شهریورماه نشان می‌دهد گرا در شش مسابقه ابتدایی فصل حتی یک دقیقه هم برای پرسپولیس بازی نکرده و به دلیل مصدومیت یا قرار نگرفتن در برنامه اصلی کادر فنی، از ترکیب دور بوده است. یک گزارش همچنین مدعی شده او تا این مقطع حدود ۱۴۵ هزار دلار از قرارداد فصل جاری خود را دریافت کرده است.

اینجاست که عدد «دقیقه‌ای حدود ۵۲۸ میلیون تومان» وارد فضای رسانه‌ای شده است. فرهیختگان این عدد را با تقسیم ارزش اعلام‌شده کل قرارداد بر دقایق بازی گرا تا این مقطع محاسبه کرده است. البته از نظر اقتصادی باید تأکید کرد این رقم هزینه قطعی هر دقیقه بازی نیست؛ زیرا قرارداد گرا هنوز ادامه دارد و ممکن است در آینده دقایق بیشتری بازی کند. با این حال، این محاسبه نشان می‌دهد نسبت هزینه فعلی به خروجی ثبت‌شده او تا امروز چرا مورد توجه هواداران قرار گرفته است.

سؤال تازه؛ چرا همه اعضای هیئت‌مدیره قرارداد گرا را امضا کردند؟

مهم‌ترین بخش تازه این پرونده نه رقم قرارداد، بلکه امضاهای پای آن است.

براساس گزارش فرهیختگان، در صفحات پایانی اسناد منتشرشده، امضای همه اعضای هیئت‌مدیره پرسپولیس دیده می‌شود. این رسانه پرسیده چرا قراردادی که معمولاً می‌تواند با امضاهای محدود مدیرعامل و افراد دارای حق امضا نهایی شود، نیازمند تأیید تمام اعضای هیئت‌مدیره بوده است.

این موضوع به خودی خود اثبات‌کننده تخلف یا ایراد حقوقی نیست. ممکن است باشگاه برای قراردادهای مهم یا دارای تعهد ارزی بالا سازوکار داخلی مشخصی داشته باشد و تأیید هیئت‌مدیره بخشی از فرآیند تصمیم‌گیری بوده باشد. اما همین فرض نیز نیازمند توضیح است.

موضوع زمانی جالب‌تر می‌شود که پیمان حدادی در اظهارات اخیر خود گفته است پرسپولیس «تنها باشگاهی است که قراردادهایش با سه امضا نهایی می‌شود». این اظهارنظر در کنار گزارش مربوط به امضای همه اعضای هیئت‌مدیره، ابهام تازه‌ای ایجاد می‌کند که باشگاه می‌تواند با انتشار توضیح دقیق درباره سازوکار حقوقی قرارداد گرا برطرف کند.

چه کسی دنیل گرا را به پرسپولیس پیشنهاد کرد؟

ابهام دوم مربوط به فرآیند فنی جذب بازیکن است.

دنیل گرا هنگام انتقال به پرسپولیس بازیکنی ناشناخته در فوتبال اروپا نبود؛ او سابقه حضور در تیم ملی مجارستان داشت و در لیگ این کشور بازی می‌کرد. رسانه معتبر Nemzeti Sport مجارستان در زمان انتقال گزارش داده بود که پرسپولیس از طریق واسطه‌ها برای جذب او اقدام کرده است و خود گرا نیز بعدتر توضیح داد که ایوان رادوش، دروازه‌بان سابق پرسپولیس، درباره احتمال این انتقال با او صحبت کرده بود.

با این حال، پرسش اصلی درباره مسیر تصمیم‌سازی داخل باشگاه است: چه کسی او را از نظر فنی تأیید کرد؟ چه گزارشی به مدیرعامل و هیئت‌مدیره ارائه شد؟ آیا قیمت قرارداد با سطح دستمزد قبلی بازیکن و ارزش بازار او مقایسه شده بود؟

ارزش فعلی گرا در Sofascore حدود ۳۶۰ هزار یورو اعلام شده و FootballTransfers نیز ارزش تخمینی او را نزدیک ۲۰۰ هزار یورو نشان می‌دهد. طبیعتاً ارزش بازار با دستمزد بازیکن یک مفهوم نیست، اما اختلاف میان ارزش تخمینی یک بازیکن و هزینه کل یک انتقال می‌تواند ضرورت ارائه توضیح درباره منطق اقتصادی قرارداد را افزایش دهد.

چرا فصل دوم قرارداد به عملکرد بازیکن گره نخورد؟

یکی دیگر از پرسش‌های مهم به ساختار فصل دوم قرارداد مربوط می‌شود.

براساس اسناد منتشرشده، مبلغ فصل دوم گرا از نیم‌فصل نخست بیشتر است. در عین حال، تاکنون سند روشنی منتشر نشده که نشان دهد ادامه کامل قرارداد یا پرداخت بخش عمده دستمزد او به تعداد بازی، دقایق حضور یا شاخص‌های فنی مشخصی وابسته شده باشد. فرهیختگان نیز مشخصاً درباره نبود شرط عملکردی جدی در قرارداد فصل دوم سؤال مطرح کرده است.

اهمیت چنین بندی زمانی مشخص شد که پرسپولیس تابستان گذشته برای جدایی گرا تلاش کرد. تسنیم گزارش داد باشگاه به دنبال توافق با این بازیکن بوده اما او خواستار دریافت تمام مبلغ قراردادش شده و همین موضوع در نهایت موجب ادامه حضور او در پرسپولیس شده است.

از منظر مدیریت قرارداد، اگر یک بازیکن خارجی با تعهد ارزی قابل توجه جذب می‌شود، شروطی مانند تعداد مسابقات، آمادگی جسمانی یا گزینه تمدید می‌تواند بخشی از ریسک باشگاه را کاهش دهد. اینکه چرا در پرونده گرا چنین سازوکاری وجود داشته یا نداشته، موضوعی است که فقط باشگاه می‌تواند با انتشار متن دقیق قرارداد روشن کند.

پاسخ پیمان حدادی به منتقدان؛ «قرارداد دو میلیون دلاری دیگران را ببینید»

پیمان حدادی در آخرین اظهارنظر خود مستقیماً وارد جزئیات مالی قرارداد گرا نشد. او در پاسخ به پرسش‌های خبرنگاران گفت قرارداد بازیکنانی را هم ببینید که «دو میلیون دلار می‌گیرند و یک بازی هم نمی‌کنند» و تأکید کرد پس از فیفادی کیفیت گرا مشخص خواهد شد. حدادی همچنین پرسپولیس را «شفاف‌ترین باشگاه ایران» توصیف کرد.

این پاسخ اما مسئله اصلی را تغییر نمی‌دهد. بالا بودن قرارداد بازیکنی در یک باشگاه رقیب نمی‌تواند به‌تنهایی درباره اقتصادی بودن قرارداد پرسپولیس توضیحی ارائه کند. همان‌طور که قراردادهای پرهزینه سایر باشگاه‌ها نیز باید جداگانه بررسی شوند، مدیران پرسپولیس نیز می‌توانند درباره تصمیم خود بر پایه مستندات فنی و مالی توضیح دهند.

اتفاقاً اگر باشگاه معتقد است قرارداد گرا منطقی و براساس گزارش فنی معتبر منعقد شده، انتشار همین جزئیات ساده‌ترین راه برای پایان دادن به بخش بزرگی از حواشی خواهد بود.

پرونده دنیل گرا دیگر فقط درباره یک بازیکن نیست

پرسپولیس در فصل جدید تلاش کرده از حواشی فصل گذشته فاصله بگیرد و تغییرات گسترده‌ای در ساختار تیم ایجاد کرده است. در چنین شرایطی پرونده گرا می‌تواند به جای یک بحران طولانی، به فرصتی برای ارائه استاندارد تازه‌ای از شفافیت مدیریتی تبدیل شود.

سه موضوع همچنان پاسخ روشنی ندارند: رقم قطعی قرارداد و آپشن‌های آن چه میزان است؟ چه گزارش فنی و اقتصادی باعث تأیید این انتقال شد؟ و مهم‌تر از همه، چرا طبق اسناد منتشرشده همه اعضای هیئت‌مدیره پای قرارداد را امضا کرده‌اند؟

وجود امضا به معنای اثبات اشتباه نیست، اما به معنای وجود یک فرآیند جمعی در تصمیم‌گیری است. به همین دلیل نیز اگر تصمیم درست بوده، دفاع مستند از آن باید دشوار نباشد.

پرونده دنیل گرا با مقایسه قرارداد او با بازیکنان سایر تیم‌ها بسته نمی‌شود. اگر باشگاه می‌خواهد این بحث برای همیشه پایان پیدا کند، راه آن ساده است: توضیح رقم واقعی، انتشار منطق فنی جذب، تشریح شروط فصل دوم و پاسخ به مهم‌ترین سؤال این روزهای هواداران؛ همه اعضای هیئت‌مدیره دقیقاً چه چیزی را امضا کردند؟