ایران جایگاه ششم ناگویا را به تایلند داد؛ ۲۴ مدال گرفتیم اما یک طلا همه‌چیز را تغییر داد

ایران روز ششم را در شرایطی آغاز کرد که حاصل پنج روز نخست برای کاروان کشورمان ۶ طلا، ۱۰ نقره و ۴ برنز و در مجموع ۲۰ مدال بود. این آمار ایران را در پایان پنجشنبه در رتبه ششم جدول قرار داده بود.

جمعه چهار مدال دیگر به این مجموعه اضافه شد؛ یک نقره مهدی الفتی و سه برنز در قایقرانی، تیراندازی و بسکتبال سه‌نفره. بنابراین آمار نهایی ایران در پایان روز ششم به این شکل رسید:

یک اشتباه عددی در برخی بازنشرها نیز دیده می‌شود: ایران «۲۴ طلا» ندارد؛ عدد صحیح ۲۴ مدال شامل ۶ طلا، ۱۱ نقره و ۷ برنز است. گزارش نهایی منتشرشده پس از پایان رقابت‌ها نیز همین ترکیب و رتبه هفتم را ثبت کرده است.

مهدی الفتی تا طلای ناگویا فقط ۶۶ هزارم فاصله داشت

مهم‌ترین مدال ایران در روز ششم را مهدی الفتی در فینال پرش خرک ژیمناستیک هنری به دست آورد.

الفتی در دو اجرای خود امتیازهای ۱۵.۱۰۰ و ۱۳.۹۶۶ را ثبت کرد و با میانگین ۱۴.۵۳۳ روی سکوی دوم ایستاد. فاصله او با نفر اول تنها ۰.۰۶۶ امتیاز بود؛ اختلافی بسیار ناچیز که نشان می‌دهد طلای بازی‌های آسیایی تا چه اندازه به ملی‌پوش ایران نزدیک بود.

این نقره برای ژیمناستیک ایران اهمیت ویژه‌ای دارد. الفتی در هانگژو نیز تاریخ‌ساز شده بود و نخستین مدال بازی‌های آسیایی ژیمناستیک ایران را گرفته بود؛ ضمن اینکه او نخستین ژیمناست ایرانی است که سهمیه المپیک کسب کرده است.

ناگویا حالا یک نقره دیگر به کارنامه او اضافه کرده؛ مدالی که به دلیل فاصله بسیار کم با قهرمانی، شاید تا مدت‌ها با حسرت طلا همراه باشد.

سه برنز دیگر برای ایران؛ قایقرانی، تیراندازی و بسکتبال

سه مدال دیگر روز ششم رنگ برنز داشتند.

در کایاک دونفره ۵۰۰ متر مردان، علی آقامیرزایی و پیمان قویدل روی سکوی سوم ایستادند. در بخش تیراندازی نیز هانیه رستمیان و وحید گل‌خندان در تپانچه میکس برنز گرفتند؛ مدالی مهم که تیراندازی ایران را نیز وارد جدول مدالی ناگویا کرد.

تیم بسکتبال سه‌نفره مردان نیز پس از شکست در نیمه‌نهایی، در دیدار رده‌بندی به مدال برنز رسید و چهارمین مدال روز ایران را ثبت کرد. گزارش نهایی روز ششم، همین یک نقره و سه برنز را به‌عنوان تمام دستاورد مدالی ایران در جمعه ثبت کرده است.

در نگاه اول، کسب چهار مدال در یک روز نتیجه‌ای قابل توجه است؛ اما مشکل ایران این بود که هیچ‌کدام از این چهار نشان طلا نبودند.

چرا ایران با وجود افزایش مدال‌ها یک پله سقوط کرد؟

پاسخ در شیوه رتبه‌بندی بازی‌های آسیایی است.

در جدول مدال‌ها ابتدا تعداد طلا معیار قرار می‌گیرد. فقط اگر دو کشور طلای برابر داشته باشند، تعداد نقره و سپس برنز تعیین‌کننده می‌شود. بنابراین مجموع مدال‌ها به‌تنهایی جایگاه یک کشور را مشخص نمی‌کند.

ایران با همان ۶ طلای روز پنجم وارد پایان روز ششم شد. تایلند اما در آخرین ساعات رقابت‌ها از ایران عبور کرد.

اتفاق تعیین‌کننده در فینال دوی ۱۰۰ متر مردان رخ داد؛ جایی که پوریپول بونسون از تایلند با زمان خیره‌کننده ۹.۹۰ ثانیه قهرمان شد و رکورد بازی‌های آسیایی را نیز شکست.

این طلا باعث شد تایلند به ۷ مدال طلای بازی‌ها برسد. از همان لحظه، حتی ۱۱ نقره و ۷ برنز ایران هم برای حفظ رتبه ششم کافی نبود؛ چرا که تایلند یک طلای بیشتر داشت.

در نتیجه تایلند ششم شد و ایران به جایگاه هفتم رفت. گزارش‌های نهایی پایان روز نیز چین، ژاپن، کره‌جنوبی، قزاقستان، ازبکستان و تایلند را در شش رتبه نخست و ایران را هفتم ثبت کرده‌اند.

چین با ۹۸ طلا صدرنشین مطلق ناگویا

در بالای جدول هیچ رقابت نزدیکی وجود ندارد. چین در پایان روز ششم به ۹۸ طلا، ۳۷ نقره و ۲۴ برنز رسیده و با مجموع ۱۵۹ مدال، فاصله عظیمی با سایر کشورها ایجاد کرده است.

برای ایران اما رقابت اصلی در میانه بالایی جدول است؛ جایی که یک یا دو مدال طلا می‌تواند چند رتبه را تغییر دهد.

روز پنجم بهترین نمونه بود. ایران با سه طلا، هفت نقره و دو برنز در یک روز، ۱۲ مدال به دست آورد و از جایگاه هفتم به ششم رسید.

یک روز بعد، چهار مدال دیگر اضافه شد اما چون هیچ‌کدام طلا نبود، رتبه به جای بهتر شدن، پایین آمد.

فهرست طلایی‌های ایران تا پایان روز ششم

شش طلای ایران تا پایان جمعه توسط مرتضی نعمتی و محمود نعمتی در کاراته، تیم فوتبال الکترونیک، فاطمه مجلل در روئینگ تک‌نفره سبک‌وزن، زینب نوروزی و کیمیا زارعی در روئینگ دونفره سبک‌وزن زنان و سهیل موسوی در ووشو کسب شده‌اند.

کاراته ایران مسابقات خود را با ۲ طلا و ۳ نقره تمام کرد و در بخش روئینگ نیز ایران مجموعاً ۲ طلا، ۳ نقره و یک برنز به دست آورد؛ دو رشته‌ای که نقش بزرگی در جمع‌آوری طلاهای فعلی کاروان داشته‌اند.

ووشو نیز با طلای سهیل موسوی و سه نقره سوگند سینکایی، شجاع پناهی و عرفان محرمی یکی دیگر از رشته‌های پربازده ایران بوده است.

۱۱ نقره و ۷ برنز؛ ایران مدال دارد اما طلا تعیین‌کننده است

در بخش نقره، تیم کاتای زنان، فاطمه زهرا سعیدآبادی، علی‌اصغر آسیابری، سه ووشوکار ایران، تیم چهار نفره روئینگ زنان، زارعی و نوروزی در دونفره سنگین‌وزن، امیرحسین محمودپور، آرمان خدایی و مهدی الفتی روی سکوی دوم رفته‌اند.

مدال‌های برنز نیز توسط تیم ملی بسکتبال، علی پاکدامن، فاطمه مجلل، صادق صمیمی، تیم کایاک ۵۰۰ متر مردان، تیم میکس تپانچه و بسکتبال سه‌نفره مردان کسب شده‌اند.

این توزیع یک نکته مهم دارد: ایران از نظر تعداد کل مدال شرایط بدی ندارد، اما برای حرکت در جدول به تبدیل نقره‌ها و برنزها به طلا نیاز دارد.

روز هفتم؛ بازگشت به رتبه ششم ممکن است؟

جایگاه هفتم هنوز نهایی نیست و بازی‌های آسیایی ادامه دارد. اختلاف ایران و تایلند در تعداد طلا فقط یک مدال است و مسابقات رشته‌های مختلف هنوز ادامه دارند.

به همین دلیل هر فینال برای ایران از اینجا به بعد وزن بیشتری در جدول خواهد داشت. یک طلای تازه می‌تواند کاروان کشورمان را دوباره وارد رقابت مستقیم برای رتبه ششم کند؛ در حالی که چند نقره یا برنز، با وجود افزایش تعداد کل مدال‌ها، ممکن است جایگاه را تغییر ندهد.

پایان روز ششم یک درس روشن برای جدول ناگویا داشت: ایران با ۲۴ مدال بیشتر از روز قبل مدال دارد، اما جایگاه پایین‌تری دارد. در چنین رقابتی کیفیت رنگ مدال از تعداد آنها مهم‌تر است.

جمعه ۳ مهر با نقره مهدی الفتی و سه برنز دیگر به پایان رسید، اما در نهایت این طلای ۹.۹۰ ثانیه‌ای بونسون بود که تایلند را بالا کشید و ایران را از رتبه ششم به رتبه هفتم بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ فرستاد.