پشت پرده جنجالی‌ترین بازی لیگ ملت‌ها؛ ایرلند اسرائیل را ۳ بر صفر برد اما فوتبال زیر سایه سیاست ماند

دیدار اسرائیل و جمهوری ایرلند روز ۲۷ سپتامبر در ورزشگاه ناگیردئی دبرتسن برگزار شد. اسرائیل از سال‌های اخیر به دلیل شرایط امنیتی بخشی از مسابقات «خانگی» خود را خارج از این کشور برگزار کرده و این دیدار نیز در مجارستان انجام شد. متن ارسالی نیز به این موضوع و فشار شدید واردشده بر اردوی ایرلند پیش از مسابقه اشاره می‌کند. Pasted markdown

اما اتفاق اصلی در ساعات منتهی به بازی رخ داد. فدراسیون فوتبال ایرلند اعلام کرد بازیکنان دیدگاه‌های متفاوتی درباره انجام مسابقه داشتند و پس از مشورت، اکثریت تصمیم گرفتند برنامه مسابقات مقابل اسرائیل اجرا شود.

رویترز گزارش کرده این تصمیم پس از یک آخرهفته پرتنش گرفته شد؛ دوره‌ای که جلسات داخلی تیم، تعویق برنامه‌های رسانه‌ای و بحث درباره انصراف از مسابقه بخش بزرگی از تمرکز کادر فنی را به خود اختصاص داده بود.

یک اصلاح مهم؛ ایرلند ۳ بر صفر برنده شد، نه اسرائیل

در متن اولیه یک‌بار آمده است که اسرائیل در ۲۵ دقیقه ابتدایی «۳ بر صفر پیش افتاد». Pasted markdown

اما بررسی منابع رسمی نشان می‌دهد این بخش اشتباه است: این جمهوری ایرلند بود که سه گل در نیمه نخست زد و مسابقه را ۳ بر صفر برد.

گزارش رسمی FAI سه گل تروی پاروت، آدام آیدا و جک مویلن را ثبت کرده و می‌گوید هر سه گل در فاصله ۱۱ دقیقه به ثمر رسیدند. یوفا نیز نتیجه نهایی بازی گروه B3 لیگ ملت‌ها را اسرائیل صفر – جمهوری ایرلند ۳ ثبت کرده است.

پیروزی دبرتسن نخستین برد ایرلند در این دوره لیگ ملت‌ها و بزرگ‌ترین برد خارج از خانه این تیم طی سه سال بود.

گاوین بازونو چرا مسابقه با اسرائیل را تحریم کرد؟

مهم‌ترین تصمیم فردی پیش از بازی متعلق به گاوین بازونو بود.

دروازه‌بان بولتون اعلام کرد حاضر نیست در دو مسابقه لیگ ملت‌ها مقابل اسرائیل شرکت کند. او در توضیح تصمیمش تأکید کرد موضعش علیه مردم اسرائیل یا جامعه یهودیان نیست و تصمیمش را به مخالفت شخصی با کشته‌شدن غیرنظامیان مرتبط دانست. 

انصراف بازونو حتی یک اتفاق عجیب فنی نیز ایجاد کرد. به دلیل الزام مقررات برای حضور سه دروازه‌بان در فهرست، جیمی دان، مدافع کوئینز پارک رنجرز، به‌عنوان دروازه‌بان اضطراری ثبت شد.

متن ارسالی روایت می‌کند که برخی هم‌تیمی‌های بازونو نیز درباره پیوستن به این تصمیم فکر کردند، اما در نهایت او تنها بازیکنی بود که رسماً کنار کشید. Pasted markdown

بدون دست دادن و با بازوبند مشکی؛ اعتراض ایرلندی‌ها در زمین

تصمیم به بازی کردن به معنای عادی بودن مراسم مسابقه نبود.

بازیکنان ایرلند بازوبند مشکی بستند، از بخش‌هایی از تشریفات مرسوم پیش از بازی از جمله دست‌دادن با بازیکنان اسرائیل خودداری کردند و هنگام پخش سرود اسرائیل نیز رفتاری اعتراضی داشتند. 

در متن منبع نیز آمده است که پرچم‌های نمادین میان کاپیتان‌ها ردوبدل نشد و بازیکنان و اعضای هیئت ایرلند هنگام اجرای سرود اسرائیل سرهایشان را پایین انداختند. Pasted markdown

بنابراین تیم ایرلند عملاً دو تصمیم را همزمان اجرا کرد: از مسابقه رسمی یوفا کنار نکشید، اما از برخی آیین‌های معمول مسابقه فاصله گرفت تا نشان دهد انجام بازی را نباید لزوماً تأیید سیاست‌های دولت اسرائیل تفسیر کرد.

چرا FAI حاضر به تحریم کامل مسابقه نشد؟

پشت این تصمیم فقط ملاحظات ورزشی نبود؛ مسئله مالی نیز بسیار جدی بود.

فدراسیون فوتبال ایرلند پیش از مسابقات برآورد کرده بود خودداری از انجام دیدارهای مقابل اسرائیل می‌تواند حداقل ۵.۵ میلیون یورو زیان مستقیم داشته باشد و با احتساب آثار احتمالی سقوط، کاهش درآمد بلیت و اسپانسرینگ، هزینه احتمالی به حدود ۱۰.۳ میلیون یورو برسد. همچنین شکست فنی ۳ بر صفر، احتمال سقوط به لیگ C و حتی اقدامات انضباطی بیشتر مطرح شده بود.

مجمع عمومی FAI نیز در ماه ژوئیه با ۷۵ رأی موافق، ۳۲ مخالف و سه رأی ممتنع، یعنی ۶۸ درصد آرا، از تصمیم هیئت‌مدیره برای انجام مسابقات حمایت کرد. RTE

در نتیجه، تصمیم نهایی FAI ترکیبی از تعهدات قراردادی به یوفا، نگرانی درباره آینده ورزشی تیم‌های ملی و آثار مالی تحریم بود.

چرا موضوع اسرائیل در فوتبال ایرلند تا این اندازه حساس است؟

ماجرا ریشه‌ای فراتر از فوتبال دارد.

ایرلند طی سال‌های گذشته یکی از منتقدان جدی عملیات نظامی اسرائیل در غزه بوده و در سال ۲۰۲۴ کشور فلسطین را به رسمیت شناخت. متن ارسالی نیز به سابقه طولانی همبستگی بخشی از جامعه ایرلند با فلسطینی‌ها و پیوندی که برخی ایرلندی‌ها میان تجربه تاریخی خود و وضعیت فلسطینی‌ها برقرار می‌کنند، پرداخته است. Pasted markdown

در سپتامبر ۲۰۲۵، کمیسیون مستقل تحقیق سازمان ملل درباره سرزمین‌های فلسطینی و اسرائیل نتیجه گرفت که اسرائیل در غزه مرتکب نسل‌کشی شده است؛ اسرائیل این نتیجه‌گیری را رد کرده است. منابع رسمی سازمان ملل بعداً نیز به همان گزارش و نتیجه آن اشاره کرده‌اند. 

در عین حال، رسیدگی به پرونده آفریقای جنوبی علیه اسرائیل در دیوان بین‌المللی دادگستری همچنان در جریان است و حکم نهایی ماهوی درباره ادعای نسل‌کشی صادر نشده است؛ تصمیم‌های قبلی دیوان مربوط به اقدامات موقت بوده‌اند.

همین تفاوت میان نتیجه‌گیری یک کمیسیون تحقیق سازمان ملل، موضع مخالف اسرائیل و روند قضایی هنوز نهایی‌نشده در ICJ، دلیل اهمیت دقت در استفاده از این اصطلاح در گزارش‌های خبری است.

بازی برگشت ایرلند و اسرائیل هم در دوبلین برگزار نمی‌شود

حاشیه‌ها هنوز تمام نشده است.

قرار است دو تیم ۴ اکتبر دوباره مقابل یکدیگر قرار بگیرند؛ مسابقه‌ای که روی کاغذ دیدار خانگی ایرلند است، اما در دوبلین برگزار نخواهد شد.

FAI رسماً اعلام کرده این مسابقه به ورزشگاه TSC Arena در باچکا توپولا صربستان منتقل شده و پشت درهای بسته انجام خواهد شد. فدراسیون دلیل این تصمیم را «چالش‌های عملیاتی» برای میزبانی در خاک ایرلند اعلام کرده و یوفا نیز با تغییر محل موافقت کرده است.

این یعنی یکی از عجیب‌ترین تقابل‌های فوتبال اروپا ظرف یک هفته دو «میزبانی» در کشورهای ثالث خواهد داشت: نخست میزبانی اسرائیل در مجارستان و سپس میزبانی ایرلند در صربستان.

فوتبال برنده شد یا بحران فقط به زمین منتقل شد؟

از منظر ورزشی، ایرلند شب موفقی داشت: سه گل در ۲۵ دقیقه نخست، نخستین پیروزی در لیگ ملت‌ها و بازگشت پس از شکست برابر کوزوو.

اما آنچه دبرتسن را به مسابقه‌ای متفاوت تبدیل کرد، نتیجه نبود.

یک بازیکن تیم ملی حاضر به بازی نشد، بازیکنان درباره اصل حضور در زمین جلسه گذاشتند، مراسم معمول پیش از مسابقه تغییر کرد، فدراسیون زیر فشار داخلی قرار گرفت و مسابقه بعدی نیز از پایتخت ایرلند به ورزشگاهی خالی در صربستان منتقل شده است.

به همین دلیل، دیدار ۳ بر صفر دبرتسن احتمالاً بیش از تعداد گل‌هایش به یاد آورده خواهد شد؛ شبی که فوتبال برگزار شد، اما تقریباً هیچ‌چیز درباره آن شبیه یک مسابقه عادی فوتبال نبود.