حاجصفی سکوتش را شکست؛ پشتپرده رکورد ۱۵۰ بازی ملی و تعویض جنجالی محبی مقابل روسیه
ایران در روز ۷ مهر ۱۴۰۵ در کازان با نتیجه ۲ بر صفر برابر روسیه شکست خورد. حاجصفی مسابقه را از روی نیمکت آغاز کرد اما در دقیقه ۲۶ به جای محمدمهدی محبی وارد زمین شد و همین حضور، طبق آمار رسمی مورد استناد رسانههای داخلی، صدوپنجاهمین بازی ملی او محسوب شد؛ عددی که او را بالاتر از جواد نکونام قرار داد.
حاجصفی چگونه به رکورد ۱۵۰ بازی ملی رسید؟
مسیر حاجصفی تا این رکورد تقریباً دو دهه طول کشیده است.
او از سال ۱۳۸۷ وارد تیم ملی بزرگسالان شد و در ادامه دوران کاری خود در چندین نسل مختلف تیم ملی حضور داشت؛ از سالهای سرمربیگری علی دایی و افشین قطبی گرفته تا دوران طولانی کارلوس کیروش و سپس امیر قلعهنویی.
حضور در چهار دوره جام جهانی نیز بخش مهمی از این مسیر بوده است. حاجصفی در جامهای جهانی ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ به میدان رفت و در فهرست ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ نیز حضور داشت. فیفا پیش از جام جهانی اخیر او را رکورددار تعداد بازی ایرانیان در ادوار جام جهانی تا آن مقطع معرفی کرده بود.
حاجصفی در برنامه «شبهای فوتبالی» توضیح داد که رسیدن به چنین جایگاهی اتفاقی نبوده و از سالهای ابتدایی فوتبال برای حرفهای ماندن برنامه داشته است.
او گفت ابتدا آرزوی حضور در تیم بزرگسالان سپاهان را داشته و پس از آن رسیدن به تیم ملی را هدفگذاری کرده است؛ مسیری که در نهایت او را به یکی از بادوامترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران تبدیل کرد.
یک اختلاف آماری درباره رکورد بازی ملی
درباره تعداد بازیهای ملی بازیکنان قدیمی ایران در منابع مختلف اختلافهایی وجود دارد.
برخی پایگاههای تاریخی غیررسمی، تعداد بازیهای جواد نکونام یا علی دایی را بیشتر از آمار رسمی رایج ثبت کردهاند؛ برای نمونه پایگاه TeamMelli در بعضی شمارشهای خود نکونام را با ۱۵۷ بازی و دایی را با ۱۵۱ بازی ثبت کرده است.
اما شمارشی که پس از بازی ایران و روسیه در رسانههای داخلی و منابع آماری جدید استفاده شد، حاجصفی را با ۱۵۰ بازی، جواد نکونام را با ۱۴۹ و علی دایی را با ۱۴۸ بازی قرار میدهد. بر همین مبنا بود که حضور مقابل روسیه بهعنوان شکستن رکورد بازی ملی اعلام شد.
علت چنین اختلافهایی معمولاً به نحوه محاسبه بعضی مسابقات قدیمی و اینکه آیا تمام آنها بهعنوان بازی رسمی تیم ملی بزرگسالان در نظر گرفته شوند یا نه بازمیگردد.
شایعه عجیب بعد از بازی روسیه از کجا شروع شد؟
تعویض محمدمهدی محبی خیلی زود انجام شد.
ایران دقیقه ۲۱ گل اول را از الکساندر گولووین دریافت کرد و چند دقیقه بعد محبی از زمین بیرون آمد و حاجصفی وارد شد. از آنجا که این حضور دقیقاً بازی شماره ۱۵۰ حاجصفی بود، در شبکههای اجتماعی این گمانه مطرح شد که شاید تعویض برای ثبت رکورد کاپیتان باتجربه انجام شده باشد.
حاجصفی این روایت را بهطور کامل رد کرد.
او گفت چنین تصمیمی وجود نداشته و اساساً قرار نبوده بازیکنی فقط برای ثبت رکورد او از زمین بیرون برود. حاجصفی همچنین تأکید کرد خودش نیز روی نیمکت مدتی برای ورود به زمین آماده شده و کادر فنی پیش از ورود، درباره وظایف تاکتیکی و ضربات ایستگاهی با او صحبت کرده است.
به گفته او، همین روند باعث شد آماده شدنش کمی طول بکشد.
حاجصفی: فکر میکنم قلعهنویی از محبی راضی نبود
بخش جالب صحبتهای حاجصفی جایی بود که او گفت تصور میکند امیر قلعهنویی از عملکرد محبی رضایت نداشته و تعویض جنبه فنی داشته است.
اما اینجا یک نکته مهم وجود دارد.
گزارشهای منتشرشده بلافاصله بعد از مسابقه، مصدومیت یا گرفتگی عضلانی محبی را دلیل خروج او اعلام کرده بودند. خود محمدمهدی محبی نیز پس از بازی گفته بود به دلیل وضعیت عضلانی و برای جلوگیری از مصدومیت شدیدتر، درخواست تعویض کرده است.
بنابراین تعبیر حاجصفی درباره نارضایتی فنی قلعهنویی را باید برداشت شخصی او دانست، نه توضیح نهایی و قطعی درباره علت تعویض.
اما هر دو روایت در یک نکته مشترک هستند: تعویض محبی برای ساختن رکورد حاجصفی انجام نشده است.
حاجصفی: به محبی گفتم ناراحت نباش
کاپیتان تیم ملی همچنین از گفتوگوی خود با محبی پس از تعویض پرده برداشت.
او گفت متوجه ناراحتی بازیکن جوان شده و تلاش کرده تجربه شخصی خودش را برای او تعریف کند.
حاجصفی به روزهای ابتدایی حضورش در تیم ملی برگشت؛ زمانی که در حدود ۱۸ سالگی و در یکی از نخستین بازیهای ملی خود، علی دایی او را در نیمه نخست تعویض کرده بود.
پیام حاجصفی به محبی ساده بود: یک تعویض زودهنگام نباید به مسئلهای بزرگتر از خود مسابقه تبدیل شود.
او از محبی خواسته تمرکزش را روی عملکرد باشگاهی و اردوهای آینده تیم ملی بگذارد و اجازه ندهد حواشی یک مسابقه روی ادامه مسیرش تأثیر بگذارد.
شیرینترین خاطره؛ سانتر تاریخی مقابل مراکش
حاجصفی در بخش دیگری از صحبتهایش از مهمترین لحظات دوران طولانی حضورش در تیم ملی گفت.
یکی از انتخابهای او مسابقه ایران و مراکش در جام جهانی ۲۰۱۸ بود.
در دقایق پایانی آن مسابقه، حاجصفی ضربه ایستگاهی ایران را از سمت چپ ارسال کرد و عزیز بوحدوز، مهاجم مراکش، با ضربه سر توپ را وارد دروازه خودی کرد. ایران با همان گل یک بر صفر پیروز شد و دومین برد تاریخ خود در جام جهانی را ثبت کرد.
حاجصفی میگوید همین لحظه به دلیل زمان گل و اهمیت پیروزی، برایش شیرینی ویژهای داشته است.
این مسابقه یکی از مهمترین بازیهای نسل کیروش نیز محسوب میشود؛ ایران بعد از پیروزی برابر آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۸، بیست سال منتظر دومین برد خود در جام جهانی مانده بود.
گل بحرین؛ خاطرهای از جام ملتهای ۲۰۱۵
یکی دیگر از خاطرات مورد علاقه حاجصفی به جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ برمیگردد.
ایران در نخستین مسابقه مرحله گروهی در ملبورن مقابل بحرین قرار گرفت و حاجصفی در وقتهای اضافه نیمه اول با یک ضربه تماشایی از پشت محوطه جریمه گل نخست را به ثمر رساند. ایران آن بازی را ۲ بر صفر برد.
او حالا با شوخی آن گل را تا حدی «شانسی» توصیف کرده و گفته ضربه را با پای غیرتخصصی زده است.
با این حال تصاویر آن مسابقه نشان میدهد این گل یکی از زیباترین گلهای دوران ملی حاجصفی باقی مانده است.
تلخترین لحظه؛ پنالتی از دست رفته مقابل عراق
در نقطه مقابل، حاجصفی از دیدار ایران و عراق در یکچهارم نهایی جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ بهعنوان یکی از سختترین خاطرات دوران حرفهای خود یاد کرده است.
آن مسابقه بعد از ۱۲۰ دقیقه با تساوی ۳ بر ۳ به ضربات پنالتی رفت.
حاجصفی نخستین پنالتی ایران را زد اما توپ را بالای دروازه فرستاد. در نهایت عراق در ضربات پنالتی ۷ بر ۶ پیروز شد و ایران از مسابقات کنار رفت. گزارش رسمی کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز پنالتی از دست رفته حاجصفی را ثبت کرده است.
حالا بیش از یک دهه بعد، آن لحظه همچنان در ذهن کاپیتان تیم ملی باقی مانده است.
۱۵۰ بازی؛ عددی که فقط حاصل طول عمر نیست
رسیدن حاجصفی به ۱۵۰ بازی ملی را نمیتوان فقط با دوام ورزشی توضیح داد.
او در بخش بزرگی از دوران حرفهای خود قابلیت بازی در چند پست مختلف را داشته است؛ مدافع چپ، هافبک میانی و حتی بازیکن کناری. همین انعطاف تاکتیکی باعث شد مربیان متفاوتی در دورههای مختلف از او استفاده کنند.
از سوی دیگر، سالم ماندن در بخش عمدهای از دوران حرفهای و استمرار حضور در سطح اول فوتبال ایران و اروپا نیز در رسیدن به این عدد تأثیر داشته است.
خود حاجصفی هم روی همین نکته تأکید دارد: رسیدن به رکورد برایش مهم بوده، اما به گفته خودش هیچوقت مسیر فوتبال را فقط برای شکستن یک عدد ادامه نداده است.
شایعه محبی بسته شد؛ رکورد حاجصفی باقی ماند
دیدار با روسیه برای تیم ملی نتیجه خوبی نداشت؛ ایران ۲ بر صفر شکست خورد و دومین بازی متوالی فیفادی مهر را نیز بدون برد به پایان رساند.
اما برای حاجصفی، همان شب یک نقطه تاریخی بود.
او با ورود به زمین به بازی شماره ۱۵۰ رسید و در شمارش رسمی مورد استناد رسانههای جدید، به رکورددار بازی ملی ایران تبدیل شد.
حالا خودش نیز درباره مهمترین حاشیه آن شب توضیح داده است: محمدمهدی محبی برای رساندن حاجصفی به رکورد تعویض نشد.
گزارشهای مسابقه و توضیح خود محبی نیز این شایعه را تقویت نمیکنند؛ چراکه بازیکن جوان از مشکل جسمانی و درخواست تعویض گفته است.
در نهایت، شاید داستان اصلی شب کازان نه شایعه یک تعویض، بلکه پایان مسیری ۱۸ ساله تا عددی باشد که کمتر بازیکن ایرانی به آن نزدیک شده است؛ ۱۵۰ بار پوشیدن پیراهن تیم ملی.