پرتغال بدون رونالدو وارد عصر تازه شد؟ واکنش‌های معنادار ستاره‌ها پس از برد بزرگ مقابل دانمارک

اتفاقات چند روز اخیر تیم ملی پرتغال می‌توانست به یک بحران تمام‌عیار تبدیل شود. کریستیانو رونالدو ۳۰ سپتامبر اردوی تیم ملی را ترک کرد؛ تصمیمی که پس از گفت‌وگوی او با پدرو پروئنسا، رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال، و در ادامه اختلافات ایجادشده پیرامون تصمیمات ژرژ ژسوس گرفته شد. خود رونالدو در بیانیه‌اش گفت در زمان مناسب «حقیقت» دلایل خروجش را برای مردم پرتغال توضیح خواهد داد. رویترز نیز گزارش داد که حتی تلاش ژسوس و رئیس فدراسیون برای منصرف کردن او از ترک اردو موفقیت‌آمیز نبود.

در چنین فضایی، بازی خارج از خانه مقابل دانمارک اهمیت بسیار بیشتری از یک مسابقه معمولی لیگ ملت‌های اروپا پیدا کرده بود. پرتغال اما به جای فروپاشی، یکی از بهترین نمایش‌های خود در شروع دوره ژرژ ژسوس را ارائه داد و با گل‌های ژوآئو کانسلو، گونسالو راموس، ویتینیا و ژوآئو فلیکس با نتیجه ۴ بر ۲ برنده شد. این سومین پیروزی پرتغال در سه مسابقه نخست دوران ژسوس بود.

نکته مهم‌تر آن بود که پرتغال در این مسابقه از نظر هجومی وابسته به یک بازیکن نبود؛ چهار گل توسط چهار بازیکن مختلف به ثمر رسید و برونو فرناندش نیز در دو گل راموس و ویتینیا نقش مستقیم داشت. این مسئله طبیعتاً مقایسه میان تیم فعلی و ساختار سال‌های حضور رونالدو را تشدید کرده است.

ویتینیا: اثر کار ژرژ ژسوس دیده می‌شود

یکی از مهم‌ترین واکنش‌های پس از بازی متعلق به ویتینیا بود. هافبک پاری‌سن‌ژرمن که نخستین گل ملی خود را نیز با ضربه سر به ثمر رساند، به‌صراحت از تأثیر سرمربی جدید صحبت کرد.

ویتینیا در گفت‌وگوی بعد از بازی تأکید کرد که نتیجه کار ژرژ ژسوس «دیگر دیده می‌شود» و پرتغال مقابل دانمارک یک مسابقه بسیار خوب انجام داده است. او همچنین به دشواری پیروزی در کپنهاگ اشاره کرد؛ جایی که دانمارک در سال‌های اخیر به‌راحتی امتیاز از دست نداده است.

این حرف بیش از آنکه مستقیماً علیه رونالدو باشد، حمایت آشکاری از پروژه تازه ژسوس محسوب می‌شود. سرمربی پرتغال پس از جام جهانی ۲۰۲۶ جانشین روبرتو مارتینس شد و از ابتدای حضورش تأکید کرده بود که حتی بازیکنی با جایگاه رونالدو نیز تضمینی برای حضور ثابت در ترکیب نخواهد داشت. فیفا در زمان معرفی ژسوس گزارش کرده بود که او پس از پایان جام جهانی هدایت پرتغال را بر عهده گرفته است.

گونسالو راموس جانشین رونالدو شد و گل زد

بیشترین توجه طبیعتاً به گونسالو راموس معطوف بود؛ مهاجمی که ژرژ ژسوس پیش از مسابقه اعلام کرده بود در خط حمله به او اعتماد خواهد کرد.

راموس نه‌تنها گل دوم پرتغال را وارد دروازه دانمارک کرد، بلکه در گل نخست کانسلو نیز نقش داشت. او پس از مسابقه درباره خروج رونالدو گفت این اتفاق روی بازیکنان تأثیر نگذاشته و هدف تیم این است که همه مسابقات خود را ببرد.

این جمله از نظر رسانه‌ای اهمیت فراوانی پیدا کرده است، اما نباید آن را به معنای اعلام پایان دوران رونالدو تعبیر کرد. راموس تنها درباره تمرکز تیم در یک مسابقه مشخص صحبت کرده است؛ نه درباره حذف دائمی کاپیتان پرتغال.

از نظر تاکتیکی نیز تفاوت‌هایی دیده می‌شود. راموس مهاجمی است که تحرک بیشتری در پرس اولیه دارد و مرتب بین مدافعان جابه‌جا می‌شود. در مقابل، رونالدو در سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای خود بیش از گذشته به حضور در محوطه جریمه و تمام‌کنندگی متکی شده است. این تفاوت می‌تواند گزینه‌های متفاوتی در اختیار ژسوس قرار دهد.

برونو فرناندش با بازوبند کاپیتانی؛ تغییر آرام در سلسله‌مراتب پرتغال

یکی دیگر از تصاویر مهم مسابقه کپنهاگ، بازوبند کاپیتانی بر بازوی برونو فرناندش بود. در غیاب رونالدو، هافبک منچستریونایتد پرتغال را به‌عنوان کاپیتان وارد زمین کرد. رسانه پرتغالی «آ بولا» نیز تأیید کرد که پس از اصلاح اطلاعات اولیه یوفا، برونو فرناندش کاپیتان پرتغال مقابل دانمارک بوده است.

برونو البته پیش از این نیز در غیاب بازیکنان باسابقه بازوبند را در اختیار داشته است. او در اردوی مارس ۲۰۲۶ گفته بود کاپیتانی تغییری در رفتار او ایجاد نمی‌کند و نمایندگی تیم ملی را بزرگ‌ترین افتخار دوران حرفه‌ای خود می‌داند.

با این حال، درباره نقل‌قولی که اکنون در شبکه‌های اجتماعی به برونو نسبت داده می‌شود مبنی بر اینکه «حالا موقعیت می‌سازیم و واقعاً گل می‌زنیم»، در منابع معتبر بررسی‌شده تأیید مستقیمی پیدا نمی‌شود. نزدیک‌ترین اظهارنظر مستند او مربوط به بازی قبلی برابر ولز است که گفته بود پرتغال موقعیت‌های زیادی ایجاد می‌کند و با ادامه این روند گل‌های بیشتری خواهد زد. بنابراین تبدیل کردن آن جمله به کنایه مستقیم علیه رونالدو فعلاً مستند نیست.

آیا بازیکنان پرتغال علیه رونالدو موضع گرفته‌اند؟

اینجا دقیقاً همان نقطه‌ای است که باید میان واقعیت و برداشت شبکه‌های اجتماعی تفاوت گذاشت.

اظهارات تأییدشده ویتینیا درباره موفقیت ایده‌های ژسوس و صحبت راموس درباره تأثیر نگذاشتن ماجرای رونالدو واقعی است؛ اما از آنها نمی‌توان به‌طور قطعی نتیجه گرفت بازیکنان پرتغال در جبهه مقابل رونالدو قرار گرفته‌اند.

حتی در ماه‌های گذشته برونو فرناندش بارها از اهمیت رونالدو دفاع کرده بود. او در جام جهانی ۲۰۲۶ پس از گلزنی رونالدو تأکید کرد که موفقیت کاپیتان برای کل تیم اهمیت دارد و بازیکنان از گلزنی او خوشحال هستند.

همچنین عبارت «هیچ‌کس بالاتر از تیم ملی نیست» که این روزها به بازیکنان مختلف پرتغال نسبت داده می‌شود، در سرچ زنده انجام‌شده به شکل معتبر و مستقیم از ژوآئو کانسلو یا ژوآئو نوس پیدا نشد. این عبارت سابقه‌ای قدیمی‌تر در فوتبال پرتغال دارد و از جمله به کارلوس کی‌روش، سرمربی سابق این تیم، نسبت داده شده است.

در نتیجه، روایت «شورش بازیکنان علیه رونالدو» دست‌کم در شرایط فعلی فراتر از شواهد موجود است.

ژرژ ژسوس چه تغییری در پرتغال ایجاد کرده است؟

ژسوس در سه مسابقه نخست خود سه پیروزی کسب کرده و تیمش مقابل دانمارک نمایش هجومی قابل توجهی ارائه داده است. پس از مسابقه نیز او گفت بازیکنان به ایده‌هایش اعتقاد دارند و از عملکرد پرتغال به‌عنوان بهترین نمایش تیم در سه دیدار نخست یاد کرد.

این مسئله برای آینده پرونده رونالدو بسیار مهم است. اگر پرتغال بدون کاپیتان تاریخی خود به پیروزی‌های متوالی ادامه دهد، ژسوس از نظر فنی فضای بیشتری برای اتخاذ تصمیم‌های مستقل خواهد داشت. در سوی دیگر، رونالدو همچنان رکورددار بازی و گل ملی پرتغال است و حذف چنین چهره‌ای تصمیمی صرفاً تاکتیکی نیست.

طبق گزارش RTP، رونالدو با ۲۳۴ بازی و ۱۴۶ گل ملی اردوی پرتغال را ترک کرده است؛ اعدادی که نشان می‌دهد بحث درباره او با یک بازیکن معمولی قابل مقایسه نیست.

پایان رونالدو در تیم ملی پرتغال قطعی شده است؟

خیر؛ تا این لحظه پایان قطعی دوران ملی کریستیانو رونالدو رسماً اعلام نشده است.

آنچه قطعی است، خروج او از اردوی فعلی پرتغال و غیبتش مقابل دانمارک است. رونالدو خودش نیز گفته در آینده درباره دلایل تصمیمش توضیح خواهد داد و ژرژ ژسوس هم پس از پیروزی مقابل دانمارک از ورود به جزئیات ماجرا خودداری کرد.

بنابراین پرتغال فعلاً در یک دوره گذار قرار دارد، نه الزاماً در «دوران پس از رونالدو». اما برد ۴ بر ۲ مقابل دانمارک یک واقعیت جدید را آشکار کرد: تیم ژرژ ژسوس بدون بزرگ‌ترین گلزن تاریخش نیز ابزار هجومی کافی برای خلق موقعیت و گلزنی دارد.

حالا سؤال اصلی دیگر فقط این نیست که رونالدو به تیم ملی برمی‌گردد یا خیر؛ بلکه این است که در صورت بازگشت، ژرژ ژسوس چه نقشی برای او در تیمی در نظر خواهد گرفت که بدون شماره ۷ تاریخی خود نیز توانسته یکی از بهترین نمایش‌های ماه‌های اخیرش را ارائه کند.