آرین سلیمی باز هم طلایی شد؛ سومین شکست متوالی ماولونوف و طلای شانزدهم ایران در ناگویا

فینال سنگین‌وزن تکواندوی مردان به مسابقه‌ای تبدیل شد که برتری فنی آرین سلیمی از همان راند نخست در آن دیده می‌شد. ملی‌پوش ایران برابر مرات ماولونوف از ازبکستان قرار گرفت و در دو راند متوالی کار را تمام کرد.

سلیمی راند نخست را با نتیجه چشمگیر ۲۶ بر ۴ برد و در راند دوم نیز با نتیجه ۲۰ بر ۸ برتری خود را تثبیت کرد. نتیجه نهایی ۲ بر صفر به سود نماینده ایران ثبت شد و مدال طلای وزن ۸۰+ کیلوگرم به سلیمی رسید. این قهرمانی، شانزدهمین طلای کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ نیز بود.

نوع پیروزی سلیمی نیز اهمیت ویژه‌ای داشت. او برخلاف بسیاری از مسابقات سنگین‌وزن که به دلیل احتیاط دو ورزشکار کم‌امتیاز پیش می‌رود، با فاصله امتیازی زیاد هر دو راند را تمام کرد؛ اتفاقی که نشان‌دهنده برتری محسوس او در سرعت، زمان‌بندی حملات و استفاده از ضربات امتیازآور بود.

سومین شکست متوالی ماولونوف برابر آرین سلیمی

قهرمانی سلیمی در ناگویا فصل تازه‌ای از یک رقابت تکراری میان او و ماولونوف بود.

این دو در فینال مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۶ در اولان‌باتور نیز مقابل یکدیگر قرار گرفته بودند. آن مسابقه نزدیک‌تر بود و سلیمی با نتیجه ۲ بر یک به پیروزی رسید و عنوان قهرمانی آسیا را به دست آورد.

دو ماه بعد، در مسابقات چانچئون کره جنوبی، سلیمی دوباره با ماولونوف روبه‌رو شد و این بار ۲ بر صفر پیروز شد. سوابق ثبت‌شده مسابقات نشان می‌دهد دیدار ناگویا سومین رویارویی متوالی دو تکواندوکار در سال ۲۰۲۶ بود که باز هم با برد نماینده ایران تمام شد.

این روند از نظر فنی برای سلیمی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا ماولونوف یکی از رقبای ثابت و سطح بالای سنگین‌وزن آسیاست و سه برد متوالی مقابل یک حریف مشخص، نشان می‌دهد پیروزی‌های سلیمی را نمی‌توان صرفاً به شرایط یک مسابقه نسبت داد.

نکته جالب‌تر آنکه فاصله امتیازی در دیدار ناگویا نسبت به فینال قهرمانی آسیا به شکل محسوسی افزایش پیدا کرد. سلیمی در اردیبهشت برای شکست ماولونوف به سه راند نیاز داشت، اما این بار مسابقه را در دو راند و با مجموع امتیازات بسیار بالاتر به پایان رساند.

مسیر آرین سلیمی تا طلای ناگویا چگونه بود؟

سلیمی به دلیل جایگاه خود در جدول مسابقات، دور نخست را با قرعه استراحت پشت سر گذاشت.

او در نخستین مبارزه مقابل هائو تانگ از چین قرار گرفت. سلیمی راند اول این مسابقه را ۱۹ بر ۱۰ برد و در راند دوم نیز با نتیجه ۱۴ بر ۴ پیروز شد تا با برتری ۲ بر صفر راهی نیمه‌نهایی شود. 

در نیمه‌نهایی نیز مقابل محمد الاعرابی/محمد اعلا از اردن به میدان رفت و بار دیگر با نتیجه ۲ بر صفر پیروز شد. در نهایت ماولونوف آخرین مانع او برای رسیدن به مدال طلا بود که این مانع نیز با دو راند کاملاً برتر کنار رفت. تهران تایمز نیز مسیر سلیمی را با دو پیروزی ۲ بر صفر مقابل نمایندگان چین و اردن پیش از فینال ثبت کرده است.

در مجموع، قهرمان المپیک بدون واگذاری حتی یک راند، بازی‌های آسیایی را با مدال طلا تمام کرد؛ آماری که کیفیت قهرمانی او را برجسته‌تر می‌کند.

قهرمان المپیک حالا طلای بازی‌های آسیایی را هم دارد

طلای ناگویا جایگاه ویژه‌ای در کارنامه آرین سلیمی دارد. او در بازی‌های المپیک پاریس ۲۰۲۴ با شکست کادن کانینگهام بریتانیایی در فینال به مدال طلا رسید و به یکی از چهره‌های اصلی ورزش ایران تبدیل شد.

سلیمی در سال ۲۰۲۶ نیز مسیر موفقیتش را ادامه داد و در مسابقات قهرمانی آسیا به عنوان نخست وزن ۸۷+ کیلوگرم رسید. در آن رقابت‌ها نیز ماولونوف ازبکستانی حریف او در فینال بود. حالا قهرمان المپیک و قهرمان آسیا، طلای بازی‌های آسیایی را نیز به مجموعه افتخارات خود اضافه کرده است؛ اتفاقی که در فاصله دو سال پس از المپیک پاریس، جایگاه او را در میان مهم‌ترین تکواندوکاران سنگین‌وزن قاره تثبیت می‌کند.

تکواندو ایران با ۴ مدال به کار خود پایان داد

طلای سلیمی آخرین مدال تیم ملی تکواندو ایران در ناگویا بود و پرونده این رشته با چهار مدال شامل ۲ طلا، یک نقره و یک برنز بسته شد.

ساغر مرادی نخستین طلای تیم ایران را کسب کرد و آرین سلیمی دومین طلایی ایران در تکواندو شد. مهدی حاجی‌موسایی نیز در وزن ۶۸- کیلوگرم تا فینال پیش رفت اما در مسابقه پایانی برابر «بانلونگ» از تایلند با نتیجه ۳ بر ۲ شکست خورد و صاحب مدال نقره شد. حاجی‌موسایی پیش از فینال، نمایندگان چین و اردن را هر دو با نتیجه ۲ بر یک شکست داده بود. 

فاطمه احمدی نیز دیگر مدال‌آور تکواندو ایران بود که مدال برنز را به دست آورد.

بنابراین برخلاف بعضی گزارش‌های اولیه که آمار متفاوتی از مدال‌های ایران منتشر کردند، فهرست نهایی مدال‌آوران نشان می‌دهد حاصل کار ایران دو مدال طلا برای ساغر مرادی و آرین سلیمی، یک نقره برای مهدی حاجی‌موسایی و یک برنز برای فاطمه احمدی بوده است.

ناهید کیانی و سایر مدعیان دست خالی ماندند

تیم ایران با ۱۰ ورزشکار در بخش‌های مختلف تکواندو در ناگویا حضور داشت. در کنار چهار مدال‌آور، مرتضی زنده‌دل، یاسمن لیموچی، ابوالفضل زندی، امیرسینا بختیاری، ساینا کریمی و ناهید کیانی بدون مدال از رقابت‌ها کنار رفتند.

حذف ناهید کیانی از جمله نتایج مهم تیم ایران بود؛ چرا که نایب‌قهرمان المپیک یکی از امیدهای اصلی کسب مدال محسوب می‌شد. پیش از رقابت‌ها نیز بررسی جدول نشان می‌داد کیانی در وزن ۵۷- کیلوگرم با یکی از مسیرهای دشوار تیم ایران روبه‌روست. 

به این ترتیب، تیمی که چند قهرمان جهان، آسیا و المپیک را در ترکیب داشت، در کنار دو قهرمانی، چند خروج زودهنگام مهم نیز تجربه کرد.

کارنامه تکواندو ایران در ناگویا؛ دو طلای مهم و یک ستاره در سنگین‌وزن

چهار مدال از ۱۰ ورزشکار شاید تمام انتظارات پیش از مسابقات را پوشش ندهد، اما کسب دو مدال طلا اهمیت زیادی برای تکواندوی ایران دارد؛ به‌خصوص اینکه پیش از آغاز رقابت‌ها کارشناسان داخلی حداقل دو طلا را هدفی قابل دستیابی می‌دانستند. 

در میان همه نتایج، قهرمانی آرین سلیمی برجسته‌ترین پایان ممکن برای این تیم بود. او بدون واگذاری راند به فینال رسید، در مسابقه پایانی یکی از مهم‌ترین رقبای آسیایی خود را با اختلاف زیاد شکست داد و طلای شماره ۱۶ ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا را ثبت کرد.

طلای ناگویا همچنین ادامه روندی است که از المپیک پاریس برای سلیمی آغاز شد؛ قهرمانی در المپیک، قهرمانی آسیا و حالا قهرمانی بازی‌های آسیایی. اگر مهم‌ترین سؤال درباره سنگین‌وزن تکواندوی ایران این بود که سلیمی پس از طلای المپیک تا چه اندازه می‌تواند ثبات خود را حفظ کند، عملکرد او در سال ۲۰۲۶ دست‌کم تا این مقطع پاسخ روشنی داده است: آرین سلیمی همچنان یکی از اصلی‌ترین مدعیان وزن سنگین تکواندوی آسیاست و ماولونوف برای سومین مسابقه متوالی راهی برای عبور از او پیدا نکرد.