واکنش دنیامالی به ۱۹ طلای ایران در ناگویا؛ وعده بررسی شکستها برای المپیک ۲۰۲۸
وزیر ورزش در پیام خود نتیجه کاروان «فرشتگان میناب» را تصویری کلی از وضعیت ورزش ایران توصیف کرد؛ تصویری که به گفته او هم موفقیتها و هم شکستها را در خود دارد و باید مبنای برنامهریزی بعدی ورزش کشور قرار گیرد.
دنیامالی از ورزشکاران، کمیته ملی المپیک، فدراسیونها و مجموعههای استانی تشکر کرد و در بخش دیگری از پیام خود، به شرایط دشوار آمادهسازی و اعزام کاروان ایران اشاره داشت.
کمیته ملی المپیک نیز پیش از آغاز بازیها گفته بود بستهشدن موقت برخی اردوها و شرایط خاص کشور در روند آمادهسازی ورزشکاران اثر گذاشته، هرچند هدف اعلامشده همچنان بهبود نتیجه دوره گذشته بود.
اما مهمترین بخش پیام وزیر ورزش به آینده مربوط میشود؛ جایی که او اعلام کرده عملکرد تمامی فدراسیونها در کمیسیون تخصصی وزارت ورزش بررسی خواهد شد تا نقاط قوت برای المپیک لسآنجلس ۲۰۲۸ تقویت و ضعفها در زمان باقیمانده برطرف شوند.
ایران با ۱۹ طلا در ناگویا چه نتیجهای گرفت؟
کاروان ایران در پایان مسابقات با ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز به مجموع ۵۲ مدال رسید و رتبه ششم جدول را کسب کرد. چین، ژاپن، کره جنوبی، هند و ازبکستان بالاتر از ایران قرار گرفتند.
مقایسه با هانگژو تصویر جالبی دارد:
| شاخص | هانگژو | ناگویا | تغییر |
|---|---|---|---|
| طلا | ۱۳ | ۱۹ | ۶ مدال بیشتر |
| نقره | ۲۱ | ۱۸ | ۳ مدال کمتر |
| برنز | ۲۰ | ۱۵ | ۵ مدال کمتر |
| مجموع مدال | ۵۴ | ۵۲ | ۲ مدال کمتر |
| رتبه | هفتم | ششم | یک پله صعود |
آمار رسمی شورای المپیک آسیا از دوره هانگژو نشان میدهد ایران آن مسابقات را با ۱۳ طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز در جایگاه هفتم تمام کرده بود.
بنابراین افزایش طلا از ۱۳ به ۱۹، رشدی حدود ۴۶.۲ درصدی محسوب میشود.
این افزایش توضیح میدهد چرا ایران با وجود کاهش دو مدال از مجموع مدالها، یک رتبه در جدول بالاتر رفت؛ زیرا در رتبهبندی بازیهای آسیایی ابتدا تعداد مدال طلا تعیینکننده است.
بهترین عملکرد تاریخی بانوان ایران در بازیهای آسیایی
محور پررنگ دیگر پیام دنیامالی، عملکرد زنان ورزشکار بود.
گزارش فنی منتشرشده از عملکرد ایران نشان میدهد بانوان ایران در ناگویا سه مدال طلا گرفتند که بهترین عملکرد طلایی زنان ایران در یک دوره بازیهای آسیایی محسوب میشود. همین سه طلا معادل ۷۵ درصد کل چهار طلایی است که بانوان ایران تا پیش از ناگویا در تمام ادوار بازیهای آسیایی گرفته بودند.
دو طلای تاریخی در روئینگ ثبت شد. فاطمه مجلل در سبکوزن تکنفره زنان قهرمان شد و نخستین طلای تاریخ روئینگ بانوان ایران در بازیهای آسیایی را به دست آورد. سپس زینب نوروزی و کیمیا زارعی نیز در قایق دونفره سبکوزن زنان به مدال طلا رسیدند.
سومین طلای زنان ایران را ساغر مرادی در تکواندو به دست آورد؛ مدالی که در گزارشهای فنی بهعنوان نخستین طلای تکواندوی زنان ایران در بازیهای آسیایی ثبت شده است.
وزنهبرداری زنان هم تاریخساز شد
ناگویا در وزنهبرداری زنان نیز برای ایران تاریخی بود.
ریحانه کریمی در دسته ۷۷ کیلوگرم به مدال برنز رسید و نخستین مدال زنان ایران در وزنهبرداری بازیهای آسیایی را ثبت کرد. شورای المپیک آسیا نیز در گزارش رسمی خود این مدال را ثبت کرده است.
مهسا بهشتی نیز در ادامه یک برنز دیگر برای وزنهبرداری زنان ایران به دست آورد.
در کنار این مدالها، بازگشت ژیمناستیک زنان، نخستین حضور و پیروزی زنان ایران در بوکس و حضور زنان در رشتههایی مانند پدل و تنیس از دیگر موضوعاتی بود که وزیر ورزش در پیام خود بر آنها تأکید کرد.
این بخش از عملکرد کاروان شاید مهمترین نشانه تغییر ترکیب مدالآوری ایران باشد؛ زیرا در دورههای گذشته، بخش بزرگی از طلاهای ایران به چند رشته سنتی مردان متکی بود.
کشتی همچنان ستون اصلی مدالآوری ایران ماند
با وجود رشد رشتههای جدید، کشتی همچنان سهم مهمی در مدالهای ایران داشت.
امین میرزازاده در کشتی فرنگی سنگینوزن قهرمان شد و از عنوان بازیهای آسیایی خود دفاع کرد. شورای المپیک آسیا نیز پیروزی او در فینال ۱۳۰ کیلوگرم را گزارش کرده است.
در ادامه مسابقات نیز کشتی آزاد با طلای محمد نخودی، امیرعلی آذرپیرا و امیرحسین زارع نقش مهمی در جهش تعداد طلاهای ایران داشت.
همین وابستگی همچنان یکی از موضوعاتی است که در ارزیابی فنی کاروان اهمیت خواهد داشت؛ زیرا بخشی از هدفگذاری ورزش ایران برای المپیک ۲۰۲۸ باید حفظ مزیت تاریخی رشتههایی مانند کشتی و همزمان توسعه رشتههای مدالآور جدید باشد.
وزنهبرداری و دوومیدانی؛ طلاهایی با پیام المپیکی
در وزنهبرداری، علی داوودی در فوقسنگین به مدال طلا رسید. گزارش رسمی شورای المپیک آسیا نیز رقابت دراماتیک او و قهرمانی در دسته فوقسنگین را تأیید میکند.
علی عالیپور نیز دیگر طلای ایران در وزنهبرداری را کسب کرد.
در دوومیدانی، طلای پرتاب وزنه یکی دیگر از نتایجی بود که دنیامالی در پیام خود به آن اشاره کرد. اهمیت این مدالها از نگاه برنامهریزی المپیکی بیشتر است، زیرا توسعه رشتههایی که در برنامه بازیهای المپیک نیز حضور دارند میتواند دامنه شانس ایران را در لسآنجلس گستردهتر کند.
رشتههای جدید؛ از ورزش الکترونیک تا خرک حلقه
وزیر ورزش در پیام خود بر چند «اولین» دیگر نیز تأکید داشت.
ایران برای نخستین بار در ورزشهای الکترونیک به طلای بازیهای آسیایی رسید. در ژیمناستیک نیز کسب مدال خرک حلقه اتفاقی مهم برای این رشته بود و در بوکس، ایران پس از سالها دوباره به مدال رسید.
کاراته، ووشو، کوراش، تکواندو و والیبال نیز در سبد مدالآوری ایران نقش داشتند.
آمار نهایی نشان میدهد ایران در ۲۱ رشته ورزشی صاحب مدال شد؛ موضوعی که از منظر تنوع رشتههای مدالآور یکی از نقاط قابل توجه کاروان ناگویا محسوب میشود.
دنیامالی از ناکامیها هم گفت؛ کدام رشتهها بررسی میشوند؟
پیام وزیر ورزش صرفاً یک پیام تبریک نبود.
دنیامالی صراحتاً اعلام کرد در برخی رشتهها «انتظارات برآورده نشد» و قرار است عملکرد کلی و جزئی کاروان در کمیسیون تخصصی وزارت ورزش بررسی شود.
این جمله از منظر مدیریتی اهمیت زیادی دارد، زیرا ناگویا با وجود افزایش طلا، بدون ناکامی نبود.
ایران مجموعاً دو مدال کمتر از هانگژو گرفت و در برخی رشتهها نیز با وجود اعزام ورزشکار، مدالی حاصل نشد. بنابراین افزایش تعداد طلاها نباید مانع بررسی رشتههایی شود که نسبت هزینه، تعداد ورزشکار اعزامی و خروجی مدالی آنها پایینتر از انتظار بوده است.
دنیامالی نیز در پیام خود تأکید کرد که قرار نیست به نتیجه موجود بسنده شود و ظرفیت ایران برای کسب مدال طلای بیشتر را بالاتر از عدد ۱۹ دانست.
از ناگویا تا المپیک لسآنجلس ۲۰۲۸
مهمترین بخش آیندهنگر پیام وزیر ورزش، اتصال مستقیم نتیجه ناگویا به المپیک ۲۰۲۸ بود.
او اعلام کرد کمیسیون نظارت بر عملکرد فدراسیونها مأمور خواهد شد نتایج را آسیبشناسی کند و بر اساس آن، مزیتهای ورزش ایران تقویت و نقاط ضعف برطرف شوند.
این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بسیاری از رشتههای مدالآور ناگویا مستقیماً المپیکی هستند؛ کشتی، وزنهبرداری، تکواندو، روئینگ، دوومیدانی و ژیمناستیک از جمله این رشتهها هستند.
البته مدال بازیهای آسیایی بهطور خودکار قابل تبدیل به مدال المپیک نیست؛ سطح رقابت، سهمیهها و ترکیب قدرتهای جهانی در المپیک متفاوت است. اما نتایج ناگویا میتواند برای تعیین اولویت سرمایهگذاری، اردوهای خارجی، مربیان و ورزشکاران هدف تا لسآنجلس مورد استفاده قرار گیرد.
ناگویا؛ طلاییتر از هانگژو اما با چند هشدار
کارنامه عددی ایران دو پیام همزمان دارد.
از یک طرف، ۱۹ طلا، جایگاه ششم و سه طلای تاریخی زنان نشاندهنده بهبود کیفیت بخشی از مدالآوری ایران است. تعداد طلاها حدود ۴۶ درصد بیشتر از هانگژو شد و رتبه کاروان یک پله ارتقا پیدا کرد.
از طرف دیگر، مجموع مدالها از ۵۴ به ۵۲ کاهش پیدا کرد و همین آمار نشان میدهد نمیتوان صرفاً بر پایه تعداد طلا درباره تمام رشتهها نتیجهگیری کرد.
پیام دنیامالی نیز همین دوگانگی را بازتاب میدهد: تقدیر از موفقیتها در کنار وعده بررسی شکستها.
حالا آزمون اصلی مدیریت ورزش ایران بعد از ناگویا آغاز میشود؛ اینکه نتایج این بازیها صرفاً به یک جشن مدالی محدود شود یا واقعاً به دادهای برای انتخاب رشتههای اولویتدار، اصلاح برنامه فدراسیونها و آمادهسازی هدفمند برای المپیک لسآنجلس ۲۰۲۸ تبدیل شود.