طلای والیبال ایران با طعم انتقام از ژاپن؛ پیاتزا از «مدالی مهمتر» گفت
فینال والیبال مردان بازیهای آسیایی ناگویا یکی از حساسترین مسابقات روز پایانی کاروان ایران بود. ایران و ژاپن تنها چند هفته پس از فینال قهرمانی آسیا بار دیگر برابر یکدیگر قرار گرفتند؛ مسابقه قبلی به سود ژاپن تمام شده بود، اما اینبار شاگردان پیاتزا نتیجه را تغییر دادند.
ایران ست نخست را در یک ماراتن نزدیک ۲۸ بر ۲۶ برد. ژاپن در ست دوم با دفاع روی تور بهتر و سرویسهای مؤثر، ۲۵ بر ۱۹ پیروز شد و بازی را به تساوی کشاند. تیم ملی اما در ست سوم دوباره کنترل مسابقه را به دست گرفت و ۲۵ بر ۲۱ برنده شد. ست چهارم نیز تا آخرین امتیازات نزدیک پیش رفت و ایران با نتیجه ۲۶ بر ۲۴ کار را تمام کرد.
پیروزی ۳ بر یک در خانه ژاپن، برای ایران چهارمین طلای پیاپی والیبال مردان در بازیهای آسیایی را رقم زد. ایران پیش از این در اینچئون ۲۰۱۴، جاکارتا ۲۰۱۸ و هانگژو ۲۰۲۲ نیز روی سکوی نخست ایستاده بود.
پیاتزا: بیشتر از خودم، برای مردم ایران خوشحالم
روبرتو پیاتزا پس از قهرمانی، بخش عمده صحبتهایش را نه به مسائل فنی، بلکه به مردم ایران اختصاص داد.
او گفت خوشحال است این مدال باعث شادی مردم شده و یادآوری کرد مسیر رسیدن به طلا به هیچوجه ساده نبوده است. ایران در جریان مسابقات دو ست به اندونزی واگذار کرد و در مرحله حذفی نیز مقابل کره جنوبی دو ست را از دست داد و مجبور شد برای صعود تا ست پنجم بجنگد.
پیاتزا تأکید کرد همین فراز و نشیبها بخشی از یک تورنمنت دشوار بوده و بازیکنان در نهایت توانستهاند در مهمترین مقطع مسابقات بهترین واکنش را نشان دهند. او گفت بازیکنان با هدف انجام «یک کار خاص برای مردم ایران» وارد مسابقات شده بودند و شادی مردم برایش از شادی شخصی خودش اهمیت بیشتری دارد.
این جمله وقتی معنای بیشتری پیدا میکند که مسیر ایران در ناگویا مرور شود. تیم ملی در مرحله گروهی قرقیزستان، تایلند و اندونزی را پشت سر گذاشت، در یکچهارم نهایی کره جنوبی را ۳ بر ۲ شکست داد، در نیمهنهایی پاکستان را با اقتدار ۳ بر صفر کنار زد و سرانجام در فینال ژاپن را مغلوب کرد.
طلای نوزدهم ایران؛ پایان کار با رتبه ششم
طلای والیبال از نظر جدول مدالها نیز اهمیت ویژهای داشت.
کاروان ایران در پایان رقابتهای خود در ناگویا با ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز و مجموع ۵۲ مدال در جایگاه ششم آسیا قرار گرفت. والیبال آخرین طلای ایران و یکی از مدالهایی بود که باعث شد جایگاه ششم کاروان تثبیت شود.
در جدول نهایی عملکرد ایران، چین با ۱۶۹ طلا در صدر قرار گرفت، ژاپن میزبان دوم شد، کره جنوبی جایگاه سوم را به دست آورد و هند و ازبکستان نیز بالاتر از ایران ایستادند. ایران با ۱۹ طلا بالاتر از تایلند قرار گرفت.
این نتیجه از یک جهت دیگر نیز برای والیبال اهمیت داشت؛ در فهرست طلاییهای ایران، والیبال مردان تنها طلای رشتههای تیمی کاروان بود. در روزهای قبل سیدمیلاد تقوی، رئیس فدراسیون، نیز به همین مسئله اشاره کرده و گفته بود انتظار دارد والیبال این خلأ را پر کند.
چهارمین قهرمانی متوالی؛ سلطه ایران در بازیهای آسیایی ادامه پیدا کرد
چهار طلای متوالی، جایگاه ایران در والیبال مردان بازیهای آسیایی را تثبیت کرده است.
از سال ۲۰۱۴ تاکنون هیچ تیم دیگری نتوانسته ایران را از سکوی نخست پایین بکشد. اهمیت این استمرار زمانی بیشتر میشود که والیبال آسیا در همین دوره شاهد رشد جدی ژاپن و چین بوده است.
ژاپن بهویژه طی سالهای اخیر در سطح جهانی پیشرفت زیادی کرده و قهرمانی اخیر این تیم در آسیا نیز نشان داده بود ایران برای حفظ سلطه منطقهای کار سادهای ندارد. البته ژاپن در بازیهای آسیایی با ترکیبی متفاوت از تیم اصلی قهرمانی آسیا شرکت کرد و طبق گزارشها تنها سه بازیکن از ترکیب آن مسابقات را در اختیار داشت؛ بنابراین نتیجه فینال ناگویا را نباید مستقیماً با فینال قهرمانی آسیا یکسان ارزیابی کرد.
با این وجود پیروزی در سالن میزبان، آن هم در مسابقهای چهارسته و نزدیک، برای تیم پیاتزا ارزش فنی و روانی بالایی داشت.
«یک مدال دیگر در رویا دارم»؛ پیاتزا به چه چیزی فکر میکند؟
جذابترین بخش صحبتهای پیاتزا پس از فینال زمانی بود که از هدف بعدی خود سخن گفت.
او گفت در رویاهایش به یک مدال دیگر فکر میکند که از نظرش حتی میتواند از طلای بازیهای آسیایی مهمتر باشد. پیاتزا نام آن مدال را در گفتوگوی پس از فینال صریحاً بیان نکرد؛ بنابراین نمیتوان تنها بر پایه همین جمله با قطعیت گفت منظورش کدام رقابت بوده است.
اما صحبتهای قبلی سرمربی ایتالیایی نشانه روشنی از هدف بلندمدت پروژه ایران ارائه میدهد.
پیاتزا تنها چند هفته قبل گفته بود لسآنجلس ۲۰۲۸ برای او دیگر یک رویا نیست، بلکه یک هدف است. او توضیح داده بود تیم ایران برای رسیدن به المپیک باید در مسابقات جهانی و لیگ ملتها امتیازات لازم را جمع کند و تأکید کرده بود هدف تنها حضور در بازیهای المپیک نیست، بلکه رقابت جدی با بهترین تیمهای جهان است.
بنابراین اظهارنظر جدید او را میتوان در چارچوب همان پروژه المپیکی دید؛ هرچند خود پیاتزا در ناگویا مشخص نکرد که «مدال مهمتر» دقیقاً مدال المپیک است.
مسیر ایران تا المپیک ۲۰۲۸ هنوز دشوار است
طلای بازیهای آسیایی به معنی کسب سهمیه المپیک نیست.
ایران در فینال قهرمانی آسیا مقابل ژاپن شکست خورد و فرصت دریافت سهمیه مستقیم قارهای برای لسآنجلس را از دست داد. اکنون دو مسیر اصلی پیش روی تیم پیاتزا قرار دارد؛ یکی عملکرد در مسابقات جهانی ۲۰۲۷ و دیگری کسب جایگاه لازم در رنکینگ جهانی پس از مرحله مقدماتی لیگ ملتهای ۲۰۲۸.
به همین دلیل صحبت پیاتزا درباره استعدادهای فراوان ایران اهمیت دارد. او معتقد است داشتن بازیکنان مستعد به تنهایی کافی نیست و باید این استعدادها در مسیر درستی هدایت شوند.
قهرمانی ناگویا نشان داد نسل فعلی توان پیروزی در تورنمنتهای مهم قارهای را دارد، اما فاصله میان قهرمانی آسیا و رسیدن به مدال المپیک همچنان بسیار زیاد است. تیم ایران برای تحقق چنین هدفی باید نه فقط ژاپن و دیگر رقبای آسیایی، بلکه تیمهای سطح اول اروپا و آمریکای جنوبی را بهطور مستمر شکست دهد.
پیام متفاوت پیاتزا؛ «صلح از موفقیت ورزشی مهمتر است»
سرمربی ایران در پایان مصاحبه پیامی متفاوت برای مردم ایران داشت.
پیاتزا آرزو کرد مردم ایران سلامت باشند و صلح در کشور برقرار شود و گفت از نگاه او صلح از موفقیت در ورزش مهمتر است. او همچنین تأکید کرد علاقهای ندارد در هیچ نقطهای از جهان جنگ ببیند و تفاوت ملیت، کشور یا رنگ پوست در این نگاه برایش اهمیتی ندارد.
این سخنان در شرایطی مطرح شد که مسیر آمادهسازی ورزشکاران ایران برای ناگویا تحت تأثیر وضعیت پرتنش منطقه قرار گرفته بود؛ موضوعی که حتی شورای المپیک آسیا در گزارشهای خود درباره آمادهسازی برخی ورزشکاران ایرانی به آن اشاره کرده بود.
طلای ناگویا پایان یک مسیر یا شروع پروژه بزرگتر؟
والیبال ایران بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ را با نتیجهای به پایان رساند که از نظر تاریخی قابل توجه است: چهارمین قهرمانی پیاپی، شکست ژاپن در خانه و ثبت نوزدهمین طلای کاروان ایران.
اما شاید مهمترین پیام پیاتزا بعد از بالا بردن جام این بود که او ناگویا را نقطه پایان نمیبیند.
او از محدود بودن زمان خودش، استعداد بالای والیبال ایران و «مدالی مهمتر» حرف زد. کنار هم گذاشتن این جملات با اظهارات قبلی او درباره لسآنجلس ۲۰۲۸ نشان میدهد پروژه پیاتزا اکنون از حفظ قدرت ایران در آسیا به سمت یک هدف بسیار بزرگتر حرکت میکند.
طلای ناگویا ثابت کرد ایران هنوز میتواند در والیبال آسیا قهرمان شود؛ چالش بعدی این است که این موفقیت قارهای به رقابت واقعی برای مدال در سطح جهان تبدیل شود.