یونس امامی از ۵ بر صفر تا طلای ناگویا؛ شبی که سه قهرمان بزرگ مقابل ستاره ایران کم آوردند

وقتی جدول وزن ۷۴ کیلوگرم بازی‌های آسیایی منتشر شد، نام‌های حاضر در آن نشان می‌داد مسیر مدال برای یونس امامی ساده نخواهد بود.

رازامبک جمال‌اف، قهرمان المپیک ۲۰۲۴ پاریس، نورکوژا کایپانوف، قهرمان جهان، و یوشینوسوکه آئویاگی که هم قهرمانی آسیا و هم طلای جهان در کارنامه‌اش داشت، همگی در همان جدول حضور داشتند. اتحادیه جهانی کشتی نیز پیش از مسابقات حضور این چهره‌ها در وزن ۷۴ کیلوگرم را تأیید کرده بود.

امامی اما از همان مسابقه نخست نشان داد برای یک روز متفاوت به ناگویا آمده است.

نخستین حریفش جمال‌اف بود؛ کشتی‌گیری که دو سال قبل در پاریس تمام مدعیان وزن را کنار زده و مدال طلای المپیک را گرفته بود.

امامی در یک مبارزه نزدیک، ۷ بر ۶ برنده شد.

جزئیات گزارش اتحادیه جهانی کشتی حتی ارزش این پیروزی را بیشتر نشان می‌دهد. امامی در تایم دوم ۶ بر ۵ عقب افتاد، اما آرامش خود را حفظ کرد و در حالی که جمال‌اف برای اجرای فن تلاش می‌کرد، خاک گرفت و نتیجه را ۷ بر ۶ کرد؛ امتیازی که تا پایان حفظ شد.

قهرمان المپیک کنار رفت؛ امامی تازه شروع کرده بود

شکست جمال‌اف به‌تنهایی می‌توانست یکی از مهم‌ترین بردهای روز باشد، اما برای امامی فقط اولین مانع بود.

در یک‌چهارم نهایی، ساگار جاگلان از هند مقابل او قرار گرفت.

اینجا دیگر خبری از کشتی نزدیک نبود. امامی با استفاده از خاک و بارانداز، ۱۰ بر صفر حریف هندی را شکست داد و با امتیاز عالی به نیمه‌نهایی رسید. اتحادیه جهانی کشتی نیز تأکید کرد که بخش عمده امتیازات امامی در این مسابقه از اجرای بارانداز به دست آمد.

مرحله بعد اما دوباره سطح رقابت را بالا برد.

نورکوژا کایپانوف، قهرمان جهان از قزاقستان، مانع بعدی بود؛ کشتی‌گیری که خودش سال‌ها یکی از چهره‌های مهم ۷۴ کیلوگرم آسیا بوده است.

امامی این مسابقه را نیز ۴ بر ۲ برد و به فینال رسید.

یعنی تا پیش از فینال، امامی یک قهرمان المپیک و یک قهرمان جهان را کنار زده بود.

فینال؛ جایی که همه چیز داشت از دست می‌رفت

اما سخت‌ترین آزمون هنوز باقی مانده بود.

آن سوی تشک یوشینوسوکه آئویاگی ایستاده بود؛ نماینده میزبان، قهرمان آسیا و قهرمان جهان ۲۰۲۵ در وزن ۷۰ کیلوگرم. او در مسیر رسیدن به فینال هم نمایش بسیار قدرتمندی داشت و برخی حریفانش را در کمتر از یک دقیقه با امتیاز عالی کنار زده بود.

مزیت آئویاگی فقط کیفیت فنی نبود.

مسابقه در ژاپن برگزار می‌شد و سالن به‌شدت از کشتی‌گیر میزبان حمایت می‌کرد.

شروع مسابقه نیز دقیقاً مطابق خواسته ژاپنی‌ها بود.

امامی در نیمه نخست ۵ بر صفر عقب افتاد. در آن لحظه طلایی که او برای رسیدن به آن دو قهرمان بزرگ را شکست داده بود، در حال دور شدن بود. گزارش‌های داخلی مسابقه نیز تأیید کرده‌اند که آئویاگی تایم نخست را با برتری پنج امتیازی تمام کرد.

اما داستان فینال از همین نقطه تغییر کرد.

۹ امتیاز بدون پاسخ؛ کامبک بزرگ یونس امامی

یونس امامی در تایم دوم نسخه دیگری از خودش را نشان داد.

به‌جای مدیریت نتیجه یا منتظر ماندن برای اشتباه حریف، فشار را افزایش داد. فاصله را کم کرد، امتیاز گرفت و جریان مسابقه را به تدریج از کنترل آئویاگی خارج کرد.

نتیجه نهایی ۹ بر ۵ شد.

یعنی کشتی‌گیری که پنج امتیاز عقب بود، بدون اینکه تا پایان امتیاز دیگری بدهد، ۹ امتیاز گرفت و فینال را برگرداند.

برخی گزارش‌های مسابقه نوشته‌اند امامی در مقطعی ۵ بر ۲ عقب بود و سپس هفت امتیاز متوالی گرفت؛ در هر دو روایت، نتیجه نهایی یکسان است: بازی از کنترل نماینده میزبان خارج شد و امامی ۹ بر ۵ طلایی شد.

همین نحوه پیروزی است که طلای ناگویا را متفاوت می‌کند.

آیا این نخستین طلای بزرگ یونس امامی بود؟

نه؛ و این نکته در تحلیل کارنامه او اهمیت دارد.

امامی پیش از ناگویا نیز در بازی‌های آسیایی هانگژو قهرمان شده بود. او آنجا فینال ۷۴ کیلوگرم را ۹ بر صفر مقابل کیرین کینوشیتای ژاپنی برد و مدال طلا گرفت. اتحادیه جهانی کشتی این قهرمانی را به‌صورت رسمی ثبت کرده است.

او همچنین دو مدال برنز جهان در کارنامه دارد؛ از جمله برنز جهانی ۲۰۲۲ در ۷۴ کیلوگرم.

بنابراین دقیق‌تر است که بگوییم امامی سال‌ها در جست‌وجوی تثبیت خود در بالاترین سطح جهانی و المپیکی بوده، نه اینکه پیش از ناگویا هیچ طلای بزرگی نداشته باشد.

در المپیک پاریس نیز او شروع خوبی داشت و حتی فرانک چامیزو را شکست داد، اما در یک‌چهارم نهایی مقابل کایل دیک مغلوب شد و به مدال نرسید. همان مسابقات را جمال‌اف با طلای ۷۴ کیلوگرم به پایان رساند؛ همان کشتی‌گیری که حالا امامی در ناگویا شکستش داد.

این نکته به پیروزی ناگویا معنای بیشتری می‌دهد.

سه بردی که ارزش یک مدال را چند برابر کرد

طلای بازی‌های آسیایی معمولاً فقط با رنگ مدال سنجیده می‌شود، اما مسیر رسیدن به مدال‌ها یکسان نیست.

امامی در ناگویا برای قهرمانی به‌ترتیب:

• رازامبک جمال‌اف، قهرمان المپیک پاریس را ۷ بر ۶ برد؛

• ساگار جاگلان را ۱۰ بر صفر شکست داد؛

• نورکوژا کایپانوف، قهرمان جهان را ۴ بر ۲ کنار زد؛

• و یوشینوسوکه آئویاگی، قهرمان جهان ژاپن را ۹ بر ۵ مغلوب کرد.

این مجموعه نتایج توضیح می‌دهد چرا طلای امامی از نظر کیفیت حریفان یکی از شاخص‌ترین مدال‌های کشتی ایران در ناگویا بود.

مهم‌تر از طلا؛ واکنش امامی به لحظه بحران

شاید مهم‌ترین بخش قهرمانی امامی حتی نام حریفان نباشد.

لحظه تعیین‌کننده زمانی بود که فینال ۵ بر صفر شده بود.

یک کشتی‌گیر ممکن است در چنین شرایطی عجله کند، ساختار تاکتیکی خود را از دست بدهد یا در برابر فشار سالن میزبان اشتباه‌های بیشتری انجام دهد. امامی اما مسابقه را مرحله‌به‌مرحله برگرداند.

همین اتفاق در مسابقه نخست مقابل جمال‌اف نیز دیده شد. آنجا هم امامی در تایم دوم عقب افتاد اما در لحظات حساس امتیاز تعیین‌کننده را گرفت. اتحادیه جهانی کشتی در گزارش خود مشخصاً به حفظ آرامش امامی در آن لحظه اشاره کرده است.

دو بار در یک روز، مقابل دو حریف در سطح قهرمانی جهان و المپیک، نتیجه علیه او چرخید؛ و هر دو بار امامی دوباره مسابقه را پس گرفت.

این شاید مهم‌ترین نشانه از نسخه ناگویای یونس امامی باشد.

طلایی که بیشتر از یک مدال ارزش داشت

یونس امامی در ناگویا دوباره قهرمان بازی‌های آسیایی شد، اما این قهرمانی با طلای قبلی‌اش تفاوت داشت.

در هانگژو فینال را ۹ بر صفر برد؛ در ناگویا مجبور شد برای رسیدن به طلا از قهرمان المپیک، قهرمان جهان و ستاره میزبان عبور کند و در فینال شکست ۵ بر صفر را به برد ۹ بر ۵ تبدیل کند.

به همین دلیل، ارزش طلای ناگویا فقط در این نیست که مدال دیگری به کارنامه امامی اضافه شد.

این مدال نشان داد او می‌تواند در یک جدول فوق‌سنگین، در چند مسابقه پیاپی مقابل بزرگ‌ترین نام‌ها تمرکزش را حفظ کند و مهم‌تر از همه، وقتی فینال در حال از دست رفتن است، دوباره آن را برگرداند.

یونس امامی پیش از ناگویا هم قهرمان بود؛ اما در ناگویا شاید کامل‌ترین نسخه خودش را نشان داد. قهرمان المپیک را برد، قهرمان جهان را کنار زد و در خانه ژاپن، قهرمان جهان میزبان را بعد از عقب‌افتادن ۵ بر صفر شکست داد. این طلا نه اولین طلای بزرگ او، بلکه یکی از سنگین‌ترین طلاهای دوران حرفه‌ای‌اش بود.