نقشه ۱۱.۵ میلیون دلاری پرسپولیس لو رفت؛ سه ستاره جوان با بند فسخ ۶ میلیون دلاری در فهرست فروش سرخ‌ها

پرسپولیس در سال‌های اخیر بخش مهمی از منابع مالی خود را از حمایت سهامداران، قراردادهای تبلیغاتی و درآمدهای تجاری تأمین کرده است. اکنون مدیران باشگاه قصد دارند فروش بازیکنان جوان را نیز به یکی از مسیرهای درآمدزایی تبدیل کنند.

بر اساس گزارشی که ورزش سه از سند توجیهی افزایش سرمایه منتشر کرده، پرسپولیس در سناریوی بدون افزایش سرمایه، درآمد سالانه انتقال بازیکن را ۴۰۰ هزار دلار پیش‌بینی کرده است.

اما با اجرای افزایش سرمایه، این رقم برای سال‌های مالی ۱۴۰۶ و ۱۴۰۷ به دو میلیون دلار خواهد رسید.

برای سه سال بعد، یعنی سال‌های ۱۴۰۸، ۱۴۰۹ و ۱۴۱۰ نیز درآمد سالانه دو میلیون و ۵۰۰ هزار دلار در نظر گرفته شده است.

بنابراین پرسپولیس قصد دارد در یک دوره پنج‌ساله، مجموعاً ۱۱ میلیون و ۵۰۰ هزار دلار از انتقال بازیکنان درآمد داشته باشد.

این برنامه نشان‌دهنده تغییر رویکرد باشگاه از جذب صرف بازیکنان برای نتیجه‌گیری کوتاه‌مدت به سرمایه‌گذاری روی استعدادهایی است که امکان فروش آن‌ها در آینده وجود دارد.

جدول درآمد پیش‌بینی‌شده پرسپولیس از نقل‌وانتقالات تا سال ۱۴۱۰

مقایسه دو سناریو نشان می‌دهد پرسپولیس انتظار دارد افزایش سرمایه، زمینه تحقق ۹.۵ میلیون دلار درآمد اضافی از محل انتقال بازیکن را فراهم کند.

به بیان دیگر، درآمد پیش‌بینی‌شده در سناریوی افزایش سرمایه طی این پنج سال، ۵.۷۵ برابر سناریوی بدون افزایش سرمایه است.

بااین‌حال، این اعداد پیش‌بینی مالی هستند و نباید با درآمد تحقق‌یافته یا مبالغ قطعی قراردادهای فروش اشتباه گرفته شوند.

سه بازیکن پرسپولیس با بند فسخ ۶ میلیون دلاری؛ چه کسانی هستند؟

یکی از مهم‌ترین بخش‌های برنامه درآمدزایی پرسپولیس به سه بازیکن جوانی مربوط می‌شود که در نقل‌وانتقالات اخیر با قراردادهای بلندمدت جذب شده‌اند.

ارقام جدول بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای درباره مفاد قراردادها تنظیم شده‌اند و متن کامل این قراردادها به‌طور عمومی در دسترس نیست.

مجموع شش میلیون دلاری بندهای فسخ این سه بازیکن، معادل حدود ۵۲ درصد از هدف پنج‌ساله پرسپولیس است.

اما این مقایسه صرفاً ظرفیت قراردادی بازیکنان را نشان می‌دهد؛ نه اینکه پرسپولیس هم‌اکنون شش میلیون دلار درآمد تضمین‌شده در اختیار داشته باشد.

پوریا شهرآبادی؛ خرید ۱۲۰ میلیارد تومانی که پرسپولیس امیدوار است بفروشد

پوریا شهرآبادی یکی از مهم‌ترین چهره‌های برنامه جدید مدیران پرسپولیس است.

این مهاجم جوان با قراردادی چهارساله از گل‌گهر سیرجان به جمع سرخ‌پوشان پیوست.

بر اساس جزئیات منتشرشده، پرسپولیس برای جذب او با پرداخت ۱۲۰ میلیارد تومان در دو قسط ۶۰ میلیاردی و انتقال سهیل صحرایی به گل‌گهر موافقت کرد.

همچنین رقم یک میلیون و ۷۰۰ هزار دلار برای انتقال احتمالی بعدی این بازیکن اعلام شده است.

پیمان حدادی، مدیرعامل پرسپولیس، پیش‌تر در گفت‌وگو با ورزش سه اعلام کرده بود که باشگاه از ابتدا به دنبال جذب شهرآبادی بوده و امیدوار است در پایان فصل امکان فروش او فراهم شود.

این اظهارات نشان می‌دهد شهرآبادی تنها یک خرید ورزشی محسوب نمی‌شود و مدیران باشگاه به او به چشم یک سرمایه بالقوه نیز نگاه می‌کنند.

بااین‌حال، فروش این بازیکن به عملکرد او در مسابقات، میزان پیشرفت فنی و دریافت پیشنهاد مناسب وابسته خواهد بود.

محمدمهدی زارع؛ بند فسخ دو برابر هزینه رضایت‌نامه

محمدمهدی زارع دیگر بازیکن جوانی است که پرسپولیس برای جذب او سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی انجام داده است.

این مدافع ۲۳ ساله با قراردادی چهارساله از اخمت گروژنی روسیه به پرسپولیس پیوست.

طبق گزارش‌های منتشرشده، مبلغ رضایت‌نامه او حدود ۹۰۰ هزار دلار بوده که پرداخت آن در سه قسط طی شش ماه پیش‌بینی شده است.

از سوی دیگر، باشگاه پرسپولیس بند فسخ یک میلیون و ۸۰۰ هزار دلاری را در قرارداد زارع گنجانده است.

این رقم دقیقاً دو برابر مبلغ گزارش‌شده برای رضایت‌نامه اوست.

البته دو برابر بودن بند فسخ نسبت به هزینه اولیه، به معنای تضمین سود صددرصدی نیست.

باشگاه باید دستمزد، پاداش‌های احتمالی، هزینه‌های مرتبط با قرارداد و سایر مخارج جذب و نگهداری بازیکن را نیز در محاسبه بازده اقتصادی لحاظ کند.

از سوی دیگر، اگر پیشنهاد مناسبی برای زارع ارائه نشود، وجود بند فسخ به‌تنهایی درآمدی ایجاد نخواهد کرد.

دانیال ایری؛ گران‌ترین بند فسخ در میان سه خرید جوان

دانیال ایری، مدافع جوان پرسپولیس، با قراردادی پنج‌ساله از نساجی به این تیم پیوست.

طبق گزارش تسنیم در مرداد ۱۴۰۵، مبلغ بند فسخ قرارداد این بازیکن دو میلیون و ۵۰۰ هزار دلار تعیین شده است.

این رقم بالاترین بند فسخ در میان سه بازیکن بررسی‌شده محسوب می‌شود.

درباره هزینه جذب ایری نیز گزارش‌هایی از پرداخت ۱۹۰ میلیارد تومان منتشر شده است.

البته در جریان مذاکرات اولیه، منابع خبری از اختلاف میان درخواست مالی نساجی و پیشنهاد پرسپولیس خبر داده بودند و جزئیات کامل پرداخت نهایی به شکل رسمی منتشر نشده است.

بنابراین رقم ۱۹۰ میلیارد تومان باید به گزارش‌های رسانه‌ای منتسب شود.

نکته مهم اینکه قرارداد بلندمدت ایری می‌تواند فرصت بیشتری برای رشد فنی و افزایش ارزش احتمالی او ایجاد کند.

اما در مقابل، باشگاه متعهد به پرداخت دستمزد طی مدت قرارداد است و اگر بازیکن نتواند انتظارات را برآورده کند، هزینه نگهداری او نیز افزایش خواهد یافت.

بند فسخ ۶ میلیون دلاری با درآمد قطعی چه تفاوتی دارد؟

یکی از مهم‌ترین نکات این گزارش، تفاوت میان بند فسخ قرارداد و ارزش واقعی بازیکن در بازار نقل‌وانتقالات است.

بند فسخ مبلغی است که تحت شرایط مشخص قراردادی می‌تواند امکان جدایی بازیکن را فراهم کند.

اما قیمت واقعی انتقال زمانی مشخص می‌شود که باشگاهی برای جذب بازیکن پیشنهاد ارائه دهد و توافق یا سازوکار قراردادی مربوط به جدایی اجرا شود.

ممکن است یک باشگاه خارجی حاضر نباشد مبلغ بند فسخ را بپردازد و برای انتقال با قیمتی پایین‌تر مذاکره کند.

همچنین امکان دارد بازیکن پیشنهاد خارجی مناسبی دریافت نکند و تا پایان قرارداد در تیم باقی بماند.

از سوی دیگر، حتی در صورت انتقال با مبلغ بالا، تمام رقم دریافتی لزوماً سود خالص باشگاه نخواهد بود.

هزینه رضایت‌نامه اولیه، دستمزد بازیکن، پاداش‌ها، کارمزدهای احتمالی و تعهدات قراردادی باید در محاسبات لحاظ شوند.

بنابراین گزارش‌هایی با مضمون قطعی شدن فروش سه بازیکن را نباید به معنای انجام رسمی انتقال آن‌ها دانست.

سیاست جدید پیمان حدادی برای پرسپولیس؛ استعداد بخرید و گران‌تر بفروشید

پیمان حدادی پیش‌تر درباره مدل اقتصادی موردنظر باشگاه توضیح داده بود.

بر اساس این برنامه، پرسپولیس ابتدا استعدادهای جوان را در لیگ برتر، لیگ دسته اول و آکادمی شناسایی می‌کند.

سپس تلاش خواهد کرد با فراهم کردن فرصت حضور در تیم اصلی، زمینه پیشرفت فنی بازیکنان را ایجاد کند.

در مرحله بعد، عملکرد مناسب در ترکیب پرسپولیس و احتمال دعوت به تیم‌های ملی می‌تواند ارزش بازیکنان را افزایش دهد.

در نهایت، باشگاه امیدوار است از طریق انتقال آن‌ها به تیم‌های دیگر، به درآمد ارزی برسد.

این چرخه در فوتبال حرفه‌ای جهان سابقه دارد، اما اجرای موفق آن مستلزم استعدادیابی دقیق، برنامه‌ریزی فنی و مدیریت قراردادهاست.

اگر بازیکن جوان فرصت کافی برای حضور در مسابقات نداشته باشد، احتمال دیده شدن و دریافت پیشنهاد مناسب نیز کاهش پیدا می‌کند.

۱۵ بازیکن زیر ۲۵ سال پرسپولیس؛ پشتوانه برنامه درآمدزایی سرخ‌ها

بر اساس فهرست منتشرشده، پرسپولیس مجموعه‌ای از بازیکنان جوان را در اختیار دارد که می‌توانند در سال‌های آینده بخشی از برنامه ورزشی و اقتصادی باشگاه باشند.

در این فهرست نام دانیال ایری، محمدمهدی زارع، پوریا لطیفی‌فر، پوریا شهرآبادی، محمدحسین صادقی، امیرحسین طاهری‌تنها، امیرحسین محمودی، محمدرضا میرشفیعیان، علیرضا همایی‌فرد، مهدی چشم‌به‌راه، پویا اسمی، محمد گندمی، امیرمحمد قزوینه، امیررضا رفیعی و یاسین سلمانی دیده می‌شود.

حضور بازیکنان جوان در ترکیب باشگاه می‌تواند برای اجرای برنامه فروش استعدادها مزیت باشد.

بااین‌حال، سن پایین به‌تنهایی تضمین‌کننده ارزش اقتصادی بالا نیست.

میزان بازی، عملکرد فنی، سابقه ملی، مدت باقی‌مانده قرارداد و علاقه باشگاه‌های خارجی از عوامل تعیین‌کننده ارزش احتمالی هر بازیکن هستند.

تجربه اورونوف؛ چرا برنامه فروش همیشه به درآمد منجر نمی‌شود؟

تجربه اوستون اورونوف نمونه‌ای از فاصله میان برنامه‌ریزی و تحقق درآمد انتقال بازیکن است.

پیمان حدادی پیش‌تر توضیح داده بود که باشگاه هنگام تمدید قرارداد این بازیکن ازبکستانی امیدوار بوده حضور او در جام جهانی، زمینه دریافت پیشنهاد خارجی مناسب را فراهم کند.

بااین‌حال، این انتظار در زمان موردنظر محقق نشده است.

ماجرای اورونوف نشان می‌دهد حتی بازیکنی با سابقه ملی و توانایی فنی بالا نیز الزاماً در بازه زمانی دلخواه باشگاه به فروش نمی‌رسد.

شرایط بازار، نیاز باشگاه‌های خریدار، مبلغ دستمزد و ترجیح خود بازیکن می‌توانند بر انجام انتقال تأثیر بگذارند.

بنابراین پرسپولیس برای تحقق هدف ۱۱.۵ میلیون دلاری نباید تمام محاسبات خود را بر فروش تعداد محدودی بازیکن بنا کند.

افزایش سرمایه پرسپولیس چه کمکی به اجرای این برنامه می‌کند؟

افزایش سرمایه در صورت تأمین منابع مالی قابل استفاده، می‌تواند امکانات بیشتری برای فعالیت استعدادیابی و جذب بازیکنان جوان فراهم کند.

باشگاه همچنین می‌تواند در بخش‌هایی مانند آکادمی، زیرساخت‌های تمرینی و توسعه تخصصی بازیکنان سرمایه‌گذاری کند.

بااین‌حال، افزایش سرمایه به‌خودی‌خود درآمد عملیاتی ایجاد نمی‌کند.

برای تحقق درآمد نقل‌وانتقالاتی، پرسپولیس باید بازیکنان مستعد را به دارایی‌های ورزشی ارزشمند تبدیل کند و در نهایت پیشنهادهای مناسب دریافت کند.

از سوی دیگر، نوع افزایش سرمایه و نحوه تأمین منابع اهمیت دارد؛ زیرا هر افزایش سرمایه‌ای الزاماً با ورود نقدینگی جدید به باشگاه همراه نیست.

به همین دلیل، ارزیابی موفقیت این طرح باید بر اساس عملکرد واقعی بخش استعدادیابی، تعداد انتقال‌ها و درآمد خالص حاصل از آن انجام شود.

جمع‌بندی؛ آیا پرسپولیس به درآمد ۱۱.۵ میلیون دلاری می‌رسد؟

پرسپولیس با انتشار ارقام مربوط به افزایش سرمایه، از برنامه‌ای بلندمدت برای تبدیل بازیکنان جوان به یکی از منابع درآمدی باشگاه رونمایی کرده است.

طبق پیش‌بینی‌ها، درآمد حاصل از انتقال بازیکن در سال‌های ۱۴۰۶ و ۱۴۰۷ به دو میلیون دلار و در سه سال بعد به دو میلیون و ۵۰۰ هزار دلار در سال خواهد رسید.

در این میان، شهرآبادی، زارع و ایری با مجموع بندهای فسخ شش میلیون دلاری از مهم‌ترین نمونه‌های سرمایه‌گذاری باشگاه هستند.

نکته تعیین‌کننده این است که پرسپولیس هنوز از این سه بازیکن شش میلیون دلار درآمد به دست نیاورده و رقم ۱۱.۵ میلیون دلار نیز تنها یک هدف مالی پنج‌ساله است.

موفقیت برنامه تازه سرخ‌پوشان زمانی مشخص خواهد شد که استعدادیابی و پرورش بازیکنان جوان به انتقال‌های واقعی، درآمد ارزی و در نهایت بهبود وضعیت مالی باشگاه منجر شود.

در غیر این صورت، قراردادهای گران‌قیمت و بندهای فسخ میلیون‌دلاری ممکن است تنها به اعداد بزرگی روی کاغذ تبدیل شوند.