تناقض عجیب در جودوی ایران؛ اسبقیان از موفقیت میگوید، میراسماعیلی عذرخواهی میکند! چه کسی پاسخگوی ناکامی ناگویاست؟
مجمع سالیانه فدراسیون جودو روز شنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۵ در شرایطی برگزار شد که عملکرد تیم ملی ایران در بیستمین دوره بازیهای آسیایی همچنان با انتقادهایی همراه بود.
شروین اسبقیان در این نشست، عملکرد دو سال گذشته فدراسیون جودو را مثبت ارزیابی کرد و به موفقیتهای رده جوانان در مسابقات بحرین اشاره داشت. او همچنین از اقدامات فرهنگی فدراسیون و نقش آرش میراسماعیلی در این فعالیتها قدردانی کرد.
معاون وزیر ورزش با اشاره به برنامههای انجامشده، نسبت به آینده جودوی ایران ابراز امیدواری کرد و توجه فدراسیون به استعدادهای جوان را اقدامی ارزشمند دانست.
این سخنان در حالی مطرح شد که کمتر از سه هفته پیش، جودوکاران ایران بدون کسب مدال به کار خود در بازیهای آسیایی ناگویا پایان داده بودند.
همین مسئله باعث شده است عملکرد فدراسیون جودو و نحوه ارزیابی آن از سوی وزارت ورزش، بار دیگر مورد توجه قرار گیرد.
البته اسبقیان در سخنان خود به موفقیتهای ردههای پایه اشاره کرده بود، نه اینکه نتیجه ناگویا را موفقیت بداند؛ تفاوتی که در ارزیابی منصفانه اظهارات او باید مورد توجه قرار گیرد.
کارنامه جودوی ایران در بازیهای آسیایی ناگویا؛ شش نماینده و صفر مدال
تیم ملی جودوی ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ژاپن با ترکیب سه ورزشکار مرد و سه ورزشکار زن وارد مسابقات شد.
رشاد ممدوف هدایت تیم مردان و معصومه جعفری مسئولیت تیم بانوان را بر عهده داشتند.
حاصل حضور شش جودوکار ایرانی، سه عنوان پنجمی و حذف سه نماینده دیگر در نخستین مبارزه بود.
۶
ملیپوش اعزامی۳
عنوان پنجمی۰
مدال کسبشدهسه نمایندهای که تا آستانه کسب مدال پیش رفتند، الیاس پرهیزگار در وزن منفی ۸۱ کیلوگرم، امیرعباس چوپان در وزن منفی ۹۰ کیلوگرم و مریم بربط در وزن منفی ۷۸ کیلوگرم بودند.
هر سه ورزشکار در مسابقات ردهبندی شکست خوردند و فرصت ایستادن روی سکوی سوم را از دست دادند.
این نتیجه برای رشتهای که سابقه کسب مدال در بازیهای آسیایی را دارد، کارنامهای رضایتبخش محسوب نمیشود؛ بهویژه آنکه جودوی ایران در دوره قبلی بازیهای آسیایی هانگژو نیز بدون مدال مانده بود.
در عین حال، رسیدن سه نفر از شش نماینده به دیدار ردهبندی نشان میدهد بخشی از تیم توان رقابت تا مراحل پایانی را داشته است؛ موضوعی که باید در تحلیل فنی مورد توجه قرار گیرد.
عذرخواهی میراسماعیلی از مردم؛ چرا معاون وزیر از موفقیت سخن گفت؟
یکی از مهمترین تناقضهای مطرحشده در واکنشها به مجمع سالیانه جودو، تفاوت لحن آرش میراسماعیلی و شروین اسبقیان است.
میراسماعیلی روز ۱۰ مهر ۱۴۰۵، پس از پایان مسابقات جودو در ناگویا، ضمن قدردانی از تلاش ملیپوشان، بابت کسب نکردن مدال از مردم ایران عذرخواهی کرد.
او اعلام کرد که جودوکاران با تمام توان مبارزه کردهاند، اما نتوانستهاند نتیجه مورد انتظار را به دست آورند.
این عذرخواهی نشان میدهد رئیس فدراسیون نیز نتیجه نهایی تیم ملی در ناگویا را مطلوب ارزیابی نکرده است.
بااینحال، پانزده روز بعد در مجمع سالیانه فدراسیون، معاون وزیر ورزش بیشتر بر دستاوردهای مثبت و فعالیتهای فرهنگی تأکید کرد.
تفاوت این دو موضع الزاماً به معنای تناقض کامل نیست، زیرا میتوان عملکرد ردههای پایه و تیم بزرگسالان را جداگانه بررسی کرد. با وجود این، انتظار میرود در ارزیابی رسمی عملکرد فدراسیون، ناکامی اخیر تیم ملی نیز به همان اندازه مورد توجه قرار گیرد.
آیا جودوی ایران در سالهای اخیر هیچ موفقیتی نداشته است؟
برای قضاوت دقیق درباره عملکرد فدراسیون باید دستاوردهای مثبت را نیز در نظر گرفت.
در بازیهای آسیایی جوانان بحرین ۲۰۲۵، مهسا شکیبایی در وزن منفی ۴۸ کیلوگرم موفق به کسب مدال طلا شد. این موفقیت یکی از دستاوردهای مهم جودوی زنان ایران در ردههای پایه به شمار میرود.
بنابراین نمیتوان ادعا کرد جودوی ایران در سالهای اخیر هیچ مدالی به دست نیاورده است.
بااینحال، کسب مدال در رده جوانان با موفقیت در بازیهای آسیایی بزرگسالان تفاوت دارد. ارزیابی یک فدراسیون باید هر دو بخش را شامل شود.
نکته نگرانکننده این است که شکیبایی نیز در مسابقات ناگویا در وزن منفی ۵۲ کیلوگرم از دور رقابتها کنار رفت؛ اتفاقی که دشواری انتقال موفقیت از ردههای پایه به بزرگسالان را نشان میدهد.
کارنامه آرش میراسماعیلی در فدراسیون جودو زیر ذرهبین
آرش میراسماعیلی از سال ۱۳۹۷ ریاست فدراسیون جودو را بر عهده گرفته و در اسفند ۱۴۰۱ نیز با کسب ۵۴ رأی از ۵۵ رأی مأخوذه برای چهار سال دیگر در این سمت ابقا شد.
دوران مدیریتی او با چالشهای مهمی از جمله تعلیق بینالمللی جودوی ایران و تلاش برای بازگشت به مسابقات رسمی همراه بوده است.
این محدودیتها بر فرصت حضور و کسب تجربه جودوکاران ایرانی تأثیر گذاشتند و باید هنگام بررسی عملکرد چندساله فدراسیون مورد توجه قرار گیرند.
بااینحال، پس از بازگشت به رقابتهای بینالمللی، انتظار طبیعی این بوده که برنامه مشخصی برای جبران عقبماندگیها و کاهش فاصله با قدرتهای آسیایی تدوین شود.
اکنون پرسش اصلی این است که آیا برنامههای اجراشده توانستهاند به بهبود مستمر نتایج تیم ملی منجر شوند؟
نتایج بازیهای آسیایی هانگژو و ناگویا نشان میدهد مسیر بازگشت به جمع مدعیان همچنان با دشواری روبهروست.
فعالیتهای فرهنگی فدراسیون جودو؛ تقدیر لازم است اما کافی نیست
یکی از محورهای سخنان اسبقیان، قدردانی از اقدامات فرهنگی فدراسیون جودو بود.
فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی میتوانند بخشی ارزشمند از مسئولیت فدراسیونهای ورزشی باشند و پرداختن به این حوزهها ذاتاً با اهداف قهرمانی تعارضی ندارد.
اما پرسش مهم این است که آیا چنین فعالیتهایی باید در ارزیابی عملکرد فنی یک فدراسیون جایگاه اصلی را داشته باشند؟
مأموریت فدراسیون جودو علاوه بر ترویج این ورزش، توسعه استعدادیابی، ارتقای کیفیت مربیان، افزایش تجربه بینالمللی و آمادهسازی ورزشکاران برای کسب نتایج مطلوب است.
بنابراین قدردانی از فعالیتهای فرهنگی باید در کنار بررسی دقیق نتایج ورزشی صورت گیرد، نه جایگزین آن شود.
ابطال انتخابات فدراسیونها؛ چالش تازه پیش روی وزارت ورزش
انتقاد از عملکرد فدراسیون جودو در شرایطی مطرح شده که وزارت ورزش با موضوعات حقوقی مرتبط با انتخابات برخی فدراسیونها نیز روبهروست.
برای نمونه، در ۱۴ مهر ۱۴۰۵ گزارش شد که شعبه ۴۵ دیوان عدالت اداری رأی به ابطال نتیجه انتخابات فدراسیون تکواندو داده است.
البته این رأی در زمان انتشار خبر قابل تجدیدنظرخواهی بود و نمیتوان آن را بدون بررسی مراحل بعدی، حکمی قطعی تلقی کرد. همچنین صدور چنین رأیی بهتنهایی اثباتکننده مسئولیت شخصی اسبقیان نیست.
بااینحال، این اتفاق اهمیت دقت حقوقی، شفافیت و رعایت مقررات در مدیریت فدراسیونهای ورزشی را یادآوری میکند.
وزارت ورزش علاوه بر نظارت بر انتخابات، مسئولیت ارزیابی عملکرد فدراسیونها و مطالبه برنامه اصلاحی در صورت ناکامی را نیز بر عهده دارد.
راه نجات جودوی ایران چیست؟
احیای جودوی ایران نیازمند برنامهای فراتر از تغییرات مقطعی یا وعدههای کلی است.
نخستین گام میتواند ارزیابی فنی عملکرد تیم ملی در بازیهای آسیایی ناگویا باشد؛ بهویژه بررسی علت شکست سه ورزشکار در دیدارهای ردهبندی و مشکلات سه نمایندهای که در نخستین مبارزه حذف شدند.
همچنین باید برای افزایش تعداد مسابقات بینالمللی، ارتقای دانش مربیان، تقویت زیرساختهای استعدادیابی و حمایت از جودوی زنان برنامه مشخصی تدوین شود.
مهمتر از همه، وزارت ورزش و فدراسیون باید اهداف قابل اندازهگیری برای آینده تعیین کنند تا عملکرد مدیران بر مبنای نتایج واقعی ارزیابی شود.
وزارت ورزش چه پاسخی به ناکامی جودوی ایران میدهد؟
جودوی ایران سابقه حضور موفق در بازیهای آسیایی و کسب مدالهای ارزشمند در دورههای گذشته را دارد. بنابراین انتظار بازگشت این رشته به جمع مدعیان آسیا، انتظاری دور از واقعیت نیست.
بااینحال، تحقق چنین هدفی نیازمند مدیریت پاسخگو، سرمایهگذاری در ردههای پایه و بررسی شفاف نقاط ضعف فنی است.
آنچه اکنون بیش از هر چیز اهمیت دارد، پاسخ به یک پرسش روشن است: چرا جودوی ایران پس از دو دوره متوالی بازیهای آسیایی همچنان در کسب مدال ناکام مانده است؟
تقدیر از فعالیتهای فرهنگی و موفقیت نوجوانان و جوانان میتواند در جای خود ارزشمند باشد، اما برای سنجش وضعیت جودوی ایران کافی نیست.
در نهایت، انتظار از شروین اسبقیان و مسئولان فدراسیون جودو این است که در کنار بیان دستاوردها، درباره دلایل ناکامی ناگویا و برنامه عملی بازگشت به سکوهای آسیایی نیز توضیح دهند. بدون چنین پاسخگویی و برنامهریزی مشخصی، خطر تکرار نتایج نامطلوب در مسابقات آینده همچنان وجود خواهد داشت.