ریحانه کریمی در وزنهبرداری قهرمانی جهان ۲۰۲۶ دهم شد؛ مدال نرسید اما ۳ رکورد ایران شکست! + نتایج کامل
رقابتهای وزنهبرداری قهرمانی جهان ۲۰۲۶ در شهر نینگبو چین، روز سهشنبه با برگزاری مسابقات دسته ۶۹ کیلوگرم زنان پیگیری شد.
ریحانه کریمی که در گروه A این وزن حضور داشت، در مجموع شش بار روی تخته رفت و تنها دو حرکت موفق ثبت کرد.
او در یکضرب با رکورد ۱۰۳ کیلوگرم در رتبه هجدهم قرار گرفت؛ نتیجهای که فاصله قابلتوجهی میان وی و وزنهبرداران بالای جدول ایجاد کرد.
با این حال، عملکرد کریمی در دوضرب بهتر بود. نماینده ایران با ثبت ۱۳۳ کیلوگرم توانست رتبه هشتم این حرکت را کسب کند.
در نهایت، مجموع ۲۳۶ کیلوگرم برای قرار گرفتن در جایگاه دهم جهان کافی بود.
بررسی جدول رسمی فدراسیون جهانی وزنهبرداری نشان میدهد کریمی تنها دو کیلوگرم کمتر از وزنهبرداران هشتم و نهم مجموع ثبت کرد و ۹ کیلوگرم با سکوی سوم فاصله داشت.
جدول کامل عملکرد ریحانه کریمی در دسته ۶۹ کیلوگرم
| حرکت | تلاش اول | تلاش دوم | تلاش سوم | بهترین رکورد | رتبه |
|---|---|---|---|---|---|
| یکضرب | ۱۰۲ کیلوگرم، ناموفق | ۱۰۳ کیلوگرم، موفق | ۱۰۸ کیلوگرم، ناموفق | ۱۰۳ کیلوگرم | هجدهم |
| دوضرب | ۱۳۳ کیلوگرم، ناموفق | ۱۳۳ کیلوگرم، موفق | ۱۳۸ کیلوگرم، ناموفق | ۱۳۳ کیلوگرم | هشتم |
| مجموع | — | — | — | ۲۳۶ کیلوگرم | دهم |
این جدول نشان میدهد کریمی در هر دو بخش مسابقه، پس از ناموفق بودن در حرکت نخست، توانسته است در تلاش دوم رکورد خود را ثبت کند.
با این حال، او در سومین تلاشهای خود موفق به افزایش رکورد نشد؛ موضوعی که بر جایگاه نهایی وی تأثیر گذاشت.
یکضرب ریحانه کریمی؛ دو تلاش ناموفق و رتبه هجدهم
ملیپوش ایران رقابت یکضرب را با انتخاب وزنه ۱۰۲ کیلوگرمی آغاز کرد.
او در نخستین تلاش موفق به مهار این وزنه نشد و به همین دلیل، در دومین حرکت با وزنه ۱۰۳ کیلوگرمی روی تخته رفت.
کریمی این بار توانست وزنه را با موفقیت بالای سر ببرد و نخستین رکورد رسمی خود را ثبت کند.
در تلاش سوم، وزنه ۱۰۸ کیلوگرمی برای او انتخاب شد؛ وزنهای که مهار آن میتوانست رکورد یکضرب وی را پنج کیلوگرم افزایش دهد.
اما کریمی موفق به ثبت این حرکت نشد و با همان ۱۰۳ کیلوگرم به کار خود پایان داد.
نتیجه هجدهم یکضرب برای وزنهبرداری که امیدوار به کسب جایگاه بهتر در مجموع بود، شرایط دشواری ایجاد کرد.
در مسابقات جهانی، فاصله رکورد یکضرب با حریفان بالای جدول معمولاً باید در دوضرب جبران شود؛ مأموریتی که با توجه به توانایی و عملکرد رقبا همیشه آسان نیست.
دوضرب ریحانه کریمی؛ صعود به رتبه هشتم جهان
در بخش دوضرب، عملکرد نماینده ایران نسبت به یکضرب بهبود یافت.
کریمی در حرکت نخست برای مهار وزنه ۱۳۳ کیلوگرمی تلاش کرد، اما موفق نبود.
او در حرکت دوم بار دیگر همین وزنه را انتخاب کرد و این بار توانست آن را با موفقیت ثبت کند.
این رکورد باعث شد نماینده ایران در رتبه هشتم دوضرب قرار گیرد.
در سومین تلاش، کریمی برای مهار وزنه ۱۳۸ کیلوگرمی وارد رقابت شد؛ اما این حرکت نیز ناموفق بود.
به این ترتیب، بهترین رکورد دوضرب ملیپوش ایران همان ۱۳۳ کیلوگرم باقی ماند.
نکته قابلتوجه، اختلاف ۱۰ پلهای جایگاه کریمی در یکضرب و دوضرب است؛ او در یکضرب هجدهم شد، اما در دوضرب به رتبه هشتم رسید.
این تفاوت نشان میدهد عملکرد نسبی او در دوضرب بهتر بوده است، هرچند برای جبران کامل عقبماندگی یکضرب کافی نبود.
رکوردشکنی ریحانه کریمی؛ سه رکورد ملی ایران جابهجا شد
مهمترین دستاورد کریمی در رقابتهای نینگبو، ارتقای هر سه رکورد ملی دسته ۶۹ کیلوگرم زنان بود.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، این وزنهبردار توانست رکوردهای پیشین ایران در این دسته را که در اختیار خودش قرار داشت، بهبود دهد.
| نوع رکورد | رکورد قبلی ایران | رکورد جدید کریمی | میزان بهبود |
|---|---|---|---|
| یکضرب | ۹۵ کیلوگرم | ۱۰۳ کیلوگرم | ۸ کیلوگرم |
| دوضرب | ۱۲۶ کیلوگرم | ۱۳۳ کیلوگرم | ۷ کیلوگرم |
| مجموع | ۲۲۱ کیلوگرم | ۲۳۶ کیلوگرم | ۱۵ کیلوگرم |
بهبود ۱۵ کیلوگرمی رکورد مجموع، نشانهای از پیشرفت کریمی نسبت به رکوردهای قبلی خود در دسته ۶۹ کیلوگرم است.
با این حال، رکوردشکنی ملی و کسب مدال جهانی دو شاخص متفاوت هستند.
ممکن است یک ورزشکار عملکردی بهتر از گذشته خود داشته باشد، اما به دلیل سطح بالای رقابت جهانی نتواند به سکو برسد.
اتفاقی که برای کریمی در نینگبو رخ داد نیز در همین چارچوب قابل بررسی است.
اختلاف ریحانه کریمی با مدال برنز فقط ۹ کیلوگرم بود
بررسی نتایج نهایی دسته ۶۹ کیلوگرم نشان میدهد کریمی با رکورد ۲۳۶ کیلوگرم، ۹ کیلوگرم کمتر از دارنده مدال برنز ثبت کرده است.
ژولیت رودریگز از کلمبیا با مجموع ۲۴۵ کیلوگرم در جایگاه سوم قرار گرفت.
از نظر محاسباتی، اگر کریمی موفق میشد هر دو تلاش سوم خود، یعنی ۱۰۸ کیلوگرم در یکضرب و ۱۳۸ کیلوگرم در دوضرب را مهار کند، مجموع فرضی او به ۲۴۶ کیلوگرم میرسید.
این رقم یک کیلوگرم بیشتر از رکورد نهایی دارنده مدال برنز بود.
البته چنین مقایسهای به معنای قطعی بودن مدال در صورت موفقیت آن دو تلاش نیست؛ زیرا تصمیم سایر وزنهبرداران درباره انتخاب وزنه میتوانست متناسب با روند مسابقه تغییر کند.
با این وجود، این محاسبه اهمیت تلاشهای سوم و نقش آنها در تعیین جایگاه نهایی را نشان میدهد.
قهرمان دسته ۶۹ کیلوگرم زنان چه کسی شد؟
رقابتهای این دسته با نمایش قدرتمند وزنهبرداران کره شمالی همراه بود.
سونگ کوک هیانگ از کره شمالی با مهار ۱۲۲ کیلوگرم در یکضرب و ۱۵۳ کیلوگرم در دوضرب، مجموع ۲۷۵ کیلوگرم را ثبت کرد و عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد.
او در این مسابقه هر سه رکورد جهانی یکضرب، دوضرب و مجموع را شکست.
ری سوک، دیگر نماینده کره شمالی، با مجموع ۲۵۹ کیلوگرم دوم شد و ژولیت رودریگز از کلمبیا با ۲۴۵ کیلوگرم به مدال برنز رسید.
| رتبه | وزنهبردار | کشور | مجموع |
|---|---|---|---|
| اول | سونگ کوک هیانگ | کره شمالی | ۲۷۵ کیلوگرم |
| دوم | ری سوک | کره شمالی | ۲۵۹ کیلوگرم |
| سوم | ژولیت رودریگز | کلمبیا | ۲۴۵ کیلوگرم |
| دهم | ریحانه کریمی | ایران | ۲۳۶ کیلوگرم |
اختلاف ۳۹ کیلوگرمی کریمی با قهرمان جهان نشاندهنده فاصله قابلتوجه او با بالاترین سطح عملکرد در این دسته است.
در مقابل، فاصله ۹ کیلوگرمی با مدال برنز نشان میدهد رقابت برای رسیدن به جایگاه سوم بهمراتب نزدیکتر بوده است.
از مدال بازیهای آسیایی ناگویا تا رتبه دهم جهان
ریحانه کریمی پیش از حضور در مسابقات جهانی نینگبو، در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا نیز عملکرد قابلتوجهی داشت.
او در آن رقابتها در دسته ۷۷ کیلوگرم شرکت کرد و با ثبت مجموع ۲۴۳ کیلوگرم به مدال برنز رسید.
این مدال بهعنوان نخستین مدال وزنهبرداری زنان ایران در تاریخ بازیهای آسیایی ثبت شد.
با این حال، مقایسه مستقیم مجموع ۲۴۳ کیلوگرم ناگویا با مجموع ۲۳۶ کیلوگرم نینگبو دقیق نیست؛ زیرا کریمی در دو دسته وزنی متفاوت رقابت کرده است.
نکته مهمتر آن است که او در فاصله نسبتاً کوتاه میان دو رویداد مهم بینالمللی، توانسته در دسته ۶۹ کیلوگرم رکوردهای ملی خود را افزایش دهد.
این موضوع میتواند برای ارزیابی مسیر پیشرفت او و برنامهریزی مسابقات آینده اهمیت داشته باشد.
عملکرد ایران در وزنهبرداری قهرمانی جهان ۲۰۲۶ تاکنون
پیش از مسابقه ریحانه کریمی، دو نماینده مرد ایران در دسته ۸۵ کیلوگرم روی تخته رفته بودند.
عبدالله بیرانوند با مجموع ۳۶۳ کیلوگرم در جایگاه نهم قرار گرفت و میرمصطفی جوادی نیز با مجموع ۳۶۰ کیلوگرم سیزدهم شد.
با ثبت نتیجه کریمی، سه نماینده ایران که تاکنون مسابقه دادهاند، بدون کسب مدال به کار خود پایان دادهاند.
البته مسابقات همچنان ادامه دارد و دیگر وزنهبرداران ایران در روزهای آینده وارد رقابت خواهند شد.
بر اساس برنامه اعلامشده، حمیدرضا زارعی و علی عالیپور روز چهارشنبه ۱۳ آبان در دسته ۹۵ کیلوگرم به میدان میروند.
همچنین رقابت سایر نمایندگان ایران در دستههای سنگینتر، از جمله فوقسنگین، در ادامه مسابقات برگزار خواهد شد.
بنابراین عملکرد نهایی کاروان ایران را نمیتوان صرفاً بر اساس نتایج روزهای نخست ارزیابی کرد.
عملکرد فنی ریحانه کریمی چه پیامی برای آینده دارد؟
از مجموع شش تلاش کریمی در مسابقه، تنها دو حرکت موفق ثبت شد؛ آماری که اهمیت افزایش درصد موفقیت وزنهبردار در مسابقات بزرگ را برجسته میکند.
او در هر دو بخش یکضرب و دوضرب، حرکت نخست را از دست داد و در تلاش دوم رکورد خود را ثبت کرد.
این مسئله میتواند در بررسی فنی مسابقه مورد توجه کادر مربیگری قرار گیرد.
البته ناموفق بودن یک تلاش بهتنهایی دلیل مشخصی مانند ضعف بدنی، انتخاب نادرست وزنه یا اشتباه تکنیکی را اثبات نمیکند.
برای چنین قضاوتی باید تصاویر حرکات، شرایط آمادگی ورزشکار و تصمیمهای کادر فنی بررسی شود.
در عین حال، رکوردشکنی ملی نشان میدهد کریمی نسبت به سطح قبلی خود در دسته ۶۹ کیلوگرم پیشرفت داشته است.
چالش بعدی او تبدیل این پیشرفت به عملکرد باثباتتر در مسابقات بینالمللی خواهد بود.
جمعبندی؛ ناکامی در کسب مدال، موفقیت در شکستن رکوردهای ایران
ریحانه کریمی در مسابقات وزنهبرداری قهرمانی جهان ۲۰۲۶ نینگبو چین با مجموع ۲۳۶ کیلوگرم در جایگاه دهم دسته ۶۹ کیلوگرم زنان قرار گرفت.
او در یکضرب با ۱۰۳ کیلوگرم هجدهم و در دوضرب با ۱۳۳ کیلوگرم هشتم شد.
با وجود ناکامی در کسب مدال، ملیپوش ایران توانست رکوردهای ملی این دسته را در یکضرب هشت کیلوگرم، در دوضرب هفت کیلوگرم و در مجموع ۱۵ کیلوگرم افزایش دهد.
نتیجه کریمی از یک سو نشاندهنده پیشرفت فردی و ثبت سه رکورد تازه برای وزنهبرداری زنان ایران است و از سوی دیگر، فاصله موجود با مدالآوران جهان و اهمیت افزایش موفقیت تلاشها را آشکار میکند.
اکنون ادامه مسیر این وزنهبردار و عملکرد دیگر ملیپوشان ایران در مسابقات نینگبو میتواند تصویر روشنتری از وضعیت وزنهبرداری کشور در سطح جهانی ارائه دهد.