ستاره‌های فوتبال ایران در حراج 50 یا 100 هزار دلاری

این اتفاق به خاطر قرارداد‌های نسنجیده باشگاه‌های ایرانی با ستاره‌های فردای فوتبال رخ می‌دهد و سر تیم‌های ایرانی از این نقل و انتقالات جذاب بی کلاه می‌ماند.


از مدت‌ها پیش مشخص بود که امید نورافکن سر از یک تیم اروپایی در می‌آورد. او پیش از اینکه در استقلال چهره شود در تیم ملی جوانان و در بازی‌های مقدماتی جام ملت‌ها در مشهد نشان داد چه بازیکن با کیفیتی است. در ادامه او برای تیم ملی جوانان در جام ملت‌ها به میدان رفت و در جام جهانی زیر ۲۰ سال هم یکی از بازیکنان کلیدی تیم ملی جوانان بود و طبیعی بود به خاطر بازی در این تورنمنت بزرگ در تیراس تیم‌های اروپایی باشد. در نهایت این بازیکن راهی تیم شارلروا شد و سهم تیم استقلال از این جابجایی ۵۰ هزار دلار بود.


البته باشگاه استقلال و در راس آن امیر حسین فتحی می‌گوید در تلاش هستند این درآمد را به ۳۵۰ هزار دلار افزایش دهند. آن‌ها احتمالا باید به فیفا شکایت کنند و اگر فیفا حق رشد باشگاه استقلال را تایید کند ۳۰۰ هزار دلار دیگر به استقلال می‌رسد. البته که این ۳۰۰ هزار دلار ابهام زیادی دارد و مشخص نیست به استقلال می‌رسد یا نه.


و، اما امید نورافکن در آینده‌ای نزدیک از سوی باشگاه بلژیکی فروخته خواهد شد و سهم باشگاه شارلروا از این این جابجایی ۱۰۰ درصد سود خواهد بود بدون اینکه حتی یک سنت به باشگاه استقلال برسد. این همان اتفاقی است که برای کاوه رضایی رخ داد. حداکثر پولی که باشگاه در یک فصل به کاوه رضایی می‌داد ۲۵۰ هزار دلار بود، اما این بازیکن را به قیمت ۵ میلیون دلار به باشگاه بروژ فروخت. می‌شود این طور گفت: باشگاه بلژیکی ده‌ها برابر پولی که در این یکی دو فصل به کاوه رضایی داد از فروش او سود کرد در حالی که باشگاه استقلال هم می‌توانست بخشی از این ماجرا باشد. اما قرارداد استقلال با کاوه رضایی تمام شده بود و این بازیکن در شرایطی به فوتبال بلژیک رفت که بازیکن آزاد بود.
همین اتفاق در آینده‌ای نزدیک در مورد امید نورافکن تکرار خواهد شد.


باشگاه ذوب آهن یکی دیگر از باشگاه‌هایی است که ستاره اش را خیلی ارزان به تیم روبین فروخت. رضا شکاری وضعیت مشابه امید نورافکن را داشت. رضا شکاری در جام جهانی زیر ۲۰ سال در کره جنوبی و در بازی با زامبیا و پرتغال برای ایران گل زد و طبیعی بود خیلی زود باشگاه ذوب آهن را ترک کند. اگر چه باشگاه ذوب آهن گفته به فیفا شکایت کرده و می‌خواهد از جابجایی این بازیکن ۵۰۰ هزار دلار بگیرد، اما یک فصل و نیم از حضور رضا شکاری در تیم روبین می‌گذرد بی آنکه تیم ذوب آهن از این جابجایی سهمی ببرد. رضا شکاری در این باره می‌گوید: «جدایی من از تیم ذوب آهن و حضور در تیم روبین قانونی بوده به این خاطر که در قراردادم بندی وجود دارد که آمده می‌توانم با پرداخت ۱۰۰ هزار دلار به تیم ذوب آهن به یک تیم خارجی بروم. من این کار را کردم و ۱۰۰ هزار دلار ذوب آهن هم روی میز بود، اما مشکل اینجاست که ذوب آهن این پول را قبول نمی‌کند و به فیفا شکایت کرده است.»


یادمان می‌آید در گذشته‌ای دور وقتی مهدی مهدوی کیا راهی تیم بوخوم شد باشگاه پرسپولیس چند بار از تیم‌های آلمانی پول گرفت. یک بار به خاطر حضور در بوخوم. یک بار به خاطر انتقال قرضی از تیم بوخوم به هامبورگ و یک بار هم به خاطر فروش دائمی اش به تیم هامبورگ. آیا این اتفاق در مورد علیرضا جهانبخش تکرار شده است؟ علیرضا با پولی نزدیک به ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار دلار از تیم داماش به نایمخن رفت. در ادامه نایمخن با دریافت پولی نزدیک به ۶ میلیون یورو این بازیکن را به آلکمار فروخت و آلکمار هم این بازیکن را با ۲۶ میلیون یورو در اختیار تیم برایتون قرار داد و به نظر می‌رسد سهم باشگاه داماش از این همه جابجایی همان ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار دلار اولیه بود.


بی توجهی مدیران عامل باشگاه‌های ما نسبت به ستاره‌های جوان بی شک به خاطر دولتی بودن باشگاه هاست که هیچ گاه در مورد عملکرد خود مورد پرسش و پاسخ قرار نمی‌گیرند و ابایی هم ندارند از اینکه ستاره‌های فردای فوتبال را با ۵۰ یا ۱۰۰ هزار دلار به حراج بگذارند. دراین تجارت پر سود سر تیم‌های ایرانی بی کلاه مانده است. شاید به این خاطر که ما قواعد بازی را بلد نیستیم.