تمرینات اختصاصی بازیکنان به پرسپولیس لطمه می زند

بدنسازی در پیش فصل همواره به عنوان یکی از اصلی ترین مباحث در فوتبال ایران مطرح بوده است. امسال برخی از مهم ترین تیم های باشگاهی در ایران مثل پرسپولیس ، استقلال و تراکتورسازی در کادرفنی خود تغییرات اساسی ایجاد کرده و این می تواند به معنای تفاوت های جدی در سبک و روش بدنسازی این تیم ها نسبت به فصول قبل باشد. پرسپولیس چهارفصل گذشته را در حالی با برانکو ایوانکوویچ سپری کرد که همواره بدنسازی و شرایط فیزیکی این تیم به عنوان مولفه اصلی در موفقیت آن ها تلقی می شد اما در این فصل با آمدن گابریل کالدرون سبک و سیاق کلی پیش فصل این تیم نیز تغییر کرده است.اتفاقی که برای استقلال هم افتاده آندره آ استراماچونی تیمش را با برنامه دشوار بدنسازی برای فصل جدید آماده می کند. او همانقدر متفاوت از شفر عمل می کند که مصطفی دنیزلی سرمربی سرشناس تیم تراکتورسازی عملکردش با ژرژ لیکنز تفاوت دارد. پوریا جراحی مربی بدنساز فوتبال ایران در این رابطه مباحثی را مطرح کرده است که در زیر می خوانید:

-درباره بدنسازی تیم ها به خصوص در پیش فصل چند مساله اصلی وجود دارد؛ موضوع اول این است که سبک های مختلفی از نظر تاکتیکی و جسمانی وجود دارد و متدهای تمرینی متفاوت است و هر مربی سبک کاری خودش را دارد. قطعا تمرینات بدنسازی والورده در بارسلونا با تمریناتی که زین الدین زیدان در رئال مادرید طراحی می کند متفاوت است. شاید کلیات یک چیزهایی باشد اما برخی مربیان مثل برانکو یک سبکی است و وزنه زدن پرشدت را در بدنسازی به کار می گیرد اما کالدرون وزنه زدن سبک را قبول دارد. بعضی مربیان هم هستند که اصولا به سالن وزنه اعتقاد ندارند و تیم را به سالن نمی برند.

موفقیت برانکو با متدهای بدنسازی

تماشاگران پرسپولیس و خیلی از کارشناسان معتقد هستند که یکی از دلایل موفقیت برانکو در چهارسال حضورش در فوتبال ایران کارهای جسمانی بود. برانکو به غیر از فصل آخر که تیمش با کمبود بازیکن و مشکل بسته بودن پنجره نقل و انتقالات مواجه بود دو فاکتور اصلی را در پرسپولیس به وجود آورد: اول اینکه بازیکنان در جنگ های تن به تن برنده می شدند که بخشی از این فیزیکالی و بخشی هم مهارتی است. فاکتور دوم اما این بود که تیم برانکو از نظر تنفسی به غیر از فصل آخر شرایط بسیار خوبی داشت. این تیم قابلیت این را داشت تا با یک ضرباهنگ بسیار بالا در طول نود دقیقه و در تمامی لحظات بتواند بازی کند.

برتری جسمانی تیم برانکو در این چند فصل –به غیر از سال آخر- مقطعی نبود و این برتری در طول فصل هم حضور داشت. پرسپولیسی ها برای پیروزی در جنگ های تن به تن کارهای عضلانی و مهارتی انجام داده و برانکو از نظر تنفسی تیم را به سطح بالایی رسانده بود. اما واقعیت این است که سبک برانکو را نمی شود برای مدت طولانی ادامه داد. پرسپولیس برانکو نیاز داشت که متدهای تمرینی اش بعد از چند سال عوض شود. پرسپولیس در آخرین فصل حضور برانکو به فشردگی بزرگی خورد و از نظر ذهنی و جسمی دچار مشکلاتی شد که نزدیک بود لیگ را هم از دست بدهد. با این وجود باید تغییری در این روش خیلی پرفشار به وجود می آمد. درواقع این تیم به یک متد جدید و متفاوت از آن تمرینات بسیار سنگین نیاز دارد. در چنین شرایطی اگر بخواهید همان روش سنگین و پرفشار را ادامه بدهید باید بازیکنان را عوض کنید  چرا که تحمل چنین سبکی برای یک مدت طولانی سخت و فرسایشی خواهد بود.

تمرین اختصاصی بازیکن غلط است

در دنیای فوتبال سخت می شود که دو سبک بدنسازی عین را هم پیدا کرد. کالدرون تیمی را تحویل گرفته که سه دوره قهرمان شده و اگر در بازی های این تیم به نظر بیاید که بازیکنان مشکل جسمانی دارند فشار مضاعفی روی تیم خواهد آمد. این مشکل است و می تواند مشکلات دیگری را ایجاد کند و ممکن است باعث شود که بازیکنان خودشان مربی بدنساز گرفته و اختصاصی تمرین کنند. الان این خبر درباره پرسپولیس به گوش می رسد و اگر بازیکنان به طور اختصاصی تمرین کنند تیم لطمه خواهد خورد. اتفاقی که در سال های گذشته برای استقلال افتاد و برخی بازیکنان این تیم اختصاصی تمرین می کردند و تیم از این بابت دچار مشکل شد. این یک مساله غلط است و مثل این می ماند که بخواهیم ابرویمان را درست کنیم اما بزنیم چشممان را کور کنیم. بازیکن باید در فرآیند تمرین در خدمت تیم و مربی باشد و مربی کاملا بداند او چکار می کند. هرتمرینی اثر خودش را دارد و مثلا کالدرون باید از شرایط بازیکنان کاملا باخبر باشد.

تمرینات شدید بدنسازی در ایران جواب می دهد

اصولا سبک بدنسازی برانکو که سبکی سنگین و شدید است در فوتبال ایران جواب می دهد. کارلو آنجلوتی در کتاب رهبری عملگرا در بخشی می گوید " وقتی به انگلستان رفتم تازه جی پی اس آمده بود اما بازیکنان انگلیسی با جی پی اس ارتباط برقرار نمی کردند. آن ها احساس می کردند که جی پی اس محدودشان می کند چرا که آن ها بسیار بازیکنان سختکوشی هستند. به همین دلیل ما جی پی اس را تنها در سه جلسه تمرینی استفاده می کردیم" این موضوع درباره سبک کاری برانکو هم صدق می کند.  تمرینات پرفشار تمریناتی کیفی است، یعنی پرسپولیس برانکو ممکن است درجه فشاری که می آورد 100 باشد اما 90  و 80 هم پرفشار هستند. برای ارزیابی بدنسازی و تغییرات فیزیکی پرسپولیس باید تا آغاز لیگ صبر کرد.

سبک بازی و سبک بدنسازی

ما در فوتبال موضوعی داریم به جنبه های جسمانی سبک های مختلف بازی؛ مثلا پپ گواردیولا یک نوع نیازهای جسمانی دارد و لوئیز انریکه یک سبک دیگر؛ دیه گو سیمئونه یک سبک را می پسندد و مورینیو سبک دیگری را...جالب است که حتی گواردیولا و انریکه که فوتبال مالکانه بازی می کنند داستان بدنسازی ها و برنامه های جسمانی تیمشان متفاوت است. گواردیولا فوتبال مالکانه با کانترپرس را اجرا می کند که این با سبک والورده متفاوت است و قطعا بدنسازی و شرایط جسمانی مختلفی را می طلبد. درمورد برانکو و تیمش هم همینگونه بود. در تیم برانکو آن قسمت از بدنسازی را که در سالن وزنه انجام می شد را مارکو انجام می داد اما بدنسازی و آمادگی تنفسی چیزی بود که در طراحی و تمرینات برانکو به وجود آمد. به نظر من بدنساز در سیستم برانکو یک مجری بود و باید عملکرد برانکو را در بالابردن آمادگی جسمانی پرسپولیس تحسین کرد.

استقلال به تمرینات پرفشار نیاز داشت

استقلال بعد از چند فصل کم فشار به این نوع بدنسازی شدید و پرفشار نیاز داشت. آن ها در سال های گذشته و با دو مربی قبلی سبک متفاوتی را از بدنسازی سپری کرده بودند و نیاز بود تا یک مربی با ایده های جدی و شدید بدنسازی این کار را انجام بدهد.

تاخیر در شروع لیگ مضر است

شاید تاخیر در آغاز لیگ برتر برای تیم های استقلال و پرسپولیس که مربیانشان لیگ و فوتبال ایران را نمی شناختند خوب باشد اما برای تیم هایی مثل سایپا، فولاد و سپاهان اصلا خوب نیست و به این تیم ها لطمه می زند. ساده ترین موضوع این است که شما بدانید که مسابقات چه زمانی شروع می شود تا بدانید چه زمانی اردو بگذارید و تمرینات بدنسازی تان کی آغاز و کی به پایان برسد. قطعا این موضوع روی برنامه های تیم ها تاثیر خواهد گذشت و ما این را در رقابت های هفته های اول لیگ خواهیم دید.

با استانداردهای دنیا فاصله داریم

در زمینه بدنسازی فوتبال ایران با استانداردهای دنیا فاصله دارد. از نظر متدهای تمرینی، امکانات و فرهنگی فاصله بسیار زیادی است. در فوتبال اروپا تمرینات پرفشار پیش فصل به اینگونه که ما انجام می دهیم نیست. در فوتبال اروپا آماده سازی براساس بازی است؛ مثلا لیورپول که قهرمان فصل گذشته لیگ قهرمانان و نایب قهرمان لیگ برتر شد بعد از چند روز تمرین بازی های دوستانه اش را آغاز و تا الان 9 بازی دوستانه انجام داده است. آن ها متدشان اینگونه است که سه چهارجلسه تمرین می گذارند و بعد از 4-5 روز بازی هایشان را شروع می کنند.

ما نسبت به آسیا هم متفاوت هستیم و این تفاوت به خاطر متدهای تمرینی نیست بلکه به خاطر ساختارهای تمرینی ما است. مسایلی چون عدم برنامه ریزی و وقفه هایی که در لیگ و مسابقات پیش می آید در این بین تاثیرگذار هستند. الهلال فصل پیش در چهار تورنمنت مختلف 53 بازی انجام داده است و این آماری نزدیک به آمار بهترین تیم های جهان و تیم هایی مثل منچستر یونایتد است. این نشان می دهد که فرضیه های قبلی راجع به اینکه تیم های غرب آسیا از نظر بدنی نسبت به ما پایین تر هستند درست نیستند.