تحلیل حذف استقلال از لیگ قهرمانان آسیا؛ از اشتباهات فردی تا بن‌بست تاکتیکی ساپینتو

حذف استقلال از لیگ قهرمانان آسیا مقابل تیم الحسین اردن، تنها یک شکست ساده نبود؛ این باخت، برآیند مجموعه‌ای از تصمیمات فنی نادرست، اشتباهات فردی و ضعف ساختاری در ترکیب تیمی بود که از ابتدای فصل سایه آن بر سر آبی‌پوشان سنگینی می‌کرد. استقلال اگرچه در فاز هجومی نشانه‌هایی از توان بالقوه خود را نشان داد، اما در نهایت قربانی ناهماهنگی در خط دفاع و اصرار کادر فنی بر انتخاب‌هایی شد که پیش‌تر نیز ناکارآمدی خود را ثابت کرده بودند.

در چنین شرایطی، اظهارات علی چینی مربی سابق استقلال، بازتاب‌دهنده بخشی از دغدغه‌های فنی و هواداری پیرامون این حذف تلخ است؛ دغدغه‌هایی که فراتر از یک مسابقه، به آینده استقلال در رقابت‌های داخلی نیز گره خورده است.

استقلال و نمایشی که به نتیجه نرسید

استقلال در دیدار مقابل الحسین، برخلاف نتیجه نهایی، بازی کاملاً ضعیفی ارائه نداد. تیم در فاز تهاجمی تحرک داشت و حتی یاسر آسانی توانست دو بار دروازه حریف اردنی را باز کند؛ آماری که در سطح آسیایی می‌توانست تضمین‌کننده صعود باشد. با این حال، فوتبال بار دیگر نشان داد که بدون تمرکز دفاعی و مدیریت لحظات حساس، گل‌زنی به‌تنهایی راهگشا نیست.

آنچه استقلال را از ادامه مسیر در لیگ قهرمانان آسیا بازداشت، اشتباهات فردی پرتعداد در خط دفاع و به‌ویژه دروازه بود. این اشتباهات نه‌تنها امتیازهای فنی تیم را خنثی کرد، بلکه روحیه بازیکنان را نیز در طول مسابقه تحلیل برد و دست برتر را به حریف داد.

تصمیمات تاکتیکی ساپینتو زیر ذره‌بین

ریکاردو ساپینتو در این دیدار با چینشی وارد زمین شد که از همان لحظه اعلام ترکیب، با علامت سؤال‌های جدی همراه بود. حضور موسی جنپو در ترکیب اصلی، آن هم در دیداری که استقلال محکوم به پیروزی بود، یکی از بحث‌برانگیزترین تصمیمات کادر فنی محسوب می‌شود. بازیکنی که در طول فصل عمدتاً به‌عنوان یار تعویضی به میدان آمده، ناگهان در حساس‌ترین مسابقه آسیایی در ترکیب ابتدایی قرار گرفت؛ تصمیمی که نه با منطق فنی همخوانی داشت و نه با روند آمادگی بازیکن.

در کنار جنپو، استفاده از نازون در خط حمله نیز نتوانست گره گل‌زنی استقلال را باز کند. کارنامه این مهاجم در طول فصل نشان می‌دهد که او تنها دو گل به ثمر رسانده؛ گل‌هایی که نه در بازی‌های بزرگ و سرنوشت‌ساز، بلکه در شرایطی کم‌فشار به ثبت رسیده‌اند. طبیعی بود که اتکا به چنین بازیکنی در مسابقه‌ای حساس، ریسک بزرگی برای استقلال باشد.

بحران درون دروازه؛ از فرعباسی تا حسینی

یکی از نقاط کانونی انتقادات پس از حذف استقلال، عملکرد خط دروازه است. حبیب فرعباسی در هفته‌های اخیر از فرم ایده‌آل فاصله گرفته و این افت آمادگی در دیدار با الحسین به‌وضوح نمایان شد. اشتباه او در بازی رفت و تکرار آن در دیدار برگشت، جایی که روی گل‌های دوم و سوم با خروج‌های نادرست به حریف فرصت‌سازی داد، عملاً استقلال را از مسابقه خارج کرد.

این در حالی است که گزینه‌ای چون آنتون آدان روی نیمکت حضور داشت و می‌توانست حداقل به‌عنوان یک شوک روانی به خط دفاع کمک کند. اما فراتر از این انتخاب‌ها، ریشه اصلی انتقادات متوجه تصمیم ساپینتو در جدایی سید حسین حسینی است؛ دروازه‌بانی که به‌عنوان کاپیتان استقلال، تجربه و ثبات بیشتری نسبت به گزینه‌های فعلی داشت و بسیاری معتقدند می‌توانست در چنین دیدارهایی تفاوت‌ساز باشد.

خط دفاع؛ زنجیره‌ای از خطاهای تکرارشونده

مشکلات استقلال به دروازه محدود نمی‌شود. خط دفاع این تیم در طول فصل بارها نشان داده که در بازی‌های بزرگ دچار لغزش می‌شود. سامان فلاح، مدافع مرکزی استقلال، اگرچه در برخی مسابقات با گل‌های حساس خود نقش منجی را ایفا کرده، اما در دیدارهای سرنوشت‌ساز اشتباهات پرهزینه‌ای داشته است. گل سوم الحسین نمونه‌ای بارز از افت تمرکز و آگاهی محیطی او در لحظه‌ای حساس بود.

این اشتباهات فردی، محصول یک ضعف تیمی گسترده‌تر است. آشورماتوف که در طول فصل یکی از بهترین مدافعان استقلال به‌شمار می‌رفت، تحت تأثیر آشفتگی کلی خط دفاع، دچار خطاهایی غیرمنتظره شد. ابوالفضل جلالی و صالح حردانی نیز در این ناهماهنگی سهیم بودند و روزبه چشمی نتوانست آن‌گونه که انتظار می‌رفت، نقش پوششی خود را ایفا کند.

رقابت در جناح چپ؛ جلالی یا گودرزی؟

در بررسی عملکرد مدافعان کناری، مقایسه ابوالفضل جلالی و حسین گودرزی قابل توجه است. جلالی در بسیاری از بازی‌ها تمایل زیادی به پاس‌های عرضی و عقب دارد و همین موضوع باعث شده در نقش فول‌بک، تأثیرگذاری لازم را نداشته باشد. در مقابل، گودرزی با تمرکز بیشتر در وظایف دفاعی و دقت بالاتر در حرکات هجومی، عملکرد متعادل‌تری ارائه کرده و به‌نظر می‌رسد در شرایط فعلی گزینه مطمئن‌تری برای استقلال باشد.

تغییر سرمربی؛ راه‌حل یا ریسک تازه؟

با حذف استقلال از آسیا، گمانه‌زنی‌ها درباره آینده ساپینتو شدت گرفته است. با این حال، تغییر سرمربی در این مقطع از فصل، نه از نظر مالی و نه از نظر فنی، به سود استقلال نیست. تیم همچنان در کورس قهرمانی لیگ برتر قرار دارد و در جام حذفی نیز شانس بالایی برای کسب عنوان قهرمانی دارد.

نبود گزینه مناسب داخلی و نیاز سرمربی خارجی جدید به زمان برای شناخت تیم، عواملی هستند که هرگونه تصمیم عجولانه را پرریسک می‌کنند. در چنین شرایطی، تقویت کادر فنی با حضور چهره‌هایی چون خسرو حیدری و وریا غفوری، که هر دو سابقه کاپیتانی استقلال را دارند، می‌تواند به بهبود تصمیم‌گیری‌های فنی کمک کند.

اصرار بر اشتباهات؛ چالش اصلی ساپینتو

یکی از انتقادات جدی به ساپینتو، اصرار او بر تصمیماتی است که پیش‌تر نیز نتیجه نداده‌اند. سیاست فرصت‌دادن به همه بازیکنان، زمانی منطقی است که گزینه‌های اصلی دچار افت شوند. اما کنار گذاشتن بازیکنان آماده‌ای چون سحرخیزان و کوشکی و اعتماد به نازون و جنپو در دیداری حساس، نشان‌دهنده ضعف در ارزیابی آمادگی لحظه‌ای بازیکنان است.

ساپینتو برای عبور از این بحران، بیش از هر چیز به مشاوره دقیق و پذیرش بازنگری در تصمیمات خود نیاز دارد؛ امری که می‌تواند استقلال را از تکرار اشتباهات پرهزینه در ادامه فصل نجات دهد.

جمع‌بندی

حذف استقلال از لیگ قهرمانان آسیا نتیجه یک عامل واحد نبود، بلکه حاصل زنجیره‌ای از اشتباهات فردی، ضعف ساختاری در خط دفاع و تصمیمات بحث‌برانگیز کادر فنی بود. استقلال همچنان شانس جبران در رقابت‌های داخلی را دارد، اما تحقق این هدف مستلزم اصلاح فوری در چینش تیم، مدیریت بهتر منابع انسانی و پرهیز از اصرار بر تصمیمات ناکام است. آینده آبی‌ها در گرو آن است که از این حذف تلخ، درس‌های جدی و عملی گرفته شود.